Z czułością dla siebie. Co możemy zrobić, aby być zdrowszym i szczęśliwszym

Wszyscy wiemy, jak cenne jest zdrowie, a jednocześnie nie robimy nic lub prawie nic, by go zachować. A jednocześnie robimy wszystko lub prawie wszystko, by go sprawić, począwszy od niezdrowego trybu życia, śmieciowego jedzenia po brak miłości do siebie. Jednocześnie wciąż obiecujemy sobie, że od jutra wszystko się zmieni, wciąż z zapartym tchem śledzimy też historie ludzi, którzy sięgnąwszy dna, odbili się od niego. Tyle tylko, że te przypadki, które zakończyły się dobrze, są raczej jednostkowymi i dlatego właśnie zostały opisane. Zwykle osoby, które kończą z udarem czy zawałem, nawet jeśli próbują zmienić coś w swoim życiu, to jego jakość jest mocno zaniżona, zaś funkcjonowanie – problematyczne.

Jak zatem zadbać o zdrowie? Najlepiej zrobić to w sposób jak najbardziej naturalny, sięgając do mądrości swojego organizmu, wsłuchując się w sygnały swojego ciała. Nie będzie to łatwe, bowiem w toku dojrzewania wykształciliśmy w sobie instynkt działania, a presja na osiągnięcie sukcesu od małego jest tak silna, że nikt już nie zajmuje się duchem czy pierwotnymi potrzebami organizmu. Zatem kiedy jesteśmy senni nie idziemy spać, bo jeszcze kończymy projekt, kiedy jesteśmy głodni, nie odżywiamy się właściwie, oszukując głód słodyczami czy chemicznymi zapychaczami, kiedy bolą nas mięśnie czy oczy od siedzenia przed monitorem, ratujemy się tabletką czy kroplami, starając się nie przerywać pracy.

Kres takiemu zachowaniu, które może skutkować zrujnowaniem naszego zdrowia, może przynieść książka pt. „Z czułością do siebie”, a właściwie nie sama jej lektura, tylko działanie podjęte pod jej wpływem. Opublikowany nakładem Wydawnictwa Dobra Literatura poradnik, autorstwa Geralda Hüthera, to nie tylko szereg wskazówek, co robić, by odzyskać zdrowie, ale przede wszystkim bodziec do zmiany podejścia do swojego organizmu, a nawet życia.

Autor stosuje niejako terapię szokową pokazując, jakie są skutki określonych postaw i zachowań, które charakteryzują się brakiem miłości do nas samych, do innych ludzi oraz otaczającego nas świata. W kolejnych rozdziałach autor tłumaczy zarówno mechanizm działania ludzi, a także powstawania choroby i wyjaśnia, jak możemy być bardziej szczęśliwi, jak się o siebie troszczyć, jak kochać. Pisze [Adres usunięty]. o chorobotwórczych przekonaniach, jak te, że trzeba odnieść sukces, że konkurencja i presja są dobre, czy że w naszej naturze leży robienie kariery czy bogacenie się kosztem biedniejszych.

Hüther tłumaczy również, jak działa samouzdrawianie, a także co osłabia naszą zdolność do niego. Wysuwa przy tym teorię, że to nie sam dobrobyt bezpośrednio niszczy nasze mechanizmy obronne, ale nasze wyobrażenie o nim – niestety sprzeczne z tym co robić, by zachować zdrowie. Nie sprzyja nam też nieustanna kontrola życia, którego tak naprawdę do końca kontrolować się nie da. W związku z tym towarzyszy nam nieustanny lęk, panika, prowadzące do sięgnięcia po znane sobie schematy i uspokajacze, [Adres usunięty]. słodycze, alkohol. Zamiast tego powinniśmy raczej nauczyć się akceptować to, co się dzieje, a także mieć wokół siebie ludzi, którzy w trudnych chwilach będą stanowili dla nas oparcie.

Przeczytamy też o salutogenezie, o stanie pełnej koherencji, a także o drodze do przemiany, którą możemy wybrać. Ta droga niestety wybierana jest przez nielicznych, a obejmuje zachowanie własnej godności oraz … zaprzestanie wszystkich aktywności, które nam nie służą. Mimo iż wszystko to brzmi łatwo i prosto, to łatwe i proste nie jest. I autor w pełni zdaje sobie sprawę, ale jednocześnie zaangażowania, że ta moc zmiany tkwi w nas, jednak wydobędzie ją tylko angażujący nasze emocje tekst i wewnętrzne przekonanie, że czas na zmiany. Lektura książki zdecydowanie budzi w nas chęć do zmian i do działania, a raczej… do zaprzestania pewnych działań, i ruszenia ścieżką ku zdrowiu.

„Tajemnica zdrowia zarówno umysłu, jak i ciała nie polega na opłakiwaniu przeszłości, zamartwianiu się o przyszłość czy przewidywaniu kłopotów, ale na mądrym i gorliwym życiu w chwili obecnej”.

Publikacji o zdrowiu, szczęściu, oraz dobrostanie powstało tak wiele, że naprawdę trudno zliczyć. Co roku wychodzi ich, także tyle, że gdybyśmy mieli przeczytać wszystkie zabrakłoby na to czasu. Ogólnie nie lubię tego typu pozycji, które mówią, jedz to, a będziesz zdrowy i szczupły, rób tamto, a będziesz szczęśliwy, zajmij się tym, aby Twoje życie było wartościowe. Z reguły są to pozycje na jedno kopyto powielające opinie zaczerpnięte z internetowych forów psychologicznych, tylko bardziej rozbudowane na potrzeby autorów.

Książka Z czułością dla siebie Pana Geralda Huthera, która stała się bestsellerem „Der Spiegel”, właśnie do takich należy. Co możemy zrobić, aby być zdrowszym i szczęśliwszym? To pytanie zadaje Autor i próbuje na nie w swej pozycji odpowiedzieć. Czytałam z zaciekawieniem, ostatecznie uznając, że to publikacja nie dla mnie. Wszystkie jej mądrości powielają holistyczne podejście do samo opieki, a są to z reguły stwierdzenia dobrze nam znane. Jestem uprzedzona do tego typu książek, ponieważ nie ma jednej recepty na szeroko pojęte zdrowie, czy szczęśliwe życie. Ilu ludzi tyle doświadczeń, przeżyć czy problemów. Czy jeśli nie przeczytam żadnej z tych wszechwiedzących pozycji, to sobie nie poradzę i moje zdrowie i życie będzie do bani? Na pewno nie. Oczywiście są ludzie, którzy kochają tego typu poradniki, mają ich na półkach całe sterty, ale czy coś z nich wynoszą? Ciężko powiedzieć.

Mam nieodparte wrażenie, że książki w stylu Z czułości dla siebie i tak nie spełniają swojego zadania, wbijając społeczeństwa w jeszcze większą depresję. Nie robię tego, o czym pisze Autor, więc pewnie dlatego nadal jestem chora i nieszczęśliwa. Zdarza się, także że robię wszystko z publikacji, a i tak jestem chora i niemal doprowadzona do samobójstwa. Generalnie uważam, że każdy sam powinien znaleźć swoją drogę do szczęścia i zdrowia zarówno psychicznego, jak i fizycznego tak naprawdę żadna publikacja tutaj nie pomoże, jeśli ktoś potrzebuje terapii.

Ciężka sprawa z tymi bestsellerami, przyznam, że czytam poradniki z reguły te wychowawcze z różnymi propozycjami etc. Uważam, jednak, że mimo iż coś jest poradnikiem, nie znaczy, że jest dobre. Książka Pana Huthera mi się po prostu nie podobała, dużo słów mało treści, choć napisane fajnym językiem. Jeśli jesteś fanem poradników tego typu, z całą pewnością lekkość tej pozycji Ci się spodoba, prywatnie myślę jednak, że powstały o wiele lepsze.

[Adres usunięty]

Cienka książeczka, a zawiera mnóstwo mądrości życiowej, o której ludzie najwidoczniej zapomnieli. Bardzo często wracam do rad w niej zawartych. Każdy, kto chce odzyskać wewnętrzny spokój i nauczyć się radzić sobie ze swoją psychiką we współczesnym świecie (co nie jest łatwe), powinien sięgnąć po tę pozycję. Projekt okładki jest bardzo ciekawy. Przywodzi na myśl błogość na łonie natury. Polecam wyposażyć się w zakreślasz i zaznaczać ulubione fragmenty.

Książkę można traktować jak przyjaciółkę, która chce dla nas tylko najlepiej. Opowiada nam co sprawia, że jesteśmy nieszczęśliwi i co możemy zrobić, by temu zapobiec. Niby każdy z nas wie, że będąc radosnym czuje się lepiej i ma tą nieodpartą chęć, by żyć. Niby wiemy, że uśmiech na twarzy potrafi ukoić ból, a przytulenie sprawi, że choć część problemów z nas spadnie. Dlaczego zatem tak trudno jest się do tego dostosować? Czy faktycznie musimy czuć przygnębienie i samotność? Dlaczego tak się z nami dzieje? Poradnik uświadamia nam, że będąc nieszczęśliwym po części ściągamy na siebie różne choroby. I ma rację. Zawsze najwięcej chorują osoby nieszczęśliwe. Te, które rozpamiętują wszystko w głowie i nie potrafią ruszyć na przód. Poradnik sugeruje, że jako ludzie jesteśmy populacją stadną. Potrzebujemy drugiego człowieka niemal do wszystkiego. Sami nie umielibyśmy funkcjonować we wszechświecie, tym bardziej nasz mózg nie umiałby odróżnić stanu w jakim byśmy się znajdowali.

,,Nasz mózg nie istnieje sam dla siebie. Jest nierozerwalnie połączony z ciałem, a jako istoty społeczne jesteśmy równie mocno powiązani z innymi ludźmi. Dlatego nie tylko nasz mózg, lecz także równocześnie ciało i dana społeczność stanowiące tło, w którym jesteśmy osadzeni, muszą zostać tak zorganizowane, by wszystko możliwie najlepiej do siebie pasowało."

Książka jest poradnikiem, jednak zupełnie innym niż wszystkie, które dotychczas przeczytałam. On uczy nas jak sprawić, byśmy pokochali siebie i żyli w zgodzie z samym sobą. To nic trudnego wsłuchać się w siebie. Ludzie często sami robią sobie na złość. Jedzą coś, co im szkodzi i potem się dziwią, że coś ich boli. Robią komuś na złość i później mają wyrzuty sumienia. Z zazdrości kłamią i szkodzą innym, a potem się dziwią, że nie potrafią spojrzeć w lustro. Nie jest trudno robić dobrze dla siebie. Największym problemem społeczeństwa jest własnie brak akceptacji samego siebie. Dopiero kiedy siebie zaakceptujemy, będziemy mogli sami siebie uzdrowić.