Wszystkie kształty uczuć

Czy można nauczyć się kochać? Czy można obdarzyć kogoś uczuciem z czasem, za jego dobroć, troskę? O tym, jak jest to trudne, przekonała się niejedna osoba, która próbowała zawszeć małżeństwo czy też tkwiąca w związku z rozsądku, właśnie z uwagi na zalety partnera czy partnerki. Jednak mimo tych zalet brak miłości powoduje, że związek nie jest szczęśliwy i jest to wyczuwalne.

Klaudia długo nie wiedziała, że małżeństwo może żyć ze sobą w zgodzie, że można się kochać i szanować. Jej dzieciństwo było prawdziwym koszmarem, za który w dużej mierze odpowiedzialność ponosił jej ojciec i ciotka. I pomyśleć, że kilka lat wcześniej była kochanym dzieckiem wpatrzonych w siebie rodziców, że miała starsze rodzeństwo, bliźniaki, Dagmarę i Kazika. Tę sielankę przerwały narodziny jej młodszej siostry, Ewy, po których matka już nie wróciła do zdrowia. Dziećmi, a tak naprawdę wdowcem, zajęła się siostra matki, która zgotowała im piekło. Stawiająca na piedestale pieniądz kobieta oszczędzała na wszystkim, co dotyczyło dzieci siostry, skąpiąc im nawet jedzenia. Sama po kilku poronieniach powiła córkę, Ankę, co niestety nie obudziło w niej macierzyńskich uczuć do pozostałej gromadki. To jej pogarda i podejście do tragedii, jaka spotkała Dagmarę sprawiły, że piętnastoletnia dziewczyna popełniła samobójstwo, a jej brak bliźniak stracił kontakt z rzeczywistością. Zresztą tę pogardę było widać również w stosunku do Klaudii, która wyrosła na osobę nieśmiałą, przekonaną, że na nic nie zasługuje, a tym bardziej na miłość.

Nic zatem dziwnego, że dorastając w takim domu, Klaudia pragnęła zrobić wszystko, żeby się wyrwać z Wrocławia. Studia w Krakowie były cudownym okresem w jej życiu, mimo iż były okupione ciężką pracą i tułaniem się po wynajmowanych mieszkaniach. Po zdobyciu dyplomu szybko udało jej się zdobyć pracę, choć nie w samym Krakowie, ale w jednej z pobliskich wsi. Na dodatek kontrakt nauczycielki polskiego w szkole w Jodłówce obejmował również służbowe mieszkanie, więc był to idealny układ, a kobieta nareszcie poczuła się bezpiecznie.

Na dodatek już pierwszego dnia na jej drodze stanął mężczyzna, którego mogłaby pokochać. Tyle tylko, że nieśmiały Dawid przekonany, że tak zjawiskowa kobieta nie mogłaby obdarzyć go uczuciem, ukrywał miłość od pierwszego wejrzenia. Wolał udawać najlepszego przyjaciela, mimowolnie sprawiając, że Klaudia się wycofała przekonana, że na nic więcej nie może liczyć. Na dodatek wówczas, kiedy relacja pomiędzy nimi miała szansę się wyklarować, pojawił się Mariusz, lokalny przystojniak i bawidamek, łamacz niewieścich serc, a prywatnie przyjaciel Dawida. Tyle tylko, że w istocie zawsze Dawidowi zazdrościł wielu rzeczy i teraz też, kiedy tylko zorientował się, że ten jest zakochany w Klaudii, postanowił ją zdobyć. Nie było to zresztą trudne, bo i ON postanowił, że u boku tak świeżej i niewinnej kobiety pragnie zostać na dłużej, co więcej – pragnie uczynić ją swoją żoną. Zgotował jej tym samym piekło, niedalekie od tego, które miała przed laty…

To tak naprawdę dopiero początek tej niezwykle wciągającej historii o miłości i nienawiści, o niedomówieniach, o skrzywdzonych dzieciach i o mężczyznach, którzy potrafią myśleć tylko o sobie. Losy tego smutnego trójkąta: Klaudii, Dawida i Mariusza poznamy dzięki niezwykle wciągającej powieści autorstwa Edyty Świętek. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Replika książka pt. „Wszystkie kształtu uczuć” zaskakuje, budzi emocje, zmusza do refleksji również nad swoim życiem. Pokazuje cienie i blaski, różne osobowości i różne postawy ludzi, pokazuje też, jak łatwo można dać uciec szczęściu, a także jak trudno je później odnaleźć. To książka idealna nie tylko na letni wypoczynek, bowiem mimo lekkości kryje w sobie prawdziwą głębię. Lekturą zachwycą się zarówno wielbiciele powieści obyczajowych, jak i romansów, miłośnicy twórczości autorki, a także wszyscy, którzy cenią sobie doskonale skonstruowane fabuły i wyrazistych bohaterów. Na tyle na bliskich, że kochamy, nienawidzimy, płaczemy i śmiejemy się wraz z nimi.

Autorka we "Wszystkich kształtach uczuć" pokazuje miłość z wszystkimi jej odcieniami. Widzimy jak łatwo można popełnić błąd i jak dużo trudniej go naprawić. Historia ta przepełniona jest wieloma uczuciami, przed którymi stają bohaterowie. Smutek, żal, złość, nienawiść, zazdrość, zemsta, ale i radość i nadzieja na lepsze jutro - to tylko część tego, co spotkacie na kartach tej powieści.

"Miłości nie można się nauczyć, nie można zaprogramować, ona po prostu jest lub jej nie ma." 

