Wyznania

Parafrazując Agatę Christie w MURDER IS EASY okazuje się że każdy może poczuć się na siłach do zabicia przez głupotę i będzie to dla niego powodem do dumy. Doskonale skonstruowany i napisany-przetłumaczony w pociągającym języku triller o akcentach ironiczno komediowych prosi się o przeczytanie. Japońskie realia nie przeszkadzają w uniwersalistycznej interpretacji uwikłań gdzie manipulacja i kłamstwo oraz brak autentyczności jednostki w relacjach zajmują czołowe miejsce.

To moja pierwsza styczność z literaturą japońską, a po tym jakie to było świetne, zdecydowanie nie ostatnia.

"Wyznania" to thriller psychologiczny z bardzo mocnym wejściem w umysł i twój, i postaci, które prowadzą narrację. Wszystko zaczyna się pewnego dnia w szkole, gdy nauczycielka staje przed całą klasą i wygłasza monolog, w którym wskazuje, że wie kto zabił jej czteroletnią córkę, i jest to ktoś z nich.

Jest to bardzo mocny wstęp, ale im dalej tym jeszcze bardziej się wciągałam. Zaczynamy poznawać tą samą sytuację, ale z innych perspektyw: od kolegów z klasy, rodzinie czy nawet osób za to odpowiedzialnych. W każdej z nich dowiadujemy się czegoś nowego, a nasze zdanie szybko się o nich zmienia.

Był to zdecydowanie najlepszy thriller, który czytałam w tym roku do tej pory. Muszę znaleźć więcej podobnych, bo to mnie po prostu zmiotło. Nawet samo zakończenie dalej zaskakuje.

Pomimo zakończenia czytania lektury w dalszym ciągu nie mogę pozbierać myśli. Chyba nigdy nie czytałam tak dobrze napisanej książki. Z każdą przeczytaną stroną mogłam poznać motywy jakie kierowały uczestników ich historię oraz sam opis wydarzeń. Dodatkowo nie było momentu nudy oraz zbędnych opisów zapychających książkę. Dostałam świetną powieść która przedstawiała geniusz zemsty i złożoność czynów postaci. Coś świetnego!!

🍃🍂 W książkach Tajfunów najbardziej uwielbiam to, że nie a dwóch identycznych. Czasami, kiedy wydawca trzyma się tylko jednej kategorii chcąc nie chcąc zaczyna się powtarzać. Na szczęście nie w tym wypadku. Wyznania to mała niepozorna książka, która skrywa w sobie kaliber takiego uderzenia emocjonalnego, jakiego się nie spodziewacie.

🍃🍂 Yūko Moriguchi po raz kolejny przemawia do swojej klasy. Na początku bardzo niepozornie streszcza podopiecznym, dlaczego przez ostatni okres byli nakłaniani do picia mleka. Od drobne wydarzenie, jakich wiele jednak wiecie w czym tkwi siła tej sceny? W tym że pod koniec kobieta wyjawia na forum, że jest świadoma faktu, że wśród nich znajduje się morderca jej ukochanej córki. A że popkultura zdążyła już nas nauczyć, że nie istnieje bardziej agresywne zwierze niż Matka, której zabrano dziecko możemy się tylko domyślać że w tej grze która właśnie się rozpoczęła nie ma miejsca na żadną taryfę ulgową.

🍃🍂 Kanae Minato zrobiła według mnie coś mistrzowskiego wybrała sobie małą bardzo hermetyczną grupę bohaterów i postawiła dwa bardzo proste pytania - co jeżeli na to samo wydarzenie spojrzy kilka odmiennych sobie osób? Czy perspektywa będzie zawsze taka sama? Absolutnie nie i właśnie w tym tkwi magia tej książki. Bo jeżeli perspektywa, akcenty, wnioski na to samo wydarzenie zawsze będą inne kto ma rację? A co najważniejsze czy osądy greckiej Temidy zawsze powinny być bezstronne?

🍃🍂 Wybitne były dla mnie te fragmenty, gdy do głosu dochodzi uczniowie z klasy. Dawało nam to wgląd nie tylko w to jak osąd nauczycielki zachwiał strukturą grupy która aby mieć zdrową dynamikę powinna być stabilna. Oraz pokazał jedną brutalną prawdę, która ma się w najlepsze nie tylko w szkołach — wyrzutków się tępi a przemoc napędzi jedynie jeszcze większą przemoc. Również była to idealna okazja aby zaglądnąć do umysłów sprawców. Co doprowadziło do tego że zrobili to co zrobili? Inne normy społeczne, jakie wynieśli z domu? A może to że ktoś jest wrażliwy bardziej albo mniej? Gdzie zaczyna się ciche przyzwolenie na bestialstwo?

🍃🍂 Wyznania to książka, która z pewnością nie spodoba się każdemu. Wszak jej formuła jeżeli nie kupi się tej konwencji już na samym początku może wydawać się nurząca. W końcu ile możemy opowiadać o tym samym? Jeżeli jednak szukacie książki, która umie bardzo mądrze bawić się tropami literackimi wtedy absolutnie się w niej zakochacie. To nie jest historia w której poczujecie sympatię do kogokolwiek — wszak nie o to w tym wszystkim chodzi. Minato Kanae nie chce abyście z kimś sympatyzowali bardziej daje wam okazję do tego by zastanowić się nad faktem czy ta spirala przemocy, w której wszyscy się kręcimy jest w ogóle możliwa do zatrzymania?

🍃🍂 Obecnie ogromny bum przeżywa true crime zarówno w Polsce, jak i za granicą. Podcasty, filmy, książki - rynek jest tym zalany po korek. Wszak wszyscy zadajemy sobie jedno pytanie co kierowało kimś że zrobił to lub tamto? Wyznania idealnie wpisują się w ten trend. Dlatego naprawdę warto zwrócić na nie uwagę. Miałam wobec tej książki duże oczekiwania i cieszę się, że nie zawiodła.

„Wyznania” autorstwa Kanae Minato to intrygujący thriller psychologiczny, który zaczyna się od mocnego akcentu - nauczycielka Yūko Moriguchi, w dniu swojego ostatniego wykładu, ujawnia uczniom, że wśród nich jest morderca jej czteroletniej córeczki Manami. Moriguchi, pełna bólu i determinacji, nie zamierza jednak pozostawić sprawy w rękach wymiaru sprawiedliwości – planuje własną zemstę. Przeprowadza ją w sposób przemyślany i bezlitosny, a jej plan obejmuje nie tylko bezpośrednie działania przeciwko mordercom, ale również subtelne psychologiczne gry, które mają na celu zniszczenie ich życia od środka.

Fabuła rozwija się poprzez narracje różnych bohaterów, z których przedstawia swoją wersję wydarzeń. W miarę jak kolejne osoby zabierają głos, stopniowo okrywamy prawdę oraz dowiadujemy się coraz więcej o motywach i psychice każdego z nich. Poznajemy uczniów, którzy byli zaangażowani w śmierć Manami, ale i także ich osobiste historie oraz perspektywę ich bliskich.

Jednym z uczniów jest Shuya Watanabe, błyskotliwy, ale zimny i wyrachowany chłopak, który planuje idealne przestępstwo. Drugi to Naoki Shitamura, jego współsprawca, bardziej bierny i podatny na manipulacje Shuya. Poprzez ich perspektywy odkrywamy, jak doszło do śmierci dziewczynki, a także jak wpłynęło to na ich dalsze życie.

Wraz z postępem akcji, opowieść staje się coraz bardziej mroczna, niepokojąca i niejednoznaczna. Minato mistrzowsko przeplata różne wątki, ukazując, jak poszczególne zdarzenia wpływają na bohaterów i prowadzą do kolejnych dramatycznych sytuacji. Każdy rozdział wprowadza nowy punkt widzenia, co sprawia, że za każdym razem musimy na nowo interpretować motywy i działania postaci.

Książka stawia wiele trudnych pytań dotyczących moralności, sprawiedliwości, samosądów oraz granic ludzkich działań. Czy zemsta może być usprawiedliwiona? Kto jest prawdziwą ofiarą, a kto oprawcą? Minato nie daje nam jednak prostych odpowiedzi, ale pozostawia nas z wieloma refleksjami na temat ludzkiej natury i konsekwencji naszych działań.

„Wyznania” to niepokojący i bezkompromisowy thriller, który zaskakuje swoją głębią. Minato udowadnia, że w prostocie tkwi ogromna siła, a odkrywanie motywów i perspektyw poszczególnych postaci prowadzi do zaskakujących wniosków. To również głęboka analiza ludzkiej psychiki, która zmusza do zastanowienia się nad tym, na ile możemy osądzić czyjąś winę oraz jak daleko jesteśmy w stanie się posunąć, by zrealizować swoje pragnienia i wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę. To dzieło, które zdecydowanie warto poznać i które zasługuje na swoje miejsce w kanonie współczesnych thrillerów. Pozostaje w pamięci na długo i jego lekturę, gorąco Wam polecam 🔥.

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa tajfuny (współpraca reklamowa) 🩷.