Uwikłani w przeszłości

Jak wiecie lubię sięgać po debiuty. Są takie , które mnie zachwycają ale i takie, które dla mnie są drogą przez mękę. Niestety właśnie trafiłam na ten drugi..

Nadia to młoda dziewczyna, która nie ma lekko, ojciec pije, znęca się nad nią, na matkę też jakoś specjalnie nie może liczyć, ponieważ i ona pije. Kiedyś było inaczej, kiedyś była jeszcze z nimi jej siostra a ona wtedy była córeczką tatusia, jednak jej siostra odeszła i zaczął się jej koszmar.

To mogłaby być dobra książka, lecz niestety nią nie jest. A teraz napiszę dlaczego.

Historia jako historia. Córka, która kiedyś była ulubienicą ojca ,teraz znosi z jego strony same przykrości, krzyki, przemoc fizyczna i psychiczna, matka szuka zapomnienia w alkoholu, tatuś pije i inne takie no i hazard.

Nadia jednak w tej całej tragedii chce skończyć szkołę , co jest wielce chwalebne, dziewczyna się na dodatek samookalecza. Prawda o tym co sobie robi wychodzi na jaw, pomaga jej wtedy profesor z liceum.

W dniu swoich urodzin poznaje przystojnego Rafała, który tak się okazuje, jest policjantem i od razu między nimi iskrzy. Od tej chwili Nadia ma o kim śnić , mężczyzna również.

Pewnego wieczoru, niestety dziewczynę dosięga tragedia, jej ojciec przegrał ją w karty i dochodzi do brutalnego gwałtu. Udaje się po wszystkim uciec, oczywiście do Rafała na dodatek zabiera ze sobą psa 🤦 no bo o tym myślałaby każda kobieta na jej miejscu 🤔

Oczywiście, Pan policjant jej pomaga, zaprzyjaźniają się,ona zdaje maturę, dostaje się na studia. Wyjeżdża, według autorki, na wyspę 🤔 lecz akcja dzieje się w Polsce 🤦

A wyspa jak sama nazwa wskazuje, to miejsce z każdej strony otoczone przez morze.. No ale, okey.. idźmy dalej , w te absurdy...Nadia odkryła tajemniczą grotę 🤔🤦 eee ..

"Poprzedniego dnia, po skończonej pracy, udałam się na jedną z bardziej skalistych plaż, gdzie odkryłam niesamowite miejsce. Była to mała, podwodna jaskinia, która od razu skojarzyła mi się z serialem oglądanym w dzieciństwie. Jaskinię odkryłam zupełnie przypadkiem, kiedy wspinałam się po skałkach. Chciałam mieć lepszy widok na zachodzące słońce, ale wtedy zauważyłam otwór i mieniącą się błękitem wodę. Próbowałam dojść do tego, jak tam wejść, aż w końcu weszłam do wody.

Kiedy zanurzyłam się na wystarczającą głębokość, patrząc przez okulary, które od jakiegoś czasu zabierałam ze sobą, dostrzegłam szczelinę. Nabrałam dużą ilość powietrza w płuca i ponownie zanurkowałam. Po kilkunastu sekundach wypłynęłam na powierzchnię, a wtedy ujrzałam najpiękniejsze miejsce na ziemi. Moją samotnię"

No cóż, w Polsce tak jak pisałam wcześniej, nie ma takowych miejsc, tym bardziej wysp bo nie jesteśmy otoczeni przez morze, a więc, ktoś tu jest na bakier z Geografią Polski 🤔 Karygodny brak Reaserchu!!

Nadia po gwałcie , dochodzi bardzo szybko do siebie, to kolejny absurdalny punkt.

Oczywiście zakochuje się w Rafale, nikt jej tego oczywiście nie broni , jednak po takiej traumie? Cóż nie sądzę.

Generalnie Książa kończy się happy endem, no bo jakżeby inaczej.

Tatuś, trafia do więzienia, mama po pobiciu trafia do HOSPICJUM 🤦🤦🙉 ..bo tam umieścił ją mąż..

👇👇👇

Jeśli wpisze się w wyszukiwarkę pytanie odnośnie tego miejsca , dowiemy się, że ..

