W biografii każdego człowieka są miejsca, o których może powiedzieć, że wpłynęły na jego życie. Z biegiem lat nabierają szczególnego znaczenia, coraz bardziej uświadamiamy sobie, że gdyby się nie pojawiły, to zapewne większość przeżytych chwil nigdy nie byłaby naszym doświadczeniem. Zawsze te miejsca łączą się w naszej pamięci z określonymi osobami.
Dla mnie tą najważniejszą przestrzenią był i jest Uniwersytet Jagielloński, gdzie istotną rolę odegrało kilka postaci. Pół wieku obecności w tej Jagiellońskiej Wszechnicy stwarza perspektywę pozwalającą nie tylko na przywołanie pewnych zdarzeń, ale i na przekazanie wyrazów wdzięczności. Ten świat uniwersyteckich wartości, które mnie kształtowały, i wspomnienia ludzi, których spotkałem na drodze mojego akademickiego życia, były niezwykłym wsparciem w chwilach, kiedy jako nauczyciel akademicki, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego w kadencji 2020–2024 stawałem przed koniecznością obrony wartości, które uważałem za powiązane z ideą uniwersytetu.
Ze Wstępu
Jacek Popiel, profesor nauk humanistycznych na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, teatrolog, literaturoznawca, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego (2020–2024), w latach 1996–2002 rektor Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (obecnie Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego), członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności; autor prac z historii teatru i dramatu polskiego, opublikował między innymi: Sztuka dramatyczna Karola Huberta Rostworowskiego (1990); Dramat a teatr polski dwudziestolecia międzywojennego (1995); Historia dramatu. Antyk – średniowiecze (1996, wyd. II 2000); Los artysty w czasach zniewolenia. Teatr Rapsodyczny 1941–1967 (2006); Teatr Danuty Michałowskiej. Od „Króla-Ducha” do „Tryptyku rzymskiego” (2011): Czy teatr może zbawić człowieka? Karol Wojtyła w labiryncie sztuki (2024).
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii biografie i autobiografie
Jaką główną tematykę porusza Jacek Popiel w swojej najnowszej publikacji?
Książka stanowi osobistą refleksję nad pięćdziesięcioletnią obecnością autora w murach Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jacek Popiel skupia się na wartościach akademickich, które ukształtowały jego drogę zawodową i życiową. Czytelnik znajdzie tu wspomnienia o kluczowych postaciach krakowskiej nauki oraz analizę idei wolności w kontekście szkolnictwa wyższego. Jest to przede wszystkim hołd dla tradycji Jagiellońskiej Wszechnicy i ludzi tworzących jej historię.
Czy książka "Uniwersytet przestrzenią wolności" opisuje kulisy sprawowania funkcji rektora?
Autor szczegółowo przybliża wyzwania związane z pełnieniem funkcji rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 2020-2024. Jacek Popiel opisuje momenty, w których musiał stawać w obronie fundamentalnych wartości akademickich w trudnych realiach społecznych. Publikacja rzuca światło na odpowiedzialność lidera za wspólnotę uniwersytecką w dobie współczesnych przemian. Tekst łączy osobiste doświadczenia z etycznym wymiarem zarządzania prestiżową instytucją naukową.
Dla jakiego typu czytelnika ta biografia może okazać się zbyt specyficzna?
Publikacja ta nie jest przeznaczona dla osób poszukujących lekkiej literatury biograficznej o charakterze sensacyjnym lub rozrywkowym. Treść koncentruje się na głębokich rozważaniach humanistycznych, etyce akademickiej oraz historii teatru i literatury. Czytelnicy niezwiązani ze środowiskiem naukowym lub niemający zainteresowań w obszarze szkolnictwa wyższego mogą uznać narrację za zbyt hermetyczną. Książka wymaga od odbiorcy skupienia oraz pewnego stopnia orientacji w realiach polskiego życia uniwersyteckiego.
Jaki zakres czasowy obejmują wspomnienia zawarte w tej książce?
Narracja obejmuje pół wieku działalności autora, koncentrując się na okresie od rozpoczęcia studiów po zakończenie kadencji rektorskiej. Czytelnik śledzi ewolucję polskiego szkolnictwa wyższego widzianą oczami studenta, profesora, a ostatecznie zwierzchnika uczelni. Autor przywołuje wydarzenia z przełomu wieków, które miały kluczowe znaczenie dla kształtowania się współczesnego oblicza Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jest to wielowymiarowy zapis przemian instytucjonalnych i mentalnościowych zachodzących w krakowskim środowisku akademickim.
Czy w treści znajdziemy wątki związane z pasją teatralną profesora Popiela?
Tak, publikacja silnie eksponuje dorobek autora jako wybitnego teatrologa i literaturoznawcy. Jacek Popiel łączy swoje doświadczenia rektorskie z perspektywą badacza dramatu, co nadaje książce unikalny, humanistyczny rys. Wspomnienia obejmują również czas kierowania krakowską szkołą teatralną, co pozwala lepiej zrozumieć wpływ sztuki na jego postrzeganie świata. Dzięki temu czytelnik otrzymuje pełny obraz intelektualisty, dla którego teatr i uniwersytet stanowią nierozerwalną całość.
