Wszystko jest możliwe

"Najważniejsze to mieć wokół siebie ludzi, którym można zaufać, na których można polegać w każdej sytuacji. Nie tylko wtedy, kiedy jest dobrze, kiedy jest się na topie, ale także wtedy, kiedy człowiekowi świat wali się na głowę i wszystko wskazuje na to, że nie ma dla niego ratunku."

Alicja Sadowska w wyniku intrygi kolegi po fachu zostaje na dwa lata pozbawiona prawa do wykonania zawodu za błąd lekarski, który rzekomo popełniła. Zostaje wykluczona. Nikt jej nie wierzy. Nikt nie słucha tego, co ma do powiedzenia. Staje się ofiarą zmowy

" białych fartuchów."

Nie mogąc się pogodzić z tym, co ją spotkało, ucieka w Karkonosze. Wynajmuje drewniany domek, przygarnia kota i psa oraz podejmuje pracę. Postanawia na nowo odbudować swoje życie i zawalczyć o siebie.

"Czasem to złe, co spotyka nas w życiu, w ostatecznym rozrachunku wychodzi nam na dobre (...) A z upadku można się przecież tylko podnieść."

Czasami los decyduje za nas i tak jest w tym przypadku.

Takim zrządzeniem losu właśnie w życiu Ali pojawia się dwóch mężczyzn.

Kostek jest wesołym, szukającym nowych wyzwań alpinistą, a Teodor to lokalny biznesmen - "arogancki gbur od serów."

Obaj skrajnie różni i wzbudzający w lekarce zupełnie inne emocje.

Czy można darzyć uczuciem jednocześnie dwóch mężczyzn?

Tylko jak na nowo zaufać, skoro się człowiek boi ponownie mieć nadzieję?

W miarę rozwoju fabuły poznajemy wcześniejsze losy Ali i Teo.

Dwie dramatyczne historie zawierające ogrom ludzkiego cierpienia. Obojgu w jednej chwili los zabrał tak wiele.

Czy tych dwoje rozbitków ma szansę na bezpieczną życiową przystań?

Czasem pozory mogą mylić, a los potrafi zaskoczyć w najmniej spodziewanym momencie, a koniec często bywa początkiem nowego. Przecież wszystko dzieje się z jakiegoś powodu.

Przysłowiowy " kop od życia" bardzo szybko zmienia nam priorytety i otwiera oczy. Wtedy dopiero zaczynamy dostrzegać, że prawdziwe szczęście jest tuż obok.

Cytując słowa Jana Pawła II: "Nigdy nie jest za późno, żeby zacząć od nowa, żeby pójść inną drogą i raz jeszcze spróbować. Nigdy nie jest za późno, by na stacji złych zdarzeń, złapać pociąg ostatni i dojechać do marzeń."

Bo przecież w życiu... wszystko jest możliwe ♥️

Lubię takie życiowe historie. Mam wtedy wrażenie, jakbym była obok.

Książka pełna ciepła, serdeczności, miłości i wiary w lepsze jutro.

Do przeczytania tej książki zachęciła mnie opinia innych. Okładka sielska - pomyślałam na początek wakacji będzie dobrym wyborem.

Z twórczością autorki nie spotkałam się wcześniej a Wszystko jest możliwe autorstwa Katarzyny Janus miało swoją premierę kilka dni temu.

Po pierwszych stronach wiedziałam że to historia, którą chce się przeczytać na już, od razu.

Główną bohaterkę Alicję poznajemy w trudnym momencie jej życia. Niesłusznie oskarżona o spowodowanie śmierci pacjenta zostaje pozbawiona zarówno prawa do wykonywania zawodu jak i dorobku całego życia.

Opuszcza Warszawę i wynajmuje malutki domek w malowniczych Karkonoszach. Zatrudnia się na zmywaku w pobliskiej restauracji i próbuje ułożyć życie od nowa.

Swoim uczuciem obarcza psa znajdę i kota przybłędę. Po tragicznych wydarzeniach z przeszłości nie myśli o nowym uczuciu.

Za wszelką cenę próbuje zapomnieć.

