W ogień. Cykl Kontrakt. Tom 1

Kontrakt z Diabłem.

Postać diabła i anioła to nie nowość w literaturze. Autorzy inspirują się tymi stworzeniami, przenosząc ich do swoich powieści pod różną postacią. Ewa Seno inspirowana piekłem i niebem, wieczną wojną między dobrem i złem stworzyła współczesną powieść młodzieżową, w której główną rolę odgrywa piekielnie przystojny diabeł i bardzo miła dziewczyna. „W ogień” otwiera serię „Kontrakt”, która zapowiada się bardzo ciekawie, a Pani Seno udowodniła po raz kolejny, że świat fantasy ma dla niej nieskończoną przestrzeń.

„Z własnej woli wylądowałaś w szambie. Chcąc nie chcąc, masz teraz dwa wyjścia: albo nauczysz się pływać w gównie, albo się poddasz i pójdziesz na dno.”

Emily to dziewczyna, która nie zawraca na siebie uwagi – i wyglądem, i zachowaniem. Ma najlepszą przyjaciółkę Emmę, którą stara się bronić za wszelką cenę. Gdy po śmierci ojca musi wyjechać z rodzinnego miasteczka, nie podejrzewa, że ta podróż skończy się tak fatalnie. Niedługo potem Emma popełnia samobójstwo, a gotowa pomścić swoją przyjaciółkę Em wraca do rodzinnej miejscowości. Tam zawiera kontrakt z samym diabłem. Zaprzedaje swoją duszę w zamian za zemstę, a fakt, że jest ON tak przystojny i pociągający, nie pomaga Em. Michael, jak na najpotężniejszego diabła, bardzo przywiązuje się do Em. Serce nie sługa, ale czy można zaufać diabłu?

„Zasada numer jeden (…) żyj zawsze chwilą obecną. Bez względu na to, co zrobisz, jutro i tak nadejdzie, nie warto więc przejmować się nim już dzisiaj.”

„W ogień” to pierwszy tom serii Kontrakt. Ewę Seno mieliśmy okazję poznać przy trylogii Antilia, która według mnie była bardzo dobra serią. Nowa powieść Pani Seno to porządna dawka emocji i największej wartości, jaka może spotkać człowieka – przyjaźni. Autorka w swojej powieści opiera się głównie na przyjaźni, pokazując, że dla niej można zrobić dosłownie wszystko – nawet zaprzedać duszę, a mimo to, zawsze warto o poświęcenie dla prawdziwego przyjaciela. Główna bohaterka właśnie tak postąpiła – poświeciła wszystko w imię przyjaźni. Przyjaźń to wielka rzecz i każdy powinien o tym pamiętać.

Książka napisana jest dobrym stylem. Czyta się ją bardzo szybko i przyjemnie. Słownictwo nie sprawia nam trudności, a język jest bardzo przystępny. Dialogi są żywe, dynamiczne, a nieustające akcje nie dają nam chwili wytchnienia. Cała fabuła jest ciekawa i intrygująca. Jestem pewna, że nikt nie będzie się nudził. Narrację prowadzi główna bohaterka Em. Powieść jest zaliczana do gatunku literatury młodzieżowej, jednak jest na tyle dojrzała, że bez problemu mogą sięgać po nią nieco starsze osoby. To idealna odskocznia od codziennych trosk i zmartwień.

Pani Seno tak dobrała bohaterów, że mamy całą plejadę postaci, które różnią się charakterem, postępowaniem, a przy tym są niezwykle barwne. Główna bohaterka to osoba skrajnie dobra i uczynna, jednak pragnienie zemsty zaślepia ją do tego stopnia, że postawia oddać duszę diabłu. A najpotężniejszy z diabłów – Michael – namiesza jej w głowie, rozkocha, ale czy porzuci? Autorka nie owija w bawełnę i ukazuje postać diabła, jako złą, nieprzejmującą się losem ludzkim. Choć pragniemy, by Michael się zmienił to czy możemy tego oczekiwać od diabła? Jestem bardzo ciekawa jak autorka rozwinie wątek Em i Michaela w kolejnych częściach powieści. Tam gdzie diabeł, musi też być i anioł. Aniołowie w powieści są również ludźmi, starającymi się uchronić niewinne dusze przed kuszeniem diabłów.

