Zabierz moje cierpienie to dwadzieścia cztery przejmujące historie o wojnie: od Buczy po Mikołajów i Mariupol. Katierina Gordiejewa przeprowadziła wywiady z ludźmi z różnych miast Ukrainy i Rosji, o różnych losach i poglądach, ale zjednoczonych jednym wspólnym nieszczęściem – wojną.
Ta książka opisuje doświadczenie życia w tym trudnym czasie zarówno po stronie ukraińskiej, jak i rosyjskiej. Wszystkie okropności i niesprawiedliwości wojny są tu udokumentowane z wielką artystyczną siłą – dlatego postrzeganie jej przez czytelnika nieuchronnie zmieni się po przeczytaniu tej książki. Ta pozycja czyni konflikt znacznie bliższy.
Gordiejewa pozwoliła ludziom mówić, a szczegóły ich brutalnej rzeczywistości w zaskakujący sposób sprawiły, że reportaż stał się wielką literaturą, podobną do tekstów Swietłany Aleksiejewicz.
LAUREATKA NAGRODY GESCHWISTER-SCHOLL PREIS
Pewnego dnia na podstawie książek Katii Gordiejewej ludzie będą studiować historię. Ale nie historię wojny, lecz historię człowieka na wojnie. Nikt nie jest gotowy na takie doświadczenie. I nie każdy, kto podjąłby się tego zadania, miałby taką siłę ducha, być może nawet desperację, aby słuchać i zapisać to wszystko, tak jak dane było to zrobić Katii.
Swietłana Aleksiejewicz, laureatka Literackiej Nagrody Nobla
Katia Gordiejewa stała się alternatywą dla ogromnej machiny państwowej propagandy. Historie i ludzie zebrani w tej książce są zdumiewający. To rana, która pozostanie na zawsze. Jak z nią żyć? Czy jest jakaś nadzieja? Czy może już nigdy jej nie będzie? Co zrobić, gdy nie można już nic zmienić? To, co zapisuje Gordiejewa, zmienia świat.
Dmitrij Muratow, były redaktor naczelny „Nowoj gaziety”, laureat Pokojowej Nagrody Nobla
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Czy książka "Zabierz moje cierpienie" to klasyczna powieść fabularna czy reportaż literacki?
Książka "Zabierz moje cierpienie" jest zbiorem dwudziestu czterech reportaży dokumentujących autentyczne losy ludzi dotkniętych wojną. Autorka skupia się na relacjach osób z Ukrainy i Rosji, oddając głos bezpośrednim świadkom wydarzeń w Buczy, Mariupolu czy Mikołajowie. Styl publikacji przypomina warsztat Swietłany Aleksiejewicz, łącząc surowe fakty z głęboką wrażliwością literacką i artystyczną siłą przekazu. To pozycja obowiązkowa dla czytelników poszukujących rzetelnego zapisu historii współczesnej pozbawionego fikcji literackiej.
Jaką perspektywę trwającego konfliktu przedstawia w swojej publikacji Katerina Gordiejewa?
Publikacja oferuje wielogłosowe spojrzenie na wojnę, prezentując tragiczne doświadczenia cywilów z obu stron granicy. Gordiejewa unika jednostronnej propagandy, skupiając się na indywidualnym dramacie człowieka postawionego w obliczu brutalnej i niesprawiedliwej rzeczywistości. Czytelnik poznaje losy osób o skrajnie różnych poglądach, które łączy wspólne doświadczenie niewyobrażalnego, ludzkiego nieszczęścia. Dzięki temu reportaż pozwala zrozumieć psychologiczny wymiar tragedii, który wykracza poza standardowe komunikaty frontowe.
Dla kogo lektura tej konkretnej książki może okazać się zbyt obciążająca?
Ze względu na drastyczne opisy realiów wojennych i ogromny ładunek emocjonalny, pozycja ta nie jest polecana osobom o wysokiej wrażliwości. Autorka dokumentuje brutalne fakty z miejsc takich jak Bucza czy Mariupol, co czyni lekturę niezwykle bolesnym i trudnym doświadczeniem psychologicznym. Książka wymaga od odbiorcy dużego skupienia oraz gotowości na bezpośrednią konfrontację z najmroczniejszymi aspektami ludzkiej natury. Nie jest to lektura o charakterze rozrywkowym, lecz wymagające studium cierpienia przeznaczone wyłącznie dla dojrzałego czytelnika.
Czym styl pisarski Kateriny Gordiejewej różni się od standardowych relacji dziennikarskich?
Autorka stosuje metodę głębokiego wywiadu, która przekształca surowe relacje świadków w literaturę faktu o wysokiej wartości artystycznej. Zamiast skupiać się na chłodnej analizie politycznej, Gordiejewa wydobywa na światło dzienne drobne szczegóły codzienności w czasie oblężenia i okupacji. Jej warsztat został doceniony przez laureatów Nagrody Nobla, co potwierdza rangę tej publikacji jako kluczowego świadectwa współczesnej epoki. Każda z historii stanowi autonomiczny portret człowieka, który próbuje zachować resztki godności w nieludzkich warunkach.
Jakie konkretne lokalizacje i wydarzenia zostały udokumentowane w tym zbiorze reportaży?
Zbiór obejmuje relacje z kluczowych punktów zapalnych, w tym z oblężonego Mariupola, Mikołajowa oraz tragicznie doświadczonej Buczy. Gordiejewa przeprowadziła rozmowy z uchodźcami oraz osobami, które zdecydowały się pozostać w strefie działań wojennych, tworząc mapę ludzkich losów. Dokumentacja ta obejmuje nie tylko przebieg samych walk, ale przede wszystkim ich długofalowy, niszczycielski wpływ na psychikę i życie rodzinne. Książka stanowi trwały zapis historii, który pozwala spojrzeć na konflikt z perspektywy pojedynczych, często anonimowych bohaterów.
