Wilczy trop. Alfa i Omega. Tom 1

Jeśli spodziewaliście się jakiejś nowości wydawniczej, to nie tym razem. Wilczy trop pojawił się w Polsce w 2013 roku. Po prawie dziesięciu latach wychodzi w odnowionej wersji i muszę przyznać, że do tej pory nie słyszałam o cyklu Alfa i Omega. Po latach panowania wampirów jako głównych bohaterów większości powieści, nadeszła kolej na wilki. Czego się można po nich spodziewać? Czy słusznie wampiry lepiej wypadają w historiach miłosnych?

Anna zostaje trzy lata wcześniej przemieniona siłą w wilka. Poniżana, bita i gwałcona przez resztę stada traci ducha walki i przypisana zostaje do kategorii uległych. W stadzie jednak źle się dzieje, a kobieta, mimo że panicznie się boi, postanawia skontaktować się z kimś, kto stoi w gatunkowej hierarchii o wiele wyżej niż pozostali.

Gdybym miała wymienić to, co kojarzy się z wampirami, bez wątpienia byłyby to siła, dostojność, obycie, inteligencja, ale też gracja i piękno. W przypadku wilków sprawa ma się jednak zupełnie inaczej. Ten gatunek wsłuchuje się we własne instynkty, reaguje emocjonalnie na różne bodźce i traktuje okrutnie wszelkie oznaki słabości.

Osobiście nie podoba mi się sposób prowadzenia historii. Jest ona ciekawa, jednak za dużo w niej brutalności, która budzi we mnie odrazę. Pojedynki w fantastyce są próbą siły pomiędzy dwoma stronami konfliktu. Tutaj jest to po to, żeby zdominować, poniżyć, zastraszyć i wykorzystać.

Nasza bohaterka jest po prostu zaszczuta przez własne stado.

Pojawia się wątek tajemnic, aczkolwiek bardziej chciałabym się skupić na wątku emocjonalnym pomiędzy Anną, a Charlesem. Mężczyzna od początku jest pewien tego, że posiądzie kobietę, traktuje ją jak swoją własność, niekoniecznie jest tu mowa o wyższych uczuciach, a przynajmniej na początku. Kilka dni w towarzystwie wilka sprawia, że Anna staje się lepszą wersją siebie, jednak sam Charles pozostawia wiele do życzenia. Jest zazdrosny o każdego mężczyznę - w tym nawet o swojego ojca i pewnie gdyby mógł, to zamknąłby kobietę w klatce. Z jednej strony można byłoby na to spojrzeć jak na dominującego rycerza o wysokiej pozycji, który sprawia, że protagonistka zalicza społeczny progres. Jakim kosztem?

Przedstawione jest to w sposób, który nasuwa mi myśl, że bohaterka z jednego toksycznego środowiska przeszła do drugiego - nawet jeśli jest zupełnie inaczej traktowana.

Ciekawe jest spojrzenie z wilczej perspektywy na bieg wydarzeń, ale tylko na chwilkę. Cała ta hierarchia, wzajemne relacje, uczucia - to coś, co ciężko przełknąć. Być może w następnych tomach nastąpią jakieś przemiany, ale na razie w pojedynku wilki vs. wampiry mamy 0:1.

Czy mogłabym przejść obok książki o wilkołakach obojętnie? W żadnym wypadku! Omawiana dziś przeze mnie książka jest autorstwa znanej kobiety, mowa tutaj o Patrici Briggs i jest pierwszym tomem cyklu Alfa i Omega. Z doświadczenia wiem, że autorka skupiła się na pokazaniu nam silnych kobiet, które potrafią sobie radzić z wieloma problemami. Nie mam tutaj na myśli chodzących ideałów, każda z postaci wykreowanych, przez Briggs ma swoje wady, jak i zalety łącznie z problemami, którym musi wyjść naprzeciw. Nie musicie znać książek o Mercedes Thompson, aby zrozumieć to, w jaki świat wstępujecie decydując się na przeczytanie powieści. Wchodzimy tutaj w świat wilkołaków i dzięki Briggs możemy bardziej przyjrzeć się panującym wśród nich zwyczajom i hierarchii. Czy nie brzmi to interesująco?

