Wymruczane szczęście. Na tropie miłości. Tom 2

Ośmioletnie bliźnięta - Sabinka i Sebastian - marzą o kiciusiu, takim mięciusim, stworzonym do kochania. W związku z tym, że wyobraźnię mają niebywałą, wprowadzają w życie kolejne plany, mające na celu przekonanie mamy do przygarnięcia zwierzaka. Emilia jednak zupełnie nie ma do tego głowy w tym momencie. Życie przewróciło jej się do góry nogami, kiedy rozwiodła się z mężem. Młoda kobieta zatrudnia się jako pomoc w domu sąsiada. A pan Grzegorz ma kiciusia! Fajnie, co?

"Wymruczane szczęście" Joanny Szarańskiej to kolejna wielowątkowa, urocza historia o miłości we wszystkich odcieniach - miłości romantycznej, miłości matczynej czy nie mniej wspaniałej miłości do zwierząt. Połączenie humorystycznych przygód młodego rodzeństwa, przewrotnej relacji Emilii i jej szefa, a wszystko pod czujnym okiem niezawodnej babci Trudzi, którą znamy już z poprzedniej książki z cyklu "Na tropie miłości".

Niesamowitości książce dodaje fakt, że napisała ją właśnie Joanna Szarańska, bo autorka czaruje słowami jak mało kto. Dodatkowo uchyla nam w tej powieści rąbka tajemnicy odnośnie pracy pisarza, bo właśnie tym para się Grzegorz. Przyznaję - ciekawe, jak bardzo inspirowała się w opisywaniu jego rytuałów własnymi nawykami!

Gorąco zachęcam do zapoznania się z całą serią książek z czworonożnymi bohaterami w rolach głównych. Przede mną jeszcze "Alpaka czułości" i już nie mogę się doczekać, czym tym razem zauroczy mnie autorka.

Masz chandrę? Focha? Szukasz książki, która przywróci Ci pozytywne myślenie i dobry nastrój? Owszem, ja wiem że nie każdy humor każdemu odpowiada, ale mnie niewątpliwie podnosi na duchu ten tworzony przez Joannę Szarańską. Czy kot z powieści "Wymrrrruczane szczęście" dał się lubić?

Emilia Kot wpadła w życiowy dołek. Jej małżeństwo rozpadło się przez... mysz! A na dodatek jego fundamenty były regularnie podkopywane przez szwagierkę. Wraz z ośmioletnimi bliźniętami - Sabinką i Sebastianem - wyjeżdża do Krakowa i szuka pomocy u kuzyna - Bolesława, właściciela Kulawego Bociana. I choć ten pomocy członkowi rodziny nie odmawia to zazdrość i - o, zgrozo! znów myszy - sprawiają, że Emilka ponownie zostaje bezrobotna i bezdomna.

Los jednak wyciąga do niej pomocną dłoń w osobie ekscentrycznej staruszki z laseczką, która rozwiązuje powyższe problemy młodej matki. Emilka nie tylko ma gdzie mieszkać, ale również pracę. Szkoda tylko, że posada u gburowatego i roztrzepanego pisarza w kryzysie wiąże się z tak wieloma stresującymi chwilami... Ale mając dzieci nie można wybrzydzać.

Tylko co w sytuacji, gdy między głównymi bohaterami zaczyna iskrzyć, chociaż się nie lubią i nic o sobie nie wiedzą? Jak poradzą sobie z codziennymi, nieuniknionymi spotkaniami? Czy pisarz odzyska porządek i natchnienie? A przede wszystkim kto stoi za zniknięciem kotki? Dodam tylko, że to bardzo charakterny zwierzak z oryginalnym imieniem :)

Wyborna lektura, która wielokrotnie rozbawiała mnie do łez, nawet gdy bohaterom do śmiechu nie było. Grzegorz Owczarek kontra Emilia Kot, czyli pracodawca i jego pracownica to duet wybuchowy, zdeterminowane bliźnięta, które w chwilach nudy mogą wszystko! Zwłaszcza, że są napędzane niesamowitą miłością do kotów i pragnieniem posiadania takiego zwierzaka.

