Uleczę twe serce. Kaci Hadesa. Tom 2

"Mogła myśleć, że była dziełem diabła, ale była absolutnie bez wad. "

Delilah przez całe swoje życie wierzyła, że została stworzona przez szatana. Jej nadzwyczajna uroda miała bowiem kusić wszystkich mężczyzn, którzy mimo silnej woli nie potrafili się jej oprzeć, nawet jeśli popełniali w ten sposób największy grzech. Dziewczyna żyła w zamkniętej sekcie, gdzie wraz z pozostałymi "przeklętymi" mieszkała w odosobnieniu i brała udział w brutalnych aktach nawracania i wypędzania z jej ciała diabła. Gdy podczas akcji odbicia przez gang motocyklowy jej przyjaciółki Mae, wraz z trzecią dziewczyną zostają uratowane, Delilah jest przerażona. Nie podoba jej się śmierć najwyższych przywódców Zakonu, nie potrafi wyobrazić sobie życia w zupełnie innym miejscu, co gorsza, nie chce odejść, bo przecież traci w ten sposób szansę na zbawienie, a to jej jedyne pragnienie.

Jej przyjaciółka Mae zdążyła już poznać życie na wolności, przekonała się w jakim zakłamaniu wychowywała ją sekta, zaznała również miłości. Zabiera Delilah do klubu gangu, którym rządzi jej ukochany. Wie, że nowe doświadczenia z pewnością przytłoczą koleżankę, lecz jest to jednak o wiele bezpieczniejsze miejsce niż ich dotychczasowy dom. Czy jednak tak piękna kobieta może czuć się bezpiecznie w lokalu przepełnionym grzesznymi, spragnionymi motocyklistami?

"[motyla nóżka]. Utonąłem. Utonąłem, a to było moje piekło."

Kyler jest prawa ręką prezesa groźnego klubu i prawdziwym kobieciarzem. Nie zna zahamowań, wie, jak działa na kobiety i brutalnie to wykorzystuje. Najczęściej spędza czas z dwiema roznegliżowanymi bliźniaczkami, które bez żadnego oporu spełniają wszystkie jego zachcianki. Mężczyzna nie do końca rozumie, skąd jego fascynacja nowo przybyłą koleżanką Mae. Fakt, dostrzega wyjątkowe piękno Delilah, jednak jej skrajna religijność nie tylko go bawi, ale również przeraża. Niestety, im więcej czasu z nią przebywa, tym mniej może się jej oprzeć, dziewczyna staje się jego obsesją. Czy ma jakiekolwiek szanse u kobiety nienawidzącej swej urody i pragnącej za wszelką cenę wyzbyć się grzechu?

Pierwszy tom "Katów Hadesu" był jedną z lepszych pozycji, jakie poznałam w tym roku. Nie sposób zapomnieć tych obezwładniających emocji, jakie towarzyszyły mi jeszcze długo po lekturze, dlatego z niecierpliwością wyczekiwałam kontynuacji. Ciężko mi znaleźć słowa, by opisać radość, gdy książka w końcu do mnie dotarła. Tak, to zdecydowanie jedna z tych powieści, dla której czytelnik jest w stanie rzucić wszystko, pragnie zapomnieć o całym świecie i zanurzyć się w owej ekscytującej historii.

Druga część skupia się na kolejnej parze, ale oczywiście bohaterowie poprzedniczki nadal są obecni i odgrywają istotne role. Jeśli wydawać by się mogło, że to Mae miała poważne problemy z przystosowaniem się do nowych warunków i zrozumieniem, że Zakon wychowywał ją w kłamstwie, poznając Delilah, czytelnik doskonale widzi, że jej przyjaciółka poradziła sobie dość sprawnie. Główna bohaterka to wyjątkowo trudny przypadek, jej umysł i serce są przesiąknięte wszelkimi naukami, głoszonymi przez członków sekty. Wierzy w każde wypowiedziane słowo, w każde oskarżenie, jest w stanie ponownie przechodzić brutalne, wręcz bestialskie kary, byle tylko mężczyźni pozbawili jej ciało obecności szatana, uwolnili od grzechu.

Kłamstwa, jakie jej wpajano od dziecka, by móc całkowicie pozbyć się odpowiedzialności za własne, karygodne czyny, stały się dla niej niczym mantra. Nienawidzi swego piękna, wie, że nikt nie pokocha jej szczerze, mężczyźni są tylko oczarowani wyglądem, będącym dziełem diabła. Dodajmy do tego niezwykle grzeszne życie członków gangu motocyklowego i już zdajemy sobie sprawę, że obecne miejsce zamieszkania to dla niej prawdziwe piekło, z którego pragnie powrócić do dawnego domu.