Główną bohaterką książki pod tytułem „Wilczy trop” autorstwa Patrici Briggs jest Anna Latham, młoda kobieta, która została przemieniona w wilkołaka wbrew woli. Chociaż taki obrót spraw trwa już trzy lata, nadal nie potrafi dojść z tym do ładu, zwłaszcza, że podlega Alfie, który źle ją traktuje. To mało powiedziane, w jej watasze nie ma dla siebie spokojnego miejsca. Czuje się, jakby trafiła do okropnego miejsca, w którym nie otrzymuje wsparcia. Jest maltretowana, bita, wykorzystywana seksualnie. W końcu coś w niej pęka, decyduje się na radykalny krok, złamana, skrzywdzona i doprowadzona do ostateczności wykonuje telefon, który ma zmienić wszystko. Anna nie przypuszczała, jak diametralnie zmieni się jej życie, kiedy Marrok wyśle do Chicago swojego syna, aby przyjrzał się temu, co się tam dzieje i wykonał odpowiednie kroki. Charles nie spodziewa się, że kobieta, którą tam spotka jest tak przerażona i stłamszona. Mimo wszystko jego wilk znalazł to, czego szukał przez tak długi czas. Anna okazała się towarzyszką Charlesa, czy teraz jej los się odmieni?

„Wilczy trop” jest powieścią, która sprawiła, że przepadłam wprost do świata, w którym chciałam się znaleźć, za którym tęskniłam. To było wspaniałe móc ponownie spotkać się z twórczością Patrici Briggs, poznać nieco lepiej wykreowanych bohaterów. Niezwykle ciekawym okazał się dla mnie wątek Omegi, która potrafiła znacznie więcej niż przyjęło się w filmach. Zazwyczaj były to najsłabsze osobniki w stadzie, a tutaj Briggs pokazała, że można ten wątek pokazać w zupełnie inny sposób. Złamana i uległa wilczyca potrafi sprawić, że inne wilki odzyskują utracony spokój. To było niesamowite posunięcie. „Wilczy trop” został napisany bardzo przystępnym językiem, dzięki czemu łatwo było się zjednoczyć z bohaterami i okazać im nić sympatii. Nie mogę nie wspomnieć o tym, że podobały mi się zwyczaje wilkołaków i ich hierarchia, nie zostało to potraktowane po macoszemu, ale dobrze rozbudowane. Akcja książki jest dość dynamiczna, co dodatkowo potęgują nagłe zwroty akcji.

Wszyscy wielbiciele książek Briggs mogę odetchnąć z ulgą, gdyż Fabryka Słów wznowiła pierwszy tom serii Alfa i Omega, a już niedługo kolejne tomy zostaną wydane w naszym kraju.

W pierwszej części tego cyklu poznajemy młodą, zagubioną dziewczynę - Annę, która została przemieniona w wilkołaka bez swojej zgody i należy do stada Leo. Na miejsce przyjeżdża Charles - syn i beta Marroka, by sprawdzić niepokojące pogłoski o nieprawidłowościach dziejących się w watasze.

Ta historia początkowo była opowiadaniem, jednak później autorka dopisała kolejne losy Anny i Charlesa, co zaowocowało całą serią, której akcja rozgrywa się w stadzie Marroka :D

To świetne urban fantasy z rozbudowanym wątkiem miłosnym. Polecam wszystkim wielbicielom tego gatunku, a zwłaszcza osobom znającym już serię o Mercedes Thompson :)

Patricia Briggs to amerykańska pisarka literatury fantasy. Jest autorką ponad trzydziestu książek z tego gatunku. Najbardziej znana seria jej autorstwa opowiada o Mercy Thompson, mechanik Volkswagena, która ma zdolność przemiany w kojota.

