Wszystkie nasze klęski. Villains. Tom 2

Definitywny koniec mrocznego turnieju.

Oni nie cofną się przed niczym.

Zakończenie pierwszego tomu było burzliwe i czułam po nim niedosyt, co za tym idzie na „Wszystkie nasze klęski” czekałam z niecierpliwością. Jakie były moje wrażenia?

Dużo, dużo i jeszcze raz dużo. Za dużo szczegółów, za dużo wątków pobocznych, za dużo wciskania „czegoś” na siłę, żeby podbić objętość.

Klimat tej książki zdecydowanie oddaje, aczkolwiek czułam się przytłoczona ilością nowych rzeczy i tym, jaki pogmatwany stał się ten świat. Fantastyka rządzi się swoimi prawami, ale nie dam się namówić na chwalenie głupich rozwiązań czy nagłe romanse między osobami, które nie powinny znaleźć się w romantycznej relacji między sobą. Akcja była bardzo rozwleczona i nachalna. Zdecydowanie nie ma porównania pod tym względem do pierwszego tomu, jestem zawiedziona.

A co z bohaterami? Nie umiem jasno stwierdzić, jacy są. Dobrzy, czy źli? Autorki uczyniły ich tak rażąco podobnymi do siebie, że ciężko było wybrać ulubieńca. Robili jedno, mówili drugie, a gdyby usunął przemyślenia i wszelkie wtrącenia książka straciłaby na objętości.

Uważam, że było za bardzo kombinowane. Coś chciano ulepszyć, a skutek wyszedł odwrotny. Jedyne co uważam za naprawdę ogromny atut to zakończenie, bardzo brakuje mi książek z brakiem happy endu na polskim rynku wydawniczym.

🔮🧩

,,Zabijanie to nic trudnego. Trudniej jest potem".

(fragment powieści)

°

,,Wszystkie nasze klęski" to kontynuacja historii o miasteczku Ilvernath, ciążącą nad nim klątwą oraz mrocznym turnieju na śmierć i życie, w którym biorą udział nastoletni przedstawiciele siedmiu rodów.

Po raz pierwszy w historii pojawia się szansa na złamanie klątwy i przerwanie morderczej rozgrywki, ale uczestnicy są podzieleni w swoich opiniach na temat tego, jak dalej ma potoczyć się gra. Okazuje się, że nie wszyscy chcą zerwać z okrutną tradycją.

🩸💉

Po pozytywnych wrażeniach z lektury pierwszego tomu z chęcią sięgnęłam po ,,Wszystkie nasze klęski". Czy kontynuacja spełniła moje oczekiwania? Można powiedzieć, że tak.

Choć moje zaangażowanie było raczej zróżnicowane na przestrzeni lektury, byłam ciekawa tego, jak ostatecznie potoczy się turniej i uważam, że zakończenie jest naprawdę mocną stroną tej książki. Według mnie było świetnie wyważone pod względem pozytywnych i negatywnych rozwiązań fabularnych.

Myślę, że historia zyskałaby, gdyby w pewnych momentach akcja biegła nieco sprawniej. Oszczędziłoby mi to kilku momentów znużenia fabułą.

Za bardzo interesujący w tej części uważam rozwój bohaterów. Niektórzy z nich dali się poznać z zupełnie innej strony niż dotychczas, a ja bardzo lubię coś takiego w książkach.

Jeśli podobał Wam się pierwszy tom, myślę, że ten również powinien przypaść Wam do gustu!

💍⏳

Turniej zaczyna się rozpadać, a mistrzowie podzieleni są na tych, którzy zrobią wszystko aby był to ostatni turniej, oraz na tych którzy chcą powstrzymać drugą stronę i zwyciężyć w nim. Są gotowi na poświęcenie i na walkę na śmierć i życie. Do tego zostali wychowani i przygotowani, ale czy jest to ich wybór? Będą walczyć, ale czy by zwyciężyć, czy aby przełamać klątwę turnieju dowiecie się tylko gdy sięgniecie po powieść!

