Wodospad

Eureka to pozornie zwykła nastolatka, którą w życiu obowiązywał jeden zakaz - nie wolno płakać! Matka wpajała jej to od dzieciństwa, jednak kiedy jej zabrakło.... polały się łzy, które zatopiły świat.

Eureka należy bowiem do Córek Łez, dowiedziała się tego ze spóścizny po matce, wiele dopowiedział, nieodstępujący jej na krok, Ander, były Tragarz Ziarna. Eurece udało się ocalić ojca, rodzeństwo i przyjaciółkę. W ich towarzystwie pokonuje morską podróż pod wodą w poszukiwaniu tajemniczego Solona, który powinien jej pomóc. Kapsuła ochronna chroni ich i kryje przez Tragarzami Ziarna. Kiedy dobijają do brzegu i wydostają się na zewnątrz, otacza ich wilgoć, zimno i pustka. Ojciec Reki zostaje ranny, a ona sama z Anderem wyrusza po pomoc. Spotykają wiedźmy plotki, które pomagają im dotrzeć do jaskini Solona i opatrują rany ojca. Eureka musi przejść test, który przygotował dla niej Solon, aby uwiarygodnić swoje pochodzenie. Dziewczyna przechodzi go pomyślnie, Solon udziela im gościny i wsparcia. Na skutek ataku mieszkańcow wioski ginie ojciec Rebeki, ale nie odchodzi na zawsze. Jego dusza napełnia niezwykłego robota, Owidiusza. Eureka przygotowuje się do realizacji swego zadania, tymczasem umiera też Solon, a Tragarze Ziarna podążają jej krokiem.... Czy Eureka ma dość siły i wiedzy, by pokonać Atlasa i uratować świat ?

"Wodospad" to barwna i porywająca opowieść dla młodzieży, która urzekła także mnie. Autorka stworzyła oryginalną historię, która przemawia do wyobraźni i intryguje czytelnika. Pradawna opowieść o zatopionej Atlantydzie ożywa pod piórem Lauren Kate. Przeszłość, przyszłość i teraźniejszość wydają się w tej książce tworzyć jedność. Różnorodne postacie i intrygująca fabuła to plusy tej powieści. Lauren Kate operuje językiem barwnym, a jednocześnie prostym w odbiorze. Intryguje i daje pole do popisu naszej wyobraźni. Ksiażka ma swój niepowtarzalny klimat, który sprawia, że chwilami ciarki chodzą po plecach.

Pochłonęłam ją w jeden wieczór i od razu zabrała ją moja córka :) Świetna lektura - polecam!

Druga i ostatnia część historii Eureki. Niestety książkę przeczytałam w dość dużym odstępie czasu od poprzedniej części, którą czytałam jeszcze w sierpniu, więc bardzo ciężko było mi na początku przypomnieć sobie wszystko a nawet chciałam odłożyć książkę. Rada dla was: nie czytajcie części w dużych odstępach czasu. Gdy się już na dobre wciągnęłam, to byłam głodna wrażeń. W tej części jest już głównie akcja, w pierwszej było poznawanie historii. Książka dość nie typowa i różniąca się od pozostałych. Ciągle się zastanawiam czy warto było czytać tą serię, mimo iż mi się podobała.

"- Wydawało mi się, że miłość czyni człowieka bardziej żywym - powiedziała Eureka. - Twoja miłość jest... taka jak ja kiedyś. Samobójcza."

Główna bohaterka jest mroczna i należy do świata złych, ponieważ ma okrutną władzę i to we własnych oczach. Nawet przepowiedziane jest jej, że będzie to złą. Nie dość, że zatopiła świat, zamordowała kobietę, złamała serce Anderowi to jeszcze wzniosła Atlantydę. Mamy okazję śledzić bohaterkę, która ma okropne przeznaczenie. Tyle ludzi ją kocha i chciało jej pomóc, lecz sama stawiła czoło Atlasowi, kosztem własnego życia.

A co z jej ukochanym przyjacielem Brooksem? Nie zdradzę historii, ale to na pewno dzięki nie mu, dzięki miłości ich dwoje będzie piękna a zarazem okrutna końcówka, która mnie bardzo poruszyła.

"Teraz gdy zaczął padać deszcz łez, dziewczyna byłaby ich jedyną nadzieją, gdyby Atlantyda powróciła."

Jeśli spodziewacie przecudownego zakończenia gdzie kończy się wszystko szczęśliwie, to pomyliliście książki, bo dla bohaterki a także zarazem dla was, ponieważ to wy się w nią wczuwacie, jest okrutny koniec. Ci którzy kochają trochę mocniejsze zakończenia książki, to polecam. Ogólnie przez całą książkę bohaterka się strasznie boryka z myślami. Chce tego ale jednocześnie czegoś innego i będzie musiała wybrać.

Na pewno moją ulubioną postacią jest Ander, który również się co nie co dowiedział o sobie, jak i również straci miłość.

"Chcę, żeby wszyscy się zakochali.

-Ale dlaczego?

-Miłość sprawia, że ludzie stają się najlepszymi wersjami samych siebie."

Książka jest typowo młodzieżowa, więc nie wiem czy starszym czytelnikom przypadłaby do gustu, ale zawsze można przeczytać i zobaczyć. :)

Książka czasem mnie zaskakiwała, dlatego się za bardzo nie nudziłam. Bardzo szybko mi się czytało, czcionka na pewno to ułatwia. Wybaczcie ale naprawdę ciężko mi jest powiedzieć co sądzę o tej książce, dlatego więcej napisałam o fabule. Mogę ją nazwać jednym słowem "Fajna", ale czy coś więcej to nie wiem. Mam mieszane uczucia. Jeśli czytaliście, to podzielcie się opinią.