Upiór w ruderze

Wciągająca rozrywkowa historia jak działały upiory i zjawy w różnych czasach :).

Jak zwykle krótko i genialnie. Przezcytalem wszystkie książki pana Pilipiuka i tym rażeń=m nie zawiodłem się. Książka jest idealna, kiedy ma się tylko chwilę na czytanie. W każdym momencie można do niej wrócić i zanurzyć się w świat absurdu jego bohaterów.

Upiór w ruderze jest to pierwsza książka Andrzeja Pilipiuka jaka miałam okazję przeczytać i dzięki temu poznać choć trochę twórczość autora. Niestety z tego względu nie jestem w stanie porównać tej książki z innymi jego pozycjami. Szczerze się przyznam, że obawiałam się czy ta książka mi się spodoba, gdyż rzadko sięgam po takie gatunki książek jak fantasty, ale bardzo się cieszę, że ta powieść wpadła mi w ręce, bo przypadła mi do gustu tak, że z miłą chęcią nadrobię inne pozycję tego autora. Idealna książka na lato, dobra zabawa przy niej murowana.😃 Przyznaję bez bicia, że sytuację, które się tam działy sprawiały, że na mojej twarzy, nie jeden raz a kilka pojawił się uśmiech. Podobały mi się ilustracje, które zostały umieszczone w tej książce, dzięki temu zabiegowi na prawdę milej czytało się tę powieść.

👻👻👻👻👻👻

A wszystko się zaczęło od trzech niewiast, które przez swoją głupotę zginęły, a ich pokutą jest spędzenie jako duchy 500 lat na ziemi w swojej posiadłości czyli zamku w Liszkowie. Książka została podzielona na 8 rozdziałów a każdy z nich odkrywa się w innych latach oddalonych od siebie w różnych odstępach czasowych nawet ponad 100 letnich. Każdy rozdział opowiada historię, która miała miejsce w Liszkowie, oczywiście nie zabraknie w żadnym rozdziale duchów młodych kobiet. Mi osobiście najbardziej podobała się rozdział PGR którego akcja rozgrywała się w 1952 roku. Najmniej przypadł mi ostatni rozdział, którego akcja rozgrywała się w przyszłości, ale więcej nie będę wam zdradzać musicie koniecznie na właśnie skórze się przekonać czy polubicie się z twórczością tego autora tak jak ja 😀

Nadszedł czas na kolejną przygodę z twórczością pana Pilipiuka. Historię o wdzięcznym tytule ,,Upiór w ruderze”, podczas lektury której poznamy trzy panny, których losy kończą się z pozoru dość szybko, choć nie jest to bynajmniej koniec ich opowieści, a dopiero początek. Jeżeli jesteście ciekawi, o co w tym wszystkim chodzi, zapraszam do lektury!

Nasza historia zaczyna się w roku 1812 w Liszkowie. Poznajemy tam dwie szlachetnie urodzone panny i ich służącą, przy czym żadna z owych bohaterek rozsądkiem nie grzeszy, a w dodatku, że panie szlachcianki za dużo wolnego czasu posiadają, w ich głowach rodzą się szalone pomysły. I tak przy próbie oddania salwy wszystkie trzy tracą życie. Jakby tego było mało, okazuje się, że nie były jedynymi ofiarami owego wybryku i za ten oraz inne grzeszki zostają skazane na pięćset lat pokuty. A nam przyjdzie im towarzyszyć w ich życiu pozagrobowym.

,,Upiór w ruderze” to zbiór ośmiu historii, podczas których obserwujemy kolejne lata pokuty naszych bohaterek. A trzeba przyznać, że ich życie pośmiertne jest nad wyraz ciekawsze od tego, co spotkało je podczas dość krótkiego żywota. Andrzej Pilipiuk co rusz zaskakuje czytelnika kuriozalnymi pomysłami, poczynając od chyba najbardziej absurdalnego sądu nad duszami, a kończąc na… A tego nikomu oczywiście nie zdradzę, powiem wyłącznie iż zanim dojdziemy do równie komicznego zakończenia całej farsy, to przyjdzie nam między innymi poobserwować walki między oddziałami partyzantów i niemieckimi siłami, Spotkamy Majora NKWD, komunistów, artystów. Okaże się, że całkiem spora gromada ciekawych indywiduów odwiedzi dworek w Liszkowie. I dla każdej z tych osób z pewnością wizyta w tym miejscu będzie na swój sposób wyjątkowa.

Całość stanowi lekką lekturę, pełną humoru i groteski. Bohaterowie nie raz przywodzą na myśl karykatury, bowiem co rusz autor wyciąga na wierzch jedną z ich cech wyolbrzymiając ją i czyniąc z niej kolejny powód do śmiechu. Do tego wszystkiego trzeba dodać oczywiście, że książka została wydana na wysokim poziomie, a całość pięknie uzupełniają ilustracje Andrzeja Łaski.

,,Upiór w ruderze” to naprawdę zwariowany zbiór opowiadań. Poczynając od szalonego początku i pomysłu na fabułę książki, a kończąc na równie, chciałoby się powiedzieć, kosmicznym zakończeniu! Co najważniejsze jednak ta ogromna dawka absurdalnych pomysłów tworzy książkę idealną w sam raz by się nieco zrelaksować i pośmiać przy lekturze. Tak więc zapraszam do poznania takich jednych potępionych duszyczek.

Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.

Historia opowiedziana w tej książce przez Andrzeja Pilipiuka jest naprawdę porywająca. Najbardziej urzekł mnie wyjątkowo kontrowersyjny epilog.