Nie zapominajmy też o pełnej ikry i zdecydowania babci Trudzi! Kojarzycie tę staruszkę? Czytający "Wyszczekaną miłość" przeżyją przemiłe deja vu, gdyż starsza pani znowu wprowadza konkretne działania, dyryguje wszystkimi i sprawia, że inaczej patrzymy na wiele spraw. Zresztą nie tylko Gertruda przybyła z psich do kocich przygód...

Powieść obyczajowa połączona z komedią sprawiła, że oderwałam się od wszelakich problemów i towarzyszyłam Emilce w toksycznym małżeństwie, a później z zapartym tchem obserwowałam jej próby powrotu do normalnego życia oraz psoty bliźniąt - każdemu potrafiły się wymknąć i postawić na swoim. Rozbawiły mnie ich próby spiknięcia mamy oraz rozumowanie łupania.

Świetnie wykreowani bohaterowie, nie tylko Ci z pierwszego planu, wyborny zwierzak kradnący często widowisko, któremu podarowano narrację w kilku rozdziałach, zaręczyny, guzy a nawet wiązanie sznurem! Na deser dostajemy zakupy w markecie budowlanym, gdzie w dość specyficzny sposób przebiegają rozmowy między sprzedającym a kupującymi - osoby, które nie znają bohaterów innej serii autorki (z ulicy Weissa) nie do końca zrozumieją zawarty tam humor sytuacyjny.

Podsumowując - "Wymrrrruczane szczęście" to lektura lekka, zabawna, przyjemna i niosąca coś więcej niż odrobina relaksu. Bawią bohaterowie i sytuacje w jakich się znaleźli, do śmiechu doprowadza podejście kota do ludzi i wydarzeń, który nie rozumie koci umysł. A ośmioletnie bliźnięta rozwalają system! Jest to historia z życiowymi rozdrożami, goryczą, rozbitymi rodzinami, rozczarowaniem a nawet rozwodem. Specyficzny humor Szarańskiej rozświetla ponurą codzienność a liczne zwierzęta dodają uroku. Gorąco polecam!

Wymruczane szczęście to moje drugie spotkanie z autorką i ponownie jestem pod dużym wrażeniem poczucia humoru. Perypetie przezabawnych bliźniaków skradły moje serce, podobnie jak Cholera, jeszcze bardziej niesforna kotka. Autorka ma dar do tworzenia postaci. Bardzo szybko zaprzyjaźniłam się z Emilią i Grzegorzem, pokochałam Panią Gertrudę. Tajemniczy Grzegorz mocno intrygował, a za jego cięte riposty lubiłam go bardziej.

Powieść czytałam bardzo szybko, to lekka i zabawna historia, przeurocza komedia romantyczna, taki powiew optymizmu. Nie ma tu wartkiej akcji ani jej zaskakujących zwrotów. Są za to normlane, ludzkie problemy i przez to książka staje się bliższa sercu. Nie jest to powieść, która zapada na długo w pamięć, ale przyjemny sposób na spędzenie wieczoru.

Joanna Szarańska jest mistrzynią w kwestii powieści obyczajowych z nutką komedii, które chwytają za serce *-*

Emilia jest po rozwodzie. Próbuje zrobić wszystko aby wrócić do normalnej codzienności nie obarczając problemami dwójki niesfornych bliźniąt. Dzięki pomocy kuzyna dostaje pracę i dom, jednakże traci posadę po pewnym czasie. Załamana kobieta nie ma już nadziei na lepszą przyszłość, kiedy pomocną dłoń wyciąga do niej pewna staruszka. Dzięki niej Emilia trafia do domu nieokrzesanego pisarza i jego uroczej kotki..

Relacje między tą dwójką są niezwykle burzliwe, jednakże pojawia się między nimi uczucie..

Autorka po raz kolejny zabrała mnie do niezwykłego świata bohaterów, z którego dosłownie nie chciałam wychodzić.

Drugi tom serii jeszcze bardziej intryguje i bawi, a splot zaskakujących wydarzeń przyśpiesza o szybsze bicie serca.

Główna bohaterka jest kobietą, która boryka się z bardzo codziennymi problemami i za to bardzo lubię powieści autorki. Są one bardzo realne, a ja mam wrażenie jakby czytała czyiś pamiętnik - i to bardzo cenię.

Nie da się ukryć, że najbardziej intrygowała mnie postać tajemniczego pisarza. Jego charakter i cięte riposty intrygowały, a za razem sprawiały, że chciałam trzymać się od niego jak najdalej.

