Zabić Cień. Kraina Mgieł. Tom 1

Kiara obawiała się momentu, w którym jej brat zostanie powołany do służby. Ten dzień nadszedł i nie było odwrotu. Jak się okazuje, nasza bohaterka nie poddaje się tak łatwo. Przez jej wyrywność i waleczne zachowanie sama stanie się członkiem straży, a to niezbyt często się zdarza. Kobiety uznawane za słabe i zbyt delikatne dlatego nie są powoływane.

Kiara jest jednak zupełnie inną dziewczyną niż reszta. Czy uda jej się przetrwać wśród samych mężczyzn?

Od pierwszej chwili książka zwróciła moją uwagę. Lubię i dobrze odnajduje się w takim klimatach, więc nie mogłam przejść obok niej obojętnie. Czułam wręcz, że mnie przyciąga.

Przeczucie mnie nie myliło. Historia okazała się strzałem w dziesiątkę i została pochłonięta przeze mnie na jeden raz.

Książka obfituje w zaskakujące i nieprzewidywalne zwroty akcji. Z każdym kolejnym rozdziałem fabuła nabierała tempa, by w pewnym momencie osiągnąć punkt kulminacyjny. Okazuje się, że to dopiero początek wielkiej przygody gdzie na każdym kroku czyha śmierć i niebezpieczeństwo.

Barwną postacią jest Kiara nasza główna bohaterka. Odważne zachowanie plus cięty język dają mieszankę, przy której nie można się nudzić. Zyskała moją sympatię od pierwszej strony. Coś czułam, że z nią odbędą się najlepsze momenty w książce.

Zakończenie jak zwykle nadeszło o wiele za szybko i to w tak kluczowym momencie. Nie pozostaje mi nic innego jak czekać na kontynuację, a Wam polecić książkę.

"Zabić cień" autorstwa Katherine Quinn, to książka której bardzo miło mnie zaskoczyła. Historia wciąga od pierwszych stron i nie da się od niej oderwać. Hipnotyzująca, pełna akcji i tajemnic.

Kiara, ratując brata, pokazuje swoją niezłomność i niezwykle umiejętności. Zostaje wybrana przez samego kapitana na rekrutkę. Będzie tam jedyna kobietą od lat szkoloną na Rycerza. Będzie szlifować swoje umiejętności, zostanie poddana wielu brutalnym próbom, wszystko po to by walczy z tajemniczą mgłą, która niszczy, zabija i zajmuje coraz większą powierzchnie. Czy mgłę da się pokonać?

Kiara to bohaterka jaką da się polubić i podziwiać. Od lat szkolona na wojowniczkę, ukrywająca tajemnicze blizny pod rękawiczkami, przez które ludzie jej unikają i uważają za przeklętą. Samotna, odrzucona, ale nie załamuje się. Życie ją zahartowało. Dopiero w bractwie pozna co to przyjaźń i poczuje porywy serca do pewnego mrocznego kapitana.

Jude, kapitan, Ręką Śmierci, kat na usługach opętanego rządzą władzy króla. Bezduszny i skuteczny. Jedyny ocalony z mgły, wie co w niej się kryje, jakie koszmary i potwory. Dopiero przy Kiarze, poczuje, że żyje, że jeszcze nie jest stracony.

Książkę czyta się ekspresowo, akcja wciąga i gna do przodu. Akcje widzimy oczami Kiary i Jude'a. Widzimy jak zmienia się relacja między nimi, jak budzą się uczucia i nadzieje, a wszystko to podszyte jest niebezpieczeństwem. Bo kto powiedział, że tylko mgłą jest zła. Cały ten świat jest przesiąknięty zgnilizną. Starożytni bogowie, klątwa, mroczne przeznaczenie, a w tym wszystkim oni, dwie pokiereszowane dusze i miłość, którą ich połączy. Czyż los nie jest przewrotny. Tajemnicę, które mogą wszystko zniszczyć. Świat, który zasługuje na ratunek, tylko za jaką cenę. Przewrotna historia, którą zaskoczy nie raz. Genialna, wciągająca, dramatyczna, gdzie krew się leje litrami, pełna potworów i nie tylko tych z paszczą pełna zębów i pazurami. Miłość, którą jest w stanie pokonać wszystko, nawet los. Jestem zachwycona i czekam na więcej. Polecam🥰🥰🥰

