Więcej czadu. Dziennik cwaniaczka. Tom 17

PRZELEWA SIĘ PIELUCHA GORYCZY

Well, we don't sound like Madonna

Here we are now, we're Nirvana

Sing distinctly? We don't wanna

Buy our album, we're Nirvana

A garage band from Seattle

Well, it sure beats raising cattle

Yeah

- Weird Al Yankovic

Rok minął i mamy kolejny tom „Dziennika cwaniaczka”. Tym razem ytrochę bardziej nam się to oczekiwanie dłużyło, bo w poprzednich latach między tomami dostawaliśmy jeszcze dodatkowe części o Rowleyu, ale co tam, ważne, że jest. Bo, jak zawsze, świetnie jest. No i teraz na dodatek tematycznie to jeszcze bardziej moja bajka, niż poprzednio, więc zadowolony jestem i to bardzo. I w sumie znów chcę więcej, bo tomik łyknięty na raz, zabawił, dostarczył okazji do śmiechu i pozostawił niedosyt. Ale niedosyt to jednak coś, co bardzo dobrze świadczy o jakości dzieła.

Greg chciałby zaznać sławy, ale nie wyszło mu uczynienie sławnym Rowleya. Więc teraz postanawia wkręcić się do zespołu brata, Bródna Pielucha. A band akurat korzysta z szansy pokazania się i zabłyśnięcia. Ale czy mu się to uda? Greg, jako tragarz zespołu, wchodzi w sam środek rockandrollowego życia, gdzie snu jest równie niewiele, co pieniędzy, za to mnóstwo jest kłótni i problemów. A kłopoty narastają i w końcu…

Siedemnasty tom serii, wciąż o tych samych bohaterach, wciąż wokół podobnych tematów, a jednak Jeff Kinney nie zawodzi, nie wypalił się i ogólnie zachowuje pomysłowość, to świetne poczucie humoru, ten sarkazm, dawkę satyry i konkretnej akcji. Niby to rzecz dla dzieci, niby prosta, niby taka zwyczajna, ale ile w tym mocy, uroku i dobrego wykonania, które sprawiają, że każdy kto po nią sięgnie, nie będzie zawiedzony.

Ale to taka seria, którą tak po prostu, zwyczajnie świetnie się czyta. I nie ma znaczenia, że napisana została prostym językiem. Bo wszystko tu jest tak zrobiono, że kupuje, także tymi przygodami niemal zwyczajnymi, które mogłoby się przydarzyć każdemu. Pod warunkiem, że ów każdy miałby talent Grega do pakowania się w kłopoty.

Świetne są też ilustracje. Bardzo proste, bez fajerwerków, takie jakby wyrwane z notesu, ale jak notes właśnie jest ta książka. Nawet cały tekst wpisany został w typowo zeszytowe linijki, a rysunki wypełniają strony na równi z nim, dopowiadając czasem coś do historii i uzupełniając ją. A przede wszystkim równie jak treść rozbrajając.

I to tyle. Tylko tyle, albo raczej aż tyle. Świetny tom świetnej serii dla całej rodziny. Tom, który – jak wszystkie inne zresztą – można czytać niezależnie od całej reszty. Ale trudno jest skończyć na jednej tylko części, gdy już się zacznie.

Mój syn nigdy nie był wielkim fanem czytania, do momentu, gdy w jego ręce wpadł Dziennik Cwaniaczka. Nie ukrywam, że z ciekawości zaczęłam podczytywać i tak ta seria jest z nami już od kilku dobrych lat. Na tom nr 17 czekaliśmy prawie rok, ale warto było. Tym razem Greg zatrudnia się w kapeli rockowej i jak to z Gregiem bywa, wszystko idzie nie tak jak powinno. Książka jest bardzo na czasie, przewija się wątek mediów społecznościowych i tego, że nie warto ślepo za nimi podążać. Oprócz tego jak zwykle duża dawka humoru sprawia, że lektura jest jeszcze bardziej wciągająca. Szczerze polecam dla uczniów, którzy nie lubią czytać. 

