Velvet. Dylogia Regnum Noctis. Tom 2

Ksiazkowa_mama95

,, On dawał jej ulgę, chłodząc spragnione ciało, a ona przekazywała mu ciepło, którego wspomnienie powoli zaczynało się zacierać w jego umyśle.

Dopełniali się.

Jak dzień i noc.

Ogień i woda.

Czerń i biel.

I chociaż byli swoimi przeciwieństwami, żadne nie istniało bez drugiego."

W tym tomie mamy ciąg dalszy historii Tonny i Thaddeusa, którzy przez okrutny los zostają rozdzieleni . On staje się wampirem i żyje z świadomością, że jego kochana Tonny nie żyje, a znów świat Tonny przewraca się do góry nogami, musi zostawić za sobą to co kochała i znała , a co najważniejsze przez dziesięć lat musi czekać na kolejne spotkanie z swoim ukochanym.

Czy pomimo lat miedzy wampirem ,a człowiekiem w dalszym ciągu będzie uczucie? A może Thaddeus stanie się bezlitosnym wampirem?

Tego musicie przekonać się sami. 😃

Kochani cudownie było kolejny raz zatopić się w historii Tonny i Thadeusa ich miłość nie jest łatwa i prosta, jest pełna bólu i wyrzeczeń. Po pierwszej części czułam niedosyt, a tu mam wrażenie, że autorka idealnie trafia z napięciem jeśli chodzi o poprowadzenie fabuły. Autorka dodatkowo wprowadziła nam dodatkowy wątek w książce, gdzie trwają badania nad środkiem, który ma pomóc w pozbyciu się wampirów.

Kto odważy się po niego sięgnąć?

Czy miłość będzie silniejsza od władzy?

Kto okaże się przyjacielem ,a kto zdrajcą?

Pytań jest tak wiele ,a wszystkie odpowiedzi znajdziecie w książce.

Historia, która ma w sobie pełno intryg, ale też dużo niespodzianek. Świat nieśmiertelny, ale również i śmiertelny, które razem dają nam mieszankę wybuchową. Każdy kto lubi tego typu książki myślę, że śmiało może sięgnąć po tą serię, ja się świetnie przy niej bawiłam i polecam!

Czas wrócić do świata bezwzględnych wampirów. Znacie teorie, a raczej “klątwę” drugiego tomu? Czy Velvet został nią obłożony?

Miłość Tony i Thaddeusa została zniszczona nagle, mężczyzna stracił swoje ludzkie życie, a kobieta została zmuszona do ukrycia swojego istnienia. Przez 10 lat oboje żyją w zawieszeniu, Thaddeus dręczy się tym, że stracił miłość swojego życia, Tony umiera z tęsknoty wierząc, że jej ukochany prawdopodobnie o niej zapomniał. Gdy pewnego dnia, znów się spotkają, ich serca ponownie zaczynają bić jednakowym rytmem. Jednak tym razem rozdziela ich już nie tylko de la Gardie, ale również decyzja Tony o pozostaniu człowiekiem.

Czym jest dla wampira, krótkie ludzkie życie, gdy przed nim rozciąga się wieczność…

Cudownie było wrócić ponownie do magicznego świata czerwonego wina i niebezpiecznych wampirów… Cudownie było zobaczyć, że prawdziwa miłość może trwać wiecznie i nie zniszczy jej żadna magia. Drugi tom okazał się być jeszcze lepszy niż pierwszy, klątwa została przełamana, a książka to prawdziwa perełka.

Moją recenzję idealnie podsumowuje tekst z okładki książki:

“Śmierć - niosąca wieczność - dla której miłość jest największą przeszkodą. Bo to nie miłość potrzebuje nieśmiertelności, lecz nieśmiertelność żąda miłości…”

„Czas leczy rany?

Nie.

Czas pozwala pielęgnować urazy”.

Od makabrycznych wydarzeń z pierwszego tomu mija dziesięć lat, lecz dusza i serce nie zapomniało. Rozdzieleni, a jednak cały czas w swoich myślach. Tamten świat nie zapomina tak łatwo. Tonny zyskuje szansę na spotkanie z ukochanym, jednak cena jest wysoka. Thaddeus przekonany, że ukochana nie żyje, zaczyna realizować własne plany.

Czy uda się na nowo odnaleźć miłość? Czy dwa różne światy uda się połączyć?

Jakiś czas temu czytałam pierwszy tom, lecz pamiętam wszystko do dziś. Historia bohaterów utkwiła mi w pamięci, dlatego cieszę się, że mogłam poznać ich dalsze losy.

Wampirzy świat od jakiegoś czasu mnie urzeka i do tej pory lubię o nim czytać. Wiadomo, że każdy autor ma swoją wersję, lecz w tym przypadku wykreowana rzeczywistość mi się podobała. Miała swoje zasady i ich się trzymała.

Jak to w życiu jednak bywa, zasady są po to, żeby je łamać. I nasi bohaterowie próbują ugiąć je dla swoich korzyści, lecz to nie takie proste.

Podobał mi się również wątek miłości, która przetrwała rozłąkę i nadal żyła. Historia zweryfikuje czy czasami lepiej się poświęcić w imię tej jednej, jedynej. Czy mimo wszystko dążyć do bycia razem?

Z wielką przyjemnością śledziłam losy bohaterów. Ciekawość nie dawała mi chwil wytchnienia, gdyż musiałam wiedzieć co będzie dalej.