Książka nie byłaby dobrą książką, gdyby nie można było się do czegoś przyczepić. A ja odjęłam punkcik za pewne irytujące i niedojrzałe zachowania głównej bohaterki. Choć może dla mnie one były nieco złośliwe, to ktoś może w ogóle tego nie zauważyć. Pani Seno ma w zwyczaju trochę zirytować czytelników (może tylko mnie?) głównymi bohaterami. Nie mam jej tego ani trochę za złe. Bez tych wkurzających zachowań bohaterów książka byłaby po prostu nudna, a jej czytanie nie byłoby tak emocjonujące. Ale minus za to, że wykurzyłam się i już. A do głównej bohaterki mam przesłanie: „Em, weź ty się czasem ogarnij! PS. i tak cię kocham!”.

Książkę polecam wszystkim, bez wyjątku. Pani Seno udowodniła już, że powieści fantasy naprawdę wychodzą jej bardzo dobrze, a „W ogień” jest tylko tego potwierdzeniem. Z niecierpliwością czekam na kontynuację. Już teraz chciałabym się dowiedzieć co tam u Em, Michaela, Emmy, Nathaniela i innych. To oczekiwanie na kolejną część jest istną katorgą. „W ogień” to książka godna polecenia.

Recenzja również na [Adres usunięty]

Polscy autorzy wzbudzają u czytelników raczej

mieszane uczucia. Często są skreślani, ze względy na panujące stereotypy, że są słabi, nie mają nic do zaoferowania i chowają się daleko w tyle za twórcami zza granicy. Jest to zdecydowanie bzdura, odbiegająca od jakiejkolwiek prawdy. Uważam, że Ewa Seno jest tego świetnym przykładem i niejednej osobie mogłaby zamknąć buźkę, za wygadywanie takich bredni.

Emily jest dziewczyną, która całe życie była związana ze swoim tatą oraz przyjaciółką Emmą. Kiedy jej tata umarł, jedyną osobą, która jej została, była Emma, którą poznała jako dziecko, broniąc ją przed Colinem.

Jednak los chciał, że ich drogi musiały się rozejść.

W jednej chwili, całe życie Em uległo zniszczeniu, legło w gruzach. JUŻ.NIE.MIAŁA.NIKOGO.

Straciła wszystko i wszystkich, na czym jej zależało.

Emily nigdy nie mogła liczyć na swoją zadufaną w sobie matkę. Jej matka ciągle tylko ją krytykowała, to jak wygląda, jak się ubiera, zachowuje. Liczyły się dla niej tylko pieniądze, a o miłości nawet nie myślała. Dla niej nie ma takiego uczucia.

Kiedy zraniona Emma popełnia samobójstwo, Emily postanowiła odegrać się na chłopakach, którzy przyczynili się do śmierci przyjaciółki.

Samotna Em w amoku zemsty, postanowiła podjąć próbę pomszczenia przyjaciółki. Nie zawahała się ani na chwilę. Była w stanie zrobić wszystko. Nie liczyło się dla niej nic, prócz zemsty i zapłaty za to, co spotkało Emmę. Aby to zrobić, musiała podpisać umowę z diabłem i sprzedać swoją duszę. Kiedy napotkała Michaela, nieodwracalnie jej życie trafiło w jego ręce.

Z jednej chwili z szaraczka, zmieniła się w seksowną dziewczynę, która podbijała serca facetów.

Ta dziewczyna zdecydowanie potrafi namieszać.

Michael wzbudził we mnie sympatię. Ten niegrzeczny, a raczej diabeł z krwi i kości (dosłownie i w przenośni), jest tak pozytywną postacią, że mimo, iż jest to czarny charakter, polubiłam go najbardziej ze wszystkich postaci. Ma w sobie taką iskierkę, jest tak fajnie wykreowaną postacią, że ma się chęć poznać go naprawdę. Tajemniczy Michael rozkochałby w sobie najtwardszą dziewczynę.

