W krainie wilków. Yakari. Tom 8

Yakari: W krainie wilków to już ósma część komiksowego cyklu, pojawiającego się na naszym rynku nakładem wydawnictwa Egmont. Pozycja, która powinna przypaść do gustu zarówno młodszemu, jak i starszemu czytelnikowi.

Zbliżała się mroźna pora roku, więc plemię młodego Yakariego wyruszyło w stronę bardziej przyjaznych lasów. Tereny, które miały dać im czasowe schronienie, okazały się domem ogromnej watahy wilków, która niezbyt przychylnie patrzyła na nowego sąsiada. Młody Indianin obawiający się tych zwierząt, będzie miał okazję samemu przekonać się o tym, czy wilki są tak straszne, jak opisują je dorośli. Od jego zdolności porozumiewania się ze zwierzętami będzie zależeć czy uda mu się powstrzymać zbliżająca się wielką tragedię.

Seria Yakari to jedna z tych pozycji, które balansują na pograniczu nauki i rozrywki. Przygody młodego Indianina to nie tylko warta akcja na Dzikim Zachodzie, ale również pokaźna dawka treści z przesłaniem, które mają czegoś nauczyć młodego odbiorcę. Nie chodzi tutaj jednak o czysto „szkolne” zdobywanie wiedzy. Serwowane w komiksie treści prezentują bardziej złożone problemy, które określają zarówno pozytywne, jak i negatywne cechy życia w społeczeństwie. Może brzmi to nadmiernie „górnolotnie”, jest jednak podane w bardzo przystępnej formie, która trafi w gusta każdego dzieciaka. W tym konkretnym przypadku chodzi o „szufladkowanie” wilków jako złych i niebezpiecznych zwierzą, bez wcześniejszego ich poznania.

Ciekawa i dająca trochę do myślenia treść scenariusza idzie tutaj w parze z doskonałą oprawą graficzną. Rysunki są wyraziste, świetnie pokazujące dynamikę wydarzeń i opatrzone dobrze dobraną paletą barw. Całość przypomina stylem najlepsze dzieła Disneya, pobudzając tym samym dziecięcą wyobraźnię.

Niczego złego nie można również napisać na temat rodzimego wydania. Dobre tłumaczenie, wyraźna czcionka ułatwiająca czytanie, dobra jakość druku i zastosowanego papieru, oraz twarda prawa z grafiką momentalnie wpadającą w oko.

Yakari: W krainie wilków jak na klasykę przystało, to pozycja godna uwagi dla każdego. Niezależnie od tego, czy będzie to młodszy fan komiksowej rozrywki, czy ktoś starszy, którego narysowane wilki nie powinni zbytnio przerazić. Nie pozostaje więc nic innego jak tylko polecać ten tytuł.

Andre Jobin – znany jako Job to znany twórca komiksów, założyciel pisma dla dzieci. Od 1973 roku stworzył kilkadziesiąt tomów przygód małego Indianina. W 2016 roku napisał swoją ostatnią historię o Yakarim. Ale seria nadal jest kontynuowana. Wydawnictwo Egmont postanowiło wznowić klasyczne już przygody młodego Siuksa. A przede mną już ósmy tom serii „Yakari w krainie wilków”

O komiksie możemy przeczytać:

Plemię Siuksów zakłada zimowy obóz w lesistych górach. Jeden z Indian rozpoznaje okolicę, w której trzy lata wcześniej stoczył przegraną walkę z wielkim wilkiem, przywódcą watahy. Teraz postanawia odpłacić się dzikim bestiom, wyrusza więc na polowanie. Tymczasem Yakari spotyka kulawego wilka, który twierdzi, że leśnych drapieżników nie należy się bać. Co się stanie, kiedy żądny zemsty Indianin odnajdzie watahę? Czy istnieje jakiś sposób, aby zachować pokój w Krainie Wilków?

Podsumowując. Ta opowieść nie ustępuje w niczym poprzednim. Jest wesoło, czasami niebezpiecznie, zawsze jednak wszystko kończy się dobrze. Mały Indianin jest zaradny, a jego dar rozumienia mowy zwierząt nieraz wyplątywała go z niezłych tarapatów. Podobnie jest i tutaj. Seria ta zdobyła kilka nagród w kategorii komiksów dziecięcych, a do dzisiaj wydano prawie czterdzieści numerów, a to o czymś świadczy. Polecam całą serię, nie tylko młodym czytelnikom.

WŚRÓD WILKÓW

Ósmy tom „Yakariego” zabiera nas w sam środek górskiej zimy. Jak dotychczas, także i tym razem na tytułowego bohatera czeka wiele przygód i trudów, które pozwolą mu odkryć nieznaną stronę natury i doprowadzą do zmian w jej postrzeganiu. A wszystko to w familijnej opowieści, której tempo i narracja są iście filmowe.

Nadchodzi zima i plemię Siuksów decyduje się na założenie zimowego obozu w porośniętych lasami górach. To, co jednak miało być spokojnym przeczekaniem trudnych miesięcy, może zmienić się w coś zupełnie innego, kiedy jeden z Indian przypomina sobie, że kilka lat wcześniej stoczył tutaj walkę z przywódcą wilczej watahy. Walkę, którą wówczas przegrał. Teraz chętnie by odpłacił bestiom, dlatego teraz wyrusza na polowanie.

I tu na scenę wkracza nasz dzielny Yakari, dla którego rozmawianie ze zwierzętami to chleb powszedni. Tak odkrył już nieraz prawdziwą naturę i intencje swoich nie-człowieczych braci, a teraz poznaje kulawego wilka i przekonuje się, że jego pobratymców nie należy się bać. Ale co będzie, kiedy żądny zemsty Indianin będzie chciał zrealizować swój zamysł? Czy Yakari zdoła go powstrzymać nim dojdzie do tragedii i uratować spokój Krainy Wilków?

Historia „Yakariego” to opowieść sięgająca ponad pół wieku wstecz. Główny bohater, jak wiele innych postaci z tej serii zresztą, został wymyślony w roku 1964, kiedy Derib pracował w studiu Peyo, ojca „Smerfów”. Wtedy był to jednak luźny projekt, z którego jeszcze nie wynikało nic konkretnego. Ostateczny kształt opowieść osiągnęła dopiero pod wpływem cyklu „Umpa-pa”, który wyszedł spod ręki legendarnych twórców „Asteriks” – René Goscinnego i Alberta Uderzo. Pięć lat później mały Indianin zadebiutował w „Le Crapaud à Lunettes”, a w 1973 roku doczekał się w końcu pierwszego albumu swoich przygód. Tak zaczęła się opowieść, która na chwilę obecną liczy sobie niemal czterdzieści tomów i mimo upływu lat wciąż cieszy dużą popularnością i czyta się nadal tak samo znakomicie.

Przede wszystkim całość czyta się lekko, szybko i przyjemnie. Autor nie rozpisuje się, nie skupia na dialogach. Zamiast tego ogranicza słowa do niezbędnego minimum i pozwala obrazom dopowiedzieć resztę. Dzięki temu komiks znakomicie nadaje się dla najmłodszy czytelników, tym bardziej, że to sympatyczna i pouczająca opowieść utrzymana w klimacie filmów Disneya. Świetnie narysowana, ładnie wydana…

Warto ją poznać. „Yakari” to klasyka, ale przede wszystkim dobra seria dla całej rodziny. Urocza, sympatyczna, czasem zabawna, czasem poważna. Czyli, jak na udaną rozrywkę familijną przystało.