Wioska

„Wioska” była książką, która od razu przyciągnęła moją uwagę. Już sama okładka i opis zapowiadały historię idealnie wpisującą się w moje czytelnicze upodobania – zamknięta społeczność, górski klimat i tajemnice skrywane przez mieszkańców. I pod tym względem zdecydowanie się nie zawiodłam.

Muszę jednak zaznaczyć, że jeśli ktoś spodziewa się mocnego, krwawego thrillera pełnego brutalnych zbrodni i intensywnej gry psychologicznej, może poczuć pewien niedosyt. Owszem, pojawia się tutaj wątek morderstw, ale nie jest on dominujący. Historia rozwija się spokojnie i stopniowo. Przez sporą część książki miałam wręcz wrażenie, że czytam powieść obyczajową z nutą tajemnicy i lekkim powiewem czegoś niemal baśniowego. Sama koncepcja zagubionej w górach osady, żyjącej poza współczesnym światem, tworzy bardzo specyficzny i intrygujący klimat.

Najbardziej przypadła mi do gustu główna bohaterka. Marta, jako osoba ze współczesnego świata, trafia do miejsca, w którym nie ma telefonów, internetu i wielu rzeczy, bez których na co dzień trudno nam funkcjonować. Jej reakcje, komentarze i próby odnalezienia się w tej rzeczywistości często wywoływały uśmiech. Wniosła do historii sporo lekkości i humoru, a jednocześnie była bohaterką, której naprawdę kibicowałam.

Dużym atutem książki jest również samo tło wydarzeń. Górska sceneria i zamknięta społeczność mają w sobie coś fascynującego. Autorka stopniowo odkrywa kolejne sekrety Wioski, budując ciekawość bardziej poprzez atmosferę niż dynamiczną akcję. Dzięki temu książkę czytało mi się bardzo przyjemnie, mimo że nie dostarczyła aż tylu thrillerowych emocji, jakich początkowo oczekiwałam.

„Wioska” to moim zdaniem bardziej tajemnicza powieść obyczajowa z elementami thrillera niż pełnokrwisty thriller. Jeśli lubicie historie o zamkniętych społecznościach, górskie klimaty i stopniowo odkrywane sekrety, zdecydowanie polecam.

Współpraca: Skarpa warszawska

„Wioska” Aleksandry Kalbarczyk to książka, która wciąga jak bagno i nie puszcza do ostatniej strony. Zaczyna się jak górski wypad – niewinnie, a kończy się na psychologicznym rollercoasterze, który rozbija emocje na kawałki 🫣

Bohaterka powieści Marta trafia do tytułowej Wioski przypadkiem. Szybko okazuje się, że to miejsce, które z pozoru jest sielskim azylem, skrywa mrok o jakim nawet jej się nie śniło. Mieszkańcy żyją według własnych, izolowanych zasad, a każda próba ucieczki napotyka na niewidzialną barierę. Autorka mistrzowsko buduje atmosferę niepokoju – z każdym rozdziałem czuć, że raj na ziemi to tylko przykrywka dla czegoś znacznie bardziej złowrogiego.

To nie jest typowy kryminał. To opowieść o manipulacji, potrzebie przynależności i strachu przed obcością. Marta to bohaterka, której kibicujemy, ale też czujemy jej bezradność – jest zwyczajna, zagubiona i przerażająco autentyczna. Mieszkańcy Wioski? Cień, podejrzliwość i mnóstwo tajemnic. Każdy z nich może być sprzymierzeńcem… albo wrogiem.

Styl Aleksandry Kalbarczyk jest prosty, ale klimatyczny. Akcja ani na chwilę nie zwalnia – pierwsze strony to wprowadzenie, a potem już tylko pęd ku finałowi. Książkę czyta się błyskawicznie, a napięcie rośnie do tego stopnia, że ciężko ją odłożyć choćby na chwilę.

Jeśli kochacie thrillery psychologiczne z domieszką tajemnicy i zamkniętych społeczności – to jest pozycja dla Was. Fani „The Village” czy „Wyspy Tajemnic” poczują się jak w domu. To książka, która zostaje w głowie na długo po odłożeniu na półkę 🖤

Moja ocena: 9/10 🌟

BRUNETTE BOOKS

Marta jednak zeszła ze szlaku, zgubiła się, jest coraz bardziej wyczerpana, ma przy sobie niewiele wody, a do tego szybko zapada zmrok. Postanawia, że zdoła przetrwać noc na górskim odludziu, bo przecież to nie Himalaje. W pewnym momencie czuje jednak, że śnieg zapada się pod jej stopami. I jest to ostatnia rzecz, jaką pamięta.

Budzi się w bardzo dziwnych okolicznościach. Nie czuje chłodu, jej ubranie nie jest przemoczone, a ona sama leży w ciepłym łóżku. Co się właściwie wydarzyło? Gdzie jest? Czy trafiła do jakiegoś schroniska? – zastanawia się kobieta. Co ciekawe, początkowo nie odczuwa żadnego bólu. Dopiero gdy próbuje wstać, przeszywa ją potworny ból w kostce, która okazuje się skręcona.

