Władca marionetek. Tajemnica Askiru. Tom 4

„Przyjaźń i miłość to wartości, których nie można kupić, nawet za całe złoto ukryte w skarbcach.”, czyli fantastyczny powrót Tajemnicy Askiru.

Władca marionetek to już czwarty tom Tajemnicy Askiru, serii, która w Niemczech jest bardzo popularna. Richard Schwartz na swoim koncie wiele powieści, a cykl Tajemnica Askiru ma jeszcze kilka tomów, które zapewne zostaną wkrótce wydane.

Wojownik Havald, półelfka Leandra i ich towarzysze szukają sposobu, by z egzotycznego Gasalabadu dostać się do legendarnej metropolii Askiru, gdzie mają nadzieję uzyskać pomoc dla swej pogrążonej w wojnie z wszechmocnym imperium Thalaku ojczyzny. Lecz macki imperium sięgają aż do pustynnego Złotego Miasta. Władca Thalaku Kolaron za pomocą intryg, mrocznej magii nekromantów i wyszkolonych zabójców zwanych nocnymi jastrzębiami usiłuje zatrzymać drużynę w Gasalabadzie. Havald i jego kompani nie wiedzą już, kto jest ich sprzymierzeńcem, a kto wrogiem. Śmierć czai się wszędzie...

Tajemnica Askiru to jedna z moich ulubionych serii fantasy. Już od pierwszego tomu byłam nią zaintrygowana i z radością sięgałam po kolejne. Myślę, że najlepiej zacząć swoją przygodę z tym cyklem od pierwszego tomu. Wtedy będziecie lepiej zorientowani w świecie wykreowanym przez Schwartza. Na początku książki dostajemy małe przypomnienie tego, co się wydarzyło do tej pory, dzięki czemu możemy przypomnieć sobie poprzednie tomy.

Przez te cztery tomy bohaterowie ewoluowali – możemy śledzić ich zmagania, ich zmianę oraz dogłębnie poznać. Postacie w tym cyklu są naprawdę świetnie napisane i możemy obdarzyć ich sympatią oraz kibicować im. Mam słabość do antagonistów – lubię czarne charaktery, odkrywać co nimi kieruje, dlaczego podejmują takie decyzje. We Władcy marionetek również zaintrygowali mnie „ci źli”. Dostajemy dość dużo polityki, ekonomii i związanych z nimi intryg, co może być trochę zagmatwane, ale autor wszystko po kolei tłumaczy, więc nie powinno sprawiać to większych problemów. Władca marionetek to lektura pełna tajemnic i mitów, które w świetny sposób się łączą, tworząc oryginalną historię pełną fantastycznych przygód. Nie brak tutaj także humoru tak specyficznego dla tej serii.

Schwartz nie zaprzestał na laurach i każda kolejna książka jest lepsza od swojej poprzedniczki. Cykl high fantasy coraz lepiej radzi sobie w naszym kraju (gdzie w Niemczech to bardzo sławna seria). Te kilkaset stron to wiele przygód, emocji, kłamstw, intryg i miłości oraz fantastycznych opisów. A finał? Finał podsyca apetyt na kolejne książki. Lekka i przyjemna lektura dla fanów high fantasy. Po cichu liczę, że może kiedyś zostanie ona zekranizowana i dzięki temu więcej osób zapozna się z przygodami Havalda. Jeśli jeszcze nie znacie tej serii, to nie zwlekajcie i zacznijcie od Pierwszego Rogu.

Zacznę może od tego, że ta pozycja trzyma równie mocno w napięciu jak poprzednie! Natomiast minusem tej części jest złe nazewnictwo, [Adres usunięty]. miecza Havalda, który nazywa się "Porywacz dusz", a nie "Rozpruwacz dusz". Niby niewiele, a jednak robi sporą różnicę. Osobiście nie przeszkadzało mi to jakoś szczególnie podczas czytania. Poza tym "drobnym" niuansem książkę czyta się bardzo dobrze i z ogromnym zaciekawieniem.

Muszę przyznać, że w tej części autor absolutnie nie szczędził Havalda, to ile razy uniknął śmierci można nazwać prawdziwym szczęściem.

"Władca marionetek" jest już czwartym tomem serii, ale nadal trzyma w napięciu, tak jak poprzednie. Schwartz fenomenalnie kreuje fabułę oraz bohaterów sprawiając, że nie mogę wyjść z zachwytu. Pełen napięcia, emocji i nieprzewidywalnych zwrotów akcji, ta książka dostarcza czytelnikowi niezapomnianych przeżyć i pozostawia go z niecierpliwością oczekującym kolejnego tomu. Dla wszystkich miłośników high fantasy, seria "Tajemnica Askiru" stanowi niepowtarzalną podróż do fantastycznego świata, który nie da się zapomnieć.

„Władca marionetek” to czwarte spotkanie z bohaterami sagi Tajemnica Askiru. Choć Gasalabad miał być tylko przystankiem w ich podróży, to akcja toczy się w tym miejscu już trzeci tom. Osobiście nie zaliczam tego na minus, bo taki zabieg pozwolił na lepsze poznanie bohaterów i wyjątkowe w tej części obnażenie uczuć. Pojawiają się wątki miłosne, które nie przyćmiewają głównego celu całej wyprawy, a pomiędzy to wszystko wplecione zostały polityczne układy i intrygi. Havald i jego kompani nieustannie brną do przodu, by dotrzeć do Askiru. Nawet wtedy, gdy co rusz z każdej strony spotykają ich niebezpieczne niespodzianki, a zaufanie po raz kolejny zostaje wystawione na próbę. Autor nadal potrafi szokować i zaskakiwać, a zakończenie dosłownie zwaliło mnie z nóg. Z niekrytą ciekawością czekam, by móc chwycić w dłonie kolejną część i znów pogrążyć się w lekturze.

Kolejny tom serii od Richarda Schwartza jest równie interesujący i trzymający w napięciu co poprzednie. Miło było wrócić do poznanych we wcześniejszych tomach bohaterów. Akcja rozgrywa się tutaj z jeszcze większymi emocjami a płynny styl pisania autora sprawia, że od tej książki wręcz nie sposób się oderwać. To naprawdę interesująca pozycja, z barwnymi postaciami. Klimat tej powieści jest zachowany od pierwszych stron i kojarzy mi się mocno z tymi średniowiecznymi czasami. Każdy wątek jest dopieszczony. Ta historia to miłe oderwanie od rzeczywistości, przy której na moment możecie zapomnieć o wszystkim innym. Bardzo ją wam polecam.