Zabić ból. Imperium oszustwa i kulisy epidemii opatowej w USA

Przyznam, że zanim ta książka trafiła w moje ręce i wiadomo trochę przeleżała na półce, najpierw obejrzałem jej serialową adaptację na Netflixie, bo tematem kiedyś bardzo się interesowałem. Papierowy pierwowzór mnie nie zawiódł. To bardzo sprawnie i lekko napisany, mimo wagi tematu, opis śledztwa dziennikarskiego mającego przykuć uwagę, na temat epidemii opiatowej w USA. Temat wydaje mi się ważny, nawet lata po wydarzeniach opisanych w książce, gdyż ciągle powstają nowe leki przeciwbólowe, które z racji swoich właściwości, trafiają prędzej czy później na czarny rynek i są odpowiedzialne za ludzkie dramaty. Barry Meier zwraca uwagę nie tylko na tragedie jednostek, ale także na zagadnienia medyczne jak leczenie bólu i jego historię, kwestie etyki w biznesie i prawo, które nie raz nie nadąża za zmianami, jakie dokonują się w społeczeństwie szybciej niż w dekadę. To reportaż, który powinien przeczytać każdy i który powinien być przestrogą. Przed zbytnią ufnością, dobrymi intencjami(wszak wiadomo co jest nimi wybrukowane)i ludźmi, którzy zrobią wszystko, by na tobie czy mnie zarobić. Końcówka książki jest bardzo amerykańska i nie dziwi, że trafiła na platformę streamingową. Tylko w Ameryce bowiem w takich przypadkach mogą polać się pozwy sądowe i batalia o zdrowie i zadośćuczynienie może rozgrywać się na łamach prasy i w telewizji. I chyba tylko tam winni są na tyle bogaci, by nie odczuć kary finansowej za okłamywanie milionów osób i rządu własnego kraju, bo jeśli chodzi o sumienia to nie mam w nie wglądu. Zabić ból przeczytacie w parę godzin, tak dobrze jest napisany i jest tak bardzo interesujący. Polecam!!!

Za książkę dziękuję @[Adres usunięty]n

Dla tych, którzy narzekali na długość „Demona Copperheada” Barbary Kingsolver, ale wciąż interesują się tematyką poruszoną w powieści, serdecznie polecam reportaż „Zabić ból. Imperium oszustwa i kulisy epidemii opiatowej w USA”. Dobrze napisany, skondensowany i absolutnie pochłaniający. Barry Meier dość skrupulatnie pokazuje cały proces opiatowej gorączki, jaka owładnęła Amerykę i konsekwencje tegoż szaleństwa, widoczną w liczbach osób uzależnionych, leczonych na odwykach, siedzących w więzieniach, w końcu zmarłych. Czy tej sytuacji dało się uniknąć? Moim zdaniem, przy marketingu, jaki zastosował Richard Sackler, absolutnie nie.

Ból to coś, co długo pozostawało poza kręgiem zainteresowania medycyny. Był objawem, a nie chorobą, którą się leczy. Z ciekawostek, aż do połowy lat 80. XX wieku chirurdzy przeprowadzali operacje ciężko chorych noworodków bez środków przeciwbólowych... dla mnie szok. Kwestią czasu było więc zajęcie się tą dziedziną medycyny i koncertowo zrobiła to rodzina Sackler. Powstał Ruch na rzecz leczenia bólu, który miał na tyle silne poparcie, że był w stanie udaremnić inicjatywy Kongresu, który już w połowie lat 90. forsował system monitorowania recept. Bezskutecznie. Rozmach, z jakim działał Arthur M. Sackler do tej pory przyprawia o zawrót głowy. Jako szef największej amerykańskiej agencji reklamowej wiedział, że pieniądze włożone w reklamę zwracają się milionkrotnie. Był ojcem nowego  modelu życia, pigułki na każdy problem. Aby być jeszcze skuteczniejszym, przejął kontrolę nad siecią czasopism medycznych. Tworzył bezpłatny dwutygodnik, który trafiał do 168 tysięcy lekarzy w całym kraju. Wymyślił własny system monitorowania recept, bynajmniej nie w celu troski o pacjentów. Dzięki niemu kontrolował skuteczność działań marketingowych, jeszcze bardziej podbijając sprzedaż leków. Mistrzowskie działania po Arthurze przejął Richard Sackler, odpalając te wrotki jeszcze bardziej.

Zadziwiające, jak bardzo można być bezkarnym, będąc bajecznie bogatym. Jak do całej sprawy podchodził sąd. Ile tam było dywagacji i mataczenia. Czytajcie.

IG @angelkubrick

„Ból, jedna z najczęściej zgłaszanych dolegliwości, jest również odczuciem najbardziej subiektywnym, ponieważ lekarze muszą polegać na tym, co opisują pacjenci. I tak może być on ostry albo ćmiący, tępy albo przeszywający, palący albo przejmujący. [...] Każda osoba ma indywidualny próg bólu – punkt, w którym go doświadcza”.

Kto z nas choć raz w swoim życiu nie musiał skorzystać z dobrodziejstw medycyny i nie ratować się farmakologicznie lekami wypisywanymi z zalecenia lekarza? Migrenowe bóle głowy, bóle kręgosłupa, pooperacyjne, po złamaniach, urazach, zabiegach i innych, od których człowiek chce się jak najszybciej i jak najskuteczniej uwolnić. Niestety, to co na jedno pomaga, na inne szkodzi albo wręcz ma takie ukryte negatywne działanie, że poprzednie stany bólowe okazują się bułką z masłem...

Barry Meier jest pisarzem i byłym dziennikarzem New York Timesa. Jego skrupulatne, niezwykle drobiazgowe śledztwo doprowadziło do nagłośnienia wielkiej fali śmiertelnego przedawkowania narkotyków w Stanach Zjednoczonych. Według statystyk w 2016 roku każdego dnia z tego powodu traciło życie 175 osób! Dane były przerażające, a to był dopiero wierzchołek góry.

Reportaż czytało się z zapartym tchem niczym pełnokrwisty thriller. Treść wywoływała zgrozę nie gorszą niż opisy kaźni. Ilość osób, które utraciły życie, zażywając legalne narkotyki o silnych właściwościach przeciwbólowych, wypisywane na receptę stawiała włosy na karku. W tym reportażu ofiarą jest każdy, kto potrzebował silnego leku przeciwbólowego i jego bliscy, a katem agresywny koncern farmaceutyczny i zwykła chęć ogromnych zysków liczonych w milionach.

Barry Meier rozłożył na czynniki pierwsze cały proces marketingowy napędzający nachalną reklamę produktu, który zamiast wejść w powszechne użycie powinien być przynajmniej częściowo wycofany z obrotu. Ukazał liczne i głębokie powiązania finansowe między ruchem na rzecz zwalczania bólu, agencjami rządowymi, lekarzami a przemysłem farmaceutycznym. Niektórzy działali w dobrej wierze, no ale wiadomo, czym jest piekło wybrukowane. Wszyscy ci ludzie dali przykład wykorzystywania nauki do niewłaściwych celów: nieprawdziwe publikacje, niesprawdzone dane, nadinterpretacja statystyk czy powoływanie się na badania, które nie zostały nawet ukończone.

Czas pokazał, że przeniesienie stosowania opioidów o przedłużonym uwalnianiu z oddziałów onkologicznych do masowego leczenia nie było zbyt dobrym pomysłem. A przez fakt, że rzesze osób odpowiedzialnych za zdrowie publiczne przymykało na wszystko oko, doprowadziło do fali uzależnień ludzi w różnym przedziale wiekowym na ogromną skalę. Leki zaczęły zdobywać również osoby niewalczące z przewlekłym bólem. Uzależnili się oni tak samo, jak od heroiny i innych narkotyków.

Podsumowując Zabić ból to szczegółowy i przerażający raport o epidemii opiatowej w Stanach Zjednoczonych, której skutki można obserwować do dziś. Można się z niego dowiedzieć, jak to się stało, że OxyContin „cudowny lek” stał się szkodliwym narkotykiem i jak bardzo żądza pieniądza potrafi przysłonić wszystko – nawet ludzkie życie i zdrowie.

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję PORADNI K.

Ból, choć jest nieprzyjemny i ogranicza naszą zdolność funkcjonowania, jest ważnym sygnałem ostrzegającym nas o tym, że w naszym organizmie dzieje się coś niewłaściwego. Wówczas, aby go uśmierzyć, w pierwszych odruchach sięgamy po leki przeciwbólowe. Ważne jest to, aby korzystać z nich właściwie, bez przedawkowania. A co najważniejsze, by udać się do lekarza, w celu zdiagnozowania pochodzenia bólu.