I właśnie tutaj zaczyna się najciekawsza część tej historii. Marta trafia do pewnej wioski. Na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się w najlepszym porządku. Mieszkańcy zaopiekowali się nią, okazują troskę i sprawiają wrażenie ludzi życzliwych. Kobieta jest przekonana, że gdy tylko wydobrzeje, wróci do domu. Tyle że... no właśnie. Szybko okazuje się, że wioska jest całkowicie odcięta od cywilizacji i nie ma możliwości powrotu do świata, z którego przybyła. Marta nie potrafi tego zrozumieć. Jak to nie ma powrotu? – pyta samą siebie i swoich gospodarzy. Atmosfera z każdą stroną staje się coraz bardziej gęsta, bo pozornie spokojne życie mieszkańców zostaje zakłócone nie tylko przez pojawienie się obcej osoby. Wkrótce dochodzi bowiem do morderstw.

Co właściwie wydarzyło się w tej tajemniczej wiosce? Czy Marta została uwięziona w tym miejscu do końca życia? Aleksandra Kalbarczyk stworzyła misternie skonstruowany thriller, który wciąga czytelnika w niedostępny świat gór i ludzi skrywających znacznie więcej tajemnic, niż początkowo mogłoby się wydawać. To opowieść o izolacji, strachu i sekretach, które za wszelką cenę mają pozostać ukryte. A im głębiej zanurzamy się w fabułę, tym bardziej uświadamiamy sobie, że największe zagrożenie nie zawsze czai się pośród górskich przepaści, a czasem kryje się w samych ludziach.

Marta podczas samotnej wędrówki spada ze skały i budzi się w miejscu, które wygląda, jakby czas zatrzymał się kilkadziesiąt lat temu.

Wioska została założona w latach 40, jej mieszkańcy od blisko osiemdziesięciu lat żyją całkowicie odcięci od świata. Nie znają współczesnych wynalazków, nie mają kontaktu z tym, co dzieje się poza granicami ich małego świata. Nad wszystkim czuwa starszyzna czyli grupa osób zarządzających życiem społeczności.

Dziewczyna bardzo szybko odkrywa, że wydostanie się stąd nie będzie łatwe. Wioska jest odcięta od reszty świata stromymi skałami i urwiskiem. Musi spróbować żyć między mieszkańcami i dostosować się do ich zasad. Dla niej jest to jednak niemal surrealistyczne doświadczenie.

Jakby tego było mało, od pewnego czasu dochodzi do serii tajemniczych morderstw. Mieszkańcy nie potrafią znaleźć sprawcy. Marta otrzymuje zgodę od Edwarda, jednego z członków starszyzny, by przyjrzeć się sprawie.

Początkowo miałam kilka momentów, które wydawały mi się podejrzane albo mało prawdopodobne. Z czasem jednak okazało się, że autorka bardzo świadomie zostawiała po drodze drobne ślady. Elementy, które początkowo budziły moje wątpliwości, zaczęły układać się w logiczną całość.Nie udało mi się wytypować sprawcy. Lubię, kiedy autor potrafi wyprowadzić mnie w pole, a jednocześnie na koniec wszystko ma sens.

Główna bohaterka Marta gubi się podczas wycieczki górskiej i na skutek wypadku trafia do Wioski. Mieszkańcy żyją tam według swoich własnych zasad. Opuścili oni przed laty świat zewnętrzny i żyją ukryci wśród gór. Większość z nich nigdy nie widziało nikogo z zewnątrz. Mają własny ustrój, zasady i seryjnego mordercę. Kobieta próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości i dowiedzieć się, kto stoi za morderstwami. Pragnie odnaleźć sposób, by wrócić do domu, ale z wioski nie ma wyjścia. Ma nadzieję, że gdy rozwiąże zagadkę kim jest morderca, uda jej się opuścić to dziwne miejsce. Ma utrudnione zadanie, bo nikt jej nie ufa i nie chce nic jej powiedzieć.

Autorka w swojej książce stworzyła historię, która łączy elementy thrillera psychologicznego, kryminału i powieści obyczajowej. Jest to opowieść pełna napięcia, tajemnic i niepokojących pytań. Świetnie zbudowana jest atmosfera osaczenia. Początkowe rozdziały skupiają się na poznawaniu miejsca i jego mieszkańców. Marta to kobieta, która znalazła się w ekstremalnej sytuacji i musi podejmować trudne decyzje. Nie wie komu może zaufać.

To opowieść o manipulacji, potrzebie przynależenia, strachu i o cenie jaką się płaci za pozorne bezpieczeństwo. Jest to historia trzymająca w napięciu z ciekawą bohaterką i atmosferą. Książka dostarcza wiele emocji. Fani thrillerów psychologicznych oraz kryminalnych zagadek znajdą coś dla siebie.