"Kochałam moja siostrę, ten jej uroczy uśmiech pomógł mi dojść do siebie po bardzo mrocznych chwilach w moim życiu. Ale teraz czułam, że straciłam z nią więź. Akceptowała życie, którego nie mogłam zrozumieć, kochała człowieka, który jednym spojrzeniem mógłby kogoś spalić. Był ciemnowłosym, ogromnym, milczącym, ponurym, upadłym aniołem. Styx. Jego imię mówiło wszystko."

Kyler natomiast zaskakuje wszystkich, nawet samego siebie. To facet, który nie wierzy w miłość, nie potrzebuje jej, zdecydowanie woli rozrywkowy tryb życia. Stale otacza się pięknymi, wyzwolonymi, wulgarnymi kobietami, z jakimi zabawia się w przeróżny sposób. Oczywiste jest, że sam widok Delilah podnieca go do granic i nawet staroświecka suknia, w którą jest ubrana, nie uchroni jej przed odważnymi fantazjami czy propozycjami. Kto jednak mógłby przypuszczać, że obsesyjnie zakochana w religii, skromna dziewczyna nagle skruszy serce zastępcy prezesa i rozbudzi w nim uczucie, o istnieniu jakiego nawet nie miał pojęcia?

Co połączy tę dwójkę? Z pewnością będzie to uczucie beznadziejne, które zdaje się być od początku skazane na porażkę. Dwie skrajne osobowości o odmiennym systemie wartości, dramatyczna przeszłość, a także niebezpieczeństwo czyhające na każdym kroku, wszystko to nakreślone nadzwyczaj przystępnym i sugestywnym piórem niesłychanie zdolnej autorki!

Ta historia was pochłonie, zniewoli i zmiażdży emocjonalnie! Po wszystkim nie będziecie pewni, czy to działo się w książce, czy wam się śniło, a może jednak byliście tam obecni. Nieobliczalność i mroczny klimat klubu oraz odradzającego się Zakonu nadają powieści niepokojącej atmosfery, która dodatkowo uniemożliwia przerwanie lektury ani na sekundę, natomiast wiadomość, że informacji o działaniu sekt autorka nie wymyśliła sama, a opierała się na autentycznych wiadomościach, dodatkowo mrozi krew w żyłach i skłania do zadumy.

"Właściwie, jeśli mam być szczera, nie wyobrażałam sobie Kylera z innymi kobietami prócz mnie, kropka. Ale wiedziałam, że żaden mężczyzna nie mógłby nigdy prawdziwie pokochać przeklętej potomkini Ewy. I żadna potomkini Ewy nie mogła nigdy zaznać miłości ze strony czystej duszy."

"Uleczę Twe serce" to nie tylko wciągający, emocjonalny rollercoaster, nie dający czytelnikowi ani chwili wytchnienia, ale też dogłębna analiza psychologiczna osoby nieświadomie więzionej przez sektę. Równie mocno brutalna, co i namiętna, porażająca, jak i poruszająca powieść o uczuciu, które pod warunkiem, że bohaterom nie zabraknie odwagi, może być lekarstwem na całe zło. Doskonale nakreślone, wyraziste postacie, które pokochacie, gorący, niepokojący klimat przesycony niepewnością, intensywne, obezwładniające emocje, które wielokrotnie złamią wam serce, a wszystko to nakreślone niezwykle przyjemnym i ekspresyjnym piórem, od którego nie będziecie chcieli się oderwać nawet na sekundę. Jeśli spodobała wam się pierwsza część, gwarantuję, że ten tom również was w sobie rozkocha! Polecam całym sercem!

Czy można uleczyć serce kogoś, kto nie chce zostać uratowany? Lilah i jej siostry całe życie spędziły w okrutnej społeczności zwanej Zakonem. To sekta religijna, która piętnowała dziewczyny takie jak Lilah, Mae i Maddie- zbyt piękne, doskonałe i pociągające. W oczach członków Zakonu, takie kobiety są uznawane za Przeklęte. Uważane za dzieło Szatana, były trzymane w odosobnieniu od reszty społeczności i poddawane okrutnym torturom, które miały oczyścić ich dusze. Z tego religijnego piekła wyrwali je Kaci Hadesa, z ukochanym Mae na czele. Zatwardziali grzesznicy z gangu motocyklowego okazali się dla tych młodych kobiet wybawieniem- niczym upadłe anioły w czarnych katanach, przybyli by uwolnić je z piekła, w którym żyły. Jednak Lilah wcale nie chciała być ratowana. Dziewczyna pogodziła się ze swoim losem i była gotowa zrobić wszystko, by oczyścić swoją duszę z grzechów, tymczasem trafiła do miejsca rodem z jej najgorszych koszmarów- pełnego rozpusty, głośnej muzyki i zła. Kiedy przystojny Ky- wiceprezes Katów, dostaje zadanie, by otoczyć Lilah opieką i pokazać jej prawdziwe życie, oboje ze zdumieniem odkrywają, że w ich sercach zaczyna kiełkować uczucie. Jednak, czy zatwardziały grzesznik i podrywacz oraz wychowana w sekcie dziewczyna, przekonana, że przez przekleństwo swojej urody, nikt nie będzie w stanie szczerze jej pokochać, mogą stworzyć normalny związek?