Dawno nie czułam się tak zaangażowana w książkę i historię. Po prostu zanurzyłam się w niej cała. Jak zaczęłam rano, tak skończyłam wieczorem. Może i bym skończyła wcześniej, ale sami wiecie, że zdarzają się przerywniki, które lubią przerywać. Niemniej dawno nie wyłączyłam się ze świata zewnętrznego tak bardzo jak tutaj.

"Zabić cień" to pierwszy tom serii "Kraina Mgieł", opowiada o królestwie pogrążonym we mgle, która jest toksyczna - zatruwa ludzi, zwierzęta i rośliny. Powoduje halucynacje i zmiany w zachowaniu, gdzie dochodzi do okropnych rzeczy. Jest czystym złem.

Na walkę z mgłą i poszukiwaniem bogini słońca, która odeszła wiele lat temu i nie wróciła. Wyruszają Rycerze Wiecznej Gwiazdy, którzy maja chronić poddanych przed mgłą, a oddział specjalny ma za zadanie odnaleźć lekarstwo na nią. Rycerze jeżdżą od miasta do miasta i zbierają nowych rekrutów, niekoniecznie wszyscy idą z własnej woli, ale takim oto sposobem podczas jednego z pobrań, zamiast brata, dołącza Kiara - jedyna dziewczyna w całej formacji.

kapitan Jude Maddox, zwany też Ręką Śmierci; oprócz rekrutowania i wyszkolenia kandydatów na rycerzy jest płatnym zabójcą na usługach samego króla, a w końcu otrzymuje rozkaz odnalezienia kluczy, które razem połączone mają przywrócić słońce.

Cudownie wbudowany motyw drogi, o poszukiwaniu siebie, swojejrodziny, ale też swoich korzeni, które mogą być kluczowe. Nigdy nie wiadomo, kogo spotkamy na swojej drodze i jak nasz los może być połączony z losem innych. Tak było między Kiarą a kapitanem, choć sami do końca nie wiedzieli dlaczego. Oboje noszą blizny, nie tylko te widoczne na ciele, ale też te na duszy. Motyw wybrańca też został ciekawie skonstruowany.

Mrok, tajemnica, brutalne i krwawe sceny, trochę romantyzmu, ale też dowcipu, historia pełna dziwnych stworów, zapomnianych bogów, misji, z której nikt nie miał wyjść żywy. Polubiłam Kiarę, młoda, bezczelna, wygadana, uparta, ale też oddana i szczerze kochająca rodzinę i przyjaciół, będąca w stanie oddać dla nich wszystko.

Książka ma kilka minusów: dziwne reakcje bohaterów nie wiadomo skąd, powielanie motywów (ale to już jest wszędzie w sumie, w każdej powieści znajdziemy powielony model), ale na wszystko przymknę oko, serio, bo powieść jest niesamowicie wciągająca i przejmująca, która powoduje, że zapomnisz o całym świecie i zatracisz się w historii Kiary, Juda i ich przyjaciół. Zakończenie wręcz ścina i jest niesamowite z jednej strony, ale wiem, że to zamysł autorki. Mam ogromną nadzieję, że nie będzie nam kazała długo czekać na resztę książek ze serii.

[Współpraca reklamowa Wydawnictwo Jaguar ]

Rzadko ostatnio trafiam na książki, które połykam praktycznie w całości. W tamtym tygodniu sięgnęłam po "Zabić cień" i przepadłam...