-Skierowanie do hospicjum może wystawić lekarz rodzinny lub specjalista, który leczył pacjenta z powodu nowotworu. Na dokumencie potwierdza, że skończyło się przyczynowe leczenie choroby. Pacjent lub jego opiekun składa też oświadczenie, w którym wyraża zgodę na opiekę hospicjum

- źródło - gazeta wyborcza

I takich rewelacji jest tam jeszcze kilka. Nie mogę wspomnieć o dialogach, masakra 🤦miałam wrażenie, że napisała to niedojrzała nastolatka .. Kto to dopuścił do druku, nie mam pojęcia.

Ogólnie, reaserchu brak, spłycenie ważkich tematów, fantazja odnośnie geografii Polski..

W zasadzie może już skrócę wasze męki, choć Ja zmęczyłam się strasznie. Bo niestety przeczytałam ją do końca, by nikt nie oskarżył mnie o wystawienie negatywnej opinii bez poznania całości. Według mnie jest to marna inspiracja pewną książkią, a tamta historia jest wyjątkowa i daleko temu ksiażczydle do niej.

Reasumując, nie polecam nikomu, chyba, że lubicie się torturować.

Pierwsze spotkanie z piórem Pauliny Ampulskiej, udany debiut kobiety, która dopiero rozpoczyna przygodę w śwecie wydawniczym 💕 Jak bawiłyśmy się w trakcie czytania tej książki już za chwile 💕 Bo teraz chciałabyśmy podziękować za możliwość objęcia ambasadurą książki poruszjącej trudne tematy dojrzewania i wchodzenia w dorosłość mimo przeszkód losu. 🙂 ❤️

Historia prowadzona przez autorkę ciągle zaprzątała mi myśli w przerwach od czytania. Nadia okazała się być kobietą pełną siły i samozaparcia. Przeżyła w życiu więcej niż nie jeden dorosły. Poniewierana i nieszanowana przez rodziców robiła wszytsko aby przetrwać.😔 Pewnego dnia ustaliła sobie cel w życiu. Zakończyć szkole z jak najlepszym wynikiem i wyjechać na studia z dala od rodzinnego domu, który tylko ją niszczył. I właśnie takim podejściem bardzo mi zaimponowała. Udowodniła, że życie nie kończy się na przeżytych upadkach. Postanowiła się wznieść mimo tego, że wszystko dookoła ciągnęło ją w dół. Spotkała na swojej drodze życzliwych ludzi którzy pomogli jej osiągnąć sukces. Między innymi spotkała Rafała, który okazał się być opiekuńczym mężczyzną. Zaoferował pomoc Nadii nie oczekując niczego w zamian. Zaopiekował się nie tylko nią ale również wziął pod swój dach jej psinkę 😍. Taak, tym zaimponował nam podwójnie ❤️😍

Chociaż książka nie razi efektem "wow" z pewnością pozostanie mi w pamięci, ze wzgledu na prawdziwość przedstawionej historii. Czytałam ją z ogromnym zaciekawieniem zadając stale pytanie co będzie dalej?Jak poradzi sobie Nadia? Czy Rafał pozostanie w jej życiu gdy wyjedzie na studia?

"– Myślisz, że nam się uda?

– Oczywiście, że tak Nadio. Nie chciałbym cię stracić. Chcę być przy tobie, gdy tylko zapragniesz mojej bliskości. Nie pozwolę, by inny mężczyzna oplatał cię ramionami. Należysz do mnie. Jesteś jak szept, podczas gdy reszta świata krzyczy."

Pióro autorki okazało się być bardzo przyjemne 😍 na tyle, że błędy w tekście nie robiły na mnie wrażenia. Ale ciekawa przyjemna fabuła o silnej młodej dorosłej zupełnie przysłoniła mi te niedoskonałości ❤️ Polecamy książkę, każdej grupie wiekowej, każdy znajdzie w niej coś dla siebie 🙂 a w szczególności parę pięknych, wzruszających cytatów 💕

Nadia to młoda dziewczyna, która każdego dnia mierzy się z agresją i wyzwiskami ze strony swojego ojca. Nie może liczyć na pomoc matki, która woli alkohol. Marzy, aby wyrwać się z tego przeklętego domu i zacząć od nowa. Kiedy dochodzi do tragicznego zdarzenia, dziewczyna ucieka, a z pomocą przychodzi jej policjant Rafał, które przypadkowo poznała. Odtąd jej życie zmienia się diametralnie. Niestety, nic co dobre, nie trwa wiecznie. Tęsknota za Rafałem i wieści ze znienawidzonego domu, zmuszą ją do powrotu. Czy Nadia w końcu uwolni się od przeszłości?

