Wielkie, włoskie wakacje

Wybrałam się dziś w literacką podróż do słonecznej i fascynującej Italii. I muszę przyznać, że była to niezapomniana przygoda pełna wszelkich wrażeń.

Każda strona "Wielkich włoskich wakacji" wypełniona jest wybornymi smakami, zapachami, legendami, pięknymi zabytkami, widokami zapierającymi dech i oczywiście historią niezwykle tajemniczą, pełną intryg, w której nic nie jest oczywiste.

W ręce Kacpra, byłego policjanta, trafia pamiętnik z zapisem niezwykłej i... dziwnej podróży. Klaudia, autorka pamiętnika, spędza z koleżanką wakacje we Włoszech. Choć nigdy wcześniej tam nie była, nie może pozbyć się wrażenia, że zna wszystkie odwiedzane miejsca, że była kiedyś ich częścią. To one powodują lawinę wspomnień i niewyjaśnioną tęsknotę za nieznanym mężczyzną. Przerażenie zaczyna mieszać się z ciekawością, a magiczna siła ciągnie dziewczynę w dalszą podróż. Asyż, Pompeje, Florencja, Wenecja...kolejne miejsca i kolejne wspomniana, których nigdy być nie powinno. Dziewczyna zaczyna widzieć rzeczy, których nie ma, słyszy kroki, których nikt inny nie słyszy.

Historia z pamiętnika zaczyna prześladować także Kacpra, spędza sen z jego powiek, zajmuje wszystkie myśli i powoduje niepokój. Zaczyna obawiać się o bezpieczeństwo Klaudii, dlatego postanawia ją odszukać. Podążając jej śladem odnajdzie coś co zmieni jego życie na zawsze.

Dawno nie czytałam tak barwnej i plastycznej powieści oddziałującej na wyobraźnię. Autorka zafundowała nam bardzo malowniczą i zachwycającą podróż. Widziałam wszystkie miejsca odwiedzane przez bohaterkę, na własnej skórze czułam towarzyszący jej dziwny niepokój. Jolanta Kosowska prowadzi nas uliczkami włoskich miast i robi to niczym prawdziwy przewodnik. Czuć tu pasję i miłość autorki do jej bogatych zainteresowań. Lektura dostarczyła mi kilku godzin wspaniałej przygody, nie tylko literackiej, bowiem rozbudziła także wielkie pragnienie odwiedzenia wszystkich wspomnianych miejsc. Uwierzcie mi, z tej podróży wcale nie chce się wracać!

Fantastyczna książka wciąga od pierwszej strony Zagadkowa historia i piękne Włochy w tle Opisana historia powinna zostać zfilmowana! Koniecznie !

📙WIELKIE WŁOSKIE WAKACJE, Jolanty Kosowskiej to połączenie dobrej książki obyczajowej z doskonałą wiedzą o takich miastach jak Asyż, Wenecja czy Pompeje. Pewnego dnia Jakub znajduje na ławce zeszyt, który zostawiła w pośpiechu odbiegająca od ławki piękna dziewczyna. Po zajrzeniu do niego okazało się, że jest to … pamiętnik. Jakub postanawia zanieść go swojemu bratu Kacprowi, który obecnie jest dziennikarzem, a wcześniej był stróżem prawa – policjantem. Kacper rozpoczyna czytanie pamiętnika i się okazuje, że jego właścicielka ma na imię Klaudia i opisuje w nim swoje wakacje we Włoszech podczas to których towarzyszyła jej przyjaciółka Karolina. W trakcie podróży dziewczyny postanawiają zwiedzić Asyż a tam trafiają do opuszczonego domu. Klaudia nieznaną siłą jest jakby pchnięta w jego podwórze i jej oczom ukazuje się piękne wnętrze oraz obraz z dymiącym Wezuwiuszem. Towarzyszy jej również dziwne uczucie, jakby tutaj już kiedyś była, wszystko jest takie znajome … ale przecież pamiętałaby gdyby zwiedzała już kiedyś Asyż. W dodatku co jakiś czas słyszy kroki, ale jak się odwraca nie ma nikogo w pobliżu. Co odkryje Kacper czytając pamiętnik❓ Czy uda mu się odnaleźć jego właścicielkę i oddać własność❓ A może postanowi jak na dziennikarza przystało wyruszyć w opisaną w pamiętniku podróż i przeżyć to co autorka pamiętnika❓

Pisarka pięknie opisała Włochy, krajobrazy, klimat oraz odczucia Klaudii związane ze zwiedzaniem. Mogłam się poczuć jakbym towarzyszyła Klaudii podczas wakacji 😇😊 Co samego końca trzyma nas zaciekawienie i napięcie skąd u Klaudii dziwne przeczucia, jakoby znała i widziała już ten dom i przedmioty tam się znajdujące.

