Utracona godzina. Straceńcy Madsa Voortena. Tom 2

Przez długi czas przyglądałam się książkom Marcina Mortki. Miałam plany, aby się z nimi zapoznać, ale cały czas te plany odkładałam. Widziałam, że autor wydaje co jakiś czas nową książkę, a te zbierały dobre opinie. W końcu zdecydowałam się na przeczytanie serii „Straceńcy Madsa Voortena”. Pierwsza część, czyli „Mroźny szlak” przypadła mi do gustu. Byłam ciekawa kolejnej. Długo nie musiałam czekać i w moje łapki wpadła druga część, czyli „Utracona godzina”.

Do czytania książki „Utracona godzina” podeszłam z niemałym podekscytowaniem. Chciałam szybko się dowiedzieć co czeka bohaterów w tej części. No i szybko się dowiedziałam, gdyż udało mi się ją przeczytać w jakimś super ekspresowym tempie. Zaczęłam czytać, a po chwili ją kończyłam. Wciągnęłam się i nie zauważyłam kiedy zleciał czas. Przez długi czas zastanawiałam się czym była spowodowana ta tytułowa utracona godzina i do czego doprowadzi.

Książkę „Utracona godzina” czytałam z żywym zainteresowaniem, co spowodowało, że nie zauważyłam, kiedy przebyłam całą podróż z bohaterami. Po raz drugi przekonałam się, że lubię bohaterów, podoba mi się różnorodność postaci oraz styl autora trafia w mój gust czytelniczy. Wciągnęłam się w tę serię Mortki i zamierzam poznać jej wszystkie części. Przede mną powrót do czasu przed pierwszą częścią, bo zamierzam przeczytać ułamkowe części.

Walka wbrew sobie.

Poznany przez nas wiosną Mads Voorten i jego oddział straceńców (toczący powstańczą walkę o wyzwolenie Rozkrzyczanych Krain) powraca w drugiej odsłonie cyklu autorstwa Marcina Mortki. Powstańczy sukces opisany w poprzednim tomie serii jest obiecujący, jednak nie na tyle, aby spowodować... odwrót wroga. A tymczasem wrogowie ewidentnie się wycofują - dlaczego? Ta tajemnica jest o wiele głębsza, niż można byłoby sądzić. Drugi tom cyklu zapowiada się naprawdę świetnie i - myślę, że mogę to otwarcie po skończonej lekturze powiedzieć - wydaje się być jeszcze lepszy, niż odsłona numer jeden!

Nowy cykl Marcina Mortki wymaga w tym miejscu pewnego nakreślenia tła całej tej historii. Rzecz rozgrywa się, jako się rzekło, w Rozkrzyczanych Krainach. Ten kiedyś piękny i dumny świat składał się z wielu (co prawda podzielonych, ale jednak suwerennych i wolnych) królestw ludzi, krasnoludów i elfów. Kres temu stanowi rzeczy położyła Smocza Napaść, czyli najazd wrogich sił, które wyznawały wiarę w potężną i władającą złowrogą magią Smoczycę. Z początku najeźdźców było niewielu, jednak żelazne hufce miejscowych bardzo szybko zostały pokonane, a wszystko to za sprawą Smoczycy, która była w stanie rzucać na wrogów straszliwe przekleństwa, odbierające podstawowe atuty mieszkańcom Rozkrzyczanych Krain (jednym odbierała w ten sposób mowę, innym zdolność rozróżniania kolorów, co w efekcie czyniło zbrojnych kompletnie bezbronnych na polach bitew). W ten sposób Smoczyca i jej poplecznicy (zwani pogardliwie Smoszczurami) opanowali wszystkie wolne dotąd krainy...

Generalnie rzecz biorąc wieść niesie, że Mads Voorten – Ostrze Burzy i jeden z najsłynniejszych dowódców powstania przeciwko Tuistanom – zginął podczas szturmu na Brzask. Zakrawa to na ironię losu, bo sami Tuistanie porzucili zagrabione ziemie bez walki. Skoro jednak Voorten zginął, to kto ściga wycofującą się armię wroga? I, jak już wspomniano, przed czym właściwie cofa się owa armia? Radość ze zwycięstwa podszyta jest niepewnością, tym bardziej że w stronę Brzasku zmierzają delegacje wyzwolonych królestw, by radzić nad przyszłością Rozkrzyczanych Krain. Elinaare, była Smocza Strażniczka, a obecnie namiestniczka zdobytej stolicy, wie, że negocjacje będą równie zaciekłe jak dotychczasowe boje, a jednocześnie dręczy ją przeczucie, że zwycięstwo przyszło zbyt łatwo...

