Ukrainka

Natasza jest Ukrainką, choroba matki sprawiła, że wiele lat temu przeprowadzili się do Polski. We Lwowie gdzie wcześniej mieszkali, byli normalną, szczęśliwą rodziną. Początki w Polsce też nie były złe, chociaż strach o życie mamy mocno dawał im się we znaki. Niestety to ona wygrała, zabierając nie tylko mamę Nataszy, ale również rodzinne szczęście. Później było tylko gorzej, jej bracia się wyprowadzili, kiedy tylko na tyle dorośli, aby to zrobić, a ona została sama z ojcem. Kiedyś był mężczyzną, na którego można było liczyć, teraz stał się alkoholikiem, agresywnym tyranem, który zmienił życie własnego dziecka w piekło. Niestety Natasza, chociaż stała się już młodą kobietą, nie potrafi się od niego uwolnić, nie potrafi go zostawić samego.

Na szczęście nie jest całkowicie samotna, ma przyjaciółkę, na którą zawsze może liczyć, do której może uciec, kiedy już nie daje rady. Wybuch pandemii i upadek restauracji, w której pracuje, jest dla niej dużym problemem. Na dodatek w jej ojczyźnie wybucha wojna, co prawda ona nie mieszka tam już od dawna, ale zostali tam ludzie, których znała, na których nadal jej zależy pomimo upływu lat. Na szczęście udaje jej się dostać nową pracę, a niedługo później w jej życiu pojawia się pewien Amerykański żołnierz. Czy to znaczy, że los postanowił w końcu być dla niej łaskawy? Czy odnajdzie w sobie siłę, aby odejść od ojca? Kim jest tajemniczy żołnierz? Czy Natasza w końcu będzie szczęśliwa?

W książce znajdziecie nie tylko jedną historię, jest jedną z tych wielowątkowych. Zdecydowanie plusem jest fakt, że nie gubimy się ani w bohaterach, ani w zdarzeniach. Autorka tak wszystko ze sobą połączyła, że tworzy spójną całość.

Historia w książce mnie się podobała, choć muszę przyznać, że nie była łatwa. Poruszane są w niej trudne tematy i to w większej ilości. Mamy śmierć bliskiej osoby, problem z alkoholem, z agresją i wiele więcej (niestety nie mogę wam wszystkich zdradzić). Akcja sprawnie poprowadzona, momentami wolniejsza, momentami szybsza, ze zwrotami, które były ciekawa, czasami zaskakujące.

Czytamy ją oczami kilku bohaterów, co według mnie jest dobrym rozwiązaniem, pozwala wiele zrozumieć. Każdy z nich jest inny, każdy na swój sposób ciekawy.

„Ukrainka” to książka, z którą spędziłam miło czas, która okazała się ciekawa i wciągająca. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu -Mama, żona - KOBIETA

Znacie twórczość Agnieszki Lis? Ja bardzo lubię książki tej autorki. Żadna do tej pory mnie nie rozczarowała. Każda dostarczyła mi wiele emocji. A jak było tym razem? Podobnie. Już od pierwszych stron czułam, że czas spędzony z tą książką będzie miło spędzonym czasem i nie myliłam się. Każda kolejna strona, każdy kolejny rozdział dostarczał coraz więcej emocji. Do tego pani Agnieszka ma lekkie pióro, dzięki czemu książka wręcz sama czyta się.

„Ukrainka” to historia Nataszy, która przeprowadziła się parę lat ze Lwowa do Polski. Nie było jej rodzinie łatwo. Do tego tragiczne wydarzenia burzą względny spokój każdego członka rodzony. Na szczęście dziewczyna ma oparcie w przyjaciółce, Karolinie. Gdy wybucha wojna na Ukrainie, życie naszej bohaterki ponownie staje do góry nogami. Niedaleko ich domu, w Rzeszowie stacjonują amerykańscy żołnierze. Poznaje Roberta. Czy ich znajomość ma szansę na przerodzenie się w większe uczucie? I jaki na nich będzie mieć wpływ wojna? Przekonacie się sami.

Autorka porusza w swojej książce wiele trudnych tematów. Jednym z nich jest trwająca wciąż wojna na Ukrainie. Ale również śmierć najbliżej osoby, uzależnienie od alkoholu, tęsknota za swoim krajem. Autorka zabierze nas również do czasów II Wojny Światowej, która jak wiadomo była trudnym okresem dla ludzkości. Wszystkie te opisy i przeżycia bohaterów sprawiają, że czytelnik czuje to wszystko co Natasza, Robert i inni.