"Wymrrruczane szczęście" to historia idealna na zimne zimowe dni, która rozbawi i rozczuli do łez. Zdecydowanie polecam.

Życie bywa czasami pasmem wydarzeń, które samych zainteresowanych przyprawiają o palpitacje serca, ból głowy lub irytację. Z kolei ktoś z boku obserwując, ma z nich ubaw na całego. Nie w złośliwy sposób, a jednak trudno się oprzeć, gdy odbywa się właśnie walka o miłość do… kota.

Zarys fabuły

Emilia Kot dopiero co się rozwiodła i wraz ze swoimi dziećmi, bliźniakami przeprowadza się do Krakowa. Tam pomaga jej kuzyn, ale wiedząc, że jego zazdrosna żona nie zniesie innej kobiety - nawet z rodziny - w domu, to kobieta wraz z dziećmi chwilowo pomieszkuje na zapleczu. Wszystko może by się jakoś ułożyło, gdyby nie miłość dzieci do zwierząt, a właściwie do kociaka. Układają plan, który ma im pomóc w zatrzymaniu ich nowej miłości, ale ostatecznie doprowadza do tego, że muszą natychmiast znaleźć sobie nowe miejsce do spania. Z pomocą przychodzi pewna staruszka, która nie oferuje im tylko pokoju, ale i pracę dla Emilki. Czy to koniec ich problemów i szansy na posiadanie kotka?

Zabierając się za Wymruczane szczęście, nie byłam pewna tego, o czym będzie opowieść. Skusiłam się na nią tylko dlatego, że zobaczyłam na okładce nazwisko Joanny Szarańskiej oraz tego przesłodkiego kociaka. Nic więcej nie potrzebowałam.

Moje wrażenia

To nie jest moje pierwsze spotkanie z piórem tej autorki. W jej powieściach zaczytuje się wraz z mamą i jeszcze żadna nas nie zawiodła. Dlatego też bez wahania sięgnęłam po Wymruczane szczęście i już od pierwszych stron poczułam, że tym razem będzie identycznie. Autorka stworzyła lekką komedię romantyczną, która bawi do łez, wzrusza i rozczula. Całość jest napisana w bardzo lekki sposób, ale nie brak w historii i poważnych tematów. To sprawia, że wszystko się ze sobą fajnie łączy i nie czuć, że jest tutaj za dużo słodyczy lub goryczy. Akcja nie jest zbyt szybka, brak tutaj jakiś dużych zawirowań, ale nie odbiera to w żaden sposób przyjemności z czytania. Tutaj liczą się emocje oraz opisy sytuacji.

Słów kilka o bohaterach

Dla mnie głowni bohaterowie to rodzeństwo i Cholera. Tak dobrze czytacie, Cholera to kot, który chadza własnymi ścieżkami i wie, jak podporządkować sobie ludzi. Fragmenty z nim w roli głównej bawiły mnie do łez. Nie inaczej było w przypadku bliźniaków. Ich kreatywność oraz pomysłowość była rozbrajającą. Polubiłam ich ogromnie i nawet podziwiałam za te wszystkie pomysły i rozumowanie. Reszta bohaterów również zdobyła moją sympatię, miło byłoby spotkać ich w życiu realnym i spędzić z nimi trochę czasu.

Na zakończenie

Jedyne czego żałuję w przypadku Wymruczane szczęście, to fakt, że tak szybko skończyłam czytanie tej książki. Czas spędzony z nią mijał mi ekspresowo i nawet nie zauważyłam, że dotarłam do ostatniej kropki. Było mi mało, chciałam jeszcze chwilę czasu spędzić wśród bohaterów i poobserwować, jak radzą sobie już razem. Uwielbiam ten lekki styl pisania autorki, to, że daje dojść do głosu zwierzętom, że potrafi mnie rozbawić oraz wzruszyć. Nie zliczę, ile razy śmiałam się podczas lektury. Dawno tak dobrze się nie bawiłam w trakcie czytania i z pewnością będę wracać do historii tych bohaterów.

Jeśli tylko lubicie komedie, w których główną rolę grają zwierzęta oraz dzieci pełne energii z głowami przeróżnych pomysłów, to Wymruczane szczęście jest dla was. Gwarantuje, że nie będziecie zawiedzeni, a uśmiech nie zniknie wam z twarzy.