I tak się w czułam, że nawet się wzruszyłam na końcówce. Przyznam jednak, że liczyłam na zupełnie inne zakończenie. Nieoczywiste, a jednak mające swoje własne przesłanie, które zrozumiałam po dłuższej chwili.

"Śmierć — niosąca wieczność — dla której miłość jest największą przeszkodą".

Tonny uważana za zmarłą, ukrywa się przed wampirzym światem. Jednak gdy postanawia wrócić do roli Sommeliera, aby być blisko ukochanego, jej życie zmienia się diametralnie.

Tylko czy na lepsze?

"Był wampirem, a ona człowiekiem.

Był drapieżnikiem, a ona ofiarą.

Był miłością jej życia, a ona jego słabością".

"Velvet" to książka, na którą długo czekałam.

Nie mogłam się doczekać kontynuacji losów bohaterów z "Vermillion" byłam bardzo ciekawa, jak potoczy się ich życie.

Po dość zaskakującym zakończeniu, autorka od razu wrzuca nas w wir wydarzeń, więc warto poznać najpierw pierwszy tom.

Nie brakuje tu tajemnic, namiętności oraz scen mrożących krew w żyłach.

"Velvet" należy do gatunku romantasy, po który ostatnio chętnie sięgam.

Powiem Wam, że tu nie zabraknie Wam też momentów, kiedy autorka zmusza nas do refleksji nad motywem miłości, przemijania, oraz poświęcenia. Jak dla mnie książkę czyta się bardzo szybko, choć muszę przyznać, że w tym tomie jakoś mniej polubiłam bohaterów, ale to nie znaczy, że im nie kibicowałam, są barwnymi postaciami, a ich relacja nie raz wywołała gęsią skórkę na rękach a po plecach przechodził prąd. Nie brakuje tu emocji. Książka każdą stroną wciąga a akcja nie raz potrafi zaskoczyć.

No i na koniec powiem Wam, że autorka rozkochała mnie w swoim lekkim piórze, nie boi się dość odważnych opisów, przy których wyobraźnia działa na najwyższych obrotach.

Jak dla mnie cała dylogia warta jest zarwania nocy, poświęcenia jej dnia czy nawet całego weekendu.

Polecam ❣️, bo....

"Martwe serce potrafi kochać równie mocno co bijące".

„Był wampirem, a ona człowiekiem.

Był drapieżnikiem, a ona ofiarą.

Był miłością jej życia, a ona jego słabością”.

🍷

Od mrożących krew w żyłach wydarzeń z pierwszej części Dylogii Regnum Noctis mija dziesięć lat. Tonny skutecznie ukrywa swoje istnienie, a cały wampirzy świat uważają za zmarłą włącznie z Thaddeusem, który wciąż opłakuje ukochaną. Przyszedł w końcu czas, kiedy dziewczyna musi podjąć decyzję. Jeśli chce znów zobaczyć Deusa i stać się częścią jego życia musi wrócić do roli Sommeliera. Decyzja na pozór prosta, bo serce Tonny, aż rwie się do ukochanego wcale nie jest taka łatwa. Jest bowiem ktoś, o kim dziewczyna nie może zapomnieć, decydując się na tak ważny krok. Ktoś, kogo chce chronić i kogo nie może dopuścić do mrocznego i niebezpiecznego świata wampirów.

Podczas gdy Tonny bije się z myślami w Thaddeusie rodzi się niewyobrażalny gniew, który w połączeniu z żalem tworzy niebezpieczną mieszankę. Ma już dość życia jak więzień na ciągłych usługach Charioce'a. To właśnie de la Gardie zawsze staje na drodze do jego szczęścia i Deus coraz częściej zastanawia się, jakby to było wymazać go z powierzchni ziemi…

Jaką decyzję podejmie Tonny. Kogo chroni? Czy Thaddeus uwolni się z więzów swojego Lorda?

🍷

„Velvet” nie zaskoczyło mnie tak bardzo jak „Vermillion“, jednak nie znaczy to, że było gorsze. Ta część jest równie wciągająca i pełna emocji. Byłam szalenie ciekawa, jak potoczą się losy Tonny i nie zdziwiło mnie, jaką decyzją ostatecznie podjęła. Nie powiem, serce mi się ścisnęło, kiedy Deus poznał jej plan. Bardzo cierpieli. Oboje.

🍷

Oczywiście mogłabym powiedzieć, że dla mnie ta historia potoczyła się za szybko, ale to tylko dlatego, że żal mi było ją kończyć. Polubiłam Tonny, a Thaddeus wciąż pozostał postacią nie do końca odkrytą. Jednak to właśnie ta nutka tajemniczości czyni go tak ciekawym. Nie przewidzisz jak się zachowa ani, co dokładnie siedzi mu w głowie. Możesz się jedynie domyślać. Tonny natomiast zmieniła się bardzo na przestrzeni tych dwóch tomów. Przyjemnie było tą przemianą obserwować. W końcu poznała emocje i się z nimi oswoiła. W końcu zaczęła czuć. Żyć.

🍷

S. C. Alekto to autorka, która zaskoczyła mnie oryginalnością swojego pióra. Pisze lekkim stylem, a przy tym nie boi się odważnych i dość obrazowych opisów wydarzeń. Moja wyobraźnia podczas czytania Vermillionu oraz Velvet szalała i żałuję, że ta historia zamyka się w dwóch tomach.

🍷

Jeśli szukacie wciągającej, przepełnionej mrokiem, ale również miłością historii z wampirami w roli głównej to ta dylogia powinna was zainteresować. Ze swojej strony gorąco wam ją polecam.