Wściekłość

Wściekłość jest kobietą. I może mieć imię każdej z nas.

"Sól się skończyła" - to błahe zdanie wypowiedziane przez Johannsa, było dla Helene triggerem. Wyczytała w nim ocean zawoalowanej pretensji. Wstała od stołu, wyszła na balkon i... wyskoczyła.

"Ból, którego nie widać, nie ma sensu".

Po nagłej śmierci żony i matki rodzinę ogarnia chaos. Johannes sobie nie radzi, a ciężar odpowiedzialności za dom i młodsze rodzeństwo spada na 15-letnią Lolę. Tyle że Lola ma dość. Nie chce podzielić losu swojej matki - zdominowanej, przytłoczonej obowiązkami, pozbawionej wsparcia, umęczonej i dyskryminowanej. Buntuje się przeciwko dominującej sile męż­czy­zn, krok po kroku buduje swoją feministyczną świadomość, potrzebę niezależności i wolności. Wentyl bezpieczeństwa odnajduje w brutalnych walkach i karaniu facetów krzywdzących kobiety.

"Jest cicho, zasypiają ogarnięte spokojem, a może to tylko cisza przed burzą. Bo już czują tlący się delikatnie płomień. To wściekłość, która pozostaje".

Jest też Sarah - wzięta pisarka, przyjaciółka Helene, którą dopada poczucie winy, że nie wspierała jej, uciekając do swojego idealnego życia i niezależności. Lecz i to były pozory, bowiem Sarah, choć nie była tego świadoma, także tkwiła w świecie stereotypów społecznych, poddając się męskiej dominacji, co zrozumiała w chwili, gdy przez jakiś czas postanowiła pożyć życiem Helene.

Ta książka od pierwszej chwili przemawiała do mnie jak żadna inna. Krzyczała tytułem, atakowała intensywnym pomarańczem okładki, przywoływała blurbem. To niesamowity głos budzącego się feminizmu, krzyk wściekłości i wyraz sprzeciwu wobec patriarchatu, męskiej dominacji, dyskryminacji kobiet i sprowadzania ich jedynie do roli matki, żony, kucharki, sprzątaczki i obiektu [Adres usunięty] To powieść o równości płci, poszanowaniu praw kobiet, o wykraczaniu poza narzucone normy społeczne, o budowaniu świadomej kobiecości. To wściekłość level hard. Pęczniejąca i wybuchająca z siłą tornada.

"Bo jeśli kobiety raz na zawsze przestaną pozwalać na to, by mężczyźni je uciskali, jeśli będą się wzajemnie umacniać i wspierać, być może nareszcie zapanuje równouprawnienie".

Polecam bardzo. Nie tylko paniom, także panom...

„Wściekłość” to głośna i wstrząsająca powieść Mareike Fallwickl.

Helene matka trójki dzieci popełnia samobójstwo, skacząc z balkonu. W jej nastoletniej córce Loli otwiera to jątrzącą się nieprzerwanie ranę i chęć walki z patriarchatem, równie niszcząco wpływa na najlepszą przyjaciółkę Helene, Sarah, która postanawia uratować jej rodzinę przed rozpadem. Wśród tych czterech ścian znajdzie odpowiedź na dręczące ją nieustannie pytanie: dlaczego?

„Wściekłość” to swego rodzaju manifest mówiący o roli kobiet w społeczeństwie, rodzinie, życiu zawodowym, nie ukrywajmy, w wielu przypadkach wciąż niedocenianej roli. Obraz macierzyństwa, który wyłania się z kart tej historii, jest do bólu prawdziwy, odarty ze złudzeń i Instagramowej 'pozłotki'. Tutaj wszystko krzyczy: tak wygląda naga prawda!

Niesamowicie ważna, potrzebna i niezmiernie bolesna lektura. Przepełniona żalem, goryczą, złością, strachem i bólem — dawno nie przyjęłam na siebie takiego ładunku emocjonalnego. Co jakiś czas musiałem robić przerwę od tekstu i uspokoić umysł łapiąc głęboki oddech.

Tutaj najważniejsze są kobiety — trzy główne bohaterki i ich emocje. Narracja trzecioosobowa należy do Loli i Sarah, dzięki ich głosom poznamy historię Helene. Każda z nas znajdzie tu jakąś część siebie.

„Żadna z nas się z tym nie rodzi, nie istnieje żadna tajemna wiedza, która czyni nas matkami, ani żaden specjalny gen. Mimo to wszyscy od nas oczekują, że od porodu nie popełnimy ani jednego błędu, bo rzekomo posiadamy instynkt, który pomoże nam we wszystkim”.

💥🔥 Czasami książki nie są jedynie opowieściami. Czasami stają się manifestami, krzykami rozpaczy, wściekłości i potrzebą zmiany. Wściekłość Mareike Fallwickl to właśnie taki literacki wstrząs – pełen bólu, szczerych emocji i niewygodnych prawd, które ciężko przełknąć. To historia o kobietach. O ich gniewie, buncie i o tym, jak patriarchat potrafi kruszyć, niszczyć i wtłaczać w sztywne ramy, które prowadzą do tragedii.