Michaela i Emily zaczyna łączyć nieznane uczucie (?). Jak wiadomo diabły nie mają uczuć, a jednak między nimi zaczyna iskrzyć. Jednak Michael wypiera się wszystkiego, bo wie, że dla niego uczucia nie istnieją. Co z tego wyniknie?

Nathaniel jest diabłem, którego bardzo polubiłam. Z pozoru bezuczuciowy twardziel, zaczyna obdarzać sympatią Em. Oboje zaczynają się przyjaźnić, są dla siebie jak rodzeństwo, wzajemnie sobie pomagają. Powoli otwiera się przed nią, opowiada o sobie. To taka kochana kluska, którą ma się chęć przytulić.

Luce - chłopak, który jest przesiąknięty dobrem. Troszczy się o Emily, pragnie aby zmieniła swoje postępowanie.

Jest to postać, która była dla mnie przeciętna. Taki trochę rzep, który przyczepił się do psiego ogona... Wprawdzie ma taką pracę, ale jest taki upierdliwy...

Po części utożsamiam się z Emily, która uważa, że nadmierna tapeta, to głupota i woli posiedzieć z boku, poczytać książki, niż pchać się w tłum popularnych osób. Emily, która zamiast miliona znajomych, woli mieć kilku prawdziwych przyjaciół. Em, która jest wyjątkową dziewczyną, z mocnym charakterem, swoimi ideami, która nie odpuszcza, walczy zawzięcie do końca. Dziewczyną, która jest w stanie pomścić krzywdy swoje i swoich bliskich.

Książka jest historią o przyjaźni, która jest niesamowicie silna i jest w stanie pokonać wiele przeciwności losu. Przyjaźni, dla której nie ma ograniczeń, hamulców.

Fabuła nie jest banalna, co to, to nie. Wszystko jest napisane z pomysłem. Akcja się nie kończy, jest ciągle napędzana. Zwroty akcji są nieprzewidywalne, nie idzie odgadnąć tego, co za chwilę się wydarzy.

Jest to książka, którą z przyjemnością się czyta - lekka, prosto napisana. Jednak troszkę pomyśleć trzeba. Dzięki zwrotom akcji mamy okazję pogłówkować, nad dalszymi losami bohaterów.

Sięgając po tę książkę, nie sądziłam, że będzie to tak dobra powieść. Ewa Seno stworzyła coś niesamowitego. Stworzyła historię, której jeszcze nie było. Historię, która daje do myślenia. "Czy warto się mścić?" "Czy jest to dobre rozwiązanie?" "Może lepiej odpuścić?".

Po przeczytaniu "W Ogień" śmiało mogę stwierdzić, że jest to książka, która na stałe zagości w moim sercu i wyląduje w dziale "Ulubione". Powieść Ewy Seno, jest tak samo niesamowita, jak twórczość Cassandry Clare, Richelle Mead, czy też Julie Kagawa. A wiem co piszę, bo jako ogromna fanka twórczości wyżej wymienionych autorek, nie często porównuje do nich kogokolwiek.

Koniecznie sięgnijcie po książkę "W Ogień". Jeśli tak samo jak ja kochacie "Dary Anioła" "Akademię Wampirów", to w tej książce również się zakochacie.

Z niecierpliwością czekam na drugą część.

Ile dla ciebie znaczy przyjaźń? Czy byłabyś/byłbyś w stanie zrobić dla niej wszystko, nawet oddać za nią swoje marzenia, pasje, całe życie? Przez całą książkę zastanawiałam się nad tym. Przyjaźń jest dla mnie bardzo ważna. Bez niej człowiek czuje się bardzo samotny, nie ma komu się wyżalić, na kim polegać. Mam przyjaciółkę na której mi zależy, ale nie wiem, co bym zrobiła, gdybym znalazła się w sytuacji Emily. Biłam się z myślami przez całą książkę, analizowałam każde za i przeciw, słuchałam podszeptów tego dobrego, jak i tego złego. Więc jaką drogę wybrałam?

