Wychowanie bez wychowywania. Jak podarować dziecku wolność i wsparcie

Zapewne zastanawiacie się w jakim celu ukazują się te wszystkie poradniki, które według niektórych osób są nikomu niepotrzebne. Śmiem tutaj stwierdzić, że odkąd zaczęłam je czytać na wiele rzeczy w swoim życiu patrzę inaczej. Nikt nie lubi być pouczanym, bo skoro komuś wydaje się, że wie wszystko, to równie dobrze każdy z nas mógłby taki poradnik napisać. Wnioskiem w tym stwierdzeniu jest, by w ogóle tego nie czytać. Tu zaznaczam, że to błąd, bo każdy rodzic w swoim życiu macierzyńskim ma jakieś problemy, tylko się do nich nie przyznaje. Czytanie tego typu książek wcale nie oznacza, że z nami jest coś nie tak, tylko, że pragniemy zrobić wszystko, by stać się tym lepszym rodzicem, by nie załamywać się, kiedy nerwy przysłaniają nam dziecięce problemy i przede wszystkim , by przypomnieć sobie, że i my kiedyś byliśmy dziećmi i mieliśmy swoje potrzeby, których być może nasi rodzice nie umieli spełnić, bo nie wiedzieli nawet, że był jakiś problem. Z tego poradnika dowiecie się jak sprawić, by wasze dziecko się usamodzielniło i jak dać mu w tej drodze swoje wsparcie. Wszystko będzie opisane na podstawie trzech psychologicznych potrzeb naszego dziecka. Autorzy wyróżnili tutaj potrzebę więzi, autonomii i potrzebę własnej wartości.

Potrzeba więzi polega na adaptacji przez otoczenie. Tak jak i my, tak również dziecko pragnie być akceptowane przez rówieśników, gdyż jesteśmy gatunkiem stadnym i tylko tak możemy przetrwać. Kolejna potrzeba, która powinna się znaleźć w życiu każdego dziecka jest umiejętność wyznaczania granic. Nie można postępować tak, by ktoś był zadowolony, bo to nasz życie i kiedy nam coś nie odpowiada mamy prawo się temu przeciwstawić. Ostatnią jest potrzeba własnej wartości. Tak jak i my chcemy być doceniani, tak i należy doceniać nasze dzieci nawet w najdrobniejszych zmaganiach. Sprawia to, że nie będzie się bało przyjmować kolejnych wyzwań. Będzie bardziej otwarte, towarzyskie i pewne siebie. Szybciej znajdzie swój cel w życiu i będzie szło w jego kierunku.

To zaledwie zalążek tego, co może podarować wam poradnik. Jeśli jesteś rodzicem i zależy ci, by twoje dziecko było szczęśliwe i nie bało się ludzi, przeczytaj go. Pokaż, że chowanie głowy w piasek nic nie da, a tobie naprawdę zależy na jego szczęściu.

Nie ma idealnej metody na wychowanie dziecka, tak jak nie ma idealnych rodziców. Każdy z nas popełnia błędy, tylko nie każdy potrafi się do tego przyznać. Ja potrafię. Staram się wychowywać najlepiej, jak potrafię, jednak mam świadomość, że do ideału mi daleko.

Książka nie jest zwykłym poradnikiem jakich wiele na naszym rynku. To pozycja napisana przez dwie przyjaciółki, które dzielą się swoją wiedzą i doświadczeniem.

Z książki dowiemy się [Adres usunięty]. że należy dbać również o siebie, własne emocje. Powinniśmy dawać dziecku przestrzeń, a jednocześnie wyznaczać pewne granice. Pozwalać popełniać własne błędy, a jednocześnie być obok, aby wyciągnąć pomocną dłoń. Bardzo ważna, a wręcz najważniejsza jest więź z dzieckiem i to właśnie o nią powinniśmy dbać (tylko nie przesadzać i nie mylić z nieodciętą pępowiną).

Napisana jest w ciekawy, przystępny dla każdego sposób. To sprawia, że czyta się ją z przyjemnością, a przeczytane informacje łatwo przyswoić.

„Wychowanie bez wychowywania. Jak podarować dziecku wolność i wsparcie” to moim zdaniem wartościowa pozycja, którą polecam wszystkim rodzicom oraz innym opiekunom dzieci.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Poradnik "Wychowanie bez wychowywania" skupia się przede wszystkim na relacji między rodzicem a dzieckiem, ale również samym sobą. Książka została napisana przez dwie przyjaciółki, które są specjalistkami zajmującymi się właśnie relacjami, kobiety postanowiły podzielić się z innymi rodzicami swoją wiedzą i doświadczeniem związanym z obszarem rodzicielstwa oraz wychowania dzieci. Poradnik został napisany przystępnym językiem, jest przejrzysty i łatwo się w nim odnaleźć.