Schemat fabularny drugiego tomu „Katów Hadesa” opiera się na dokładnie takim samym schemacie jak poprzednio- Kat, dziewczyna uwolniona z sekty i rodzące się między nimi uczucie. Niestety autorka powiela poro swoich własnych pomysłów z pierwszego tomu i pewnie byłoby to dużym minusem gdyby nie jedna znacząca różnica- o ile Mae sama uciekła z sekty i znalazła schronienie wśród Katów, tak Lilah została ich gościem wbrew swojej woli. Podczas gdy pierwsza z dziewczyn sama chciała uwolnić się od okrucieństwa Zakonu tak druga, nadal głęboko wierzy we własne przekleństwo i skuteczność okrutnych praktyk jakim była poddawana. Jeśli uważacie, że fanatyzm religijny Mae był czystym szaleństwem, poczekajcie aż poznacie bliżej Lilah- jej zachowanie nie raz Was zadziwi, zszokuje i przerazi. Warto jednak przymknąć oko na szaleństwa dziewczyny i spróbować zrozumieć jej sytuację- mimo wszystkich jej fanatycznych zachowań ja nie znalazłam w sobie negatywnych odczuć do jej postaci. Jej historia, przeżycia, okropieństwa jakich doświadczyła- to wszystko ogromnie mną wstrząsnęło i potrafiłam jedynie współczuć tej skrzywdzonej dziewczynie i trzymać kciuki, by w końcu dostrzegła, że wszystko w co wierzyła, było kłamstwem.

Ten tom, podobnie jak poprzedni, aż kipi od zakazanych namiętności i grzesznych pragnień, jest przepełniony przemocą, okrucieństwem i mrokiem. Autorka nie ma żadnych hamulców, ani ograniczeń- wypełnia historię gorącymi scenami, nie szczędzi pełnych brutalności, wręcz perwersyjnych scen i okrasza całość ostrym, chwilami wręcz wulgarnym językiem-co jest znakiem rozpoznawczym tej serii. Jednak jeśli chodzi o uczucie rodzące się między Kylerem a Lilah, czeka na czytelnika spore zaskoczenie, bo w tym całym mroku i chaosie okazało się jasnym punktem- czymś pięknym, szczerym i bardzo delikatnym. Nie spodziewałam się aż tak subtelnego podejścia do uczucia, ale jestem bardzo pozytywnie zaskoczona. Piękno, słodycz, niewinność, a nad tym wszystkim krążące niczym stado wygłodniałych sępów widmo klątwy, zagrożenia i niebezpieczeństwa- ten mix naprawdę Wam się spodoba.

W pierwszym tomie autorka dosyć jasno nakreśliła strukturę sekty, w której wychowały się główne bohaterki i myślałam, że niczym mnie już w tej kwestii nie zaskoczy, a jednak bardzo się myliłam. Na jaw wychodzą nowe fakty, a opisy (o ile to możliwe) stają się jeszcze bardziej oburzające i szokujące. Boże, co tam się wyprawiało… Wiara zakonu w ogromniej mierze opiera się na chrześcijaństwie i o ile w pierwszym tomie nie było to aż tak rażące, tym razem niesamowicie kłuło mnie w oczy. Nie jestem zbyt mocno praktykująca, ale czytanie fragmentów w których Zakon w niesamowicie perfidny sposób wypacza słowa Pisma Świętego, budziło we mnie sprzeciw, podobnie jak praktykowane przez społeczność rytuały i niebywałe okrucieństwo, które rzekomo miało być narzędziem zbawienia. Połączenie gwałtów, wykorzystywania dzieci i brutalnych kar z religią niesamowicie mnie bulwersowało i aż sama byłam zdziwiona, jak emocjonalnie podeszłam do tych fragmentów. Nie mieści mi się to wszystko w głowie, wręcz nie mogłam znieść tego poziomu okrucieństwa i aż gotowało się we mnie na myśl, że takie sekty istnieją naprawdę.

