Wszystko za życie. Niewiarygodna historia polskiej Żydówki, która przeżyła Zagładę

"Wszystko za życie" to wstrząsająca historia Gerdy Weissmann - polskiej żydówki ocalałej z Holocaustu. Opisuje w niej gehennę, którą przeżyła w czasie hitlerowskiej okupacji.

01.09.1939 roku beztroskie życie piętnastoletniej Gerdy zostaje przerwane. Wkrada się w nie cierpienie, ból i tęsknota. Rozpoczyna się II Wojna światowa, naziści wkraczają do Polski. Rodzina Weissmanów postanawia nie uciekać z okupowanego Bielska. Początkowo mogą mieszkać w swoim domu, później zostają zmuszeni do zajęcia piwnicy. Mimo to pozostają pełni nadziei i cieszą się, że nie muszą opuszczać rodzinnego domu. Niestety szczęście nie trwa długo, wkrótce zostają rozdzieleni i wywiezieni do różnych obozów pracy.

Towarzyszymy Gerdzie w ostatnich dniach spędzonych z rodziną oraz w kolejnych obozach, gdzie nastoletnia dziewczyna doświadczyła niewyobrażalnych cierpień. Prostymi słowami opowiada o koszmarze, który przeżyła. Praca ponad siły, wszechobecna śmierć, głód i bestialstwo nazistów to była jej codzienność. Mimo to każdego dnia ta młoda kobieta walczyła o życie i starała się, w tym przerażającym świecie, zachować resztki godności. Niesamowite jakim hartem ducha i wolą przetrwania potrafiła się wykazać!

"Wszystko za życie" to książka, którą czyta się ze łzami w oczach. Nie sposób się przy niej nie wzruszyć. Przyznaję, że rzadko czytam literaturę obozową. Dla mnie jest to zbyt trudna tematyka, która wzbudza mnóstwo emocji. Mimo to cieszę się, że zdecydowałam się tę książkę sięgnąć. Jest to piękna opowieść, dająca wiarę w dobro i człowieczeństwo. Moim zdaniem każdy powinien ją przeczytać. Takie książki są bardzo ważne i potrzebne. Gorąco polecam!

"Przetrwanie to zarówno wspaniały przywilej, jak i bolesny ciężar."

Kto może bardziej dojmująco i sugestywnie opisać piekło wojny, jak nie osoba, która je przeszła?

Gerda Weissmann Klein doświadczyła dramatu, który był udziałem wielu ludzi w okresie Zagłady. Jej udało się przetrwać, co odczuwa jako dług zaciągnięty wobec tych, którzy zginęli. Swym całym późniejszym życiem próbuje spłacić ów dług [Adres usunięty]. spisując swoje bolesne wspomnienia.

Towarzyszymy Gerdzie, nastoletniej żydowskiej dziewczynie, od pierwszego do ostatniego dnia wojny. Jej beztroskie życie zostaje przerwane 1 września, odbierając jej młodość, bezpieczeństwo, plany na przyszłość i rodzinę. Pozostaje tylko życie, o które będzie walczyć każdego dnia, każdej godziny w ciągu sześciu lat tułaczki po niemieckich obozach.

Skąd czerpie siłę by żyć i nadzieję, gdy wszyscy wokół ją tracą?

To książka wyjątkowa, którą czytałam z gulą w gardle i łzą w oku. Świadectwo czasów, które nie mogą się powtórzyć. Napisana językiem prostym, bez upiększeń, bez dramatyzowania, przez co tak głęboko wdziera się w duszę i zapada w pamięć.

Wiara i nadzieja w czasach zagłady

„ Czas jeśli tylko mu się pozwoli, sprawi to, czego uczynić nie zdoła ni serce, ni umysł. „

Często lubimy ekscytować się drobnostkami, z małych rzeczy robić wielki problem. Przejmować się tym, co mówią i myślą o nas inni, ale kiedy sięgamy po literaturę opowiadającą o II Wojnie Światowej, to wtedy uświadamiamy sobie, co znaczą problemy życia codziennego, na tle losu ludzi, którzy przeżyli piekło.