W USA na przełomie 1999-2017 z powodu przedawkowania leków przeciwbólowych zmarło blisko 250 000 Amerykanów. Skąd to wiem? Z lektury książki Barry’ego Meiera pt. „Zabić ból. Imperium oszustwa i kulisy epidemii opiatowej w USA”. Ta książka to nie tylko doskonale sporządzony raport, poprzedzony drobiazgowym śledztwem reportera Meiera, który został laureatem Nagrody Pulitzera. To medyczna powieść detektywistyczna, a nawet thriller kryminalny trzymający w napięciu ze względu na ukazanie prawdziwych wydarzeń, które opanowały medyczny świat Ameryki. Historia, którą poznajemy to prawdziwa epidemia opiatowa, która zebrała ogromne żniwo. Co ważne epidemia ta nie wybuchła w wyniku błędu ludzkiego, lecz z powodu agresywnej polityki koncernu Purdue Pharma, który wprowadził na rynek lek o nazwie OxyContin.

Warto podkreślić, że lek ten bazujący na opiatach był często ostatnią deską ratunku dla ludzi cierpiących z bólu. Niestety był również często ostatnią prostą w ich życiowej drodze. Co najgorsze, to fakt, że koncern świadomie wprowadził w błąd amerykańską Agencję Żywności i Leków, informując o braku reakcji związanych z uwalnianiem się narkotycznego ładunku OxyContinu. W konsekwencji wielu uzależniało się od leku.

„Zabić ból. Imperium oszustwa i kulisy epidemii opiatowej w USA” to książka będąca wynikiem kilkuletniego śledztwa Barry’ego Meiera, który z dokładnością i dbałością o każdy szczegół relacjonuje nam tajemnice skrywane przez koncern farmaceutyczny. Koncern, dla którego dobro pacjenta nie miało żadnej wartości. Najważniejszy był zysk, który sprawił, że „kryzys opiatowy stał się nieodłącznym elementem codziennego życia amerykanów”.

Nie ukrywam, że poznając tę historię nie potrafiłem zrozumieć – dlaczego? W imię czego? Zysku!!! To niezrozumiałe, niepojęte jak bardzo koncern Purdue Pharma zaślepiony był chęcią czerpania korzyści finansowej. Jak to się ma do „Primum non nocere” – „po pierwsze nie szkodzić” – etycznej zasady, przypominającej lekarzom, aby przed podjęciem leczenia, wziąć pod uwagę to, czy ich działania i metoda nie doprowadzą do nieodwracalnych szkód w zdrowiu pacjenta.

Warto poznać tę historię. Historię, która bulwersuje, a jednocześnie zaprasza nas do dyskusji na temat „etyki w medycynie” czy też „ludzkiej pazerności, zachłanności na powiększanie zawartości swoich portfeli”. Niech ta książka powiększy Wasz domowy zasób biblioteczny. Zdecydowanie polecam!

Książka „Zabić ból. Imperium oszustwa i kulisy epidemii opiatowej w USA” ukazała się nakładem Wydawnictwa Poradnia K

Z ogromną przyjemnością oglądam amerykańskie seriale medyczne, w związku z czym problem opiatów, z którym zmagają się Amerykanie, nie jest dla mnie w żadnym stopniu nowością. Zagadnienie to bardzo często porusza się w produkcjach filmowych jako powód, dla którego wiele osób ginie z przedawkowania. Dotychczas jednak nigdy nie zainteresowałam się tą sprawą na tyle, aby odkryć wszystkie kryjące się za nią fakty. Dzięki "Zabić ból" mogło się to zmienić, bowiem ta hybryda wspaniałego reportażu z medyczną powieścią detektywistyczną pozwala poznać nie tylko historię OxyCodinu, ale i dalekosiężne skutki, jakie miało wprowadzenie go na rynek. Nie jest to jednak lektura lekka ani przyjemna w znaczeniu emocjonalnym - porusza kwestie szalenie trudne i poruszające sercem - ale za to świetnie napisana. Wzbudziła we mnie przerażenie i zwykłą, ludzką empatię, ale też sprawiła, że nie mogłam się od niej oderwać aż do ostatniej strony.