Tej książki nie można odłożyć! Pierwszy tom był niezwykle wciągający i drugi tom zdecydowanie mu dorównuje, a nawet wciąga jeszcze bardziej! Wszelkie zagadki i otwarte wątki w poprzedniej części tu nabierają znaczenia i zostają rozwikłane. Niezwykle spodobał mi się stworzony w powieści system magii i kamieni klątw. Dodatkowo dostajemy bohaterów pełnych sprzeczności, o ciekawych charakterach i wraz z nimi odkrywamy kim tak na prawdę w głębi serca są. Ba! Mamy tu nawet relacje, w której bohater odkrywa coś czego sam się po sobie nie spodziewał, a to sprawia, że powieść jest niezwykle autentyczna, bo zyskuje na takich niedoskonałych i niepewnych siebie bohaterach.

Osoby autorskie świetnie budują napięcie i sprawiają, że każda z perspektyw jest równie ciekawa i z niecierpliwością czytamy kolejne rozdziały by poznać rozwiązanie i wynik całej rozgrywki. Jest to jedna z takich powieści, która daje nam wiele do myślenia, ale również przedstawia ciekawą historię. W tym tomie jeszcze lepiej poznamy historię tego świata i jego mieszkańców oraz rodzin głównych bohaterów. Zauważymy sieć powiązań i intryg, które w większości zawiązane są po to by zyskać większą moc i dzięki temu się wzbogacić. Powieść ukazuje zepsucie społeczeństwa, ale również pokazuje iż w młodzieży tkwi szansa na lepszą przyszłość jeśli tylko pozwolimy im samodzielnie podejmować decyzje.

Ogromnie polecam Wam tą dylogię! Świetnie opowiedziana historia i ciekawi bohaterowie, czego chcieć więcej?

Za egzemplarz powieści do recenzji w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.

❤️W tej części poznajemy dalsze losy naszych bohaterów, którzy odkryli, że jest szansa na zakończenie turnieju i zdjęcie klątwy ciążącej nad miasteczkiem już na zawsze. Jednak nie wszyscy są zachwyceni tym pomysłem. Pojawiły się nowe okoliczności. Szczególnie Alistair dalej walczy o zwycięstwo w turnieju. Zrobi wszystko, by najważniejsza osoba w jego życiu miała szanse na szczęśliwe zakończenie.

❤️Nowe sojusze, kolejne zdrady i nieoczekiwane zwroty akcji. Ten tom tak bardzo różnił się od poprzedniego! Moim ulubieńcem co prawda pozostał Al, jednak co do pozostałych bohaterów moje zdanie całkowicie się zmieniło. Nie wiedziałam, że osoby, które tak bardzo polubiłam w pierwszym tomie, teraz będą działać mi na nerwy. Nie uważam tego za coś złego, wręcz przeciwnie. Masa emocji podczas czytania zawsze potęguje tylko moje odczucia. Na stałe w fabule pojawia się Reid, czyli ciekawy bohater, który odegrał olbrzymia rolę w niszczeniu klątwy, jednak do samego końca jego intencje nie były jasne.

❤️Akcja w tej książce nie pędzi. Dostajemy opisy, sporo przemyśleń, a momentów kulminacyjnych nie ma dużo. Jednak myślę, że warto na nie czekać. Opisy pobudzają wyobraźnie, są trochę poetyckie, a ja uwielbiam takie rzeczy. Podobały mi się również historie poszczególnych rodzin, które mogliśmy poznać podczas łączenia artefaktów wraz z miejscami.

❤️ Jestem zadowolona z kierunku, w jakim podążyły wątki romantyczne! Osoby autorskie trzymały nas w napięciu do ostatnich stron. Co to było za zakończenie! Fenomenalne podsumowywanie całej dylogii. Chociaż dalej jestem w lekkim szoku po tym, co się stało. Jeśli macie ochotę wkroczyć na arenę magicznego turnieju, w którym nastoletni bohaterowie musza podejmować dorosłe decyzje, to zachęcam was do zapoznania się z łotrami.