Kiaira ma osiemnaście lat i jest pierwszą kobietą od niemal pięćdziesięciu lat, która dołączyła do Rycerzy Wiecznej Gwiazdy.

Jest to bractwo, którego zadaniem jest ochronić królestwo Asidii przed mgłą, która zatruwa wszystko, zarażając złem. Woim niewyparzonym językiem Kiara ściąga na siebie uwagę wszystkich wokół. Wszyscy są zachwyceni jej umiejętnościami. Niektórzy szepczą też o jej sekrecie, który skrywa pod rękawiczkami, z którymi nigdy się nie rozstaje.

W czasie szkolenia Kiara poznaje Jude'a, Rękę Śmierci, do którego coś ją przyciąga. Legendarny kapitan rycerzy dostał od króla rozkaz: ma znaleźć wojowników. Większość z nich zginie. Ale może to właśnie kobieta dokona tego, co nie udało się innym.

Jaka to była dobra historia! Akcja wciąga od samego początku, a przez intrygi, które kryją się na każdej stronie nie wiadomo komu zaufać. Do końca nie byłam pewna co do intencji niektórych bohaterów.

Książkę przeczytałam w jeden dzień, tak mocno wciąga. Tu nic nie jest takie jak się wydaje, kiedy do gry wchodzi mordercza mgła. Mamy tu nie tylko pogoń za światłem ale też wątek romantyczny, który został bardzo dobrze poprowadzony. Nie ma go ani za dużo ani za mało jest w sam raz.

Nie mogę się doczekać drugiego tomu.

POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Fabuła Zabić cień opiera się na historii młodej dziewczyny – Kiary Frey, która dołączając do zgromadzenia Rycerzy Wiecznej Gwiazdy – armii króla Asidii, walczy o ochronę świata przed zabójczą mgłą.

Kiara jest dla mnie połączeniem Katniss z Igrzysk Śmierci i Cealiny Sardothien z serii Szklany Tron. Jest bohaterką silną i zdeterminowaną. Staje w obronie najsłabszych i pokonuje przeciwności losu nie tylko swoją walecznością, ale głównie wrażliwością na innych. Dodatkowo skrywa mroczny sekret, który w każdej chwili może zmienić nastawienie otoczenia do jej uroczej osoby. Jej relacja z kapitanem zgromadzenia dodatkowo komplikuje jej losy, co dodaje książce głębi emocjonalnej.

Największym plusem tej książki jest moim zdaniem świetny opis bohaterów. Autorka potrafi rozwijać swoje postaci i sprawiać, że można się z nimi utożsamiać. Podoba mi się także kreacja świata i stopniowanie napięcia, które ma swój punkt kulminacyjny dopiero na kilku ostatnich stronach. Zdecydowanie czekam na kolejną część....

Ostatnio miałam koszmarnie zastój i dzisiaj chciałabym przedstawić książkę, która z tego zastoju mnie wyrwała.

Było to „Zabić cień” pióra Katherine Quinn, pierwszy tom cyklu „Kraina Mgieł”, którą miałam przyjemność przeczytać dzięki uprzejmości Wydawnictwa Jaguar. .

Wyobraźcie sobie świat bez słońca. Królestwo Asidii przez klątwę żyje bez niego od pięćdziesięciu lat. Dodatkowo na jego obrzeżach rozpanoszyła się trująca mgła. Ludzie cierpią głód i znikają w tajemniczych okolicznościach.

W takim świecie przyszło żyć Kiarze Frey. Dziewczynie, która niczego się nie boi, zawsze staje w obronie słabszych, mając ku temu predyspozycje, ponieważ została wyszkolona na wojowniczkę przez swojego wuja.

Przez zrządzenie losu trafia do Rycerzy Wiecznej Gwiazdy, którzy mają chronić ludzkość przed złem, które niesie ze sobą mgła.

Tam poznaje kapitana Jude’a Maddoxa o wdzięcznym pseudonimie „Ręka Śmi3rci”, który został zmuszony wybrać 4 rekrutów by poprowadzić ich we mgłę na pewną śmi3rć żeby odnaleźć remedium na klątwę.