O CZYM? „Uleczę twe serce”, to kolejny tom serii o Katach Hadesa- czyli członkach gangu motocyklowego, którzy żyją na krawędzi, a każdy ich dzień wypełnia niebezpieczeństwo, ostra namiętność, okrucieństwo i grzech. Mimo iż autorka mocno opiera się na stworzonym w tomie pierwszym schemacie, udało jej się po raz kolejny zaskoczyć mnie i wciągnąć w swój okrutny i przepełniony namiętnością świat i ukraść kilka godzin podczas których nie mogłam oderwać się od książki. W literaturze szukam przede wszystkim emocji, a Tillie Cole dostarczyła mi ich aż w nadmiarze. Nie jest to historia, która spodoba się wszystkim. Jedynie nieliczne grono czytelników spragnionych naprawdę mocnych wrażeń, zakocha się w tej serii. Uczciwie ostrzegam- to książka zdecydowanie +18, mocna, brutalna, oburzająca, chwilami wręcz bulwersująca, ale jak dla mnie- niezapomniana. Na pewno nie jest to książka odpowiednia na początek przygody z mroczną erotyką, ale jeśli znacie podobne historie i podobały się Wam, z pewnością „Kaci Hadesa” staną się jedną z Waszych ulubionych serii.

Po skończeniu 1. tomu, chyba większość z nas chciała najpierw historię Flame'a. Jednak powiem wam, że przecież Ky też jest interesujący, czyż nie? Byłam ciekawa jak nasz niegrzeczny chłopiec będzie postępował z Lilah.

Uważam, że ta część jest lepsza od poprzedniczki ze względu na osobowość Kylera. Lubię go bardziej niż Styxa, nic nie poradzę. Kyler ma po prostu fajną osobowość. Jednak, to chyba na tyle. Tak naprawdę męczyłam tę książkę, nie dlatego, że jest gorsza od poprzedniczki. Jest lepsza. Ale to wszystko już mnie przytłaczało psychicznie. Przeczytałam 1/2 książki i miałam aż tygodniową przerwę, żeby zabrać się dalej. A skończyłam czytać z ulgą, że to koniec. Po prostu ta tematyka jest ciężka, a czasami zbyt... nie wiem, był wielki kontrast.

Chodzi o to, że przytłaczały mnie myśli Lilah. Była tak uparta co do tej swojej wiary i sekty, że nie mogłam tego znieść. Nie poddawała się, nie słuchała, że to wszystko było złe i kłamstwem. Trzymała się swojego zdania do ostatnich stron, co uważam, ze trochę zbyt szybko zmieniła zdanie, gdy przez 3,5/4 książki była tak wierna swojej sekcie.

Tak samo, uważam, że to było... nie wiem, okropnie mi się czytało cytaty Biblii w jakichś absurdalnych, okropnych sytuacjach. Czuję, że jednak słowa Biblii nie powinny być umieszczane w pewnych scenach, które są okrutne czy obrzydliwie. Rozumiem, że to jest część tej historii, pokazanie tej sekty... no ale jakoś... no nie.

Niestety jedna scena moim zdaniem była przegięciem. Odtworzenie sceny z Biblii, kiedy Maria przemywała Jezusowi stopy olejkiem i wycierała swoimi włosami. Tak tutaj mamy Lilah, która klęka przed Kylerem, i robi TO SAMO. Myje mu stopy olejkiem, wyciera swoimi włosami. Może pomyślicie, że się czepiam. Ale jednak powinniśmy trzymać się tej granicy i nie robić z sceny z Biblii takiego czegoś. To było... dla mnie niesmaczne. Po prostu jest granica, której w tym wypadku nie powinniśmy przekraczać.

Trochę też byłam zmęczona tym, ze w książce pojawia się ta sama scena co w pierwszej. Pamiętacie porwanie Mae? No właśnie. Ciekawe, co się tutaj dzieje? To samo. Tylko inna osoba. Zastanawiam się czy w 3. części też będzie porwanie. Hm... pewnie tak, w sumie już mnie chyba by to nie zaskoczyło.

Także, no nie wiem. To nie ja, kochanie też zaczynało mi ciążyć, ale tutaj już naprawdę to odczułam. W sumie niby przeczytałabym historię Flame'a i Maddie, ale... chyba będzie jeszcze brutalniej, no bo to Flame... wiecie jaki jest Flame i co ON ze sobą robi. Chyba nie mam siły na to by siedzieć w jego mózgu po prostu.

[Adres usunięty]

Przyznam szczerze, że jeszcze nigdy nie spotkałam się z książką podobną do "Kaci Hadesa. Uleczę twe serce". Rzadko sięgam po literaturę New Adult i muszę przyznać, że gatunek ten kojarzył mi się bardziej z powieściami typu "Promyczek" czy "Hopeless". Zastanawiam się kto tak naprawdę jest targetem tej książki. Zdecydowanie nie jest ona przeznaczona dla nastolatków, zarówno ze względu na swoją brutalność jak i ostre sceny erotyczne. Za to "młodzi dorośli" raczej skupiają się na intensywności doznań w realu niż w fikcji literackiej. Wielbicielki typowych romansów mogą się poczuć zniesmaczone a fani literatury fantastycznej będą czuli niedosyt magii. Jednak patrząc po recenzjach cykl Kaci Hadesa jest oceniany wysoko zarówno w Polsce jak i na świecie. Wnioski muszą być więc jednoznaczne : jest popyt na tego typu literaturę.

