Typowy kot. Czyli jak wytrzymać z ludźmi

Książka lekka i przyjemna ale przede wszystkim bardzo zabawna. Kilka razy zdarzyło mi się zaśmiać w głos. Należy ona do rodzaju tych, które czyta się niemal w jeden wieczór. Pisana bardzo przystępnym językiem, bez udziwnień ale czytanie przyspiesza fakt że tekst w wielu miejscach jest przeplatany zabawnymi obrazkami, mini komiksami lub pustymi stronami z wizerunkiem kota. Patrząc na ilość stron trzeba wziąć pod uwagę, że do czytania jest tylko ok 3/4 z nich.

PS. Nie wszystko z książki trzeba brać na serio. Moja kotka nie wykazuje wielu cech owego typowego kota ;)

Książka rewelacyjna, ciepła, humorystyczna, dająca wiele satysfakcji z czytania i wiele radości osobom schorowanym. Działa jak najlepsza terapia. i zgadzam się z pozostałymi recenzjami, nawet jak nie pałasz miłością do futrzaków to w tych książkach je pokochasz i będziesz zadowolony z lektury.

Możemy znaleźć dużo publikacji na temat odpowiedniej opieki nad kotem, ciekawostek o nim lub po prostu wiedzy ogólnej. Tym razem prezentuję Wam książkę zupełnie inną. „Typowy kot” przedstawia historię z perspektywy czterech łap. Rezolutny sierściuch dzieli się z czytelnikami przemyśleniami na temat ludzi oraz psa, którego niezwłocznie powinni się oni według niego pozbyć.

Publikacja jest przezabawna i jestem pewna, że każdy posiadacz tego zwierzęcia, będzie się przy niej dobrze bawił. Dostrzegłam w niej wiele sytuacji z życia wziętych, tylko przekręconych na korzyść kota. Do tej pory myślałam, że mój Jack Sparrow jest szajbnięty, ale wychodzi na to, że one wszystkie się tak zachowują, na przykład bieganie po domu przed wypróżnieniem się oznacza perystaltykę jelit. Zawsze z mężem wiemy, kiedy kotu zachce się skorzystać z „toalety”. Najlepsze jest to, że te cwaniaki wiedzą, jak żebrać. Moje Prosidełko przychodzi do mnie, robi oczy Kota ze Shreka i weź mu nie daj wtedy smaczka!

Koty mają w sobie nieodparty urok osobisty, majestatyczny charakter, są dostojne, ekscentryczne, wyniosłe i mam wrażenie, że mają wysokie mniemanie o sobie. Kiedy mają ochotę na mizinie, człowiek ma rzucić wszystko i się nimi zająć, ale kiedy to człowiek chce się przytulić, a kot nie ma ochoty, potrafi wyciągnąć pazurki. Wszystko jednak rekompensuje urocze mruczenie, ocieranie się i te „miał” rozkładające na łopatki.

Mnie się trafił wyjątkowo łagodny okaz, zapewne jest to związane z jego rasą. Nie rzuca się na ludzi, kiedy mu się coś nie podoba, tylko jęczy, ale czasami wkurzam go i specjalnie skubię jego sierść, co go chyba łaskocze, dlatego nieraz ze swojej winy oberwę po łapach. Na dzieci reaguje ucieczką pod łóżko, od wielkiego dzwonu coś zbroi, a jego największym przewinieniem jest zżeranie mi wszystkich roślinek. Dlatego, kiedy wychodzę z domu, zanoszę wszystko, co ma liście do drugiego pokoju.

Książka została bardzo ładnie wydana, posiada minimalistyczną okładkę, a w środku znaleźć możemy zabawne obrazki przedstawiające codzienne zachowania kotów. Rozdziały są krótkie, przez co czyta się ją szybko. Bardzo chciałabym, by została wydana druga część, ponieważ przy tej bawiłam się wyśmienicie. Was również zachęcam do zapoznana się z tą uroczą rodzinką, w której skład wchodzi Beata, Adrian, pies Nierusz i kot Nieteraz.

Od niedawna stałem się szczęśliwym posiadaczem kota, który dość często analizuje moje zachowania przenikliwym wzrokiem. Co ON sobie może wtedy myśleć? No właśnie, o tym jest "Typowy kot. Czyli jak wytrzymać z ludźmi." - o życiu z perspektywy kota. Zaskakująca i humorystyczna pozycja już niejeden wieczór umiliła mi swoimi spostrzeżeniami oraz tym, jak bardzo prawdziwa jest jej treść. Właściciele kotów z pewnością doskonale odnajdą się w tym, co jest napisane w "Typowym kocie", a i osoby, które nie posiadają kota nieraz się zaśmieją i zapałają miłością do tych cwanych zwierzaków. Idealny pomysł na prezent dla wszystkich kociar :)

Czasem tak mam, że chciałabym kupić książkę, ale nie wiem jaką. Klikam wtedy bezmyślnie hasła na stronach księgarń internetowych i czekam, aż przy jakimś tytule poczuję „to coś”. Tym razem zaiskrzyło przy ujrzeniu Typowy Kot. Czyli jak wytrzymać z człowiekiem. Jako szczęśliwa osoba mogąca spłacać kredyt na lokum dla 4 kotów wiedziałam, że muszę się zapoznać z treścią bliżej… oczywiście z którymś kotem na kolanach.

Jeśli ktoś miał do czynienia z Wielkim Ogarniaczem Życia ta pozycja również go zadowoli. Historyjkami ze swojego życia dzielił się tym razem kot Nieteraz. Sporo trafnych obserwacji, komizm sytuacyjny i krótkie humorystyczne minikomiksy po każdym rozdziale sprawiły, że książkę czytało się niezwykle szybko. Przy niektórych opisach jakbym widziała któregoś z moich sierściuchów i uśmiech od razu robił się szerszy. Jednak nie wszystkie rozdziały przypadły mi do gustu, niektóre pisane trochę na siłę, by książka była grubsza i trochę też na siłę, by była śmieszniejsza. Jednak publikacja jest ciekawa, pewnie dlatego, że oprócz psa mam i koty i do mnie bardziej trafiała. Szczególnie wczułam się w emocje kociego bohatera w rozdziale „Legowisko” oraz „Świąteczna atmosfera”.

Na zakończenie garść cytatów zebranych niczym kocie kłaczki z miejsc przeróżnych:

„Kiedy jesteś głodny, miaucz głośno. W końcu ktoś cię nakarmi, żebyś się zamknął”.

„Życie bywa skomplikowane, więc lepiej się zdrzemnąć”.

„Rozkazywać kotu? Łatwiej jest przybić galaretkę do ściany”.

„O mądrości kota świadczy fakt, że ludzie więcej czasu poświęcają planowaniu jego posiłków niż własnych”.

„Pies przyjdzie na zawołanie, kot odbierze wiadomość i skontaktuje się z tobą w wolnej chwili”.

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję Księgarni Internetowej Bonito.