W cieniu włoskiego orzecha

Stefan Górawski zdobył moje czytelnicze uznanie pierwszą książką pt. „Sekret włoskiego orzecha”. Zaś drugą przypieczętował moją opinię, na temat doskonałości autora w tworzeniu nietuzinkowych historii i jakże wyrazistych bohaterów. Dlatego też „W cieniu włoskiego orzecha”, to kryminał, który adresuję do najbardziej wybrednych, wymagających miłośników gatunku. W tej historii jest wszystko to, czego szukaliście w rasowym kryminale. Komisarz Ireneusz Waróg ponownie stanie oko w oko z niebezpieczeństwem. A stawka jest ogromna – miłość.

Jeśli zaś o miłość chodzi, to jestem przekonany, że każdy, kto sięgnie po książki Stefana Górawskiego, zakocha się w tym wyjątkowym stylu, który zabierze nas do małej, wiejskiej społeczności, do kryminalne intrygi, zagadki, którą rozwiązywać będziemy z zapartym tchem. A każda przekładana strona będzie pchała nas w otchłań ludzkiej natury zawładniętej chęcią zemsty. Bo proszę mi wierzyć, to właśnie zemsta jest głównym motywem tegoż kryminału.

„W cieniu włoskiego orzecha” to nie tylko kryminał. To również ciekawa propozycja dla czytelników powieści z elementem obyczajowym. Waróg przyjeżdżając do Jemierzyc, poznaje Irenę, i nie da się ukryć, że ich serca biją mocniej, gdy tylko są blisko siebie. On mężczyzna po przejściach, ona kobieta z przeszłością – to właśnie jest wspólnym mianownikiem ich relacji. Lecz jaką przyszłość rysuje dla nich los? Czy ich życie będzie usłane różami? Oczywiście, że nie! I to dla atrakcyjności tego kryminału jest sprawą doskonałą. Nie to, że życzyłbym źle bohaterom „W cieniu włoskiego orzecha”, lecz każdy wie, że zawiła intryga, to rzecz pożądaną w doskonale skrojonym kryminale. A ten od Stefana Górawskiego taki właśnie jest.

Pierwsze strony „W cieniu włoskiego orzecha” to historia wręcz sielankowa, dająca wrażenie, że jesteśmy na urlopie. Jednak po kilku następnych przerzuconych kartach owa sielanka nabiera jakże innych barw – mrocznych, wręcz kryminalnych. A to za sprawą osoby, która zaprzysięgła zemstę na komisarzu. Czy Ireneusz Waróg zdoła ochronić siebie i kobietę, która magiczną siłą bijącą z jej oczu zdobyła serce mężczyzny? Tym samym Stefan Górawski tą historią zdobył moje czytelnicze uznanie. I jestem przekonany, że nie tylko moje, gdyż każdy miłośnik kryminałów doceni kunszt autora w tworzeniu wyjątkowej, wciągającej historii. Zatem w trosce o Wasze kryminalne doznania oraz o to, abyście naczytali się do syta, zdecydowanie polecam Wam lekturę drugiej części cyklu z udziałem komisarza Ireneusza Waroga, serii, która niesie ze sobą mroczną atmosferę nasyconą smakiem włoskich orzechów.

Książka „W cieniu włoskiego orzecha” ukazała się nakładem Wydawnictwa CM

Nie bez przyczyny mówi się, że lepiej mieć wielu przyjaciół, niż jednego wroga. Problem ten staje się o wiele bardziej złożony i niebezpieczny, kiedy negatywne emocje kogoś w stosunku do nas przeradzają się w obsesję, a rosną w siłę podsycane niepohamowanym pragnieniem zemsty. Osoba owładnięta tym destrukcyjnym uczuciem staje się nieprzewidywalna, a tym samym bardzo niebezpieczna. Nie cofnie się bowiem przed niczym, aby osiągnąć swój cel i dokonać odwetu. Już wkrótce przekona się o tym na własnej skórze, choć jeszcze o tym nie wie emerytowany policjant Komisarz Ireneusz Waróg, którego poznaliśmy w pierwszej części cyklu Komisarz Ireneusz Waróg „Sekret włoskiego orzecha” autorstwa Stefana Górawskiego. Nie chcąc spojlerować fabuły pierwszej części tym z was, którzy jeszcze jej nie czytali, powiem tylko, że nasz bohater jest mężczyzną po przejściach, który świeżo po rozwodzie chcąc odpocząć i cieszyć się przejściem na emeryturę przyjeżdża na zasłużone wakacje do niewielkiej miejscowości Jemierzyce. Pobyt ten nie ma jednak zbyt wiele wspólnego z prawdziwym wypoczynkiem, gdyż zawodowe nawyki nie pozwalają mu przejść obojętnie obok dwóch niewyjaśnionych spraw kryminalnych, które koniec końców udaje mu się doprowadzić do końca. Wydawać by się mogło, że teraz już w życiu Ireneusza zagości spokój i będzie on mógł cieszyć się miłością rodzącą się między nim a jedną z mieszkanek wioski, Ireną. Miałam nadzieję, że autor pozwoli Irkowi wreszcie odetchnąć i czerpać radość z nowego lepszego życia u boku ukochanej. Kiedy przystąpiłam do lektury drugiej części wspomnianego cyklu zatytułowanej „W cieniu włoskiego orzecha”, na początku wszystko wskazywało na to, że moje nadzieje się spełniły.