Polecam Wam zagłębić się w lekturę a spędzicie mile czas 😇😊

------

Zaczytany Książkoholik

Okładka książki jest świetna. Grzbiet podoba mi się trochę mniej, bardzo żałuję, że nie jest utrzymany w takim klimacie jak cała reszta okładki. Bardzo ciekawa forma, która przypadła mi do gustu. Książka jest pełna bajecznych opisów miejsc, które odwiedziły dziewczyny podczas wyprawy do Włoch. Każdy ten opis jest bardzo plastyczny, romantyczny, dokładny. Widać wielkie zainteresowanie autorki tym krajem, że jest bliski jej sercu. Sama książka może stanowić niezły przewodnik turystyczny, przez co bardzo żałuję, że nie została dołączona mapka z zaznaczoną trasą przejazdu dziewczyn, aby łatwiej można było śledzić ich podróż. W niektórych momentach czułam się troszeczkę przytłoczona ilością informacji i szczegółów jakie chciała przekazać nam autorka. Jak już wspomniałam, podoba mi się forma połączenia wydarzeń opisanych w pamiętniku oraz teraźniejszych odczuć Kacpra. W trakcie czytania miałam wrażenie, że te wydarzenia są sobie równoległe a nie odległe czasowo. Nie powoduje to jednak chaosu, ani niezrozumiałych momentów. Wszystkie wydarzenia są spójne i tworzą ciekawą całość. Podoba mi się motyw psychologiczny jaki się tutaj pojawił. Jednocześnie czuję się troszeczkę rozczarowana rozwiązaniem zagadki. To narastające napięcie oraz towarzyszący temu pewien niepokój, wskazywały na coś naprawdę niecodziennego. W pewnym sensie takie było, jednak dla mnie sam wątek psychologiczny to troszeczkę za mało. Podoba mi się styl pisania autorki, ten spokój jaki bije z opisów zwiedzanych miejsc. Książkę czyta się przyjemnie, spędziłam miło czas w jej towarzystwie.

Bardzo się ucieszyłam, że będę mogła zachwycić się kolejną książką Jolanty Kosowskiej jeszcze przed premierą. Bo że tak będzie nie miałam najmniejszych wątpliwości.

Tym razem autorka zabiera nas w podróż, w której "prawda miesza się z fikcją, rzeczywistość z legendą, świat realny z tym wymyślonym." W ręce byłego policjanta trafia przypadkowo pamiętnik. Z jego kart poznaje historię dwóch dziewczyn i ich wakacyjnej wyprawy do Włoch. Z każdą kolejną stroną Kacper czuje, że jednej z dziewczyn grozi niebezpieczeństwo, że ktoś ją osacza. Jaki mógłby mieć w tym cel? A może "coś jest z nią nie tak"? Może dziewczyna "ucieka w świat wyobraźni"?

Historia ta fascynuje go, nie pozwala o sobie zapomnieć, a jednocześnie budzi niepokój o los dziewczyny. Postanawia odnaleźć Klaudię i wyjaśnienie swych podejrzeń. Czy odkryje rozwiązanie zagadki, a może znajdzie więcej niż mógłby się spodziewać?

Porywająca, intrygująca i szalenie klimatyczna opowieść. Mroczne legendy, niepokojące wydarzenia i cudowne włoskie miasta opisane tak plastycznie, z takim uczuciem, że aż mam ochotę ponownie odwiedzić Wenecję, podążyć śladami dziewczyn we Florencji, starożytnych Pompejach, czy ascetycznym Asyżu. .

Jak miłość, tajemnica i sztuka, to tylko we Włoszech i tylko z Jolantą Kosowską .

"Można zobaczyć wiele rzeczy, ale one szybko znikną z naszej pamięci, można coś przeżyć i to zostanie w nas na dłużej, może nawet na zawsze."

Nowy Rok, nowe wyzwania, nowe powieści. Jedną z nich jest najnowsza powieść „Wielkie włoskie wakacje” , Jolanty Kosowskiej, która swoją premierę będzie miała 12-go lutego 2020 roku.