Książkę czyta się błyskawicznie, jest przezabwana, prosty język, wypełniony sarkazmem, rozdziały są krótkie, ilustracje fajne! Na pierwszy rzut oka proste, jakby „bazgroły” narysowane na serwetce, ale to ma swój urok. Kolejny tom serii „Dziennik Cwaniaczka”, na który trzeba było nieco poczekać, ale przez tyle lat utrzymuje ten sam poziom – bawi, wciąga i… uczy. Można czytać jako osobne książki, ale lepiej przeczytać całość. Zachwycą się nią nastolatki, ale i dorośli znajdą coś dla siebie, więc sprawdzi się dla całej rodziny. Świetny pomysł na prezent.

Najnowsza część popularnej serii Jeffa Kinneya „Dziennik cwaniaczka” pt. „Więcej czadu” to opowieść o zmaganiach i triumfach dorastania w szkole średniej. W tej książce śledzimy nieszczęścia głównego bohatera Grega Heffleya, który stawia czoła wyzwaniom szkoły średniej, w tym konkursowi noszenia pieluch, który grozi upokorzeniem przed kolegami z klasy.

Jedną z rzeczy, która sprawia, że seria „Dziennik cwaniaczka” jest tak nieustannie popularna, to zdolność Kinneya do perfekcyjnego zobrazowania głosu i perspektywy gimnazjalisty. Od zmagań Grega z akceptacją społeczną i przystosowaniem, po jego zawstydzające chwile i prób poczucia humoru wśród rówieśników, pisarstwo Kinneya wydaje się autentyczne i możliwe do ustosunkowania przez młodszych, jak i starszych czytelników. Postacie z serii, w tym członkowie rodziny i przyjaciele Grega, są również odpowiednio rozwinięci i sympatyczni w swoich dziwactwach i wadach.

Ta edycja to obowiązkowa książka dla fanów serii, a także każdego, kto szuka lekkiej i zabawnej lektury. To świetne przypomnienie, że bez względu na to, jak trudne są sprawy, zawsze jest coś, z czego można się śmiać, i że popełnianie błędów i zmaganie się z wyzwaniami związanymi z dorastaniem jest w porządku. Niezależnie od tego, czy samemu jest się gimnazjalistą, czy po prostu szuka się zabawnej i nostalgicznej lektury, ta książka z pewnością zachwyci każdego.

Dramatyczny występ Grega!

Greg otrzymuje ciekawą posadę - ma być pracownikiem technicznym w kapeli o nazwie Bródna Pieluha! Gdy jednak okazuje się, iż do jego obowiązków należy właściwie wszystko... cóż, ta praca będzie niemałym wyzwaniem. Działalność kapeli staje pod znakiem zapytania, gdy narastają konflikty w grupie, a pewna dziewczyna zaczyna ingerować w ich muzyczne pomysły. Czy Greg zdoła przetrwać w kapeli lub ocalić ją przed rozpadem?

Jeff Kinney powraca z następną ekscytującą przygodą! Z nieskrywanym podekscytowaniem rozpoczęłam lekturę najnowszego tomu serii. Dziennik cwaniaczka. Więcej czadu to spojrzenie na brata Grega i jego muzyczną działalność. Greg dołączył do kapeli jako jeden z pracowników technicznych, który ma jednak spełniać wszystkie prośby członków zespołu. Narastające konflikty, bolesne skutki sławy, dramatyczne relacje międzyludzkie - czy ich działalność przetrwa próbę czasu?

Dziennik cwaniaczka. Więcej czadu to pełna humoru opowieść o dość skomplikowanej historii kapeli Rodricka. Jeff Kinney wykorzystał ciekawy pomysł, lecz poprowadził go w dość schematycznym kierunku. Fani serii powinni jednak śmiało zapoznać się z najnowszym tomem - to wciąż klimatyczna, wciągająca opowieść, od której nie sposób się oderwać. Czy Greg zdoła przetrwać w kapeli, a może będzie świadkiem jej upadku? Sprawdźcie sami!