Pani Agnieszka świetnie wykreowała bohaterów, jak również dobrze poradziła sobie z tematem Wojny na Ukrainie, który jest świeżym tematem i na pewno nie jest łatwo o tym pisać.

Książka chociaż nie jest gruba potrafi poruszyć. Bardzo ją polecam!

Porozmawiajmy o tym, jak trzeba było się odnaleźć w zastanej rzeczywistości. O tym jak życie musiało normalnie płynąć, bo świat w obliczu strasznych wydarzeń się nie zatrzymał. Porozmawiajmy o książce „Ukrainka”.

[Współpraca reklamowa z @skarpawarszawska]

Miłość. Tutaj jest cała masa miłości i to przeróżnej. Taka nieodwzajemniona, toksyczna, niewłaściwa, naiwna, ale też taka dająca nadzieję na lepszy kolejny dzień.

Autorka w lekkości swojego pióra zawiera wspaniały wachlarz emocji, a to, jak opisała oswajanie się ze stratą (i przeżywanie żałoby) było niesamowite. Miałam ciarki.

Za genialny pomysł uważam ukazanie dwóch różnych perspektyw osób, które na pierwszy rzut oka nie mogły mieć ze sobą nic wspólnego. Świat jednak okazuje się mały, a przeznaczenie ma dla każdego indywidualny plan. Dwie kobiety, z dwóch oddalonych o setki tysięcy kilometrów miejsc, których dotyczyła jedna wspólna sprawa – wojna.

Ta historia dotyka wielu trudnych tematów. Toksyczne relacje w związku i w relacji ojciec-córka, przemoc domowa, wojna, strata, rasizm, choroba i choroba alkoholowa. Bardzo dobrze ukazuje, jak w obliczu tragedii dotykającej wiele osób problemy dnia codziennego nie znikają, a czas płynie nieustannie i ludzie mimo wszystko muszą próbować żyć dalej.

To taka książka, która zostaje w sercu na dłużej i skłania do przemyśleń, a nawet przewartościowania pewnych rzeczy. Bardzo polecam.

Natasza urodziła się w Ukrainie. Tam spędziła całe dzieciństwo. Kiedy jej mama zachorowała na raka, rodzina sprzedała mieszkanie i przeprowadziła się na wieś, w okolice Rzeszowa. Niestety życia jej rodzicielki nie udało się uratować, a ojciec z rozpaczy popadł w alkoholizm.

Natasza nie poszła na studia. Pracuje w gastronomi, a jej najlepszą przyjaciółką jest Karolina.

W Ukrainie toczy się wojna. W Polsce stacjonują amerykańscy żołnierze. Natasza poznaje jednego z nich. Robert robi na niej ogromne wrażenie.

Czy Natasza odnajdzie spokój, szczęście i miłość? Czy wojna będzie miała wpływ na jej życie?

"Ukrainka" to najnowsza powieść napisana przez Agnieszkę Lis. To książka, w której dużo miejsca zajmują niełatwe tematy. Autorka opowiada o wojnie, traumach, uprzedzeniach, chorobach, śmierci. W tych mrocznych odmętach rodzi się między bohaterami piękne uczucie, które nie zważa na żadne przeciwności. Miłość zmienia ich świat.

"Ukrainka" to historia, którą mogłoby napisać samo życie. Wypełniona prawdziwymi uczuciami i emocjami. Aż chce się poznać jej zakończenie. A powiem Wam w sekrecie, że jest ono zaskakujące i mocne.

Historia Nataszy i Roberta,ich najbliższych nie jest prostą i szczęśliwa.Poznajemy bliższej każdego z bohaterów zmagających się z problemami łamiącymi serce i duszę.Los wcale ich nie oszczędza.Cierpienie,tęsknota,ból i krzywdy dnia codziennego powodują że ciagle walczą o każdą chwile szczęścia.

Historia złamała wielokrotnie moje serce.Pokazuje prawdziwe życie,bez urozmaicania w bajeczne chwile.