Serce bilo mi jak szalone, kiedy po raz pierwszy mogłam dotknąć okładki książki. Wiedziałam, że czeka mnie nie lada wyzwanie, gdyż do tej pory wszystkie powieści autorki były przeze mnie wręcz połykane w ciągu jednego wieczora a teraz chciałam przeczytać książkę powoli, zapamiętując każdy moment i rozkoszując się każdym słowem. Już sama okładka pobudza zmysły-jest w pięknych stonowanych kolorach przywodzących na myśl lato i odkrywanie tego co nieznane. Do tego nuta tajemniczości w postaci dwóch splecionych ze sobą liter, które będą nam towarzyszyć przez resztę podroży. Moim zdaniem okładka idealnie oddaje charakter książki i od pierwszego rzutu na nią okiem zachęca, aby po książkę sięgnąć.

Nie chcąc zdradzać fabuły i zabierać innym czytelnikom tej wyjątkowej przyjemności odkrywania jej strona po stronie, nie będzie w mojej recenzji „streszczenia” książki. Zrecenzuje powieść w troszkę inny sposób.

Powieści Jolanty Kosowskiej są niezwykle emocjonalne, przepełnione tą wyjątkową wrażliwością oraz życiową mądrością. Takie są również „Wielkie włoskie wakacje “. Jak w każdej swojej powieści autorka i tutaj porusza wiele aspektów. Jest to porywająca, pełna emocji opowieść o wakacyjnej podroży dwóch dziewczyn różniących się od siebie w każdym calu. Każda z nich ma inny cel, dąży do czegoś innego, jest całkowicie innym człowiekiem. Czy takie wspólne wakacje mogą połączyć? Co odkryją dziewczyny podróżując razem? Czy uda im się odnaleźć to czego szukają? Jaką rolę odegra w tym wszystkim zgubiony pamiętnik oraz dwóch braci, którzy go odnajdują? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań zapisane są na kartach powieści. Rozwiązania często zaskakują a rewelacyjne zakończenie to czysty poemat wywołujący uśmiech u każdego, nawet największego sceptyka, który nie chce lub nie potrafi widzieć sercem. To swoista wisienka na torcie.

„Wielkie włoskie wakacje” to historia ukazująca potęgę naszej podświadomości, siłę manipulacji i to jak człowiek jest wobec niej bezsilny i na nią podatny. Możemy zobaczyć jak łatwo jesteśmy w stanie stworzyć inny biegnący tuż obok nas świat.

Dzięki pamiętnikowi Klaudii dowiemy się, że nie wszystko to co dzieje się w naszym życiu jesteśmy w stanie objąć umysłem i zrozumieć, gdyż niektóre rzeczy zarezerwowane są tylko dla naszej duszy i serca.

To powieść o przenikaniu się dobra i zła jak również o wielu obliczach tego ostatniego. O ludzkiej fałszywości i dążeniu do osiągnięcia własnych celów, nie patrząc na to jaka cenę zapłacą za to inni.

W książce znajdziemy również wątek o miłości, ale jest to nie tylko watek o poszukiwaniu miłości: „miłości tej, która ma być na zawsze, ma ogrzewać serca, zażegnywać burze, dodawać sil, rozwiewać smutki”, lecz również o związkach toksycznych, gdzie dwoje ludzie nie pasujących do siebie pod żadnym względem tworzy związek, który niszczy. Niszczy osoby i wszystko dookoła: miejsca, wspomnienia i pamięć.

Pod jednym względem jest to książka troszkę inna niż wszystkie wcześniejsze. Mianowicie fabuła nie jest umieszczona w środowisku lekarskim do czego zostaliśmy przyzwyczajeni, a wątek medyczny został poruszony tylko w minimalnej formie.

W powieści „Wielkie włoskie wakacje” Jolanta Kosowska zabiera nas tak jak już sam tytuł mówi w podróż po Włoszech: od Wenecji poprzez Florencję, Toskanię, Rzym, Asyż aż po zatokę neapolitańską z jej głównym bohaterem jakim jest Wezuwiusz i Pompeje. Jest to wyjątkowa podróż, gdyż dzięki niesamowitym opisom, krok za krokiem jesteśmy porywani do najwspanialszych zakątków i miejsc. Powieść przepełniona jest bajecznie kolorowymi, pobudzającymi zmysły, przemawiającymi do wyobraźni opisami krajobrazów. Wystarczy po przeczytaniu kilku zdań na chwile zamknąć oczy, aby oczami wyobraźni przenieść się na dziedziniec domu Marcusa czy do stóp Wezuwiusza. Dzięki dbałości o każdy nawet najmniejszy szczegół, który Jolanta Kosowska swoim plastycznym, przejrzystym i barwnym językiem nam opisuje, nie będzie stanowiło to najmniejszego problemu.