Polubiłam bohaterów, ich siła niejednokrotnie mnie zdumiewała. Pomimo tego, co ich spotyka, mimo porażek i rozczarowań, oni potrafią się podnieść i dalej stawiać czoła życiu. Oczywiście, jak każdy z nas, miewają obawy, lęki i rozterki. Narracja pierwszoosobowa pozwala nam ich bliżej poznać. Bywało tak, że momentami miałam wielką ochotę potrząsnąć nimi, by w końcu zdobyli się na jakieś krok względem siebie.

"Przez wiele lat poszukiwałam miłości, lecz ona mnie zawiodła. Za każdym razem, gdy kochałam, okazywało się, że kocham złudzenia. Dla mnie miłość to uczucie cierpkie lub zaprawione goryczą."

Autorka nie raczy nas przesłodzonymi wątkami, obrazkami opływającymi w szczęście. Stawia swoich bohaterów w sytuacji, w której muszą zmierzyć się z bolesną przeszłością. Wiarygodnie kreśli problem przemocy psychicznej i fizycznej. Edyta Świętek przypomina nam jak ważne w naszym życiu jest szczęśliwe dzieciństwo i dom rodzinny. Te dwie elementarne rzeczy mają niebagatelny wpływ na naszą przyszłość i późniejsze wybory.

"Niekochane dzieci zawsze mają pod górkę, nam wiatr wieje w oczy, sypie piachem pod powieki."

Książka zawiera w sobie realizm, prawdę. A jeszcze bardziej podkreśla ten efekt zakończenie... Muszę przyznać, że nie spodziewałam się takiego rozwiązania, jakie zaserwowała mi autorka. Jednakże doskonale podsumowuje całość historii. I przyznam, że chciałabym ponownie spotkać się z bohaterami.

"Wszystkie kształty uczuć" to słodko-gorzka, poruszająca i zmuszająca do przemyśleń powieść o miłości, przyjaźni, lojalności, zazdrości, nienawiści, zemście. To książka uświadamiająca jak ważna jest rozmowa. To lektura pokazująca, że zawsze warto walczyć o swoje marzenia i pragnienia. Polecam!

Książka Ewy Świętek pt. "Wszystkie kształty uczuć" ukazuje, że miłości nie da się zaplanować.

Klaudia jest młodą nauczycielką, która zatrudnia się w wiejskiej szkole pod Krakowem. Kobieta skrywa wiele sekretów. Wzbudza zainteresowanie Dawida, nieśmiałego artysty o wrażliwej duszy. Rodzi się między nimi przyjaźń.

Książka napisana jest prostym i łatwo przyswajalnym językiem. Bohaterowie są ukazani w ciekawy sposób. Są to zwyczajni ludzie, tacy, którzy mogą żyć blisko nas.

"Wszystkie kształty uczuć" to wzruszająca i trzymająca w napięciu powieść obyczajowa. Opowiada o przeróżnych uczuciach: miłość, przyjaźni, złości, smutku czy zemście. Jest pełna napięcia, a zakończenie może zaskoczyć.

„Miłości nie można się nauczyć, nie można zaprogramować, ona po prostu jest lub jej nie ma.”

Klaudia jest młodą nauczycielką, właśnie rozpoczyna swoją pierwszą pracę w szkole w podkrakowskiej wsi. To spokojna, nieufna, stroniąca od ludzi kobieta. Dostaje mieszkanie służbowe, cieszy się z tego, co ma, wiedzie spokojne, ustabilizowane życie. Pod noszonym na twarzy uśmiechem kryje się ból i przykre przeżycia z dzieciństwa. Po śmierci matki wszystko, co dobre w jej życiu skończyło się, na własnej skórze odczuła przemoc fizyczną i psychiczną. W jej życie wkraczają Mariusz i Dawid. Sprawy się komplikują, do głosu dochodzi męska zraniona duma, zazdrość i zawiść. Kogo wybierze Klaudia?

Życie pisze mało przewidywalne scenariusze. Wielowątkowa, przy tym bardzo spójna powieść, akcja toczy się swoim rytmem i intryguje. Pani Edyta oddaje emocje, wewnętrzne rozterki, zmagania, jakie towarzyszą naszym bohaterom. Narracja toczy się naprzemiennie z perspektywy naszych bohaterów, dzięki czemu mamy doskonały wgląd w ich myśli i serca. Dokładnie widzimy, czym kierują się w życiu, dlaczego podejmują takie, a nie inne decyzje. Klaudia i Dawid, obydwoje skradli moje serce, chociaż były chwile, gdy mocno mnie irytowali. Z całego serca im kibicowałam. Na uwagę zasługuje postać pani Kasi – mamy Dawida, to szczera, ciepła osoba. Jest ogromnym wsparciem dla Klaudii.

Zwykłe życie w całej okazałości, pokomplikowane ludzkie losy. Autorka porusza trudne i złożone problemy. Nic tu nie jest łatwe, ani oczywiste. Trauma z dzieciństwa, która ma ogromny wpływ na dorosłe życie, od której nie można się uwolnić. Skomplikowana relacja trojga młodych ludzi. Miłość, taka prawdziwa, szczera, bezgraniczna, poddana niejednej próbie, która przetrwa i zniesie wszystko. Piękno prawdziwej przyjaźni. Trudne wybory i nieuchronne konsekwencje. Pomyłki, niedomówienia, wzloty i upadki. W całej powieści dominuje smutek… Specyficzny małomiasteczkowy klimat, gdzie wszyscy wszystko o sobie wiedzą i lubią plotkować.

Klimatyczna, tchnąca szczerością i mądrością powieść obyczajowa, która całkowicie skradła moje serce. Niezapomniana wędrówka przez poplątane życiowe ścieżki. Ukazuje wszystkie kształty uczuć od miłości, przez zazdrość do zemsty i nienawiści. Niepokoi i wzrusza. Zmusza do refleksji, daje do myślenia. I to zakończenie… Z całego serca polecam, Tatiasza i jej książki :)