Upiorak

Izabela Bucka „Upiorak”

„Śmierć może zdarzyć się w każdym miejscu.”

Wera wraz ze swoim mężem Kamilem przeprowadzają się malowniczego miejsca, by zapomnieć o traumatycznej przeszłości. Chcą zacząć życie na nowo i mają nadzieję, że umocnią tym swój związek. Szumilaski to siedlisko na pozór spokojne i odprężające ale do czasu... Tu kryje się mrok, zło i tajemnica. Podczas biegu po lesie Wera napotyka mężczyznę, który ubrany jest w mundur. Kobieta za wszelką cenę pragnie odkryć prawdę. Wiele lat temu mieszkańcy obawiali się seryjnego mordercy, który buszował po leśnej gęstwinie w poszukiwaniu młodej zdobyczy, by najpierw ją zgwałcić a później zabić. Od tego momentu robi się dziwnie i przerażająco a ludzie zaczynają znikać. Czy upiór powrócił?

„Upiora. Upioraka. Tym był dla nas. Potworem.”

Genialny pomysł na mrożącą krew w żyłach legendę. Czytając miałam dreszcze na ciele. Dodatkowym atutem są elementy historyczne i inspiracja, którą kierowała się autorka. Postacie nietuzinkowe. Główna bohaterka zmagająca się z depresją, która nie wie, co jest jawą, a co wyobrażeniem. Sąsiedzi nieufni i podejrzliwi.

Okładka niesamowicie przyciąga oko czytelnika, w środku książki każdy rozdział zaczyna się od ilustracji pewnej dziewczyny w puszczy. Potęgują cudowne opisy lasu. 🌿

Sielska powieść z złowieszczym klimatem. Polecam! 👌

„A największy strach wraca, kiedy przypomina sobie, co oznacza zaszczucie. To lęk przed własnym cieniem, który zawsze pojawia się z innej strony. Jak syk tuż za twoim uchem.”

#upiorak to na pewno książka obyczajowa, jak najbardziej wielowątkowa, tak jak napisała sama autorka. Dla mnie jednak z elementami thrillera. Są zaginięcia, są morderstwa. Jest też zabójca i gwałciciel, który przed laty został nazwany Upiorakiem.

Zacznijmy od wydania. Po pierwsze biały papier co dla mnie jest rzadkością. Chociaż muszę powiedzieć, że coraz częściej spotykam książki na takim papierze. Kartki nie są takie szorstkie. Ja uwielbiam 😁 Taki mój osobisty fetysz 🤣 Każdy z rozdziałów rozpoczyna się takim samym zdjęciem. Domniemam, że to główna bohaterka Wera i las w Szumilaskach. Super. 💪

Okładka przyciąga wzrok. Jest mroczna, a nawet przerażająca. To dla tych co wybierają książki po okładce 😜

Akcja toczy się w malutkiej, letniskowej miejscowości Szumilaski, położonej na skraju lasu. Wera wraz z Kamilem przeprowadza się do nowego domu. Z dala od miasta postanawiają odpocząć po śmierci już dwójki nowo narodzonych dzieci. Do tej pory nie było im dane zostać rodzicami. Spokój, przemyślenia i odpoczynek, to wszystko czego teraz potrzebują. Ale czy to dostaną? Czy Wera jest wstanie odpocząć, poznając historię swoich sąsiadów. Po pewnym czasie ma wrażenie, że każdy skrywa jakąś tajemnice. Nikt nie mówi jej całej prawdy.

Szumilaski mimo, że są mała miejscowością kryją mnóstwo złego. Mężczyzna zwany Upiorakiem, który napadał, gwałcił i zabijał przed laty powraca. Ale jak to możliwe? Przecież wszyscy twierdzą, że ON nie żyje. Że powiesił się w lesie. Chociaż jego żona mówi, że to na pewno nie on. Że był niewinny.

Kim jest tajemniczy Upiorak? Jakie historie pozna Wera i do czego to doprowadzi?

Książka od samego początku mnie wciągnęła. Z oddziału na rozdział coraz bardziej wciągała mnie historia Szumilasek... z pozoru małej, spokojnej miejscowości.

Ponad 400 stron świetnej lektury, ale uwierzcie, czyta się szybko. Z rozdziału na rozdział pojawiają się nowi bohaterowie, nowe wątki, które wymagają rozwiązania. Główna bohaterka jest mocno zaangażowana w sprawę Upioraka.

Czy Wera odnajdzie spokój? Jaką tajemnicę skrywa przed nią mąż? Czy w końcu dowiedzą się kim był Upiorak? Przekonajcie się sami. Mnie zakończenie zaskoczyło