FINAŁ DYLOGII VILLAINS!

Wszystkie nasze klęski bazują na niezwykle intrygującym pomyśle na fabułę - krwawy turniej, który może przeżyć tylko jego zwycięzca. Siedem potężnych rodzin, walczących o wysoką magię. Nasi bohaterowie są dopiero nastolatkami, a od lat byli przygotowywani do brutalnych starć i zabijania. Ich kamienie zaklęć się skrzą i zaskakują mnogością zastosowań. Jeśli myśleliście, że w pierwszym tomie się sporo namieszało, to w drugim historia staje się jeszcze bardziej zakręcona! Jest mnóstwo zwrotów akcji i są one jak najbardziej przemyślane i dopracowane. Niektóre zaskakiwały, innych się domyślałam. Już w pierwszym tomie zachwycałam się kreacją bohaterów i teraz nadal te zachwyty podtrzymuję. Zwłaszcza, że na pierwszy plan wyszły też postacie, których rozwinięcia bym się nie spodziewała. Uwielbiam jak każda z tych osób jest moralnie skonfliktowana i ma w sobie zarówno dobro, jak i coś z potwora. Każdy z nich miał jakiś pomysł na zakończenie turnieju i jak się okazuje, za każdym uczestnictwem w nim stała jakaś historia, często bardzo mroczna. Czy ktokolwiek z bohaterów zasłużył na szczęśliwe zakończenie? Czy łotry mogą liczyć tylko na potępienie? Zakończenie to kolejna mocna strona tej historii. Jest ono słodko-gorzkie i byłam nim całkowicie usatysfakcjonowana. Ale nic więcej Wam nie zdradzę!

Mam tylko jedno ALE - kilka sytuacji było przegadanych i mam wrażenie, że można było odchudzić z nich książkę. Przykład? Bohaterowie są w sytuacji zagrożenia, muszą coś zrobić dokładnie w tym momencie, a oni urządzają sobie pogawędkę na jedną czy dwie strony. To mi momentami zgrzytało, ale poza tym jestem zadowolona z lektury.

STRUKTURA

Książka podzielona jest na długie rozdziały, w których trzecioosobowy narrator opowiada nam historię z perspektywy czterech mistrzów turnieju. Narrator nie jest wszechwiedzący, więc nie odbiera nam frajdy ze stopniowego poznawania bohaterów i wszystkiego wokół. Do tego styl pisania osób autorskich był prosty i łatwy w odbiorze, a jednocześnie potrafił zaangażować czytelnika. I jak w pierwszym tomie każdy rozdział rozpoczynał cytat z książki o turnieju, tak w drugim tomie rozdziały rozpoczynały relacje z turnieju - wzmianki z gazet, telewizji, radia. Pomagało to nam dowiedzieć się nieco o tym, jak odbierany był turniej przez osoby postronne, które w nim bezpośrednio nie uczestniczyły. Bardzo podobało mi się takie rozwiązanie. Dodatkowo, w książce pojawiła się mapka Ilvernath.

PODSUMOWUJĄC

Wszystkie nasze klęski to ekscytujący finał dylogii, pełen akcji i twistów. Zgrabnie poprowadzona historia i rozbudowana kreacja bohaterów to zdecydowanie mocne strony tej książki. Owszem, nie obyło się bez jakichś wad, ale nie były one na tyle duże, by mogły wpłynąć na moją pozytywną opinię o całej dylogii. Jestem nią tak czy siak zachwycona! Jeśli lubicie fantastykę młodzieżową z niejednoznacznymi bohaterami i ciekawą fabułą, to serdecznie Wam polecam Wszystkie nasze klęski!

Amanda Says