Ale nie tylko opisy krajobrazów są wspaniałe, z całą pewnością mogę powiedzieć, że wszystkie opisy- szczególnie opisy uczuć- są cudowne- wręcz poetycko piękne.

Dzięki tej książce możemy dokładniej poznać włoską sztukę, kulturę, architekturę czy zwyczaje. To wręcz swoisty przewodnik po Włoszech umiejętnie wręcz mistrzowsko umieszczony w fabule powieści. Dostajemy tu ucztę nie tylko dla naszych oczu, ale również dla wszystkich innych zmysłów, możemy wręcz poczuć smak włoskich potraw, aromat świeżo mielonej kawy, czy odczuć promienie słońca tańczące na naszej skórze.

Jolanta Kosowska w swojej powieści budując napięcie, strona po stronie podsyca coraz bardziej naszą ciekawość. To powieść z wartką akcją, gdzie nawet opisy są pełne dynamiki. Fabuła książki niepokoi i mami, wywołując dreszcze emocji. Czytelnik dozna podczas czytaniu całego ich wachlarza. Historia bohaterów intryguje i pochlania w każdym calu. Jest to powieść w której wątki z teraźniejszości poprzeplatane są wydarzeniami z niedalekiej przeszłości opisanymi w formie pamiętnika. Te dwa światy połączone w całość, tworzą wielowymiarową perspektywę i niesamowitą atmosferę, która nie pozwala odłożyć książki choćby na chwilę

Tworząc charaktery swoich bohaterów, Jolanta Kosowska dopracowała ich sylwetki perfekcyjnie, czyniąc ich bardzo autentycznymi bez przerysowanych cech. To ludzie rzeczywiści, których możemy spotkać wokół nas -ze swoimi zaletami i również wadami. Nikt z nich nie jest ideałem. Bohaterowie nie są czarno-biali, co czyni ich jeszcze bliższym naszym sercom i pozwala stworzyć z nimi emocjonalną więź.

„Wielkie włoskie wakacje” to wyjątkowa historia, która skłania do refleksji i wręcz każe nam się zatrzymać i zastanowić nad tym co jest istotne w życiu. To powieść w której rzeczywistość przenika się ze światem niewyjaśnionym często niewyobrażalnym. Czytając książkę tracimy poczucie czasu, zostajemy wciągnięci w jej wnętrze i fabułę i dopiero po przeczytaniu ostatniej strony (a może nawet jeszcze później) jesteśmy w stanie się z niej oswobodzić. Powieść wypełnia każdy fragment naszego ciała, oczarowuje i uwodzi. Ogarnia umysł i nie pozwala spokojnie wrócić do rzeczywistości.

W „Wielkich włoskich wakacjach “wielowątkowa fabuła, bohaterowie, opisy i dialogi tworzą wspaniałą całość, przez którą się wręcz płynie.

To magiczna, pełna emocji podróż, która rozgrzewa serca i pozostaje w pamięci. Uwielbiam pióro, jakim włada Jolanta Kosowska. Jej styl wyróżnia się lekkością, cechuje go wyjątkowa subtelność i delikatność. Delikatność z jaką pisze o niełatwych kwestiach, niezwykłe wyczucie i zrozumienie dla zachowań bohaterów sprawia, że jej powieści są tak uniwersalne. Mało kto potrafi pod delikatną postacią, dosadnie wstrząsnąć emocjami czytelnika. Powieść porusza i dotyka w czytelniku takie emocje, o które ON sam siebie by nie podejrzewał.

To kolejna wyjątkowa pozycja Jolanty Kosowskiej, którą Wam przeogromnie z całego serca polecam. Znajdziecie tu to co wspaniała literatura mieć powinna: wielowątkową, wciągającą fabułę opartą na niebanalnym pomyśle z zaskakującym zakończeniem i wzbudzającą wiele emocji, cudowne przesłanie, a wszystko to napisane pięknym, zachwycającym językiem, który sprawia, ze chce się czytać powieść bez końca.

Klaudia i Karolina spędzają lato, podróżując po Włoszech. Pewnego dnia uwagę Klaudii, studentki historii sztuki, przyciąga piękna kołatka na bramie jednego z domów w Asyżu. Nieznana siła popycha ją w głąb podwórza i do wnętrza domu, gdzie jej oczom ukazuje się obraz z dymiącym Wezuwiuszem.

