Weekendowi wojownicy

Często przeglądam zapowiedzi wydawnicze i spisuję książki, które mnie interesują, które chcę przeczytać i wręcz muszę je mieć. Ta pozycja trafiła na półkę must have ponieważ opis książki zrobił na mnie ogromne wrażenie.

Dwa lata temu córka Myry została śmiertelnie potrącona przez kierowcę, który miał immunitet dyplomatyczny. Kobieta straciła nie tylko córkę ale również nienarodzonego wnuka lub wnuczkę. Po miesiącach załamania, traumy i życia w letargu postanawia zemścić się na swój własny sposób ponieważ system sprawiedliwości zawiódł. Tak powstała grupa kobiet zdeterminowanych, by sprawiedliwości stało się za dość. Siedem zupełnie różnych kobiet. Każda z nich miała swojego pecha. Połączone tragedią tworzą więź, która pomoże im naprawić wyrządzone krzywdy i odkryć wewnętrzną siłę.

Tą książkę czyta się ekspresowo, zajęło mi to jedno popołudnie. Fabuła genialna, wciąga tak mocno, że ma się wrażenie przynależenia do grupy. Mocno kibicowałam jak zagorzały kibic swojej drużyny. Choć nie było podczas czytania wielkiego wow na co mocno czekałam. Mam nadzieję, że autorka dopiero się rozkręca i kolejny tom zrzuci bombę.

Czego mi zabrakło w tej historii? Dobitnego finału, rozdziału z perspektywy panów, którzy zapłacili za swoje winny. W każdym razie polecam sięgnąć po tą niebanalną lekturę i się przekonać jak wielką siłą jest kobieca solidarność kiedy kobiety walczą o swoje.

Masz czasami tak, że czytając opis książki, mówisz sobie: „Wooow, muszę ją przeczytać! Pewnie jest świetna!”, a gdy przychodzi co do czego, okazuje się, że lektura jest zupełnie inna, niż się spodziewałeś/-aś? Może zdarzyło Ci się to w przypadku czytania opisów filmów lub oglądania zwiastunów? 💬

Muszę przyznać, że miałam tak z książką „Weekendowi wojownicy” autorstwa Fern Michaels. Książka opowiada o grupie skrzywdzonych przez los kobiet, które nie spoczną, dopóki ich krzywdy nie zostaną naprawione i pomszczone.

Książka napisana jest dość lekkim i przystępnym językiem, co sprawia, że czyta się ją szybko, a czytelnik z niecierpliwością czeka na kolejny ruch bohaterek. Z przykrością muszę jednak stwierdzić, że akcja płynie dość niespiesznie i brakuje mi w niej dreszczyku emocji. To nie tak, że powieść nie wzbudza żadnych uczuć, ale były sceny, które aż się prosiły o to, aby zaserwować czytelnikowi mocne wrażenia. Nic z tego. Autorka postawiła raczej na „zachowawczy”, a wręcz nijaki styl, co według mnie jest największym minusem całej książki.

Jeśli chodzi o postaci, to tutaj autorka zasługuje na duży plus. Są to bohaterowie zróżnicowani, interesujący i dobrze wykreowani. Co prawda, nie polubiłam nikogo, a niektórych miałam wręcz ochotę rozerwać na strzępy, ale to właśnie takie postacie cenię sobie w książkach. Postacie, które wzbudzają we mnie emocje, nawet te negatywne.

Samo zakończenie jest dość ciekawe i sprawia, że chce się sięgnąć po kontynuację, aby zobaczyć, jak zostaną rozwiązane sprawy reszty sióstr.

„Weekendowi wojownicy” to książka o traumach, błędach, igraniu z ogniem i walce o sprawiedliwość. Być może liczyłam na coś nieco innego, jednak muszę przyznać, że lektura mnie usatysfakcjonowała. POLECAM!

Niki próbuje z sideł depresji wyrwać kobietę która jest dla niej niczym matka, załamana po stracie córki którą straciła bo potrącił ją kierowca, którego nie dosięgnie sprawiedliwość, gdyż chroni go immunitet. Ta dwójka postanawia znaleźć inne poszkodowane przez wymiar sprawiedliwości kobiety i założyć klub który pomoże im samym wymierzać sprawiedliwość.

Czy plan się powiedzie? Czy samodzielne wymierzanie sprawiedliwości to dobry pomysł?