Ze względu na swoją nieprzeciętną urodę Delilah okrzyknięta została jedną z przeklętych, tworem szatana, którego jedynym celem jest kuszenie mężczyzn by kraść ich dusze. Praktycznie całe swoje życie spędziła w sekcie religijnej. Kiedy gang motocyklowy Kaci Hadesa ostatecznie rozprawił się z Zakonem i wyzwolił trzy zmanipulowane kobiety, Delilah rozpoczęła nowe życie. Kiedy wbrew swojej woli znalazła się we wspólnocie motocyklistów, gdzie seks, narkotyki i głośna muzyka były na porządku dziennym, jedyne czego pragnęła, to powrotu do dawnego życia. Dopiero Ky sprawił, że jej pełne lęku serce zupełnie nieoczekiwanie drgnęło.

Przyznam bez bicia, że nie czytałam pierwszej części cyklu Tillie Cole. Nadrobiłam pobieżnym przejrzeniem recenzji, również tych zawierających spojlery, i muszę przyznać że autorka trzyma się utartych schematów, a jedyne co wyróżnia jej książki spośród tylu innych to wulgaryzm, brak lęku przed poruszaniem tematów tabu oraz mroczna sceneria. Książki New Adult zazwyczaj opowiadają o ludziach takich jak my. Są to historie o pierwszych miłościach, sprawdzaniu własnej seksualności, ustalaniu granic. Autorka te podchody ma już za sobą. Zamiast stworzyć kolejną naiwną bohaterkę, wzorowaną na postaciach Coleen Hoover, postanowiła przejść na ciemną stronę mocy. Jeśli uważaliście, że wampiry i wilkołaki w "Zmierzchu" były przerażające to muszę wam powiedzieć, że gang motocyklistów to prawdziwe przedpole Hadesu. Tak się składa, że znam paru harleyowców i jeśli któryś z nich by kiedykolwiek przeczytał tę książkę to by obezwładniła go liczba stereotypów kojarzonych z tą subkulturą. Więc mamy sex, drugs i rock AND roll. Wszystko inne to powielony schemat innych książek tego gatunku. Młoda dziewczyna, seksowny nieokrzesany i niebezpieczny facet, który poznając anioła zapomniał o swojej mrocznej stronie duszy i stał się potulnym barankiem. Dodajmy do tego pedofilską sektę, porwanie, mnóstwo bluzgów i epatowania cielesnością i wyjdzie nam "Uleczę twe serce". Jedna z recenzentek uważa, że pierwsza część serii była mroczniejsza, jeszcze bardziej brutalna, naturalistyczna. Autorka tym razem bardziej skupia się na wnętrzu naszych bohaterów (a szczególnie głównej bohaterki) niż na przerażających praktykach stosowanych przez zakon (i motocyklistów zresztą też). Jeśli jest to prawdą i tom pierwszy jest jeszcze bardziej brutalny to cieszę się, że nie dane mi było go przeczytać. Zastanawiam się dlaczego nie ciągnie mnie do takich książek? Dlaczego wolę spokojne, tragiczne powieści o miłości niż typowe atawistyczne rżnięcie? Dlaczego autorzy książek dla "młodych dorosłych" uważają, że wulgarni, zaliczający wszystko co na drzewa nie ucieka i niebezpieczni mężczyźni są marzeniem kobiet? Z jednej strony mamy książki obyczajowe traktujące o przemocy w rodzinie a z drugiej to same bohaterki pakują się w ramiona psychopatów. Drogie Panie, czy naprawdę kręcą nas brody, tatuaże i wielkie przyrodzenie? A nawet jeśli to czy musimy tego szukać w książce? Takich facetów jest mnóstwo na ulicach, nie trzeba się specjalnie starać. A może taki typowe "manwhore" to jedna z naszych mrocznych fantazji? Cóż, z pewnością nie moja.

Choć postaci tutaj w bród (wszystkich poznaliśmy w poprzednim tomie) głównymi bohaterami są Delilah i Kyler. Młoda kobieta wychowana została w sekcie, której przywódcy uważali się za wykonawców boskiej woli. Delilah nie znała innego świata, oprócz mrocznej rzeczywistości Zakonu. Gwałty na nieletnich, pranie mózgu, izolacja od świata zewnętrznego, tortury oraz ciągłe życie w strachu przez gniewem bożym były dla dziewczyny chlebem powszednim. Choć każdego dnia przeżywała istne piekło na ziemi to właśnie społeczność w której została wychowana nazywała rodziną, a komunę - domem. Została doskonale przeprogramowana tak by służyć chorym celom sekty i jej patologicznych przywódców. Nie wiem na ile jest to prawdą ale ponoć niektóre wydarzenia opisane w książce inspirowane były prawdziwymi historiami osób zmanipulowanych przez religijnych fanatyków.