„ Wszystko za życie „ to jedna z książek o holokauście, ale zupełnie inna od powielanych często w literaturze schematów. Inna, bo jest mocno prawdziwa. „ Wszystko za życie „, to wstrząsająca biografia polskiej Żydówki Gerdy Weissmann, której cudem udało się przeżyć liczne obozy, okrucieństwo barbarzyńców, 350 – kilometrowy marsz śmierci przez Czechy, nie tracąc przy tym hartu ducha i woli życia. Książkę po raz pierwszy wydano w 1957 roku w Stanach Zjednoczonych, na jej podstawie został nakręcony film dokumentalny, który w 1995 roku otrzymał Oscara w kategorii najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny.

Jedna chwila, jeden list, jedna decyzja sprawiły, że koleje losów rodzinny Waissmanów potoczyły się tak nie inaczej. Gerda Weissman ma dopiero piętnaście lat i całe życie przed sobą, wychowała się w Bielsku w kochającej się rodzinie żydowskiej. Machina wojny odbierze jej wszystko, co kocha i co jest dla niej najważniejsze. Gerda opowiada swoją historię prostymi słowami, ale nie jest przez to mnie tragiczna, a wydaje się, że wręcz odwrotnie. Czytając książkę nie mogłam uwierzyć, że ta młodziutka dziewczyna, żyjąca wcześniej pod kloszem rodziców potrafiła znaleźć w sobie tyle siły, by przeżyć sześcioletnią gehennę Holokaustu. Obozy, prace ponad siły, głód, zimno, choroby i wszechobecną śmierć, która stopniowo odbierała jej przyjaciółki i towarzyszki niedoli. Niesamowita jest jej wola walki, hart ducha oraz ogromna siła pozwalająca przeciwstawić się okrucieństwu i śmierci. Jej wiara i nadzieja, która trzymała ją przy życiu.

Teraz po latach Gerda Weissman wciąż wraca wspomnieniami do ostatnich chwil, które spędziła z bliskimi. Wraca pamięcią do momentów, które spędziła z dziewczynami, którym nie było dane doczekać wyzwolenia i wciąż zastanawia się, dlaczego to ona przeżyła. W przedmowie książki stwierdza, że tą książką spłaciła dług wobec anonimowych bohaterów, spoczywających w nieoznaczonych grobach, bo oprócz niej nie ma już nikogo, kto opowiedziałby ich historię.

Czyta się tę opowieść ze ściśniętym gardłem, łzami w oczach i rozdartym sercem. Nie można uwierzyć, że człowiek człowiekowi zgotował taki los, a pomimo tego w tym całym okrucieństwie zawsze gdzieś błysnęło światełko nadziei, pojawiała się pomocna dłoń, współczucie, zwykłe ludzkie odruchy, nawet w śród Niemców.

Zachęcam do przeczytania książki, bo jest to pozycja wyjątkowa i pouczająca stanowiąca przestrogę dla przyszłych pokoleń. Zmuszająca do refleksji, prawdziwa i szczera. Opowiadająca nie tylko o okrucieństwach wojny, ale też o nadziei i wierze w dobro.

„ Miłość jest wielka, miłość jest filarem szlachetności, pokonuje przeszkody i jest głęboką studnią prawdy oraz siły . „

"Wszystko za życie" to opis przerażających zdarzeń z życia Gerdy, które zdawało się kończyć wraz z momentem wybuchu wojny. Dziewczyna jednak ogromną siłą przetrwania, mimo utraty wszystkich bliskich oraz własnej godności, przetrwała piekło. Opisuje swoje myśli, uczucia i wspomnienia, które dają wiarę w rzeczy niemożliwe.

*

Za każdym razem, gdy chwytam za taką książkę, wiem, że nadmiaru emocji nie zabraknie. Ogromnie przeżywam losy ludzi, którzy przeszli to istne piekło na ziemi. Trzeba przyznać, że Gerda znajdowała się w tym nienajgorszym położeniu wojny, choć to, jak była traktowana i tak przechodzi ludzkie pojęcie. Z ciepłego, rodzinnego domu, zostaje wysłana wprost do getta, by na końcu trafić do obozów, rzucana z jednego do drugiego. Zawsze niepewna jutra i zawsze z widmem śmierci wiszącym nad jej głową. Nikt nie wiedział, co przyniesie kolejny dzień, kiedy z głodu, wykończenia, albo zimna ludzie bez przerwy upadali, by już nigdy nie wstać. Jednak Gerda to postać, która wniosła lekkie światło w cały ten smutny okres, znalazła sposób, by wnieść trochę radości w całe to zamieszanie. I to dało jej siłę, by przetrwać, przeżyć i na końcu ułożyć swe życie tak, jak tego pragnęła. Czytając jej losy współczułam utraty młodości, tych pięknych lat, ale podziwiałam hart ducha. Książka według mnie jest dla każdego, takie wspomnienia na pewno pokażą nam, że trudy dnia codziennego to nic w porównaniu z tym, co mogłoby się wydarzyć. Gerda Weissmann swoim własnym życiem pokazała, jak determinacja w obliczu bliskiej śmierci, potrafi wzbudzić w człowieku nieposkromioną siłę walki. I do jak pięknych czynów zdolni są ludzie.