Co to była za historia! Pełna [Adres usunięty]ści i straty, ale też nadziei i cudownej przyjaźni.

Dawno nie trafiłam na tak intrygujący świat. To było coś nowego, innego. Chociaż nie chciałabym w nim żyć niesamowicie mnie zafascynował z tym swoim mrokiem i niebezpieczeństwem czyhającym na każdym kroku.

Jednak nie tylko świat mnie zainteresował. Ogromnie polubiłam Kiarę. Należy ona do bohaterek, które nie gryzą się w język, są sarkastyczne, inteligentne i potrafią zawalczyć o to, na czym im zależy. Do tego są bezinteresowne, a dla swoich bliskich dosłownie są w stanie skoczyć w ogień.

Jude jest jej totalnym przeciwieństwem: gburowaty, nie pozwala się do siebie nikomu zbliżyć. Poraniony przez życie, nie wierzy, że jeszcze spotka go coś dobrego.

Ta dwójka chociaż tak różna ma wspólny cel, przeżyć. Czy uda im się wyjść z mgły i uratować bliskich?

„Zabić cień” wciąga nas o pierwszych stron w wir akcji, jej tempo nie zwalnia praktycznie do samego końca. Tutaj non stop coś się dzieje! [Adres usunięty], morderczy trening i niebezpieczna misja do wykonania, a w tle powoli rodzące się uczucie, przyjaźń i niestety zdrada przychodząca z najmniej spodziewanej strony. Do tego tajemnicze listy na początku rozdziałów, które dodają smaczku całej historii.

Końcówka książki sprawiła, że jakbym obgryzała paznokcie, to zostałabym bez nich i chociaż sam koniec był spokojniejszy, potrzebuje na już kolejnego tomu, bo chociaż na niektóre pytania otrzymałam odpowiedź, to i tak pojawiły się nowe.

Wybrani przez przeznaczenie.

Przeklęci przez los.

Skazani na mrok.

Czy uda im się uniknąć porażki?

Podczas poboru do Rycerzy Wiecznej Gwiazdy, los bierze scenariusz w swoje ręce i rzuca Kiarę Frey na kolana przed Ręką Śmierci, najbardziej niebezpieczną postacią, o jakiej można usłyszeć.

Ich przeznaczenie splata się, czarne macki mroku oblepiają każdy skrawek ich ciał, a przyszłość objawia się w ciemnych barwach, czekając na kolejne ofiary.

Wybranka Ręki Śmierci powinna być tą, która z wyprostowanymi plecami stanie przed niebezpieczeństwem i zginie w walce.

Podczas gdy mgła rozprzestrzenia się, ona skrywa sekret, o którym nie wie nikt.

A jednak, ktoś sprawia, że podstawy całego jej świata runą, a wokół zapłonie ogień.

Historia o walce, ratowaniu świata przed przeraźliwą mgłą, a także o przyszłości, która została spisana w przeszłości.

Czy śmierć dopadnie i wybranych?

Czy zakochałam się w tej książce?

Tak!

Czy chcę więcej tu i teraz?

Z całą pewnością!

Fantastyczna, mroczna i wciągająca, z zakończeniem, które może porządnie zaskoczyć.

Jestem absolutną fanką głównej bohaterki, która zachwyciła mnie swoim oślim uporem, swoją walecznością i tym, jaka jest nieustraszona i pewna siebie. Porywcza, szalona i bez granic!

A Ręka Śmierci? Mrok podsyca tylko jego atuty!

Bardzo przyjemnie poprowadzona historia, w której nie wieje nudą. I będzie tego więcej!

