Zabójcza moda: jak daleko można się posunąć w imię piękna?
Zieleń o jadowitym, szmaragdowym odcieniu była jednym z najbardziej intrygujących odkryć chemicznych przełomu XVIII i XIX wieku. Wyczekiwany przez artystów kolor w końcu pojawił się w formie, której nie sposób było się oprzeć. Jednak za jego niezwykłym urokiem kryła się toksyczna prawda – związki arsenu. Pigment, dostępny w różnych odmianach – od zieleni Scheelego, szwajnfurckiej po paryską – stał się symbolem piękna o śmiertelnych konsekwencjach. Masowa produkcja sprawiła, że trucizna przeniknęła do codziennego życia: zdobiła ściany, ubrania, a nawet trafiała na stoły i do zabawek dziecięcych.
Jaką cenę ludzie byli gotowi zapłacić, by podążać za modą? Jaką rolę w tej śmiertelnej pogoni odegrali wyrachowani politycy i nieuczciwi sprzedawcy?
Autorka wychodzi od zielonego pigmentu i snuje wciągającą opowieść o świecie trucizn, chemicznych odkryć i szokujących konsekwencji zauroczenia niebezpiecznym trendem. Historia ta ukazuje, jak fascynacja pięknem może prowadzić do zguby.
„Zabójcza zieleń” to rozszerzone, uzupełnione, bogato ilustrowane wydanie książki „Kolor śmierci, odcień grobu, czyli 50 odcieni morderczej zieleni”. Dzięki cytatom z czasopism medycznych, skrupulatnej pracy badawczej, rozmowom ze specjalistami oraz niezwykle porywającej narracji jest idealną propozycją dla miłośników true crime i historii medycyny.
O książce
Czym groziło zbyt długie przebywanie w pokoju obitym zielonymi tapetami? Czy nasączone trucizną książki to wymysł pisarzy i czy można popełnić zbrodnię przy pomocy pigmentu? I gdzie jeszcze można było znaleźć tytułową „zabójczą zieleń”? Jak się okazuje, w XIX wieku zdradliwe mogły okazać się nawet pozornie tak niewinne przedmioty jak cukierki, zabawki czy… skarpetki. Książka Wiktorii Król to fascynujący, doskonale udokumentowany przewodnik po tej nieznanej części europejskiej historii, jaką było wykorzystywanie na masową skalę barwników zawierających toksyczne związki arsenu. Nie tylko dla wielbicieli true crime i autorów kryminałów retro.
Anna Kańtoch, polska pisarka, autorka powieści i opowiadań fantastycznych oraz kryminałów
Znakomita, ubarwiona anegdotami i ilustracjami historia pigmentu, który z salonów przeniósł się na karty kryminałów. Zielony to kolor nadziei – chyba że masz na sobie suknię farbowaną arszenikiem. W XIX wieku odcienie zawierające tę truciznę zabijały nieświadomych miłośników mody i sztuki. Wiktoria Król w fascynujący sposób odsłania mroczne sekrety jednego z najpiękniejszych kolorów.
Diana Chmiel, bardziejlubieksiazki.pl
O autorce
Wiktoria Król – popularyzatorka nauki i historii, specjalizująca się w XIX wieku oraz epoce wiktoriańskiej. Autorka książek, opowiadań i artykułów poświęconych historii medycyny, nauki oraz ciekawostkom kulturowym. W 2021 roku ukazała się jej debiutancka książka „Kolor śmierci, odcień grobu, czyli 50 odcieni morderczej zieleni”. „Zabójcza zieleń” (2025) to rozszerzone i uzupełnione wydanie tego tytułu. W 2023 roku wydała książkę „Gang z Bethnal Green i nikczemne mordy w imię nauki”, opowieść o morderstwach w Londynie z 1831 roku, popełnianych w celu sprzedaży ciał na potrzeby badań naukowych. Publikacja zawiera liczne szczegóły z procesów sądowych oraz relacje prasowe z epoki. Twórczość Wiktorii Król wyróżnia się przystępnym stylem oraz bogatym wykorzystaniem źródeł historycznych. Autorka prowadzi konto na Instagramie: @morderczazielen
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura faktu
Jakie konkretne epoki i zagrożenia chemiczne opisuje książka Zabójcza zieleń?
Publikacja koncentruje się na przełomie XVIII i XIX wieku, badając wpływ barwników arszenikowych na ówczesne życie codzienne. Autorka szczegółowo analizuje historię zieleni Scheelego oraz zieleni paryskiej, które przeniknęły do produkcji tapet, ubrań, a nawet zabawek. Lektura ukazuje tragiczne skutki zdrowotne wynikające z masowego stosowania tych toksycznych substancji w przemyśle tekstylnym i spożywczym. To merytoryczne studium przypadku, które łączy historię mody z chemią i medycyną sądową.
Czy to wydanie zawiera ilustracje i materiały archiwalne?
Tak, książka jest bogato ilustrowana i zawiera liczne materiały wizualne uzupełniające narrację. Czytelnicy znajdą w niej reprodukcje grafik, anegdoty oraz cytaty z historycznych czasopism medycznych, które obrazują skalę problemu. Wizualna strona publikacji pozwala lepiej zrozumieć estetykę epoki oraz jadowity odcień szmaragdu, który fascynował ówczesne społeczeństwo. Dzięki temu pozycja ta stanowi nie tylko źródło wiedzy, ale i atrakcyjny wizualnie album historyczny.
Czym ta wersja różni się od poprzedniej książki autorki o tej samej tematyce?
Niniejsze wydanie stanowi rozszerzoną i uzupełnioną wersję wcześniejszej pracy autorki zatytułowanej "Kolor śmierci, odcień grobu". Treść została wzbogacona o nowe wyniki badań, dodatkowe fakty historyczne oraz szerszy kontekst społeczno-polityczny tamtego okresu. Autorka przeprowadziła nowe rozmowy ze specjalistami, co pozwoliło na głębszą analizę toksykologiczną opisywanych przypadków. Jest to obecnie najbardziej kompletne opracowanie tematu toksycznych pigmentów dostępne na polskim rynku.
Dla kogo ta książka nie będzie odpowiednim wyborem?
Pozycja ta nie jest klasyczną powieścią beletrystyczną ani kryminałem z fikcyjną fabułą. To literatura faktu oparta na rzetelnych badaniach historycznych i naukowych, więc czytelnicy szukający czystej rozrywki literackiej mogą czuć się przytłoczeni liczbą faktów. Choć styl narracji jest porywający, książka wymaga skupienia na detalach technicznych i historycznych procesach chemicznych. Osoby unikające opisów rzeczywistych tragedii i skutków chorób mogą uznać niektóre fragmenty za zbyt drastyczne.
Czy do zrozumienia treści wymagana jest specjalistyczna wiedza z zakresu chemii?
Autorka wyjaśnia zawiłości chemiczne w sposób przystępny dla laika, nie rezygnując przy tym z merytorycznej precyzji. Terminologia związana ze związkami arsenu jest wprowadzana stopniowo i tłumaczona w kontekście ich praktycznego zastosowania w rzemiośle. Książka łączy naukowe podejście z gawędziarskim stylem, co sprawia, że procesy powstawania pigmentów są zrozumiałe dla każdego czytelnika. Dzięki temu lektura edukuje bez konieczności posiadania wykształcenia przyrodniczego.