ㅤ

💥🔥 Życie, które prowadzi Helene, wydaje się kwintesencją ideału. Kobieta ma wszystko, co teoretycznie powinno dawać szczęście – trójkę dzieci, męża, stabilny dom. A jednak podczas rodzinnej kolacji wstaje, wychodzi na balkon i... skacze. To jedno wydarzenie staje się początkiem lawiny zmian, które przewracają życie wszystkich, którzy pozostali. Szczególnie dotyka to kobiet z jej otoczenia – córki Loli i najlepszej przyjaciółki Sarah. Czujecie już chłód tej opowieści? Zapewniam, że będzie jeszcze trudniej. Wściekłość nie jest książką, przy której można się odprężyć. Ma wytrącić z równowagi, zmusić do myślenia i skłonić do analizy.

ㅤ

💥🔥 Jedną z kluczowych postaci, które zostały po Helene, jest Sarah – niezależna i silna kobieta, która zawsze z zazdrością patrzyła na życie rodzinne przyjaciółki. Teraz jednak widzi prawdę. Widzi, że to, co wyglądało na stabilność, było ciężarem, który ją zabił. Sarah próbuje ratować dzieci Helene, chociaż sama nie jest pewna, czy potrafi dać im to, czego potrzebują. Tymczasem najstarsza córka, Lola, walczy z własnym gniewem – wobec ojca, wobec świata, wobec systemu, który wcisnął jej matkę w ramy niemożliwego ideału. Mareike Fallwickl brutalnie, ale szczerze pokazuje, jak patriarchalne normy ograniczają, jak ideał kobiety staje się klatką, z której trudno się wyrwać. Ale Helene, Sarah i Lola nie chcą milczeć. Ich bunt, ich wściekłość to próba odzyskania siły i stworzenia życia na własnych zasadach.

💥🔥 Wściekłość to książka, która fizycznie boli. Nie jest to lekka lektura na spokojny wieczór. Każda strona tętni gniewem i żalem, ale jednocześnie w tym wszystkim kryje się poszukiwanie nadziei. Fallwickl oddaje kobiecą frustrację w sposób mistrzowski – pokazując, jak narasta przez lata, tłumiona przez społeczne oczekiwania, aż w końcu eksploduje. To jak narastające ciśnienie, które najpierw delikatnie drażni, a potem zamienia się w niszczącą lawinę.

ㅤ

💥🔥 Helene jest obrazem kobiety, którą złamały oczekiwania. Sarah to jej kontrast – kobieta, która odrzuciła normy społeczne, ale wciąż czuje ich cień nad sobą. Lola natomiast jest głosem nowego pokolenia, dziewczyną, która widzi błędy przeszłości i wie, że nie chce ich powtarzać. Pragnie wygrać siebie, stworzyć własne życie. I wiecie co? Największą nadzieją w tej opowieści jest to, że takie kobiety jak Lola istnieją.

ㅤ

💥🔥 Wściekłość to nie tylko historia. To refleksja nad tym, jak patriarchat przenika każdy aspekt życia. To opowieść o kobietach, które mają dość spełniania cudzych oczekiwań i chcą same pisać scenariusze swoich losów. Ta książka działa jak terapia – zmusza do przemyśleń nad tym, czym jest życie w społeczeństwie pełnym nierówności. Jednocześnie nie daje łatwych odpowiedzi. Fallwickl nie maluje swoich bohaterów w czarno-białych barwach. Każda z postaci – Helene, Sarah i Lola – jest złamana, ale w każdej drzemie siła i potencjał do zmiany.

Są takie książki, o których trudno się pisze - bo się je przeżywa, bo przynoszą tyle tematów do przemyślenia, tak mocno wbijają klin w postrzeganie codzienności, że każdy odbierze je inaczej, każdy odczuje je na innej wrażliwości. Taką powieścią jest “Wściekłość” Mareike Fallwickl, która choć porusza wątki feministyczne, to robi to w sposób pełny i mądry. Punktem do wyjścia tej historii jest ostateczna decyzja pewnej kobiety - matki, żony i przyjaciółki, która bardzo niespodziewanie kończy swoje życie. I tu zaczyna się opowieść - opowieść o stracie, o bólu, o pustce i wyrzutach sumienia, o próbach ich zagłuszenia. Z tymi emocjami na naszych oczach walczą przyjaciółka kobiety i jej nastoletnia córka, każda na inny sposób. Są to postacie dynamiczne, zmieniające się, które poprzez swoje przejścia, mocno podkreślają, jak kobiety postrzegane są we współczesnym społeczeństwie. Uświadamiają schematy, role, w które same siebie nieraz wpychamy i nie mamy odwagi powiedzieć, że jednak nam to nie pasuje - bo nie wypada, bo tak zostałyśmy wychowane. Bo tak było zawsze. Ale kiedy to już wiemy, czy nie pora to zmienić? Obydwie bohaterki radzą sobie inaczej w zależności od pokolenia - starszej zrozumienie zabiera dłużej, młodsza jest bardziej świadoma, choć jej decyzje na pewno wzbudzą w czytelnikach mieszane odczucia. Ale równocześnie zmuszą do myślenia, do próby zastanowienia się jak osiągnąć ten sam efekt, bez tak radykalnych środków, po jakie ona sięga. Dużo pytań, dużo trafnych spostrzeżeń, a co za tym idzie coraz wyraźniejszej świadomości - a dzięki niej można faktycznie zacząć dokonywać zmian, mieć do nich odwagę. Myślę, że jest to powieść nie tylko dla kobiet, ale i mężczyzn - pozwoli im zrozumieć nie tylko emocje kobiet, ale i schematy, w które i oni, często nieświadomie, nas wpychają. Mocna, bolesna, szczera, niosąca ogromne emocje powieść.

