Wyrocznia środka. Dzieci czystej krwi. Tom 2

Hej hej fantastyczne Hipogryfy! Pełna recenzja jak zawsze na portalu o fantastyce Hipogryf! cA tutaj wersja tl;dr ;)

Seria Dzieci Czystej Krwi to powieść fantasy z elementami futurystycznej technologii. W książce technologią nazywana jest magią, przez co nie wiemy, czy to naprawdę jakiś element sci-fi, czy wariacja fantasy na wzór Smoczych Golemów z Heroes of Might AND Magic IV.

Wyrocznia Środka to bezpośrednia kontynuacja Czteropalczastych, akcja zaczyna się tam, gdzie kończy tom pierwszy, Hrothgar wysyła Xaviana i Czteropalczastych na starcie z Ragnarok, Blossi musi radzić sobie na tronie, gdzie z każdej strony spiskują, żeby go obalić, a Cabron i wojska Ragnarka wyciągają z rękawa coraz to dziwniejsze machiny.

Wydaje mi się, że autor w miarę dobrze poradził sobie ze złożeniem tego wszystkiego w jedną historię. Tak, czasem jeden wątek kanibalizuje drugi i chcesz czytać o Cabronie, ale nie, teraz masz tych staruchów z Hrothgaru... Jednak rozumiem, że gdzieś w końcu trzeba było uciąć jeden wątek, żeby skoczyć do drugiego. Dzięki temu utrzymujemy tempo akcji i ciągle dostajemy coś nowego.

Czy Wyrocznia Środka jest lepsza od Czteropalczastych?

Tak, zdecydowanie! Nie trzeba było już wprowadzać tylu bohaterów, więc można było nadać więcej dynamizmu fabule. Do tego mam wrażenie, że warsztat autora rozwinął się przez okres między jedną a drugą książką. Dialogi stały się pełniejsze, co prawda nadal dużo rzeczy opowiadane jest zwykłymi opisami (za czym nie przepadam), ale i z rozmów bohaterów coraz więcej się dowiadujemy. Znalazło się też miejsce na kilka mniejszych wątków, w szczególności do gustu przypadł mi ten jeden o niekonsumowaniu związku małżeńskiego! No dla mnie to była taka perełka, wprowadzająca nieco różnorodności do opowieści. Tak samo jak narastający konflikt z mrocznymi Vlaadami, czy pojawienie się bardzo ciekawej postaci staruszki, o której mam nadzieję przeczytać więcej w trzecim tomie. Widać, że mimo iż trzymamy się wątków pierwszej części, to jeszcze stopniowo rozbudowujemy ten świat o nowe elementy. Mam nadzieję, że w trzecim tomie będzie jeszcze lepiej oraz że to nie skończy się tylko na trylogii, bo to trochę za duży świat, żeby go jedynie w trzech książkach zamknąć

Wyrocznia Środka to druga część serii Dzieci Czystej Krwi autorstwa Marcina Masłowskiego. Wydawnictwo Novae Res

#współpracabarterowa

Otrzymujemy bezpośrednią kontynuację Czteropalczastych w oryginalnym świecie p. Marcina. Wojska Ragnoroku zmierzają na północ by przywrócić dostawy melotu. Przeciwko nim staje armia górali, a wśród nich grupka chłopców uciekających z handlu dziećmi z Hrothgaru.

A to tylko ułamek złożoności wielowątkowej historii. Jeju ja tak pokochałem ten świat i fabułę - to aż niesamowite jak wciągnąłem się w całość, którą czyta się fenomenalnie. Każdy wątek interesuje przez mnogość intryg, zdrad, tajemnic i przeznaczenia. Otrzymujemy krainę, która na początku nie wyróżnia się niczym specjalnym ale autor zadbał by całość po prostu tętniła życiem w każdym zakątku oraz ociekała klimatem. Dodatek wątku nieznanej technologii i tajemniczych bogów tylko dodaje głębi i intryguje historią. Właśnie świat to coś co pokochałem najbardziej w tej serii. Chce i potrzebuje wszystkiego co zawrze więcej historii na tym kontynencie.