Mam prośbę. Po prostu przeczytajcie. Nie chcę wypisać wszystkiego, co wnosi książka, zepsułabym Wam przyjemność z lektury, ale od serca zachęcam, żeby się z nią zapoznać i wracać do niej myślami, gdy wydaje nam się, że nasze życie jest złe.

Przeżyła piekło, poznała na własnej skórze smak okrucieństwa a jednak nigdy się nie poddała dziś stanowiąc wzór do podziwu i naśladowania.

Literatura obozowa nigdy nie będzie prosta. Zawsze odnajdziemy w niej przede wszystkim mnóstwo negatywnych emocji związanych z okrucieństwem tamtych czasów. Jednak uważam, że warto po nią sięgać w każdym wieku, chociaż z doświadczenia wiem, że należy do niej dorosnąć. Długo omijałam książki z tej tematyki aż niedawno zdecydowałam się przeczytać wiele trudnych historii i bardzo się z tego cieszę - znalazłam źródło inspiracji i zbliżyłam się do ludzi, którzy musieli przejść przez piekło.

Idąc tym tropem zdecydowałam się na "Wszystko za życie". To historia autorki, Gerdy Weissmann-Klein, która z oddaniem i pasją pisze o czasach, które przeżyła. Jej podróż jest emocjonująca i nie łatwa, ale niesie ze sobą także wielkie pokłady nadziei. Nie spodziewałam się, że w momencie gdy człowiek człowieka pozbawia godności ten poniżany potrafi wciąż trzymać głowę wysoko i walczyć do utraty tchu o namiastkę dumy oraz nadziei. Gerda w swojej historii przekazała mi wszystko co istotne, nie bawiła się w dramaty, które przecież i tak były obecne w jej życiu a snuła prostą opowieść, która chwyciła mnie za serce i wiem, że pozostanie w mojej pamięci już na zawsze.

Autorka wiodła zwykłe, proste życie u boku rodziny z którą czuła się bardzo związana. Gdy do Polski wkroczyli naziści i pozwolili im mieszkać w piwnicy poczuła pewnego rodzaju ulgę, ponieważ nie musiała opuszczać najbliższych ani Bielska w którym żyli. Jednak to nie trwało krótko, ponieważ brutalnie rozdzielono ją z rodziną i każdego z nich wysłano do innego obozu pracy. Gerda więc straciła to co najcenniejsze a jednak nie poddała się pracując w pocie czoła za marne racje żywnościowe oraz walcząc za inne więźniarki, by pokazać im, że nie są same.

Opisy losów autorki/głównej bohaterki wydają się początkowo niemożliwe. W dzisiejszych czasach, kiedy marnujemy jedzenie i nie dbamy o innych w stopniu jaki powinien być to co działo się wtedy wydaje się w jakiś sposób trudne do zrozumienia. Walka o niewidzialną porcję jedzenia, przyjaźń która trwa mimo wszechobecnej tragedii, człowieczeństwo o które walczyło się wszelkimi silami by zachować jedyną ludzką cechę. Gerda swoją opowieścią zaskakuje, często wzrusza do łez, ale zawsze prawdziwie i wiarygodnie oddaje to przez co przeszła, tym samym jej historia pozostaje żywa we wspomnieniach każdego czytelnika.

"Wszystko za życie" to głęboka powieść, która powinna trafić w ręce każdego z nas. To część naszej historii czy tego chcemy czy nie, oddana w sposób tak ujmujący i prawdziwy, że niemal bolesny. Gerda walczyła, chociaż miała świadomość, że nigdy nie zobaczy już swojej rodziny. Walczyła o siebie i o swoje nowe przyjaciółki, by pokazać im że można żyć. Ogromnie się cieszę, że mogłam poznać jej opowieść i mam nadzieję, że i Wy zdecydujecie się na tą przygodę.