Z drugiej strony mam Kylara. W mojej opinii jest to jedna z bardziej denerwujących męskich dziwek z jaką się do tej pory spotkałam. Rozumiem, że w oczach autorki członkowie gangów motocyklowych to napaleni gangsterzy, którzy sex uprawiają zawsze i wszędzie (zmienia się jedynie liczba członków i konfiguracja). Na domiar złego są analfabetami z niezwykle ubogim słownictwem. Suka tu i suka tam. I ona suka i ON suka. Muszę przyznać, że jak by człowiek który ma mnie chronić i oswajać z nową rzeczywistością na każdym kroku mnie obrażał, to zdecydowanie uciekałabym gdzie pieprz rośnie, nawet z powrotem do sekty, z której zostałam uwolniona (dodam, że wbrew własnej woli). Postać Kylara była tak męcząca, że nawet metamorfoza, którą przeszedł, zamiast mnie cieszyć, wydawała się irytująca i nieprawdziwa. Para ta była jednym z najbardziej niedopasowanych duetów literackich.

Jednym z nielicznych plusów tej książki był fakt poruszenia niezwykle ważnego i współczesnego tematu jakim są sekty. Prawo Stanów Zjednoczonych praktycznie w żaden sposób nie reguluje przepisów odnośnie powstawania wspólnot religijnych. Jak ktoś ma pieniądze i wyznawców (bądz jedno albo drugie) może stać się nowym bogiem. Wystarczy kupić dom, ogrodzić płotem i udawać, że ludzie którzy tam mieszkają sami podjęli taką decyzję. Niestety duża część nowoczesnych "duchowych" przywódców, to ludzie wyrachowani, którzy mają skłonności do manipulacji. Cechuje ich charyzma i krasomówstwo. Obiecują złote góry i zbawienie (często jeszcze na ziemi) w zamian za pieniądze lub inne korzyści, czasem natury seksualnej. Z takiej sekty bardzo trudno się wydostać. Skupia ona ludzi słabych, często uzależnionych od narkotyków, którzy potrzebują by ktoś nimi pokierował. Decydują się na pozostanie w "komunie". Zakładają rodziny i skazują swoje dzieci na wychowanie w istnym domu wariatów, często bardzo niebezpiecznych.

Książka ta pokazuje jak bardzo destrukcyjny wpływ na życie i umysł ma codzienne pranie mózgu przez liderów sekty. Jak często, takiej cudem "wyzwolonej" osobie , trudno jest odnaleźć się w normalnej rzeczywistości. Choć nie polubiłam Delilah to śmiało mogę powiedzieć, że wydawała mi się wiarygodna. Właśnie tak powinna wyglądać osoba wyrwana z rąk religijnych fanatyków. Zagubiona, lękliwa jednak pewna wartości, które wpajano jej przez całe życie. Przyznam, że bałam się tego, iż autorka "wyleczy" Delilah już w kilku pierwszych rozdziałach. Jednak trauma tej kobiety swoje korzenie zapuściła bardzo głęboko i nawet miłość przystojnego motocyklisty nie była w stanie ich wyrugować.

"Kaci Hadesa. Uleczę twoje serce" to lektura, która pozostawiła po sobie niesmak. Ani śmiałe sceny erotyczne, ani język, ani nawet fabuła nie trafiły w moje gusta. Wiem jednak, że w mojej opinii znajdę się w mniejszości. Zaskakujące jest, jak wiele kobiet (a może i mężczyzn) sięga po takie pozycje. Zdecydowanie jest to książka jakich wiele na naszym rynku. Autorka nie musiała się zbyt wysilać, wystarczyło powielić utarte schematy a czytelnik również nie musi się wytężać gdyż powieść ta niestety nie angażuje umysłu. U mnie nie zagrało : nawet na emocjach, których miało być tak wiele. Niestety tym razem nie dla mnie ale fani cyklu będą zadowoleni gdyż kolejne części już niedługo.

DWIE SKRAJNOŚCI

W poprzedniej części serii poznaliśmy Styxa, przywódcę gangu oraz Maę, której udało się uciec z oddzielonej wielkim płotem, przerażającej organizacji. Tym razem nadszedł czas na historię Kylera, drugiego pod względem ważności członka Katów Hadesa oraz drugą z uratowanych dziewczyn, Delilah. Czym postaci tego tomu różnią się od poprzednich? Ano nietrudno dostrzec rozbieżności spowodowane jeszcze głębszymi skrajnościami cechującymi charaktery bohaterów drugiej części. Delilah nadal ślepo wierzy w słuszność sekty, w której się wychowała. Pomimo okropnych przeżyć, której jej tam zafundowano, to wolność i normalność wydają się jej niewłaściwe. Podobała mi się konsekwencja jej osobowości, w którą nie wkradły się magiczne zmiany powodowane miłością. Tak, jak Mae łatwiej przystosowała się do nowego środowiska, Delilah przychodzi to o wiele trudniej. Kyler z kolei, w moich oczach jest bardziej grzeszny i frywolny od Styxa. Jego świat pełen niezobowiązującego, brudnego seksu, przekleństw i rzucanych na prawo i lewo „suk” także staje pod wielkim znakiem zapytania. Dwie skrajności, sprzeczności i rodzące się uczucie. Co z tego wyniknie?