Historia porusza się powoli ale intryguje. Ciężko przewidzieć do czego całość zmierza. Ciekawią motywy i cele postaci, które ewidentnie mają jakiś szersze ambicje, o których jeszcze nie wiemy. Niezwykle satysfakcjonujące jest odkrywanie kolejnych kart i układanie puzzli we własnej głowie. Czuć, że całość tworzy jedną piękny monolit, a nie zbiór historii w jednym świecie.

Postacie to chyba najsłabszy punkt serii, co nie znaczy, że zły. Wydaje mi się, że każda postać dostaje na tyle mało "czasu antenowego", że trudno nawiązać większą więź (albo szybciej umiera). Dlatego czekam na większy rozwój postaci. Dają się zaciekawić sobą ale brakuje mi w nich większej głębi. Jestem pewny, że to kwestia czasu w ramach rozwoju ich wątków.

Szukasz oryginalnego świata, który już nigdy nie wyjdzie Ci z głowy, a nie chcesz sięgać po mainstream jak Gra o Tron? Dzieci Czystej Krwi to idealny wybór, a gwarantuje, że nie pożałujesz. Czteropalczaści już mi się podobały, a autor zapewniał, że to jedynie wstęp. I miał rację - Wyrocznia Środka jest jeszcze lepsza. Znacznie, znacznie lepsza. Dodatkowo cieszy mnie fakt krótkiego streszczenia pierwszego tomu na początku (żałuję, że wiecej serii tego nie ma), bo sprawia, że można szybko wciągnąć się w kontynuację bez przypominanie sobie z kontekstu co się działo wcześniej.

Ja na pewno niedługo już sięgnę bo "Samotnie", księgę 3. A na horyzoncie kształtuje się tom 4! Mam nadzieję, że autor przy tym świecie zostanie jak najdłużej. A do tego potrzebna jest też motywacja i popularność serii. Dlatego żałuję, że jeszcze tak mało ludzi zabrało się za ten cykl!

Bonus: Autor to bardzo sympatyczny człowiek i sam prowadzi bookstagram!

JAK DOCZYTAŁEŚ/AŚ DO TEGO MOMENTU TO CZUJĘ TEN ZALĄŻEK ZAINTERESOWANIA. MUSISZ SPRÓBOWAĆ!!! DAWAJ, CO CI SZKODZI!!

Podoba mi się świat przedstawiony w powieści, bohaterowie już mniej, bo większość niestety nie zasługuje na sympatię, ale kilku udało się polubić. Klimat stworzony w powieści jest utrzymany przez całą książkę, a duszna atmosfera na dworze oraz niepewność kto może zdradzić, a kto jest sojusznikiem sprawia, że książka nas wciąga aż do ostatniej strony. Zakończenie powieści aż krzyczy by sięgnąć od razu po kolejny tom!

Była to niezwykle emocjonująca i ciekawa przygoda. Jest to wciągająca i warta uwagi lektura. Fani dworskich intryg i walk będą zachwyceni. Polecam równie mocno jak pierwszy tom.

Egzemplarz powieści do recenzji otrzymałam od wydawnictwa w ramach współpracy barterowej.

Marcin Masłowski

"Wyrocznia środka"

Dzieci Czystej Krwi tom 2

* "- Imię pochodziło od śmierci w tych oczach zaklętej, od zimna w nich uchwyconego i od nieprzepastnych morskich głębin i cierpień, na jakie patrzyły."

* "Bój się ciemności, bo może nadejść zbyt gwałtownie."

* " - Widzisz, baronie, wydaje się, że serce kobiety jest czeluścią, która pochłonie wszystko, każdy ból i każdą udrękę - mówiła, patrząc na niego wilgotnymi oczyma. - Lecz jest naprawdę delikatne i jak wielkiej wymaga opieki..."

