Umami. Jak smakuje Japonia

LEKTURA ABSOLUTNIE OBOWIĄZKOWA DLA MIŁOŚNIKÓW KUCHNI JAPOŃSKIEJ, SUSHIMASTERÓW, WŁAŚCICIELI LOKALI Z KUCHNIĄ JAPOŃSKĄ ORAZ WYBIERAJĄCYCH SIĘ W PODRÓŻ DO KRAJU KWITNĄCEJ WIŚNI!

Myślałem, że wiem trochę o kuchni japońskiej, o jej smakach rodzajach, produktach no, bo i byłem w tym kraju, w różnych lokalach opisywanych przez autora i jako właściciel firmy PR prowadziłem profile na social mediach dla kilku restauracji japońskich, ale po lekturze tej książki wiem, że nic nie wiem o kuchni Japonii, ale sporo się dowiedziałem i co najważniejsze wiem, gdzie szukać.

Takiej książki dotyczącej kuchni, jakiegokolwiek kraju nie było na polskim rynku. To drobiazgowa nieomal encyklopedia wiedzy o wszystkich aspektach gastronomii, ale także przewodnik wskazujący miejsca godne odwiedzenia, tanie a dobre i te, które "warto omijać". Autor samemu dotknął wszystkiego, o czym pisze, bo mieszka tam od 10 lat i był też [Adres usunięty]. przewodnikiem dla grup turystów przyjeżdżających do Japonii.

W książce znajdziemy wszystko od opisów łącznie z zakresem cenowym różnych rodzajów lokali gastronomicznych, po zwyczaje, dobre maniery i zachowania odwiedzających restaurację i kawiarnie, ale także praktyczne uwagi, że np. dawanie napiwków nie jest dobrze widziane, a właściwie jest swoistą obrazą. Autor rozbiera na czynniki pierwsze potrawy takie jak: sushi, które nie ma nic wspólnego z tym, co serwowane jest w Polsce i nie tylko (miałem okazję się o tym przekonać), ramen, japońską wołowinę wagyu łącznie ze sposobem hodowli i rozbioru mięsa. Dowiadujemy się, dlaczego niezwykle istotne jest odpowiednie obchodzenie się z rybami, ich przechowywanie i że nie są one podawane surowe, ale przetworzone [Adres usunięty]. poprzez dojrzewanie lub starzenie i czym różnią się te dwa pojęcia. I tak mógłbym wymieniać masę innych ważnych, a kompletnie nam pospolitym zjadaczom sushi czy ramenu, rzeczy, o których nie mamy bladego pojęcia, ale po co? Lepiej zajrzeć do lektury.

Książka dodatkowo opatrzona jest w barwne ilustracje, kilka przepisów, indeksy i słownik, a także rysunki poglądowe, ale także miejsca, na terenie Japonii, gdzie warto się wybrać, by znaleźć smakołyki charakterystyczne dla danego regionu.

Uprzedzam, ta książka nie nadaje się do czytania, ją trzeba poznawać, małymi kroczkami, bo ogrom wiedzy przytłacza, a cała masa japońskich określeń powoduje, że czytelnik nieco się gubi. Ale bez obaw wielokrotnie powtarzane pojęcia powodują, że zapamiętujemy: itame to kucharz, izakaya to lokal łączący w sobie cechy restauracji i bary, shime to danie kończące posiłek, a yokacho to wąskie uliczki pełne małych lokali.

Absolutnie znakomita lektura i kompendium wiedzy. Marzyłoby mi się, żeby w mojej opasłej kolekcji książek kulinarnych znalazły się tak opracowane kolejne tomy książek o kuchniach narodowych tych bardziej dla nas egzotycznych, napisanych przez kogoś, kto tak żyje w danym kraju, kogo ten temat pasjonuje, ale jest z cywilizacji europejskiej. Bo tylko taki autor jest w stanie odpowiedzieć na pytania, które dla każdego Japończyka są oczywistą oczywistością.

Gochisosama deshita - to była prawdziwa uczta!