W pierwszych rozdziałach książki możemy ulec wrażeniu sielankowego życia pary. Mężczyzna będący pod wpływem gorącego uczucia czuje się niczym nastolatek z motylami w brzuchu. Powoli zaczyna czuć się częścią tej małej społeczności, a jego wybranka serca robi wszystko, aby jej dom zaczął traktować również jako swój. Życie biegnie niespiesznie. Jest jednak coś, co od czasu do czasu zasiewa niepokój w sercach Ireny i Ireneusza. Są to, wrogie, a wręcz nienawistne spojrzenia kierowane w ich stronę przy każdej nadarzającej się okazji przez kogoś, kto od momentu rozwiązania zagadki dwóch zbrodni i ujawnienia ich sprawcy stał się największym wrogiem Ireneusza. Naszego bohatera nie jest łatwo zastraszyć i stara się też uspokoić Irenkę. Sprawa komplikuje się jednak o wiele bardziej, kiedy dochodzi do zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu, a nawet życiu nie tylko jego, ale także kogoś bliskiego jego sercu. Łatwo się domyślić, że w obliczu takiego zagrożenia były policjant nie może pozostać obojętnym. Prowadzone przez miejscową policję dochodzenie nie przynosi większych rezultatów, więc Irek w myśl zasady „umiesz liczyć, licz na siebie” postanawia przeprowadzić własne śledztwo.

Oczywiście nie zdradzę Wam dokąd ono doprowadzi, powiem tylko, że okaże się ono siecią wielu powiązań, a w momencie, kiedy nadejdzie kulminacyjny moment, gry chorego umysłu pragnącego zasmakować zemsty, nam czytelnikom na kilka chwil dosłownie zatrzyma się serce pełne strachu, o to, co wydarzy się za chwilę. O tym jednak musicie przeczytać już sami, sięgając po książkę, do czego gorąco zachęcam.

Wątek kryminalny nie stanowi jednak całej osi, na której opiera się fabuła książki. Mamy w niej również szeroko rozbudowaną warstwę obyczajową opisującą próbę połączenia dwóch światów kobiety po przejściach i mężczyzny z przeszłością w jedno. Nie jest to łatwe, ponieważ sama była żona Ireneusza tego nie ułatwia, a i dzieci, choć są prawie dorosłe to nieustannie pokazują że prawie robi wielką różnicę nie mogąc pogodzić się z rozpadem małżeństwa rodziców. Koniecznie przeczytajcie książkę i przekonajcie się, czy Irkowi uda się na nowo uporządkować swoje życie osobiste i poukładać je tak, by on sam i wszyscy, których kocha mogli cieszyć się szczęśliwym życiem.

Książkę oczywiście gorąco polecam. Jest to życiowa i bardzo autentyczna historia, o ludziach takich, jak my wszyscy. Bardzo prawdopodobne jest, że gdzieś obok nas żyją ludzie, którzy borykają się z podobnymi problemami, jakie mają bohaterowie cyklu. Rozpad rodziny, niełatwa przeszłość nieumiejętność pogodzenia się z prawdą o kimś, kogo kochamy, która prowadzi na skraj przepaści obłędu. Ale także potrzeba kochania i bycia kochanym, próba ułożenia sobie życia na nowo i dania szansy na przeżycie czegoś pięknego. Czyż to nie jest samo życie. Bohaterowie tutaj nie są kryształowi i bez skazy, ale któż z nas jest. To sprawia, że są autentyczni i wyraziści. Ja z wielką przyjemnością sięgnęłam po tę, jak również poprzednią część cyklu. Przyznaję, że dałam się zwieść tej wręcz leniwej atmosferze pierwszej części książki, by potem przypomnieć sobie, że Stefan Górawski nie jest autorem, który głaszcze bohaterów swoich książek po głowach. Wręcz przeciwnie, zapewnia im wiele nieoczekiwanych zwrotów w życiu i mocno doświadcza. To wszystko w połączeniu z przystępnym stylem pisania autora oraz barwnym językiem, którym się posługuje, sprawia, że książkę czyta się z dużym zaangażowaniem i ciekawością tego, co wydarzy się za chwilę. Na uwagę zasługują również dwa inne atuty książki. Pierwsza to fakt, że pisarz świetnie oddał klimat zamkniętej społeczności, w której wszyscy się dobrze znają, ale nie chcą zbyt wiele o sobie wzajemnie zdradzać. A może tylko wydaje im się, że dużo o sobie wiedzą? Sprawdźcie sami. Natomiast drugi aspekt to zauważalne w książce walory turystyczne miejscowości oraz epizody historyczne, co warto docenić.

Mam nadzieję, że zaciekawiłam was tą historią i sami będziecie chcieli również ją poznać. Ja już się cieszę, że na mojej półce czeka część trzecia, za której czytanie niezwłocznie się zabieram.

Jeżeli lubisz nieśpiesznie zanurzyć się w świecie kreowanym przez Stefana Górawskiego, koniecznie musisz sięgnąć po książkę "W cieniu włoskiego orzecha". Wprawdzie jest to kontynuacja "Sekretu włoskiego orzecha", ale spokojnie można czytać w dowolnej kolejności. Jak już ułożymy się w cieniu włoskiego orzecha to możemy śledzić losy emerytowanego komisarza, który nie spoczywa na zasłużonych laurach, ale pomaga ludziom rozwikłać trudne sprawy. Wątek romantyczo-obyczajowy przeplata się z intrygą kryminalną. Zgrabnie przeplata się jedno z drugim, tak jak w życiu, zwłaszcza w małej miejscowości. Autor świetnie oddaje mentalność zwyczajnych, szarych ludzi, niektórzy są staroświeccy, inni wręcz przeciwnie super nowocześni. A czy da się rozgryźć ten włoski orzech? Autor robi "oko" do czytelnika. Polecam gorąco