Wilkołaki z Mercy Falls. Grzesznik. Tom 4

Pisałam wam już, że uwielbiam Wilkołaki z Mercy Falls, pierwszy tom mnie zauroczył, drugi odrobinę rozczarował, a trzeci pokochałam. Czwarty tom “Grzesznik” od Maggie Stiefvater jest dodatkiem do serii, jeśli pokochaliście, tak jak ja, Grace i Sama, to będzie wam ich brakowało w tym tomie. W “Grzeszniku” historia opiera się na postaci Cole’a, którego nie polubiłam. W ostatnim tomie miał swoje momenty, dzięki którym moje zdanie o nim się polepszało, lecz w tym tomie była to zabawa w odpychanie i przyciąganie. Cały czas sobie powtarzałam, że to tylko jego gra, że naprawdę jest inny, jednak niekiedy sama w to nie wierzyłam. Nie polubiłam go i tyle. Isabel, też nie należała do grona ulubionych postaci, mam jej wiele za złe. Chwila zawahania się z jej strony kosztowała życie wielu wilków.

Czy da się przebrnąć przez książkę, jeśli nie lubi się ich głównych bohaterów?

Da się, ale nie powiem, ze to była przyjemna lektura. Cały tom skupia się na romansie i szukaniu samego siebie. Za mało w tym tomie było elementów fantastycznych. Te chwilowe przemiany Cole’a nie pocieszały mnie i brakowało mi całej watahy.

Jest jednak coś, czego nie mogę odmówić autorce. Potrafi pisać, jej historie są wciągające i ciężko się od nich oderwać. Jej pióro jest dobre, nie mogę się do niczego przyczepić, zważając na to, że obecne wydanie tych książek to wznowienie i realia, w jakich była ta historia pisana po raz pierwszy były inne.

Czy mogę wam polecić ten tom? Tak, ponieważ nie wyobrażam sobie zakończyć tę historię na poprzednim tomie. Tak bardzo łaknęłam informacji o moich ulubionych bohaterach, że łapałam się tych skrawków, które otrzymywałam w tym tomie.

Do tego zdecydowanie jest to do polecenia sera książek. Wszystkie cztery tomy tworzą piękną całość i zdecydowanie niezapomniana przygodę z wilkołakami. Dasz się porwać w lasy Mercy Falls?

Dziękuję bardzo @wydawnictwu Uroboros za możliwość poznania tej historii. Zdecydowanie jest to historia, do której warto wracać.

Nie każda historia o wilkołakach musi opowiadać o pełni księżyca i dzikich pościgach w lesie. W „Grzeszniku”, kontynuacji trylogii Wilkołaki z Mercy Falls, Maggie Stiefvater postanawia zejść z leśnych ścieżek i przenieść nas do świata blasku fleszy, nieustannego hałasu i wewnętrznej pustki. Miasto świateł, blichtru i pustki, Los Angeles nie jest miejscem, które uzdrawia, raczej wystawia na próbę. To właśnie tutaj wraca Cole St. Clair były gwiazdor rocka, były wilkołak, były człowiek. Poszukuje sensu swojego życia, celu i jedyną istotę na świecie, która może go zmienić, a także cały jego świat.

Głównym bohaterem książki autorstwa Maggie Stiefvater pod tytułem „Grzesznik” jest Cole St. Clair wraca do Los Angeles z jednym celem – odzyskać Isabel. W jego oczach to ona jest jego ostatnią szansą na ratunek. Ale Isabel nie chce być niczyim wybawieniem. Szuka ciszy, oderwania, sposobu na przetrwanie po śmierci brata. Nie potrzebuje Cole’a, który wkracza w jej życie jak burza. Jednak tylko razem mają szansę zbudować coś, co chociaż trochę przypomina normalność. Cole to postać niełatwa, autodestrukcyjny, momentami narcystyczny, ale też bolesny w swojej szczerości. Isabel jest równie zamknięta co błyskotliwa, a to nie ułatwia relacji. Ich związek to nie opowieść o spełnionej miłości, ale o dwojgu ludzi, którzy za bardzo się boją, żeby przestać uciekać. Co z tego wyniknie?

„Grzesznik” to nie jest książka o wilkołakach, to powieść o uzależnieniach, autodestrukcji i próbie zbudowania siebie na nowo. Wilcze przemiany są tutaj raczej metaforą, takim stanem granicznym, ucieczką od świata, w którym wszystko kręci się wokół sławy, skandali i nieustannego udawania. Pod maską fantasy kryje się brutalnie szczera opowieść o ludziach, którzy nie wiedzą, jak przestać się ranić – ani siebie, ani innych. Cole to postać pełna sprzeczności, z jednej strony uwielbia show, z drugiej nienawidzi siebie za to, co sobą reprezentuje. Wrócił, by udowodnić, że potrafi być kimś innym, może nie być tylko twarzą na okładce i nazwiskiem w nagłówkach. Najważniejsze jest to, że wrócił dla niej – Isabel. Ona jest chłodna, ostra i zamknięta w sobie. Nie ufa nikomu, zwłaszcza Cole’owi, choć widać, że między nimi iskrzy, miłość nie przychodzi tu łatwo. Nie ma romantycznych gestów spod znaku komedii romantycznych, wręcz przeciwnie są nieporozumienia, frustracja i dużo emocjonalnego chaosu. Jest też coś autentycznego, uczucie, które wciąż chce się narodzić, mimo, że każde z nich się boi. W „Grzeszniku” Maggie Stiefvater pisze o bólu pięknie z ogromnym wyczuciem. Jej styl pozostaje liryczny i obrazowy, ale jednocześnie bardziej surowy. Fabuła nie pędzi na złamanie karku, to raczej refleksyjna podróż przez przeszłość, nałogi, występy przed kamerą i ciche chwile, w których bohaterowie próbują zrozumieć siebie i nawzajem