Możemy przeczytać także o traktowaniu Polaków przez Ukraińców w czasie rzezi Wołyńskiej.Przybliża nam to przeszłość w której ginęli niewinnie Polacy i całe ich rodziny.Dzięki temu otrzymujemy ważny urywek Polski.

Autorka zabiera nas także do Stanów i mamy Roberta.Poznając ja możemy uronić łzę na niemoc z nieodpowiedzialnym mężem Polakiem uciekającym przed odpowiedzialnością w młodym wieku.Mamy także poruszany temat rasizmu i wyobcowania osób z innym kolorem skóry.

Książka jest bardzo emocjonująca historia w której nieraz będziemy zszokowani przebiegiem wydarzeń i nieplanowanych strat łamiących serce.

Z lektura spędziłam bardzo miło i przyjemny czas.Czas z nią jest uczący i poruszający.Gorąco ja wam polecam

"Po co żyć? Po co umieramy? Jaki jest sens życia? Czy warto się trudzić? Kiedy należy uznać bezsens?... Opłaca się starać?... Czy powinniśmy dążyć do przetrwania pomimo wszystko?"

Natasza wraz z rodzicami i braćmi przeprowadziła się do Polski ze Lwowa szukając ratunku dla schorowanej matki. Byli szczęśliwą rodziną do czasu aż wydarzyła się tragedia. Cios jaki spadł na domowników zburzył ich równowagę, ojciec zaczął pić, bracia się wyprowadzili a Natasza jedynie znalazła oparcie w przyjaciółce, Karolinie. Na domiar złego wybuchła wojna na Ukrainie. Do Rzeszowa przyjeżdżają amerykańscy żołnierze, a wśród nich Robert, który ma polskie korzenie. Czy poznany żołnierz odmieni życie Nataszy?

Piękna historia w pięknej oprawie graficznej, która tak mnie wciągnęła, że nie potrafiłam się oderwać. Aż wstyd się przyznać jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i powiem szczerze, że nie ostatnie. Mówię wam przygotujcie się ponieważ miejscami dopadną was ekstremalne emocje. Rzadko książka doprowadza mnie do łez, jednak z tą historią przegrałam, rozwaliła mnie na łopatki, rozdarła moje serce na pół, była tak emocjonalna, miejscami straszna, opowiedziana w cudowny sposób. Ukazująca ludzkie zwyczajne sprawy, radość, smutek, troskę, choroby, śmierć oraz to, że nikt nie jest dyskryminowany z powodu wyglądu czy narodowości. Autorka ukazuje również to, że każdy bez względu na przeszłość, która niestety się wydarzyła lata temu, zasługuje na lepsze życie a przede wszystkim pragnie bezpieczeństwa. Zakończenie również rozwaliło mnie na łopatki, nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy, nie spodziewałam się że autorka, aż tak postanowi zabawić się emocjonalnie z czytelnikiem. Gorąco polecam piękną zarazem bolesną historię Ukrainki Nataszy.

Natasza przyjechała wraz z rodzicami bo Polski aby pomóc ciężko chorej mamie, jednak leczenie nie przyniosło efektów. Została z ojcem, który wpadł w depresję po odejściu żony i codziennie zapija smutki. Natasza ucieka w najbardziej ciężkich chwilach do przyjaciółki z którą może o wszystkim porozmawiać i przetrwać najgorsze dni. Kiedy wybucha wojna w Ukrainie, Natasza jest przerażona, że jej przyjaciele i dalsza rodzina została w ojczyźnie. Podejmuje pracę w bazie wojskowej i tam poznaje Roberta amerykańskiego żołnierza z polskimi korzeniami.

Jak rozwinie się relacja Nataszy i Roberta?

Jakie tajemnice skrywa przyjaciółka Karolina?

Piękna, choć bolesna i emocjonująca historia. Niektóre opisy były naprawdę drastyczne i szokujące. Ta historia wywołała we mnie bardzo dużo emocji od bólu, szoku, niedowierzania po radość, szczęście, miłość i wiarę w dobro ludzi. Uczucie, które połączyło bohaterów od początku nabrało szybkiego tempa i namiętności. Książkę czyta się błyskawicznie i ciekawość co będzie dalej nie pozwala jej odłożyć na później. Zakończenie mnie całkowite zmiażdżyło i polały się łzy i szczerze powiem, że kompletnie się tego nie spodziewałam.

Bardzo polecam i zachęcam do przeczytania tej historii.