Książkowe bestsellery Księgarni Tania Książka to zawsze książki wyjątkowe, które cieszą się niesłabnącą popularnością wśród czytelników. To tak naprawdę odbiorca określa to, co jest w danej chwili bestsellerem - jak widać popyt na dobrą, polską fantastykę nie słabnie (podobnie jak zainteresowanie książkami Marcina Mortki). To cieszy.

Mortka trzyma bardzo dobry poziom całej historii, świetnie rozkręca fabułę i ukierunkowuje ją w stronę, która tylko i wyłącznie zwiększa zainteresowanie czytelnika. Z powstańczej partyzantki zmieniamy bowiem stopniowo perspektywę na konieczność niepewnej co do wyniku walki o ocalenie całego świata. Brzmi epicko i zapewniam - tak właśnie jest!

Nie bez znaczenia pozostaje w tym kontekście postać samego Voortena, który nie jest jedynie charyzmatycznym, przebiegłym, odważnym i utalentowanym przywódcą, lecz także zwykłym, zmęczonym już tym wszystkim w gruncie rzeczy człowiekiem, który dość ma już walki i chciałby jedynie ocalić swą ukochaną, a następnie... po prostu odpocząć. Nie jest mu to jednak dane. Czy kiedykolwiek osiągnie pożądany przez siebie stan rzeczy? Być może dowiemy się tego w kolejnym tomie.

"Straceńcy Madsa Voortena" to bez wątpienia kawał dobrej roboty spod znaku dark fantasy. Mortka pisał już o wikingach, o piratach, o arcysympatycznych drużynach złożonych z ludzi, gnomów, elfów i guślarzy, a teraz przyszedł czas na naprawdę rozbudowany świat z magią i smokami w rolach głównych. Z całą pewnością sięgnę po kolejny tom tej historii.

Polecam także pierwszy tom cyklu "Straceńcy Madsa Voortena" - "Mroźny szlak".

Raz jeszcze zapraszam do działu "Bestsellery" Księgarni Tania Książka.

Książka zrecenzowana dzięki uprzejmości Księgarni [Adres usunięty]

#utraconagodzina #straceńcymadsavoortena #marcinmortka #bloggujezTK #taniaksiazka #księgarniataniaksiążka #darkfantasy #madsvoorten #rozkrzyczanekrainy #smoszczury #cosnapolce #fantasy #dobraksiazka #czytamksiazki #bookstagram #bookreview #bookstagrampolska #recommendedbooks

[Adres usunięty]

Mortka wie jak utrzymać całe napięcie. Tak aby czytelnik nie do końca zdawał sobie sprawę z tego, że tyle godzin można jednym ciągiem spędzić podczas czytania. Aj, nie zorientowałam się, że wieczór nadszedł bo koniecznie chciałam dowiedzieć się co będzie dalej. Jeszcze trochę i całość połknęłabym na jeden raz. Taka dobra jest właśnie ta książka. Nie do końca zrozumiałam tytuł, ale ogół i tak oceniam bardzo pozytywnie. Trzeba jednak znać część pierwszą tej historii, aby móc zapoznać się z tą częścią.

Drugą część oceniam na dwie gwiazdki mniej od poprzedniczki, bo strasznie mnie wymęczyła. Cała seria zaczęła się dla mnie interesująco, świat wydawał się bogaty, był takim ogromnym miszmaszem elementów znanych z innych uniwersów. Niestety im dalej, tym gorzej. Miałam nadzieję, że w drugim tomie akcja się rozkręci, ale mam wrażenie, że wyszło jeszcze gorzej.

Moja uwaga uciekała daleko, gdzie pieprz rośnie. Nie umiałam się związać z żadnym bohaterem, wszyscy w końcu stali mi się totalnie obojętni. Mam wrażenie, że niewiele zapamiętam z tej książki, ale bynajmniej nie zrażam się do autora. Coś tutaj dzwoniło, ale nie w tym kościele, za jakiś czas może sprawdzę, jak na mnie podziałają inne jego książki.

Serię polecam przede wszystkim fanom fantastyki, a nuż widelec do was trafi, warto spróbować.