MROCZNIEJSZA OD POPRZEDNICZKI

To na pewno nie jest książka dla wielbicielek romantycznych, przyjemnych historii. To bardzo mocny, uderzający niektórymi scenami dark romance, w którym słowo „moralność” zostało przekreślone czarną, grubą kreską. A to za sprawą kontrowersyjnych środowisk, spośród których jedno cieszy się wolnością, choć nie stroni od mroku – drugie dawno przekroczyło granicę dobrego smaku, dopuszczając się przestępstw na czele z pedofilią. Tak tak, pośród zadziwiająco delikatnych i ostrożnych scen zbliżeń znajdziecie tutaj opisy gwałtu na dzieciach. Pod względem schematu powieści byłabym w stanie odnaleźć podobieństwa do poprzedniego tomu, na czele z pewnym wymagającym dynamicznej interwencji zniknięciem. Druga część jest jednak o wiele bardziej mroczna, mocna, przerażająca i niebezpieczna. Myślę, że zasiadając do takiej lektury trzeba po prostu pogodzić się z tym, że nie zawsze będzie błogo, czysto i do zaakceptowanie. Nieraz należy zacisnąć zęby i przymknąć oko na niedoskonałości bohaterów. Wszak to ludzie wyraziści i kontrowersyjni. Jak cała ta powieść.

POD WZGLĘDEM POZIOMU

„Uleczę twe serce” utrzymuje poziom poprzedniczki. Podkręca za to apetyt na kolejną część, bo przecież wciąż pozostała jeszcze jedna, ocalona dziewczyna, która zasługuje na swojego opiekuna i szczęście. Nie zawiodłam się, bo podeszłam do tej historii z odpowiednim nastawieniem i świadomością istniejących wulgarności, kontrowersji i scen wymagających trzymania nerwów na wodzy. Czytaliście „To nie ja, kochanie”? Śmiało bierzcie kolejną część. Jeśli jednak nie zaczęliście jeszcze przygody z tą serią i chcielibyście spróbować jej mrocznego klimatu, odsyłam Was do jedynki.

[Adres usunięty]

Recenzja przedpremierowa

Premiera: 28.08.2018

W recenzji pierwszego tomu serii „Kaci Hadesa” pisałam, że kupuję wszystko, co napisze Tillie Cole. Ale nie wzięłam pod uwagę faktu, że autorka może dać ponieść się chęci odtwarzania wykorzystanych już schematów w nieskończoność. A że tak właśnie stało się w przypadku drugiego tomu wymienionego wyżej cyklu pt. „Uleczę twe serce”, to spora doza rozczarowania wyzierać będzie z niniejszej recenzji. Także przeczytać kolejne tomy, przeczytam, ale czy zostanę przekonana, że coś może ulec zmianie? Niekoniecznie.

O ile „To nie ja, kochanie!” przeczytałam ekspresowo i z zapartym tchem, przymykając oko na niedociągnięcia stylistyczno-językowe, ponieważ tak zaabsorbowała mnie fabuła i kreacja głównych bohaterów, czyli Mae i Styxa, tak w przypadku historii Kylera i Lilah miałam wrażenie, że czytam dokładnie to samo co za pierwszym razem, tyle tylko, że zmienione zostały imiona pierwszoplanowych postaci i dorzucono jeszcze więcej wulgaryzmów (generalnie nic do dosadnego słownictwa nie mam, jeśli jest odpowiednio wyważone w tekście i dostosowane do sytuacji, a tutaj mierził mnie ich nadmiar i wplatanie ich niemalże w każdy wers).

Oczywiście, że umiejętność płomiennego opisywania scen miłosnych to domena Tillie, ale jak dla mnie to nie wszystko. Bo kolejny raz otrzymałam powieść, w której ON jest bad boyem i kobieciarzem do potęgi (nie raz i nie dwa akcentującym pokaźne centymetry, którymi obdarzyła go matka natura w wiadomym miejscu – tu miejsce na „facepalm” :P), a ona eteryczną dziewoją, która musi się odnaleźć w nowej rzeczywistości po wyzwoleniu z sideł apokaliptycznej sekty, wykorzystującej kobiety i dziewczynki seksualnie do rzekomego zbawienia. Muszę w tym miejscu oddać autorce sprawiedliwość, że przyłożyła się do przedstawienia kruchej konstrukcji psychicznej Lilah, która poza swoją wiarą i dążeniem do zbawienia nie widziała świata, stanowiąc bardzo mocny przykład procesu „prania mózgu”, dokonywanego przez członków sekt.