Książka „Wilczy trop” to pierwszy tom serii Alfa i Omega. Fabuła jest osadzona w świecie powiązanym z Mercy Thompson. Powieść ta opowiada historię Anny Latham. Jest realistką, która nie wierzy w istnienie istot nadprzyrodzonych. Dziewczyna nie wyróżnia się niczym szczególnym, wiedzie spokojne życie. Do czasu. Wszystko zmienia się w momencie, kiedy zostaje zaatakowana. Nie jest to zwykły atak, ponieważ dokonał go wilkołak. Zatem jak można się domyślić, Anna podzieliła jego los i za sprawą ugryzienia zostaje przemieniona w wilkołaka. To wydarzenie wywraca jej życie do góry nogami. Dziewczyna musi nauczyć się żyć w stadzie, postępować według panujących tam zasad i obcować z jego członkami. W tym czasie popełnia najgorszy możliwy błąd – zadziera z alfą całego stada. A alfę porównać można do wodza, za którym ludzie idą w ogień. To głowa rodziny, jaką tworzą te istoty. Wypadkową tego błędu jest zawarcie relacji z synem alfy, Charlesem. Jak potoczą się losy Anny? Czy jej psychika udźwignie ciężar, który spadł na nią za sprawą przemiany? A może spotka tam kogoś, kto stanie po jej stronie? Tego wszystkiego dowiesz się, gdy przeczytasz tę książkę.

Książka ta jest przedstawicielem gatunku urban fantasy. W bardzo dobry sposób przedstawia hierarchię w stadzie, jego zasady i obyczaje. Niestety jednak miałam wrażenie, że czegoś brakowało mi podczas czytania w świecie stworzonym przez autorkę. Uważam, że nie do końca jasno zostały przedstawione jego zasady. Przez pierwsze dwadzieścia stron myślałam, że na pewno coś pominęłam, ponieważ bardzo gwałtownie zostaliśmy wprowadzeni przez autorkę w wydarzenia, jakie mają miejsce. Myślę, że o wiele łatwiej będzie czytelnikom, którzy mają za sobą serię o Marcy Thompson. Mimo wszystko historia bardzo mnie zainteresowała i wiem, że będę kontynuować czytanie tej serii. Z przyjemnością obserwowałam delikatną ewolucję w zachowaniu i charakterze bohaterów, w szczególności Anny. Autorka nie popada w schematyzm i stara się go unikać w każdy możliwy sposób. Sięgnęłam po tę książkę głównie ze względu na wątek wilkołaków, i to właśnie to zatrzymało mnie przy tej historii i sprawiło, że szybko ją pochłonęłam. Autorka trzyma w napięciu do samego końca. Polecam tę książkę fanom literatury fantasy, wilkołaków lub serialu „Teen wolf”.

M.W.

Szkolny Klub Recenzenta

Byłam niezwykle ciekawa tej historii, zwłaszcza że od jakiegoś czasu bardzo chciałam sięgnąć po jakąś książkę tej autorki i miałam co do niej dość duże oczekiwania.

Już od samego początku spodobał mi się lekki styl autorki, a także sam dość mroczny i tajemniczy klimat powieści, co sprawiło, że czytało mi się ją naprawdę szybko i sprawnie.

Z polubieniem bohaterów miałam jednak trochę problemów, bo nie do końca jestem przekonana nie tyle do ich samych co do ich relacji. O ile jeszcze z charakterów są całkiem w porządku pokazani gdy występują osobno, to gdy są razem nagle stają się jacyś nijacy, a wręcz nawet głupi. Często raziła mnie niekonsekwencja w ich zachowaniu i mam tu na myśli szczególnie postać Anny, która choć była wielokrotnie krzywdzona w przeszłości i autorka wyraźnie stara się to zaznaczać, to jednak jej zachowanie często nie ma pokrycia z tymi traumami i postać przez to nie jest zbyt wiarygodna.

Nie jestem również zachwycona wątkiem romantycznym, który jak na mój gust o wiele za szybko się rozwinął i momentami brakowało w nim sensu i większej chemii między bohaterami, choć z czasem zaczęło się to poprawiać.

Jeśli chodzi o samą fabułę, to była naprawdę ciekawa i angażująca, a sam motyw wilkołaków i to jak on funkcjonował w powieści bardzo mi się spodobał i sprawił, że z wielką chęcią sięgnę po zarówno kolejne tomy cyklu, jak i inne książki autorki.

Podsumowując, nie jest to książka bez wad i nie ukrywam, że momentami podczas czytania dość mocno je odczuwałam i zwracałam na nie uwagę, ale w gruncie rzeczy bawiłam się całkiem nieźle i myślę, że będzie to idealna pozycja na wakacje, szczególnie dla fanów gatunku 🥰.