Książka „Wściekłość” została przeze mnie wybrana do przeczytania przez ciekawy i intrygujący opis. Ale! Okładka mocno przykuła moją uwagę i zapadła w pamięć. Ponadto cała historia opowiada o walce z patriarchatem i jest bardzo ważna we współczesności. Ale czym jest ten cały patriarchat? Juz wyjaśniam. Ten termin odnosi się do tego, że w społeczeństwie najważniejszą rolę odgrywają mężczyźni. Natomiast kobieta jest sprowadzana do roli żony, matki i nie oszukujmy się, kury domowej.

W powieści „Wściekłość” poznajemy losy trzech kobiet Helene, Loli i Sarah. Helene to kobieta udręczona przez życie. Matka i żona, która jest przemęczona obowiązkami i brakiem wsparcia od męża. W pewnym momencie coś w niej pęka i popełnia samobójstwo na oczach rodziny. Lola to córka Helene, która nie może pogodzić się z tym co się stało. Jako nastolatka zmaga się z wewnętrznymi demonami, a jej ból jest ogromny. Sarah to natomiast kobieta, która nie stawia na życie rodzinne. Chcę być niezależna. Jednak po śmierci Helene jako jej przyjaciółka czuje obowiązek aby pomóc rodzinie podnieść się z tej tragedii.

Mareike Fallwickl w swojej powieści „Wściekłość” przedstawia poruszający, ale i mocno brutalny obraz życia kobiety. Kobiety, która codziennie musi zmagać się ze społecznymi oczekiwaniami. Historia ta skupia się na buncie, gniewie, ale i sile, która rodzi się w obliczu tragedii. Wybierając ją do czytania wiedziałam, że to będzie ciężka książka. Ale nie spodziewałam się, że tak mocno przeora mnie emocjonalnie. Już pierwszy rozdział sprawił, że w moich oczach pojawiły się łzy, a im dalej czytałam tym emocje narastały. Przedstawiony jest tu taki ogrom bólu, że niejednokrotnie musiałam robić przerwy podczas lektury. I nie chodzi o to, że książka mi się nie podobała, wręcz przeciwnie przytłoczył mnie ogrom emocji tu występujący.

„Wściekłość” to książka, która pokazuje jak destrukcyjnie jest życie w cieniu patriarchatu. Autorka poprzez postać Helene pokazuje do jakiej tragedii może doprowadzić schematyczne traktowanie kobiety. Jak destrukcyjnie może być traktowanie kobiety jako żony i matki nie patrząc na jej potrzeby, uczucia i plany.

Autorka ma niesamowity styl pisarski, który od razu do mnie przemówił. Jest on niezwykle poetycki i emocjonalny, wpływający mocno na nasze odczucia podczas lektury. W tej powieści znajdziemy mnóstwo trafnych, ale i dosadnych komentarzy i obserwacji dotyczących społeczeństwa. Mimo iż w książce przeważają opisy to nie można się na tej książce nudzić. Jest to coś co mnie bardzo pozytywnie zaskoczyło. Ponadto jestem pod wrażeniem tego jak dopracowana jest ta historia. Zarówno jeżeli chodzi o styl, fabułę jak i bohaterów. Ponadto narracja jest prowadzona z perspektywy głównych bohaterek, dlatego tak łatwo wczuć się nam w ich role i zrozumieć co ich różni a co łączy.

Reasumując, „Wściekłość” to powieść, którą powinna przeczytać każda kobieta. Ta historia ukazuje nam destrukcję do jakiej prowadzi życie w systemie opartym na nierówności społecznej. Bo czy kobieta nie ma prawa do odpoczynku, spełniania marzeń, robienia kariery? Owszem ta historia jest bolesna i brutalnie szczera. Ta historia niejednokrotnie doprowadza nas do łez smutku i wściekłości, ale ta historia jest bardzo potrzebna. Ta książka zmusza do przemyśleń dotyczących kobiet i ich roli w społeczeństwie. Bardzo gorąco polecam Wam tę historię, jednak do lektury przygotujcie sobie paczkę chusteczek!