,,Czasem jedna niewłaściwa decyzja może doprowadzić do tragedii''

Świat dzieli się na dobrą i złą stronę. Jedna bez drugiej nie istnieje. Najważniejsza jest równowaga. Jeśli zrobisz coś złego, wystarczy zrównoważyć to dobrymi uczynkami. Często jednak kuszenie jest silniejsze od głosu rozsądku, który ostrzega przed niebezpieczeństwem, więc jak wygrać z tą ciemną stroną mocy? Przecież jedna decyzja nie musi przesądzać o wszystkim, prawda? Zawsze jest jakieś wyjście z sytuacji, trzeba tylko to dostrzec i zamknąć się na wszystko wokół. Co jeśli zdobywca tak szybko nie zrezygnuje?

,,Żyj zawsze chwilą obecną. Bez względu na to, co zrobisz, jutro i tak nadejdzie, nie warto więc przejmować się nim już dzisiaj.''

Wiele słyszałam na temat twórczości pani Ewy Seno. Od dłuższego czasu chciałam przeczytać serię z Antilią, byłam jej bardzo ciekawa, jednak przez nadmiar obowiązków lektura musiała zejść na dalszy plan, aż całkowicie o niej zapomniałam. Gdy przeczytałam o najnowszej powieści autorki musiałam się z nią zapoznać. Intrygujący tytuł, a do tego zagadkowy opis skłonił mnie do tego, by zagłębić się w jej historii. Nie wiedziałam czego się spodziewać. Moja poprzeczka względem autorki została wysoko postawiona, czy udało się ją przeskoczyć? Czy mnie zachwyciła? A może raczej moje oczekiwania były zbyt wygórowane?

,,Czasem wybór odpowiedniej drogi wiąże się z ogromnym poświęceniem.''

Anklow leży na zachodzie Irlandii. To małe miasteczko w którym żyje niespełna tysiąc mieszkańców. Tam właśnie urodziła się Emily. Niektórzy uważają jej mieścinę za dziurę, jednak ona od dziecka kocha ten kawałek ziemi, jej specyficzny klimat i wieczne zachmurzone niebo. Jej ulubionym miejscem od zawsze był klif, do którego stali mieszkańcy nie chcieli się nigdy zbliżać. Emily jest zupełnie inna od reszty rówieśników. Nie interesują ją ciuchy, kosmetyki, napakowani chłopcy. Kocha za to książki i przesiadywanie na klifie obserwując wzburzone fale. Od dziecka przyjaźni się z Emmą. Są nierozłączne, każdą chwilę spędzają razem, nic nie jest w stanie ich rozdzielić. Niestety wszystko się zmienia, gdy Emily po śmierci ojca wyjeżdża z matką z rodzinnego miasta. W tym czasie drugą dosięga najmocniejszy cios... Co byś postąpiła/postąpił gdyby rozpacz przysłoniłaby zupełnie wszystko? Racjonalne myślenie, zdrowy rozsądek? Czy dla pomszczenia śmierci zdecydowałabyś/zdecydowałbyś się na podpisania współpracy z... diabłem?

,,Czasem ból po stracie bliskiej osoby popycha nas do czynów, których w innych okolicznościach nigdy byśmy nie dokonali.''

Ta książka, zawarta w niej historia, po prostu zniszczyła mnie fizycznie, jak i psychicznie. Pomimo upału, potu lejącego się z czoła, chaosu w sercu i duszy przeczytałam pierwszą serię ,,W ogień". Gdy tylko zagłębiłam się w lekturę przepadłam z kretesem. Nic nie było w stanie mnie od niej odciągnąć. Jakby moje pasy bezpieczeństwa- utrzymujące mnie w kolejce górskiej- zakleszczyły się. Pomimo wysiłku nie potrafiłam uwolnić się z szalejącego wagoniku, który często niebezpiecznie zbaczał z toru. Ciekawość wzięła górę nad pragnieniem, zmęczeniem, musiałam za wszelką cenę dowiedzieć się jak zakończy się cała historia.

,,Nikt nie jest do końca zły lub dobry. Pamiętaj, że zło nie może istnieć bez dobra, i odwrotnie. Najważniejsza jest równowaga. (...) Jeśli zrobisz coś złego, wystarczy zrównoważyć to dobrymi uczynkami. Jedna decyzja nie musi przesądzać o wszystkim.''

Toczące wydarzenia obserwowałam z wypiekami na twarzy, nie potrafiłam złapać oddechu, gdyż historia pędzi w bardzo szybkim tempie. Adrenalina wzrasta z każdą następną kartką, emocje otaczają z wszystkich możliwych stron, z nadmiaru wrażeń i wciąż zagryzanych zębów rozboli głowa, a strach o główną bohaterkę nie pozwoli racjonalnie myśleć. Muszę przyznać autorka niebywale mnie zaskoczyła. Postawiłam jej poprzeczkę bardzo wysoko i pani Ewie udało się ją przeskoczyć. Posiada niezwykłą wyobraźnię, połączenie obyczajówki z fantastyką są strzałą w dziesiątkę. W tej książce znalazło się wszystko, co kocham. Autorka z niebywałą precyzją przeplata zwykłe życie ze światem fantastycznym. Do końca czytelnik nie jest w stanie przewidzieć, co postanowi Emily. To kolejny plus, który nadaje powieści niezwykłego pazura i oryginalności.

Bohaterowie są doskonale przedstawieni, każdy z nich ma ciekawy, fascynujący charakter, przeszłość, historię, którą z przyjemnością poznawałam. Każdy z nich zaskarbił sobie moje serce. Najbardziej utożsamiłam się z Emily. Bardzo przypomina mi moją skromną osobę, odzwierciedla moją duszę jak i osobowość. Momentami chciałam wejść do książki i mocno przytulić główną bohaterkę, wesprzeć ją w trudnych chwilach, by wiedziała, że jestem razem z nią, że przeżywam wszystko to, co ona, że chce, by jej życie w końcu było szczęśliwe.

Styl autorki jest bardzo lekki, płynny, wyrazisty, zapewnia wiele emocji, adrenaliny. Nie raz doprowadziła mnie do załamania, ale też sprawiła, że uśmiechałam się co niemiara. To zarazem prawdziwa, jak i nierealna historia, która trzyma w napięciu od początku do końca. Nie wiem czy wytrzymam w tej niewiedzy do momentu, aż będę mogła przeczytać kolejną część historii z moimi ulubionymi bohaterami, których pokochałam całym sercem. Chylę czoła przed autorką i bije brawo za pomysłowość. Gorąco polecam.

[Adres usunięty]

Zastanawialiście się kiedyś jakie jest Piekło? Jak może tam być? Czy Piekło to tylko ból i cierpienie? Kara za grzechy? A może tak naprawdę Piekło jest odjazdowe?

Dla nastoletniej Em ojciec był całym światem. Troskliwy, czuły człowiek, na którego zawsze można było liczyć. Całkowicie inny niż matka- materialistka. Ta nigdy nie przejmowała się losem córki. Wszystko robiła pod publikę, nie z troski czy miłości. Śmierć ojca jest dla dziewczyny tragedią. Wydawałoby się, że cały świat wraz z odejściem rodzica legł w gruzach. Jednak matka Em bardzo szybko się pocieszyła. Kobiety wyprowadzają się do ekskluzywnego domu. Nastolatka musi porzucić wszystko co kochała. Najgorsze jest to, że przeprowadzka rozdziela dwie najlepsze przyjaciółki. Zmiana miejsca zamieszkania jest dla Em wielkim przeżyciem. Tylko telefony przyjaciół dają jej namiastkę normalności i pozwalają przetrwać. Chłopczycy z brakiem własnego stylu ciężko jest odnaleźć się w nowej szkole wśród mięśniaków i klonów lalki Barbie. Em od momentu przyjazdu do Nowego Jorku marzyła tylko i wyłącznie o powrocie, o wspólnych wakacjach z Emmą – jej najlepszą przyjaciółką. Okazało się jednak, że nie będzie miała do kogo wracać…

Gdy Emmę dosięga ogromny cios ze strony rówieśników, ta nie jest w stanie sobie z tym poradzić. Jedynym wyjściem było… samobójstwo. Ośmieszona, pozostawiona sama sobie dziewczyna, podejmuje ten desperacki krok.