Polecam z całego 🥰

Zabić cień - Katherine Quinn - 3,75/5 ✨

[ współpraca reklamowa @wydawnictwojaguar ]

Kiara jest pierwszą od bardzo dawna kobietą, która należy do Rycerzy Wiecznej Gwiazdy. Ich zadaniem jest ochrona Asidii przed mgłą, która zatruwa wszystko i wszystkich złem. Podczas szkolenia młodej kobiety na jej drodze staje Jude, Ręka Śmierci i zarazem Kapitan rycerzy, który na rozkaz samego Króla ma znaleźć najlepszych wojowników.

Podobała mi się strasznie ciężkość tej historii. Miała takie odcienie mroku i klimat książek fantasy, które odbiły się wielkim echem na rynku kilka lat temu.

Kolejną rzeczą, która ujęła mnie w tej książce to bohaterowie. Różne i bardzo złożone postacie a jednak mimo różnic dopełniali się i co więcej stawiali przed sobą nawzajem coraz to nowe wyzwania.

Romans mi się bardzo podobał mimo kilku moich zgrzytów odnośnie początków tej relacji to jestem zdania, że mimo wszystko to romantyczne uczucie musiało się tu pojawić bo idealnie pasowało do tej historii i tych postaci. Przeszłość miała duży wpływ na nich ale potrafili mimo wszystko stworzyć coś dobrego między sobą.

Książka była nie do końca wyważona. Raz było powoli następnie masa akcji więc dość ciężko mi się ją czytało mimo satysfakcjonującej fabuły i dostarczanej rozrywki.

Przedstawienie świata i bohaterów zostało tak skonstruowane, że mimo kilku schematów, które wydawały się znajome to dostaliśmy historię, która broni się mimo wszystko swoją różnorodnością i unikatowym klimatem.

Jeśli szukacie książki, która ma silną bohaterkę i genialny mroczny vibe to ta pozycja będzie idealna mimo dość chaotycznego wstępu i dość sporej ilości brutalnych scen.

[współpraca reklamowa wydawnictwojaguar]

Zabić Cień to pierwszy tom serii wypełnionej mrożącymi krew w żyłach wydarzeniami. Wbrew pozorom historia jest mroczna i na swój sposób zaskakująca. Wiem, że wielu z Was nie zwróci uwagi na tę książkę z powodu okładki, która ma vibe 2010' ale na pewno nie tego się spodziewacie gdy ja otworzycie i zacznie nie czytać.

Co znajdziecie w środku;

➽ narrację pierwszoosobową z dwóch perspektyw Kiary i Juda;

✖ historia toczy się głównie na jednym obszarze, choć główni bohaterowie wędrują;

➽ niespodziewane plot twisty z powodu tajemnicy, która próbujemy rozszyfrować;

✖ makabryczne sceny walki oraz stwory i sytuację z jakimi mierzą się bohaterowie;

➽ klątwa która dotyka wszystkich, ale tylko nieliczni znają jej konsekwencje;

✖ walka dobra ze złem przeplatana sprytem;

➽ trudne relacje rodzinne które oddziałują na charakter głównych bohaterów;

✖ bogowie + lekki wątek romantyczny.

"Odwaga to otwarcie drzwi swojej klatki i wzbicie się do lotu. Prawdziwa odwaga to spalenie klatki na popiół".

Zarówno Kiara jak i Jude nie mieli łatwego życia, a przez to przez cały czas uważali się wewnętrznie za potworów, za największe zło na tej ziemi. Każdy z nich został poddany niewyobrażalnej próbie i próbowało w jakimś stopniu załagodzić konsekwencje. Dzięki temu obserwujemy niby te same osoby ale z zupełnie różnym podejściem do życia. Dzięki temu ciągnie ich do siebie i w jakiś sposób leczą się nawzajem ze swoich blizn emocjonalnych.

Wzmianki przed każdym rozdziałem od przysłów, po listy bez adresatów czy nadawcy oraz różne wyrywki z historii bóstw tylko podkręcają zagadkę, która usilnie chcemy rozwiązać. Momentami podsuwane są też różne poszlaki, niektóre z nich, tylko mylą nasza ścieżkę dedukcji. Mimo wszystko krążąca tajemnica i dziwne przyciąganie między głównymi bohaterami oraz przeszłość tylko podkręca całą fabułę.

Akcja nie jest aż tak bardzo dynamiczna, mamy tu schemat drogi ale dzięki różnym sytuacjom jakie spotykają bohaterów trochę lepiej rozumiemy wykreowany świat i obserwujemy jak wpływa na innych. Nie jest to kolorowa powieść ze szczęśliwym zakończeniem, wielu bohaterów ginie ale to ostatni rozdział i epilog pozostawia nas z największym szoku.

Zabić cień to niezwykle emocjonująca wędrówka w poszukiwaniu akceptacji nie tylko siebie ale i przez innych, a przy tym odnalezieniu ludzi którzy dosłownie skoczą za nas w ogień. Dla których będziemy wszystkim. Życie bez słońca wydaje się pozbawione sensu, ale w tej historii pokazuje że warto mieć nadzieję do końca, zwłaszcza gdy ludzie wydają się okrutni. Książka bardzo mi się podobała, nie spodziewałam się takich zwrotów akcji, choć miałam kilka teorii spiskowych. Niektóre sceny walki czytałam z zapartym tchem i na pewno będę czekać z niecierpliwością na kolejny tom ❤❤❤.

Mało jest książek, które w mojej ocenie zasługują na tą najwyższą. Nawet nie wiecie jak bardzo się zdziwiłam, gdy Zabić cień właśnie taką zdobył. Piętnasta książka w mojej karierze czytelniczej dostała dziesiątkę i wcale się tego nie wstydzę i chociaż wiem, że w oczach innych może mieć jakieś mankamenty, to ja po prostu przepadłam i zdecydowanie staję się fanką Katherine Quinn.

Co więc w niej jest takiego, że przyciąga mnie do siebie jak magnes? Zdecydowanie mrok, a raczej cień, który snuje się w tej opowieści, cały świat i rządzony nim mrok jest przemyślany i wlewa się w mój umysł niepostrzeżenie, po prostu żyłam tą historię od momentu gdy przeczytałam pierwszą stronę. Początkowa część, która poświęcona jest szkoleniu - no nic nie zrobię, uwielbiam taki motyw, a jeżeli do tego dochodzi brutalność, to już jestem kupiona. Motyw wybrańca również jest poprowadzony w wyważony sposób i miałam wrażenie, że nie wybijał się na pierwszy plan, a rozwikłanie całej zagadki, no cóż - nie sądzę, że jesteście na to gotowi.

Epickie romantasy, podczas czytania odczuwałam w nim - połączenie Sandersona, Kinga, Kristoffa. Po prostu zbieram szczękę z podłogi i mam ochotę na więcej. Myślę, że to świetnie dopracowana historia, o przeciwnościach losu, o wybrańcach, którzy czasem muszą porzucić wszystko, a samo zakończenie rozdarło mi serce na kawałki i mam nadzieję, że długo nie będę musiała czekać na kontynuację, bo w sumie nie wytrzymam z tych emocji.

"Zabić cień" to pierwszy tom serii "Kraina Mgieł". Opowiada on o królestwie ogarniętym złowrogą mgłą - zatruwa ona ziemię, ludzi, zwierzęta. Zaraża ich złem, sprawia, że widzą rzeczy, których nie ma, majaczą i doprowadza ich do szaleństwa.

Rycerze Wiecznej Gwiazdy to bractwo, które ma ochronić królestwo przed mgłą. Podróżują od wioski do wioski i zbierają nowych rekrutów, dołącza do nich Kiara - jest to jedyna kobieta w formacji. Kapitan Jude, znany również jako Ręka Śmierci wraz ze swymi kompanami i nowymi rekrutami zostaje wysłany przez okrutnego króla we Mgłę aby zdobyć klucze, które mają pomóc powtrzymać szerzące się zło.

Początkowo nie mogłam oderwać się od lektury, potem w pewnym momencie utknęłam, ciężko mi się czytało ten tytuł przez kilkadziesiąt stron, na szczęście ciąg dalszy znowu okazał się bardzo ciekawy i wciągający. Całościowo bardzo podobała mi się ta lektura i z pewnością sięgnę po kolejną część, chociaż nie jest wolna od wad.

Według mnie główna bohaterka została nie do końca dobrze skonstruowana, była niedopracowana.

Kiara przechodziła trudne, wyczerpujące szkolenia, uczyła się dyscypliny i walki. Ciężko trenowała. A jednak kiedy trafia do Rycerzy Wiecznej Gwiazdy jako rekrutka nie umie się podporządkować, pyskuje, łamie wszystkie zasady i najlepsze jest to, że inni rekruci zostają zsyłani praktycznie na śmierć do innej formacji za przewinienia czy jak zawalą jakieś zadanie, a ona nie została praktycznie ani razu ukarana za swoje postępowanie. Nie słucha rozkazów i je kwestionuje, oczekuje specjalnego traktowania, uważa się za lepszą. Oj, trudno było mi z nią wytrzymać. Bardzo mnie irytowała. Wpłynęło to również na samą historię. Jednak gdy pisze się o rycerzach, wojownikach jest tam pewna hierarchia i dyscyplina, a gdy nie jest to pilnowane trafiają się kary. Był to duży minus książki.

Mamy tutaj różne wątki jak pierwsza miłość, found family, wątki polityczne, motyw podróży i poszukiwania siebie.

Bardzo spodobał mi się wykreowany przez autorkę świat i bohaterowie (oprócz Kiary). Sama historia też jest bardzo ciekawa.

Jeśli lubicie lekką fantastykę, myślę, że ten tytuł przypadnie Wam do gustu. Polecam!

Jeśli tak jak ja jesteście fanami fantastyki nieco mrocznej i tajemniczej, pełnej mgły sączącej się aż do kości, acz podanej w przystępny sposób i w dobrym stylu, to pierwszy tom „Zabić cień” Katherine Quinn, otwierający serię „Kraina Mgieł”, może być właśnie dla Was.

Kiara żyje w świecie, w którym nie ma słońca, a władanie objęły mrok i nieprzenikniona mgła, która niszczy wszelkie życie i zatruwa je złem. Bractwo Rycerzy Wiecznej Gwiazdy każdego dnia stawia im opór, a do służby w ich szeregach włączani są pełnoletni synowie z rodzin królestwa Asidii. Gdy podczas Wezwania Kiara broni brata przed rówieśnikiem, nie umyka to uwadze dowódcy, równie osławionego, co tajemniczego – Ręki Śmierci, i jako pierwsza kobieta trafia na mordercze szkolenie. Legendarny, bezduszny wojownik króla ma jedno zadanie, którego wykonanie zdaje się niemożliwe. A może właśnie to buntownicza i uparta kobieta w rękawiczkach osiągnie to, czego dotąd nie udało się mężczyznom? Tylko dlaczego tych dwoje niebezpiecznych ludzi tak bardzo do siebie przyciąga?

To, co przekonało mnie do tej książki, to przede wszystkim sposób snucia opowieści, bo choć jest mroczna i lepka jak mgła, znajdziecie w niej mnóstwo emocji i humoru. Fabułę śledzimy z dwóch perspektyw – Ki, dziewczyny odważnej, upartej, buńczucznej, sarkastycznej, pełnej energii, nieustannie pakującej się w kłopoty i kompulsywnie broniącej słabszych, oraz Jude’a – przy słoneczku, jakim jest Kiara, to wspaniały ‘grumpy’: szary moralnie, racjonalny aż do bólu, zamknięty w sobie, samotnik. No jak ich nie kochać? To taki duet, który wzbudza sympatię od pierwszych stron. Do tego każde z nich skrywa swoje sekrety, blizny i demony. Ona odkrywa go emocjonalnie warstwa po warstwie, docierając do tego, co zdawało się zagrzebane pod maską obojętności. On okazuje się wrażliwy, czuły, opiekuńczy, delikatny i uroczy. I choć na nich koncentruje się uwaga autorki, a inne postaci zdają się tłem, liczę, że zaznaczą swoją obecność w dalszej części cyklu.