Tę książkę przeczytałam w jedno popołudnie, wciągnęła mnie i bardzo kibicowałam wszystkim pokrzywdzonym kobietą by dopięły swego. Każda z przedstawionych tu bohaterek została na swój sposób skrzywdzona, a ich oprawcą się upiekło, system prawny zawiódł je tak bardzo i zamiast chronić niewinnych pomagał oprawca uniknąć kary. Każda z kobiet jest inna, różnią się od siebie nie tylko statusem społecznym ale również charakterami i spojrzeniem na świat, jednak wszystkie przez to co przeszły są bardzo silne i zdeterminowane. Mam nadzieję na kolejne tomy i pomszczenie reszty członkiń klubu, z chęcią przeczytała bym jak resztę oprawców dosięga sprawiedliwość

Twórczość Fern Michaels poznałam już jakiś czas temu czytając jej powieść „Bój się sąsiada swego…” . Pamiętam, że ta książka wzbudziła we mnie mieszane uczucia, jednak postanowiłam dać autorce kolejną szansę i dlatego skłoniłam się do sięgnięcia po jej kolejną powieść „Weekendowi wojownicy” z serii „Sisterhood”. Czy tym razem książka mnie zaskoczy? Przekonacie się czytając poniżej.

 

Sprawiedliwość. To jedno słowo, które bezwzględnie kojarzy mi się z tą książką. Grupa siedmiu kobiet postanawia wymierzyć sprawiedliwość swoim oprawcom. Niestety na sąd nie mogą one liczyć, dlatego postanawiają zadziałać na własną rękę. Każda z nich może oczekiwać wsparcia kobiet z grupy, a wymierzając sprawiedliwość mają nadzieję, że w końcu poczują ulgę. Mając nieograniczone środki i wsparcie mogą sobie pozwolić na wiele…

 

„Weekendowi wojownicy” to książka, która wzbudziła we mnie mocno mieszane uczucia. Pomysł na fabułę, bohaterowie, rozwój wydarzeń oceniam na plus. Jednak samo wykonanie… Nie przypadło mi do gustu. Język powieści jest za banalny zważając na fakt, że jest to kryminał. Zabrakło mi tutaj na pewno napięcia, akcja toczyła się momentami strasznie wolno, momentami, aż za szybko. Zabrakło mi odpowiedniego wyważenia całości, ale na pewno przeczytam kolejne części, ponieważ jestem ogromnie ciekawa historii innych bohaterek.

 

Jednak teraz chcę się skupić na plusach. Jest to na pewno fabuła. Pierwszy raz spotykam się z tak nietuzinkowym pomysłem. Ta książka naprawdę mogłaby być genialna, ponieważ pomysł jest świetny. Siedem kobiet, które zostały okropnie skrzywdzone przez los nie waha się tylko chce wymierzyć sprawiedliwość wszystkim odpowiedzialnym za ich krzywdę. Muszą poradzić sobie same, ponieważ wymiar sprawiedliwości zawiódł ich na całej lini. Mamy tutaj do czynienia z motywem zabójstwa dziecka, gwałtu, oszukania. Każda historia jest inna, jednak wszystkie sprowadzają się do jednego. Nasze bohaterki to kobiety po przejściach, które łatwo w życiu nie mają. Jednak świetnie było obserwować jak łączą swoje siły i pomagają sobie, aby ich oprawcy zostali ukarani.

Reasumując, „Weekendowi wojownicy” to książka, która wzbudziła we mnie mieszane uczucia, jednak ciekawość poznania kolejnych historii bohaterek sprawia, że z chęcią poznam kolejne części. Mimo minusów i zbyt wolnej akcji, dla samej fabuły warto poznać tę książkę. Uważam, że czas z nią nie był zmarnowany. Szkoda, że zabrakło tutaj tego napięcia, które cenię w kryminałach i thrillerach. Mimo wszystko jestem zadowolona, że poznałam tę historię i nie mogę doczekać się kolejnych części. Oczywiście plusem jest też to, że autorka wzbudziła moje zainteresowanie i sprawiła, że mam chęć przeczytać kolejne tomy.

 

Gdybym miała pokusić się o skatalogowanie tej pozycji, a właściwie serii, trafiłaby na półkę wyżej niż romanse. To po prostu bajka dla dorosłych i tak trzeba ją potraktować. W sam raz dla kobiet, które szukają prostych książek, nie lubią epatowania złem, może przeżywają jakieś złe chwile i w książkach szukają tylko pozytywnych wrażeń. To taka lekka, łatwa i przyjemna pozycja, która pozwala się zrelaksować, odmóżdżyć, ale tylko pod warunkiem, że się wyłączy wewnętrznego krytykanta. W innym przypadku trzeba uznać, że jest do bólu naiwna i egzaltowana.

Nie żałuję poświęconego na nią czasu, ale serii kontynuować nie będę. Myślę jednak, że znajdą się osoby, które nie chcą czytać o brutalnych morderstwach, przemocy i niesprawiedliwości. Chcą za to wierzyć, że dobro zawsze zwycięży, choć nie zawsze we właściwy sposób. I właśnie dla nich są Weekendowi Wojownicy i kolejne tomy.

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy