W imię Ojca

Uwaga – to książka dla czytelników o mocnych nerwach i takich, których nie bulwersuje to, że autor na celownik wziął księży.

Historia od pierwszych stron szokuje i nie pozwala na oddech nawet na moment.

Zbrodnia do jakiej została przydzielona komisarz Marlena Podgajna przeraża i burzy spokój mieszkańców. W pewnej wsi zamordowano, a w zasadzie ukrzyżowano księdza. Miało to miejsce kościele w którym codziennie odprawiał posługę kapłańską. Kolejny kapłan znika bez śladu, ale szybko w odnajduje się martwy w okolicznościach, których nikt nie przewidział. W trakcie śledztwa Podgajna odnajduje ich wspólne zdjęcie z seminarium na którym oprócz ofiar są też inni księża. Przyjaciele, którzy trzymali się razem przez wszystkie lata posługi. Tylko jeden z nich odebrał sobie życie dużo wcześniej. Nie trzeba być geniuszem, żeby stwierdzić, że morderstwa mają ścisły związek z ich przeszłością. Na dodatek każdy z nich ma wytatuowaną na nadgarstku datę 12.07.1988.

Co się wtedy wydarzyło? Kto rozlicza ich z grzechów jakie popełnili? Czego się dopuścili, że po tylu latach ktoś na własną rękę wymierza sprawiedliwość? Jak dotrzeć do prawdy, gdy jeden kryje drugiego?

Zmowa milczenia utrudnia śledztwo, ale małymi krokami udaje się dotrzeć do faktów, które są przerażające.

To co ja cenię w kryminałach znalazłam i tutaj. Mam na myśli wpływ traumy na ludzkie losy. Pokazanie jak można zniszczyć życie drugiemu człowiekowi i jego rodzinie. W jaki sposób jedno wydarzenie uruchamia lawinę, która jest nie do zatrzymania. I to, że przemoc zawsze rodzi przemoc.

Rewelacyjny debiut, który przeraża, budzi wręcz obrzydzenie tym co autor opisuje, trzyma w napięciu do samego końca a co najważniejsze zostawia nas ze słowami, że „czasami nie warto zdawać się na prawo i państwo, które z jakichś powodów nie działa, tylko wziąć sprawy w swoje ręce”

„W imię ojca” to książka, którą wybrałam ze względu na opis, który tak mocno mnie zaintrygował, że nie mogłam przejść obok tej lektury obojętnie! Okładka ma w sobie również coś co przyciągnęło moją uwagę, dlatego też ta lektura wpadła w moje ręce.

W kościele zostają znalezione zwłoki księdza, który został ukrzyżowany. Do rozwiązania sprawy zostaje wyznaczona Marlena Podgajna. Okropieństwo tej zbrodni jest nawet dla tak doświadczonej komisarz, wstrząsające. Niebawem dochodzi do kolejnej zbrodni, która jest równie brutalna. Marlena zaczyna łączyć wątki i szybko okazuje się, że w niebezpieczeństwie są kolejne osoby. Czy kobiecie uda się schwytać morderce na czas i uchroni kolejne istnienia przed śmiercią?

Wow! Jestem pod ogromnym wrażeniem tego kryminału! „W imię ojca” to debiut literacki autora! A jak autor wchodzi na rynek wydawniczy w takim stylu to już z niecierpliwością będę wyczekiwać kolejnych jego książek! W tej powieści grało mi wszystko: bohaterowie, fabuła, tajemnice! Genialna książka, która wciąga od pierwszych stron i nie można się od niej oderwać, dopóki nie przeczytamy ostatniej! Natomiast to, że wydarzenia skupiają się wokół kościoła katolickiego dodaje książce mrocznej i tajemniczej atmosfery.

Głównym atutem tej powieści jest napięcie, które autor buduje bardzo umiejętnie! Stopniowo zostają odsłaniane tutaj kolejne elementy zagadki, które zaczynają powoli układać się w całość.

Kolejnym elementem, który sprawił, że od książki nie mogłam się oderwać to kościół. Od wieków wiadomo, że ta instytucja powinna kierować się głównie moralnością. Jednak w powieści „W imię ojca” są pokazane jej ciemne strony. Zbrodnie skrywane od lat, zmowa milczenia, krycie księży przez biskupów. Może jest to fikcja literacka, ale niektóry elementy doskonale oddają rzeczywistość.

Autor Łukasz Wachowski wykreował świetnych bohaterów! Poczynając od komisarz Marleny Podgajnej kończąc na mordercach. Każda postać w tej książce jest indywidualistą. Każdy bohater posiada cechy idealnie do niego dopasowane, zarazem wszyscy są bardzo zróżnicowani, jednak patrząc na całokształt każdy wnosi coś ważnego do fabuły.

Autor ma świetny, wciągający, ale i lekki styl pisarski. Czytanie tej książki jest niezwykłą przyjemnością! Akcja nie jest nudna! Toczy się szybko, jednak daje nam czas, abyśmy sami mogli rozwiązać tajemnice. Dialogi są bardzo dobrze skonstruowane, natomiast opisy są bardzo realistyczne i pozwalają nam jeszcze mocniej wczuć się w mroczny klimat powieści.

Reasumując, „W imię ojca” mogę uznać za najlepszy kryminał jaki czytałam w ostatnim czasie! Łukasz Wachowski skradł moje czytelnicze serce i z niecierpliwością będę wyczekiwać kolejnych jego powieści! Ta książka trzyma w napięciu od pierwszych stron, wprowadza nas w mroczny klimat pieleniem tajemnic. Genialna fabuła, świetnie wykreowani bohaterowie, wartka akcja i przede wszystkim tajemnice, która sprawia, że nie odłożymy książki dopóki nie poznamy zakończenia! Ta książka należy do grona nie tylko tych nieodkładanych, ale też tych o których nie można tak łatwo zapomnieć! Gratka dla fanów nietuzinkowych kryminałów! Bardzo gorąco polecam.

IG:libresunn

Mała wieś. Na jednym z podwórek ujada przez całą noc pies. Właścicielka nie zauważa nic podejrzanego. Po drugiej stronie ulicy stoi kościół. Doskonałe sąsiedztwo. Cicho, przyjaźnie. Nic się nie dzieje. Do momentu, kiedy pracujący w nim podkościelny, nie odnajduje księdza, który... został ukrzyżowany na krzyżu. Sprawa staje się medialna, bo już samo to, że dotyczy księdza, który został w tak brutalny sposób zamordowany, powoduje, że zlatują się wszyscy, aby jak najwięcej się dowiedzieć.

Na miejsce przybywa Marlena Podgajna, komisarz, która nie jedno śledztwo zakończyła z sukcesem, a jej obiektywizm i skuteczność działania, powodują, iż przez wszystkich postrzegana jest, jako profesjonalistka. Już po wstępnych oględzinach, komisarz dochodzi do wniosku, że sprawców musiało być dwóch. Pierwszy wniosek nasuwa się, patrząc na księdza, który jest dosyć słusznych rozmiarów, a drugi, po samym sposobie dokonania mordu. Ukrzyżowanie kogoś, to naprawdę nie lada wyczyn i jedna osoba z pewnością nie poradziłaby sobie z takim zadaniem.

Podgajna ma przeczucie, że to nie będzie jedyne morderstwo i niestety jej najgorsze obawy się sprawdzają i niebawem policja będzie musiała szukać dalej. Nikt nie przypuszcza, że właśnie otworzono puszkę pandory i szarańcza oraz inne plagi egipskie, to było przy tym nic.

Śledczy docierają do wielu informacji, jednakże największe znaczenie ma ta, sprzed prawie 30 lat.

Nie ukrywam, że chciałabym napisać więcej, jednak pozbawiłabym was możliwości przeczytania doskonałego kryminału. Największe zdziwienie może wywoływać, że jest to debiut autora. Bo oprócz literówek, nie mogę przyczepić się do niczego, a te to już nie wina autora 😉

Poruszenie tematu, jakże drażliwego w naszym kraju jest bardzo odważne, Grupa księży, którzy mają wspólną tajemnicę, a są chronieni przez Biskupa. Wiadomo. Temat praktycznie nie do ruszenia. Coś musiało się więc stać, aby ktoś wziął sprawy w swoje ręce i postanowił wymierzyć sprawiedliwość, jeśli nikt inny tym się nie zajmie. Policja ma trochę związane ręce, ale komisarz to nie jest osoba, którą da się łatwo nastraszyć, ma więc ciche pozwolenie na swoje działania, tym bardziej że może liczyć też na wsparcie osób anonimowych. Nikt na kościół oficjalnie ręki nie podniesie, ale jeden i drugi donosik, to zupełnie inna sprawa.

Ta historia jest bardzo wielowarstwowa. Odkrywamy warstwę po warstwie i zaczynamy czuć coraz większą zgniliznę i niesprawiedliwość, nie tyle świata, ile systemu. Autor w bardzo odważny sposób wykreował całą historię, nie bojąc się właśnie księży z ich przywarami umieścić, jako głównych bohaterów, którzy w tym przypadku absolutnie pozytywni nie są.

Dla mnie kryminał doskonały, z zakończeniem, które może wprowadzić w zadumę i zostawić z pytaniem, czy nie byłoby to możliwe. Zachęcam do czytania i mam nadzieję, że niedługo będziemy mieli okazję przeczytać znowu coś pana Łukasza. Ja na pewno czekam z niecierpliwością.

Czy wierzycie w reinkarnacje?

Komisarz Marlena Podgajna mierzy się z kolejną skomplikowaną sprawą. W jednej ze spokojnych, wiejskich parafii ukrzyżowano… księdza. Wszystkie poszlaki wskazują na to, że kolejne ofiary to jedynie kwestia czasu. Wkrótce podejrzenia stają się faktem. Ktoś zadaje sobie bardzo dużo trudu, by odwzorować biblijną scenę ukamienowania. Szybko okazuje się, że obie ofiary znajdują się na znalezionym na plebanii zdjęciu seminarzystów z rocznika ’92. Podgajna nie ma wątpliwości, że ma to związek ze sprawą.

Ludzie modlą się do różnych rzeczy. Wierzą w to, co społeczeństwo im nakazuje. Bóstwa, byty, które mają sprawić, że nasze życie nabiera barw. Słowo głoszone przez ludzi namaszczonych. Religia, która dla każdego znaczy coś innego.

Mrok, zaduch, kadzidła. Ołtarz, na którym wcześniej odprawiono modlitwy. Ksiądz, który swoim wstawiennictwem odpuszczał grzechy swoim owieczkom. Grupa przyjaciół, która przypieczętowała swój los pewnego letniego dnia. Nic nie jest wiadome. Autor balansuje między prawdą, a kłamstwem. Sekrety, które napędzają historię w nieznanym kierunku. Oczywista nieoczywistość. Morderca, który zaczerpnął inspirację z biblijnych scen. Samodzielnie wymierza karę i bawi się w boga.

Autor, który swoim debiutem wciągnął mnie w skomplikowaną historię, która balansowała wokół kontrowersyjnych tematów. Księża, kościół, które szokują i przerażają w podobnym stopniu. Nie brakuje napięcia, dusznej atmosfery. Choć możemy domyślić się, dlaczego zostaje wymierzona kara, to nie mogłam doczekać się finału. Nie dostajemy jednoznacznej odpowiedzi. To, co nam się wydaje, nie do końca okazuje się prawdą.

Komisarz Marlena Podgajna zostaje przydzielona do bardzo skomplikowanej sprawy, a dokładniej do brutalnego morderstwa, które miało miejsce w wiejskiej parafii.

Ksiądz został przybity do krzyża a na głowę założono mu cierniową koronę, sposób w jaki je dokonano z pewnością nie jest przypadkowy.

Podgajna wie, że rozwiązanie tego zabójstwa, ustalenie przyczyn oraz odnalezienie osoby, która dokonała tak okrutnej zbrodni wiele będzie ich kosztowała.

Policja wszczyna działania, jednak znalezione zdjęcie przedstawiające sześciu księży, w tym jednego, który został ukoronowany, daje im znak, że nie wróży to nic dobrego.

Ustalają, że byli oni przyjaciółmi, wspólnie pracowali w Domu Dziecka, jednak to czego się dowiadują, uznają, że sprawca pragnie dokonać zemsty, zemsty na pozostałej czwórce. Jeden z nich około trzydzieści lat temu popełnił samobójstwo. Z jakiego powodu? Tego nie wie nikt.

Dochodzi do kolejnych zbrodni... przerażających zbrodni, każde z nich jest inne a zabójca nieuchwytny.

Ukrzyżowanie, ukamieniowanie... to dopiero początek a czasu jest coraz mniej.

Co lata temu wydarzyło się w Domu Dziecka?

Jaką tajemnicę ukrywa grupa przyjaciół sprzed lat?

Dlaczego jeden z księży dokonał samobójstwa?

Kto pragnie zemsty próbując wymierzyć najokrutniejsze kary śmiertelne?

Czy komisarz Podgajna wraz z zespołem dojadą do sedna sprawy?

"W imię Ojca" to mój cudowny patronat, chociaż cudowny to mało powiedziane. Jeden z lepszych kryminałów przeze mnie przeczytanych, dodatkowo jest to debiut, który zasługuje na szczególną uwagę! Dokładnie tak, mistrzowsko napisana książka będąca debiutem i muszę przyznać, że do tej pory w to nie wierzę.

Kryminał, który przeraża i budzi ogromny niepokój już od pierwszych stron, kryminał w którym główną rolę odgrywa zemsta.

Kryminał, który ukazuje nam księży od tej złej strony, także jest to powieść kontrowersyjna.

Powieść porusza trudne tematy tj. gwał*t, wykorzystywanie sek*sualne, samob*ójstwo, hom*osek*sualizm i nie tylko.

Bardzo realistyczna, tak prawdziwa, uświadamiamy sobie, że to co dzieje się na świecie przechodzi ludzkie pojęcie.

Pełna emocji i tajemnic historia, brutalna i wstrząsająca historia, która zmusza do refleksji!

Czytajcie! Polecam z całego 🖤!

A ja z niecierpliwością czekam na kolejny tom! 🖤

"W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Zgrzeszyłem myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem.

(...)

O mój Boże, przebacz mi moje winy, zachowaj mnie od ognia piekielnego i dopomóż szczególnie mi, bo najbardziej potrzebuję Twojego miłosierdzia."