Em jest w stanie zrobić wszystko, by pomścić śmierć przyjaciółki. Wtedy, gdy zdaje się, że gorzej już być nie może pojawia się On. Tajemniczy, przystojny, z ciekawymi, a wręcz nieziemskimi umiejętnościami. Jest diabłem! Czy jego urok, a może chęć pomsty najlepszej przyjaciółki będą w stanie zmusić Em do zaprzedania swej duszy? Czy to nie dziwne, że w takiej chwili to diabeł wyciąga pomocną dłoń? I to taki nowoczesny…

Em była w stanie podjąć współpracę z najczarniejszą z najczarniejszych postaci. Zrobiła to. Podpisała kontrakt z diabłem (cyrograf to tylko głupi wymysł ludzi). A potem wszystko się zmieniło...

Gdy nadchodzi pora zemsty sprawy zaczynają się komplikować…

„W ogień” udowadnia czytelnikom, że niektóre decyzje i wybryki mogą nieść ze sobą ogromne, poważne konsekwencje. Zanim podejmiemy jakieś działanie zawsze powinniśmy zastanowić się dwa razy. Czy wypada? Czy to w porządku? Czy przez tę decyzję nikt nie zostanie zraniony? Myślałam, że książka do końca zostanie utrzymana w takim poważnym klimacie, ale przyznaję, że niespodzianka była ogromna…

Tak jak już wspomniałam, początkowo stawiałam na książkę w poważniejszym, a poźniej w mocniejszym klimacie. Wydawało mi się, że książka będzie fajna, pełna niebezpiecznych przygód, ale głównie skupiła się na seksie (w dość delikatny sposób, ale jednak) – przynajmniej ja odniosłam takie wrażenie. Boże, czego w tej książce nie było! Zaglądanie do łóżek diabelskim pomiotom, seks z diabłem! Początkowo fabuła zapowiadała się super. Później zaczęła mnie śmieszyć. Ale co jest w tym najdziwniejsze? Wciągnęłam się! Przeczytałam tę książkę w parę godzin i nie mogę doczekać się kontynuacji.

Bardzo podobał mi się sposób kreacji bohaterów. Autorka skupiła się na uczuciach, emocjach i psychice bohaterów przewijających się na kartach książki. Do jednych przyłożyła większą wagę, do innych mniejszą. I właśnie zabrakło mi tutaj „wejścia w głowę” sprawcy wydarzenia, przez które jedna z przyjaciółek targa się na swoje życie. Chciałabym wiedzieć co nim kierowało, po co to zrobił. Czy to zwykłe nastoletnie wygłupy, a może chęć pokazania, że jest bezkarny?

No i ten nowoczesny diabeł. Kły, pazury, przenikliwy wzrok – nic bardziej mylnego! Takie wyobrażenie już nie jest modne. Ewa Seno stworzyła swojego własnego diabła. I muszę przyznać, że to jest dopiero kusiciel… :)

Podsumowując. Niech jeszcze raz ktoś powie, że Polacy piszą gorzej… Ewa Seno udowodniła, że Polak potrafi! Potrafi pisać książki młodzieżowe. Ta historia miałaby szansę wybić się poza naszym krajem. Gdyby książka była napisana pod jakimś wymyślnym, amerykańsko lub angielsko brzmiącym pseudonimem wszyscy lecieliby po nią w podskokach. Zagraniczna książka = gwarancja dobrej lektury. Cudze chwalimy, a swego nie znamy. Cieszę się, że Feeria Young wydała te książkę i tak jak powiedziałam wciągnęłam się i nie mogę doczekać się kolejnych tomów.

Izabela Nestioruk