Powrót do moich bohaterów, do świata, który porwał mnie jeszcze bardziej. Do czterech historii, które toczą się równolegle, inne od siebie, ale jakże sobie bliskie. Fabuła, która intryguje jeszcze bardziej, niezwalniająca akcja, świat pełen niebezpieczeństw, tajemnic i mroku.

Wątków pojawi się więcej, jak na wielowątkową historie przystało. Poznałam nowych bohaterów z którymi nie da się nie polubić, ale pojawią się też tacy, których lepiej się bać. Podróżowałam razem z bohaterami, towarzyszyłam im w wewnętrznych rosterkach, z tym czym mierzyli się na codzień, bądź z nową codziennością, której musieli stawić czoła.

Dalsze losy bogów z Ragnarok i słynnego melotu. Tutaj byłam w wielkim szoku, bo to co się wydarzyło dla mnie nie było normalne, ale zaskakujące z pozytywnym skutkiem. Aczkolwiek bogowie mojej sympati nie zdobyli, coś mnie od nich odciąga, ale może się mylę, zobaczymy. Jednak między nimi jest pewien mężczyzna, którego polubiłam. 😁

Co tak naprawdę planują bogowie?

Mistrzowie, którzy mącą, tworzą intrygi, spiski i nadal ich nie lubię, a po tym czego się dowiedziałam to ja dziękuję im jeszcze bardziej, ale nie do końca każdemu. W śród nich jest ktoś, kogo polubiłam. Znaleźli chłopca, który jest dla nich ważny. Ale czy uda im się go odnaleźć?

Czteropalczaści i chłopcy, których los połączył dzięki jednemu odważnemu chłopcu. Oni mieli pod górkę, kibicowałam każdemu z osobna jak i wszystkim razem. Ich wędrówka i przeciwności były naprawdę trudne i bolesne. Jaki plan ma los dla czteropalczastych, chłopców i mojego ukochanego Xaviana.

Blossi, który musiał zostać kimś kim nie chciał, wiedząc, że nie podoła. Momentami zachowywał się naprawdę lekkomyślnie i sama chciałam go ustawić, ale niestety jestem tylko obserwatorem, a z chęcią dostałby o de mnie po głowie. 😅

Poznamy Vrene, dziewczynę, która dla dobra obu królestw musiała wyjść za mąż. Tak bardzo nie chciałam, aby do tego nie doszło. Współczułam jej i przeżywałam razem z nią, mimo, że ona sama była dodatkiem, że tak powiem, a historia była opowiadana oczami Xaviana, którego bardzo polubiłam! ❤️

No i Idrasil, który zawiera przymierze z mrocznym i klanem Vlaadów o których za dużo się nie mówi, ale podobno lubują się w magii. I tutaj Wam powiem, że Ci niebezpieczni i źli, obwjani tajemniczością i mrokiem przyciągają mnie do siebie najbardziej. 😈

Akcja nie zwalnia na moment, cały czas coś się dzieje, nie ma chwili wytchnienia, ani nawet takiego wrażenia spokoju. To jest naprawdę klimatyczna historia!

Fabuła wciąga do świata i nie wypuszcza tak łatwo, gdy już zaczęłam czytać, nie mogłam się oderwać na moment, każda z historii ma w sobie coś wyjątkowego, one są osobne, ale jednak wspólne to kolejny plus i wyjątkowość fabuły! 🩷 Dialogi są naturalne, nie wymuszone i co najważniejsze nie sztuczne, a takie prawdziwe.

Opisy są rewelacyjne, fenomenalne, genialne i niesamowite. Wyrobaźnia działa na najwyższych obrotach, wyobrażając sobie każdy nawet najmniejszy szczegół bądź mało istotny, tutaj nic nie umknie uwadze.

Emocji w tej części nie brakuje, wręcz mam wrażenie, że jest ich więcej, są różne, przeplatają się jak pajęczyna, co jest niesamowite, bo nie czułam się nimi przytłoczona, wręcz przeciwnie, czułam się częścią historii w taki realistyczny sposób.

Dzieje się dużo, poznałam jeszcze więcej bohaterów, zobaczyłam jeszcze więcej świata, którego kocham coraz mocniej. Nowe stworzenia, które gradną serce i budzą podziw, bądź przerażają. Wielowątkowość tutaj jest na wysokim poziome, ale tak rozplanowana, że nie pogubiłam się ani na moment czy to z akcja, czy fabularnie bądź myląc bohaterów. Wręcz przeciwnie czuje się zadowolona z przeżytej przygody i już nie mogę się doczekać dalszych losów świata, oraz poznać nowych bohaterów jeszcze bliżej. 🥰

Podsumowując tom drugi jest idealnym rozwinięciem tomu pierwszego, gdzie wszystko zaczyna się tam gdzie skończył się tom pierwszy. Dla fanów fantastyki, seria będzie idealna.

Polecam ❤️

Nie czytałam pierwszego tomu, jednak nie miałam problemu ze zrozumieniem drugiej części i zorientowaniu się w opowieść. Może i jest to książka fantasy, przeznaczona bardziej dla męskich czytelników, jednak ja jako kobieta znalazłam wiele radości poznając zawartą tu historię i dałam się porwać ciekawej fabule.

Początkowo czytało mi się dosyć ciężko, gdyż musiałam poznać ogrom postaci i zorientować się w kilku wątkach, które z każdym rozdziałem zaczęły się rozkręcać by wciągnąć mnie do tego stopnia, że czytałam do piątej rano. Akcja jest wartka, kluczy między przeplatającymi się wątkami, które rozbudzają wyobraźnię i trzymają w napięciu do ostatnich stronic. Nie ma mowy o nudzie, gdyż spisek goni spisek, tajemnice, kłamstwa, zamachy, niedomówienia, magiczny świat, potwory, powodują że czytelnik pochłania lekturę z wypiekami na twarzy. Zabiegi stylistyczne autora, jego piękne pióro, genialne opisy i świetne dialogi uatrakcyjniły tę powieść. W ciekawy sposób wykreował bohaterów, którzy zdecydowanie różnili się nie tylko pochodzeniem, wyglądem czy też charakterem. Wyraźnie widać ile serca pisarz włożył tworząc tę opowieść, i że dopracował starannie każdy szczegół.

Fabuła przeplatając się, opowiada trzy równolegle toczące się historie, które się ze sobą łączą w całość. Mroczny świat jest zagadkowy, pełen niebezpieczeństw jakie czyhają na naszych bohaterach.

Ymir uznawany za chłopca Czystej Krwi ucieka wraz z kilkoma przyjaciółmi z Hrothgaru, po odkryciu kompromitującej i haniebnej działalności mistrzów. Chłopcy w tajemnicy przyłączają się do armii Ragnarok, gdzie jest wiele przekupionych złotem klanów górali. Przewodniczy im odważny i mądry dowódca Xavian. Tropem zbiegów podąża grupa mistrzów z Hrothgary z Noliahem na czele. Młody król Blossi próbuje zapanować nad swoim królestwem unikając śmiertelnych zamachów i spisków. Do tego musi ochronić mieszkańców przed krwiozercza Harpią. Podstępny król Chornasu Idrasil zawiera przymierze z mrocznym i słynącym z paraniem się magią, klanem Vlanów, chcąc zająć Aktajon. Jego brutalny syn Dvegen poślubia księżniczkę Vrenę. Jednak jej sługa Xavian robi wszystko by nie dopuścić do nocy poślubnej.

Jak potoczą się dalsze losy bohaterów? Do czego mistrzowie potrzebują krwi Ymira? Czy władca Aktajonu utrzyma się na tronie i uchroni się przed spiskiem? Dlaczego tak zależy Idrasilowi na mariażu syna z książniczką? Czy dojdzie do wielkiego starcia?

Zachęcam was do poznania tej historii bo jest ona warta uwagi i bardzo pasjonująca. Wczujcie się w bohaterów i wraz z nimi przezywajcie niesamowite przygody, pełne niebezpieczeństw. Polecam!

Książka została otrzymana z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].