Może i ciekawie było obserwować przeistoczenie Kylera z nieszanującego kobiet faceta, żyjącego w specyficznym trójkącie seksualnym, w mężczyznę poświęcającego się dla jednej kobiety, ale ten proces wewnętrznej przemiany Ky’a był dla mnie tak do bólu przewidywalny, że bardziej z zażenowaniem niż zainteresowaniem przewracałam kolejne strony. Jednak żeby nie było już tak całkiem dramatycznie, to Tillie postanowiła zarysować w „Uleczę twe serce” zalążki relacji między trzecią z uratowanych sióstr – Maddie, a najbardziej nieprzewidywalnym i psychopatycznym członkiem gangu Flame’em. I nie trzeba być literackim detektywem o nieprzeciętnych zdolnościach dedukcyjnych, aby nie przewidzieć, że kolejna odsłona cyklu „Kaci Hadesa” będzie dedykowana właśnie tej parze. Cole wplotła także w fabułę sceny z serca Zakonu, dowodzonego przez Brata Kaina, nieustająco dążącego do sprowadzenia wszystkich uwolnionych przez motocyklistów kobiet. Szykuje się zatem krwawa wojna i niejedną brutalną scenę ma jeszcze dla nas zapewne w zanadrzu autorka.

Fankom „dark romansów” cykl ten powinien przypaść do gustu, a ja sama będę musiała czytać kolejne tomy przez palce (nieco masochistycznie, wiem ;)), bo może jednak autorka czymś mnie zaskoczy. Zobaczymy :)

Dziękuję Wydawnictwu "Editio Red" za możliwość przedpremierowej lektury.

Pełna wersja recenzji na: [Adres usunięty]

Kaci Hadesa powracają!!! Tak i nie jest to żaden fake news ;)

Książka Uleczę twe serce jest poświęcona pięknej Delilah (Lilah) oraz Kyler’owi (Ky). Główna bohaterka, podobnie jak Mae (bohaterka To nie ja, kochanie) dorastała w sekcie, gdzie wychowywano ją w przeświadczeniu, że jest ona przeklęta przez swoją urodę. Teraz musiała nauczyć się żyć na nowo, ponieważ została wyrwana ze świata, który tak dobrze znała. Kyler, który jest wiceprezesem klubu, otrzymał za zadanie zajęcia się pięknością, która spodobała mu się od pierwszych chwil. Tylko, że Lilah stała się dla niego zakazanym owocem.

Książka Uleczę twe serce, może nie powaliła mnie na kolana, tak jak jej poprzedniczka, jednak uważam, że pomysł na historię tej dwójki jest bardzo interesujący. Tillie Cole utrzymała klimat z To nie ja, kochanie i jestem jej za to ogromnie wdzięczna. Książka Uleczę twe serce zabrała mnie w intensywną emocjonalną podróż, że sama w to do końca nie mogę uwierzyć. Jest to historia, która wciąga od pierwszych swoich stron, a zwroty akcji w niej opisane potrafią zapierać wdech w piersiach. Ta książka w pewnych momentach potrafi rozśmieszy, ale też bywają wątki, gdzie mogą popłynąć łzy.

Historia opisana w tej części serii Katów Hadesa jest wbrew pozom „piękną” opowieścią o miłości, która połączyła osoby z tak różnych światów. Ky i Lilah są jak woda i ogień, ale uczucie między nimi jest silniejsze od nich samych, dlatego jest to tak wyjątkowe.

Momentami miałam wrażenie, że Lilah jest obłąkana. Jest jedna taka scena w tej książce, która potwierdza moje przypuszczenia wobec tej laski. Pomimo tego, że znała całą prawdę o Zakonie to odwaliła niezłą szopkę. Obłąkana jak nic!!

Książka Uleczę twe serce, podobnie jak jej poprzedniczka, napisana jest dość specyficznym językiem, więc jeżeli Wam się to nie podobało za pierwszym razem to nie będziecie fanami i tej historii.

Podsumowując Uleczę twe serce to kolejna perełka w dorobku Tillie Cole, z której autorka powinna być wyjątkowo dumna. Pomimo irytującej głównej bohaterki, uważam że Uleczę twe serce to dobra opowieść, która wywoła w Was lawinę uczuć. Osobiście nie mogę się doczekać kolejnej części tej serii, która jest poświęcona postaci Flame’a i muszę się przyznać, że ten bohater zaintrygował mnie od samego początku.