Okazuje się, że aby lepiej zrozumieć siebie i stworzyć udaną relacje z dzieckiem należy zapoznać się i wziąć sobie do serca trzy podstawowe zasady psychologiczne: potrzebę więzi, potrzebę autonomii oraz potrzebę własnej wartości. Dopiero wtedy można zbudować i dać pociechom ciepły dom, dający im wsparcie oraz wolność. Wtedy z pewnością wychowanie stanie się dużo łatwiejsze i przyjemniejsze.

Autorki w swoim poradniku przestawiają między innymi często występujące konflikty, które moja utrudnić bycie rodzicem, pokazują, że dbanie o sobie to także dbanie o dziecko, uzmysławiają jak kształtować i rozwijać empatię oraz jak radzić sobie z emocjami. Bardzo ważnym aspektem jest wyznaczenie dziecku wolnej przestrzeni, jednak z zaznaczeniem pewnych granic, bardzo zaciekawił mnie ten temat i jestem pewna, że będę często do tego wracała przy wychowaniu swojego syna. W jego przypadku niestety sprawa wygląda trochę inaczej, ponieważ ma zaburzenia autystyczne, ale myślę, że wiele z tego poradnika spróbuję wcielić w życie, mam nadzieję, że się uda! Książka zawiera wiele przykładów tak zwanych "z życia wziętych" dlatego też dużo łatwiej nam pojąć niektóre kwestie, znaleźć ich odzwierciedlenie w naszym życiu i tym samym spróbować naprawić to co robimy źle. Nigdy nie jest za późno by stać się jeszcze lepszym rodzicem. To tylko kilka kwestii poruszanych w poradniki "Wychowanie bez wychowywania", żeby dowiedzieć się więcej musicie koniecznie sięgnąć po tą mądra i wartościową książkę, która pomoże Wam zatroszczyć się siebie oraz swoje pociechy. Moja ocena to 8/10.

Perfekcja, słowo, które używamy na co dzień zbyt często, stan, do jakiego zbyt wielu z nas dąży bez względu na cenę. Czasem jest niedoścignionym celem, bywa i tak, że gdy w końcu osiągamy ją w jakieś dziedzinie okazuje się, że znowu podnosimy sobie poprzeczkę albo uważamy, że to jeszcze nie to. Żadna z dziedzin naszego życia nie jest wolna od chęci bycia jak najlepszym, także wychowanie dzieci podlega temu.

Tytuł „Wychowanie bez wychowania” już na wstępie okazuje się niezłą zagadką, jak robić jedno bez drugiego by nie wyszedł z tego chaos, przynoszący jedynie szkodę dla najbardziej zainteresowanych? Autorki tej publikacji są z wykształcenia psycholożkami oraz psychoterapeutkami, prowadzą również praktyki w tym zakresie i jak informują na wstępie typowym poradnikiem wychowawczym. Co więcej, w swojej książce nie zamierzają dążyć do podawania porad jak być perfekcyjnym rodzicem i perfekcyjnie dążyć do ukształtowania perfekcyjnego dziecka bądź dzieci. Na czym się więc skupiają? Na tym, co wydaje się bardzo oczywiste, ale jak to bywa najczęściej umyka nam wszystkim – relacji z dzieckiem i z samym sobą. Brzmi to prosto i nieskomplikowanie lub jak można by sądzić zbyt oczywiście? Jak zawsze gdy wydaje nam, że nic łatwiejszego niż po prostu skupić się na tym, co ważne, a cała reszta jakoś przyjdzie sama, tyle, ze potem wchodzi codzienność i dostrzegamy, że schematy od jakich pragnęliśmy uciec sami powielamy. Naturalnie są również takie wzory, jakie chcielibyśmy powtórzyć, ale i je nie tak łatwo wprowadzić w życie. Nasze dziećmi nie są nami, a my naszymi rodzicami, czyli pozostaje wypracować własne metody postępowania. Czasem są one intuicyjne i sprawdzają się doskonale, a czasem szukamy podpowiedzi i właśnie Stefanie Stahl z Julią Tomushat wychodzą temu naprzeciw łącząc wiedzę akademicką oraz tę uzyskaną podczas praktyki zawodowej. W centrum uwagi są nie tylko dzieci, lecz także rodzice, psycholożki pokazują jak istotne jest to kim są dla siebie oraz jak to przenosi się, mniej lub bardziej, na kontakty z tymi pierwszymi. Ważnym punktem jest także samodzielne wychowywanie dziecka, problemy jakie mogą się z tym wiązać i gdzie szukać ich źródeł. „Wychowanie bez wychowania” zawiera dziewięć głównych tematów rozwijanych następnie szczegółowo w rozdziałach, gdzie autorki podpowiadają rozwiązania do zastosowania w trudniejszych momentach lub tam gdzie może zaistnieć taka potrzeba. Ukazują je z łącznej perspektywy psychologii, psychoterapii i praktyki, takie podejście jest jeszcze wzbogacone uwagami jak mogą to odbierać dorośli, a jak dzieci.