Niestety życie rządzi się swoimi prawami i Alicja nie tylko musi pokazać swoje zawodowe umiejętności ale na jest drodze pojawia się dwóch mężczyzn.

Czy Alicja odnajdzie szczęście? Czy uda jej się pokonać niesprawiedliwość i odmienić los swój i małej niepełnosprawnej dziewczynki z sąsiedztwa?

O tym wszystkim dowiemy się z lektury. Przecież Wszystko jest możliwe... czyż nie ?

Osobiście bardzo lubię takie historie, może banalne ale takie jest życie. Czasami trzeba stracić dużo by odnaleźć jeszcze więcej i zrozumieć co jest najważniejsze.

Ostatnio mam zastój i w czytaniu i w pisaniu a ta historia tak wciągnęła mnie tak bardzo co świadczy o tym że jest naprawdę godna polecenia.

Katarzyna Janus wydała już osiem książek, jednak ja dopiero teraz poznałam jej twórczość - dzięki powieści "Wszystko jest możliwe". Na półce czeka najnowszy tytuł autorki - "Błękitny dom nad jeziorem" i czy po niego sięgnę będziecie wiedzieli po przeczytaniu niniejszej recenzji.

Alicja Sadowska uciekła ze stolicy w Karkonosze. W małym, starym domku w okolicach Jeleniej Góry zamierza odzyskać równowagę życiową po tym, jak została pozbawiona praw do wykonywania zawodu. Straciła pracę, cały majątek, ale nie tylko... A wszystko dlatego, że zaufała niewłaściwemu mężczyźnie, ON to wykorzystał, skłamał, inni również... i Alicja nie miała z nimi szans.

Poturbowana fizycznie i psychicznie bohaterka rozpoczyna pracę na zmywaku w restauracji 'Strome Zbocze', której właścicielką jest sympatyczna sześćdziesięciolatka - Maria Baran. Kobieta dość szybko podejrzewa, że Alicja coś ukrywa. Jednak nie zmusza pracownicy do wyznań, tylko stara się znajdować jej ambitniejsze zajęcia niż mycie naczyń. W ten sposób Ala poznaje gburowatego i aroganckiego Teodora, wytwórcę serów oraz siostrzeńca Marii, wielbiciela górskiej wspinaczki - Konstantego. Nie jest zbyt zadowolona z nowych znajomości, bowiem uciekając zamierzała cieszyć się samotnością a nie nawiązywaniem relacji damsko-męskich. Ale los ma wobec niej inne plany...

Jak się przekonujemy z czasem, z samotności Alicji niewiele wyszło. W jej małym domku często otwierają się drzwi, nie tylko dla jej zwierzaków, ale przede wszystkim dla pana Józia, małej niepełnosprawnej Joanki, Teodora i Kostka. Z tymi ostatnimi zaczęło ją łączyć coś więcej niż przyjaźń, choć wcale nie będą to łatwe relacje czy decyzje. Pojawia się też nieproszony gość - demon z przeszłości...

Podczas lektury wciąż nasuwały mi się pytania - komu Alicja wyzna prawdę o sobie? Czy pozna tajemnicę Teodora? Czy zgodzi się na jego propozycję? Który z mężczyzn stanie się jej bliższy? Jaki los czeka Joankę? I wiele innych, wynikających z dalszej części fabuły.

"Wszystko jest możliwe" to wyborna powieść obyczajowa, opisująca zwyczajne życie, skomplikowane relacje oraz tajemnice, które mocno wpływają na losy bohaterów. Katarzyna Janus kupiła mnie tą historią, usytuowaną u podnóża gór, pośród ludzi o - z reguły - dobrych sercach.