Na wstępie chciałabym ogromnie pogratulować autorce wydania Uwikłanych. Przebyła długą drogę, straciła wiele nerwów, aż w końcu udało się spełnić marzenie i na półkach w księgarniach można znaleźć tę książkę. Recenzję zacznę od plusów. Przede wszystkim jestem zakochana w okładce 😍 Jest piękna, cudowna, niesamowita! Bez wątpienia będzie ozdobą na mojej półce. Następną rzeczą, którą absolutnie pokochałam od razu, jest cytat: "Mów do mnie szeptem, z krzykiem umiera świat". Kiedy pierwszy raz go przeczytałam, aż miałam ciarki. Niby nic, kilka słów, a zrobiły na mnie wrażenie. Historia, którą przedstawiła autorka, jest lekka i mimo że porusza trudne tematy przemocy domowej, nie były one dosadnie opisane. Wszystko skupiało się na Nadii, która postanowiła uciec z domu i zacząć życie od nowa. Obserwujemy jak ta niepewna siebie, skromna, szara myszka odżywa i nawiązuje bliższe relacje z innymi. Dzięki temu ma wokół siebie przyjaciół, na których może liczyć w każdej sytuacji. Ma również swojego policjanta, który o nią bardzo dba. Postaci są ciekawie wykreowane. Według mnie ta historia miała potencjał. No właśnie, miała. I tu pojawia się minus. Duży minus, na który muszę niestety zwrócić uwagę. Mówię tutaj o korekcie. Mam ogromny żal do wydawnictwa, że wypuściło książkę w takim stanie. Osoba, która robiła tu korektę, powinna płonąć ze wstydu i więcej nie zabierać się za rzeczy, o których nie ma pojęcia. Ciężko było skupić się na samej fabule, bo w oczy raziły mnie liczne błędy. Uważam, że wydawnictwo zdeptało potencjał tej książki, a każdy, kto nie ma pojęcia, jak przebiega proces wydawania książki, uzna, że wina leży po stronie autorki. Każdy autor marzy, aby jego książka była dopieszczona w najdrobniejszych szczegółach, oddaje ją w ręce wydawcy z nadzieją, że tak właśnie będzie. Mam nadzieję, że zostaną wyciągnięte wnioski z tej sytuacji. Podsumowując, jest to ciekawa historia i to właśnie ją oceniam. Oczywiście było kilka niedociągnięć, ale jak na debiut, uważam, że autorka sobie nieźle poradziła. Trzymam za nią kciuki i czekam na jej kolejne książki. Wierzę, że z każdą kolejną będzie coraz lepiej.

Poznajemy w tej historii życie Nadii które nie jest łatwe. Wydawało by się ze jest córeczką tatusia. Ale po wyprowadzce starszej siostry z rodzinnego domu , ojciec zaczyna wyżywać się właśnie na niej . Matka coraz więcej pije, A ojciec nie cofnie się przed niczym . Dochodzi do drastycznych wydarzeń które autorka nam przedstawiła w idealny sposób niczego tam nie brakowało. Gdy miało być smutno było mi smutno gdy było brutalnie to tak było. A gdy bohaterka byla szczęśliwa było te szczęście czuć.

Przypadkowe spotkanie, krótka rozmowa zmienia wszystko . Poznajemy Rafała policjanta . Ale ON też ma za sobą smutne sytuacje . Jest zauroczony w dziewczynie od początku. Można by powiedzieć że sympatia pojawia się od razu i że jest love ale mamy równowagę w tym wszystkim. Autorka chciała nam przekazać że miłość jest piękna i nas podnosi. Ale również jest zwrot akcji gdy jest wszystko idealnie nagle jeden telefon zmienia wszystko i bohaterka musi wrócić do swojego domu rodzinnego .

Jako debiut autorka na prawdę chwyciła się trudnych tematów ale idealnie je przedstawiła więc jest jak najbardziej na plus . Prosty język i znakomite dialogi sprawiają że przez książkę się płynie I chce się z Nadia spędzić więcej czasu . Historia pokazuje jak inni ludzie są obojętni na kogoś krzywdę. A zarazem jak komuś innemu zależy by z tej krzywdy go wyciągnąć.

A czy historia Nadii kończy się happy endem u boku Rafała czy powrotem do swojego świata krzywd musicie przekonać się sami . Ja polecam wam sięgnąć po książkę bo ta historia różni się zdecydowanie od każdych poprzednich znanych mi książek.