Nie martwicie się jednak, bo choć wokół Ki i Jude’a krąży fabuła, ta jest wciągająca i dobrze zbudowana. Mamy tu konflikt między bóstwami dnia i nocy, spiski i intrygi, sekrety nie tylko rodzinne, króla-tyrana, który chowa się za swą marionetką i ostrzem Ręki Śmierci, bolesne dzieciństwo. Autorka serwuje nam też chwile wzruszenia, porusza motyw żałoby, rodziny z wyboru, nietypowej magii kryjącej się we mgle, poświęcenia, a klujący się romans nie przyprawi Was o ból zębów. Warto też zwrócić uwagę na konstrukcję rozdziałów. Każdy z nich poprzedzony jest przysłowiem bądź fragmentami ksiąg lub listów, z których wyłaniają się dodatkowe informacje oraz postać tajemniczego, intrygującego obserwatora. Kto nim jest? Dokąd zaprowadzi nas tajemnicza mgła? Szukajcie odpowiedzi na własną rękę.

Dlaczego tak chętnie polecam Wam tę książkę, skoro to dopiero początek serii? I choć część z Was może mieć obiekcje, że można było lepiej czy więcej, ja znajduję tu wszystko, co tak lubię, a historia wróży naprawdę obiecujące rozwinięcie. Niech nie zraża Was też niższa kategoria wiekowa, bo to książka równie dobra dla młodszego jaki i starszego czytelnika i naprawdę bliżej jej do epickiego fantasy niż tego romantycznego.

Proszę, dajcie jej szansę!

„Zabić cień” to książka, która jest nie tylko ciekawa, ale również pięknie wygląda na półce. Posiada ponad 400 stron wspaniałej przygody z Kiarą. I jeśli mam być szczera, to szkoda, że tylko tyle.

Kiara to osiemnastolatka, która jako pierwsza kobieta od wielu lat dołączyła do Rycerzy Wiecznej Gwiazdy. Najpierw przeszła solidne przeszkolenie, a później wzięła udział w niebezpieczną misji ochrony królestwa przed mgłą. Większość wojowników zginie. Czy Kiarze uda ocalić siebie i innych?

Książka jest przepełniona walką. Ale nie ma tutaj zbyt brutalnych scen. Nie znaczy to jednak, że jest nudno. O nie! Kiara potrafi dostarczyć wielu emocji. Jest buntowniczką o ciętym języku. Jej waleczność i bezczelność sprawia, że nie jedna osoba zwraca na nią uwagę. To czego jej inni zazdroszczą to szybkość. W walce jest bardzo zwinna i posiada pewne zdolności. Nosi rękawiczki pod, którymi coś skrywa. Ale nie zdradzę co.

Uwielbiam fantastykę nie tylko za mroczny klimat, ale również za wątek miłosny. Ale nie taki przesłodzony, a bardziej dojrzały. I właśnie taki dostałam w „Zabić cień”.

Książka wprowadziła mnie w opisy świat od razu. Nie potrafiłam oderwać się nawet na chwilkę. Napisana jest łatwym językiem. Posiada żywe dialogi, które sprawiły, że nie jeden raz uśmiechnęłam się pod nosem.

Mocną stroną tej opowieści są bohaterowie. Zarówno Kiara jak i Jude i inne postacie potrafią dostarczyć wielu emocji.

„Zabić cień” to pierwszy tom świetnie zapowiadającej się serii „Krainy Mgieł” i już nie mogę doczekać się kolejnej części.