Klaudia, choć nigdy nie była w Asyżu, jest pewna, że już kiedyś widziała ten obraz, podobnie jak cały dom i podwórze. Postanowiła iść za głosem serca i odwiedzić Pompeje. Wkrótce okaże się, że w tę samą stronę podąża ktoś jeszcze, a dziewczyna słyszy jego kroki...

Kacper, były policjant, po powrocie z urlopu dostaje od swojego brata, pewien zeszyt. Okazuje się, że to pamiętnik z zapiskami z podróży po Włoszech. Z jego zawartości wynika, że jego właścicielka może mieć spore problemy, i grozi jej prawdopodobnie niebezpieczeństwo.

Postanawia odnaleźć dziewczynę...

Jolanta Kosowska po raz kolejny udowodniła, że po przeczytaniu jej nowej powieści będzie się chciało zabrać plecak i wyruszyć w podróż szlakami opisanymi w książce.

Dokładne i barwne opisy krajobrazu, architektury, smaku itd. sprawiają, że przymykając oczy, łatwo możemy sobie wyobrazić słoneczne promienie na skórze, i włoską małą kawiarenkę, w której możemy delektować się prepyszną kawą.

"Wielkie włoskie wakacje" porywają czytelnika od pierwszych stron.

Fabuła, która od początku gna niczym rozpędzony pociąg, tajemnica goniąca tajemnicę, legendy i podania, które towarzyszą odwiedzanym miejscom, nutka magi i wydarzenia, których ludzie byli świadkami w przeszłości- to wszystko sprawia, że niezwykle trudno jest odłożyć książkę choćby na moment. Po jej skończeniu zostaje w człowieku pustka i dziwna tęsknota za miejscami opisanymi w powieści.

Czy polecam?

Polecam z całego serca... Pani Jolanta w każdej ze swych powieści, daje człowiekowi nadzieję, że nie wszystko jest tak złe, jak nam się na początku wydaje, a każdy problem znajdzie swoje rozwiązanie. Powieść idealna dla każdego, dla tych którzy kochają podróżować i odkrywać nowe mało znane miejsca, dla tych którzy w książkach szukają ukojenia i chwili odpoczynku, i również dla tych- którzy poszukują swojej drogi w życiu...

W obecnych czasach odkrywać nowe miejsca można wspaniale dzięki książkom. ,,Wielkie włoskie wakacje" przeniosą nas do Włoszech.

Klaudia z koleżanką Karoliną odkryły podróż do Włoszech, zwiedzając wiele ciekawych miejsc. Brat głównego bohatera przypadkowo wszedł w posiadanie zapisków z ich podróży. Teraz Kacper miał się zająć jej odnalezieniem. Czy wszystko poszło zgodnie z planem?

Nie miałam wcześniej do czynienia z twórczością Jolanty Kosowskiej, więc za bardzo nie wiedziałam, czego spodziewać się po tej powieści. Jestem naprawdę bardzo miło zaskoczona tym co otrzymałam. Książka nie jest zbyt obszerna, a poza tym trudno się od niej oderwać. Dodatkowo pięknie zostały opisane Włochy.

,,Wielkie włoskie wakacje" Jolanty Kosowskiej to fantastyczna lektura, dzięki której lepiej przyjrzymy się Włochom. Na uwagę zasługuje także niebanalne zakończenie.

„Wielkie włoskie wakacje” to powieść, która może oczarować, szczególnie miłośników Italii. To połączenie dobrej obyczajówki z doskonałą wiedzą o Asyżu, Wenecji, Florencji czy Pompejach. Czytając ma się wrażenie, że jest się tam naprawdę. Czujemy to, co czują bohaterki. Kroczymy wąskimi uliczkami, delektujemy się widokami, zabytkami i smakami. Upał doskwiera i wykańcza, a tajemnice wciągają. Przenosimy się z miejsca na miejsce, słuchamy legend, a dziwne wydarzenia powodują nie tylko ciekawość, ale i dreszczyk. W tej historii wszystko się może wydarzyć. Mami ona czytelnika, oplata go siecią niezwykłych wręcz nierealnych zdarzeń po to, żeby namieszać mu w głowie i wywieźć w pole. To naprawdę fantastyczna włoska przygoda, w którą wplecione zostały tragiczne koleje losu, miłość, strata, tęsknota oraz trudne wybory. W tej powieści nic nie jest oczywiste. Myślę, że to książka, którą warto przeczytać i pozwolić ponieść się wyobraźni oraz wydarzeniom, które funduje nam autorka. Po prostu pozwiedzać i przeżyć przygodę nie ruszając się z fotela.