Jednak nie jest cukierkowa opowieść o miłości, szczęściu do bólu i piciu kawy w promieniach wschodzącego słońca. Nie zabrakło w niej bowiem problemów takich jak alkoholizm, posiadanie niepełnosprawnego dziecka, samotność starszych ludzi, test na ojcostwo, utrata bliskich czy poronienie. Nie każdy wątek kończy się po myśli czytelnika, ale czy to źle? Przekonajcie się sami, bowiem autorka potrafi zaskoczyć :)

Bohaterowie muszą przejść naprawdę wiele, by móc zawalczyć o przyszłość. Autorka miała kilka ciekawych i oryginalnych pomysłów na fabułę, do tego lekki styl, malownicze opisy, ciekawe porównania a plastyczny i łatwy w odbiorze język sprawia, że czytelnik wręcz płynie poprzez kolejne strony, śledząc z zainteresowaniem wydarzenia. Wielokrotnie śmiałam się, zaciskałam kciuki a nawet wstrzymywałam oddech. Nie brakuje ekscytujących momentów, zarówno pozytywnie, jak i negatywnie. Jeśli kolejna powieść Katarzyny Janus okaże się równie relaksująca i przyjemna w odbiorze to niewątpliwie autorka dołączy do moich ulubionych, bo tak sympatyczne obyczajówki to ja lubię.

Podsumowując - "Wszystko jest możliwe" to poruszająca historia o niesprawiedliwościach świata, kłamstwach, rozczarowaniach i niewłaściwie ulokowanych uczuciach, a także utracie ukochanych osób, mobbingu, fałszywych zeznaniach, zdradach i szantażu. Powieść pełna emocji, pożądania, uczuć, lęku, złych przeczuć, bezradności, bezwzględności, walki o dobre imię, niepokoju i lizaniu ran a także o nadziei i marzeniach, które ma każdy z nas. Gorąco polecam!

W wyniku intrygi partnera, który również był jej szefem, Alicja zostaje pozbawiona prawa do wykonywania zawodu. Jej kariera lekarska zostaje złamana. Aby o wszystkim zapomnieć i uwolnić się od widoku miejsc z których ma złe wspomnienia, wyprowadza się do niewielkiego miasteczka w Karkonoszach. Wynajmuje niewielki domek i podejmuje pracę w lokalnej restauracji. Nie chce ujawniać się ze swoimi kwalifikacjami. Wykonując powtarzalną pracę na zmywaku, chce o wszystkim zapomnieć. I pewnie by jej się to udało, gdyby los na jej drodze nie postawił dwóch, zupełnie różnych od siebie mężczyzn…

„Uchyliła okno i poczuła na twarzy przyjemny powiew wiatru. Słońce już coraz mocniej przygrzewało o tej porze wiosennego dnia. Gdyby nie fakt, że właśnie prowadziła samochód (na dodatek nie swój), z lubością przymknęłaby oczy i poddała błogiemu ciepłu. Droga wiła się łagodnymi zakolami, systematycznie się wznosząc. Po chwili osiągnęła szczyt i wtedy Alicję otoczyły niesamowite, spektakularne widoki. Poczuła, że jej dotychczasowe zmartwienia, życiowe porażki odpływają gdzieś w niebyt, stają się zupełnie nieważne wobec takiego piękna nieprzewidywalnej natury.

Zewsząd okoliła ją soczysta wczesnowiosenna zieleń traw i drzew pięknie opromienionych migotliwym światłem porannego słońca. Wszystko zdawało aż kipieć niecierpliwie, aby wybuchnąć w pełnym rozkwicie. Alicja także poczuła przypływ pozytywnej energii. Bo jakże mogłoby być inaczej, kiedy wokoło taka wiosna…

I nawet ten słońca brak

Nie boli tak

Bo jestem ja

Wystarczę ja

I ta cudowna piosenka…”

Po paru stronach powieści natrafiłam na ten piękny fragment z moją ulubioną piosenką Pawła Domagały. Bohaterka zachwyciła się cudownym widokiem i tą optymistyczną melodią. Ja ostatnio też zachwycam się pięknem niezamieszkałych miejsc i tym spokojem oraz panującą tam ciszą. Czy tak jak Alicja zmęczona jestem tą pogonią?

Ta historia mnie uspokoiła, przywołała miłe wspomnienia i zapewniła, że wszystko jest możliwe. Tak, polecam tą piękną opowieść. Już wiem że będę z niecierpliwością czekała na kolejne powieści Pani Katarzyny.

Za egzemplarz recenzyjny dziękuję Wydawnictwu Filia. Zapraszam na stronę: [Adres usunięty]

Wydawnictwo Filia

Ilość stron: 447

Data premiery: 16 czerwca 2020