Ty pieronie! Biografia Franciszka Pieczki

Kojarzycie tego Pana?

No nie wiem co trzeba zrobić, żeby go nie znać choć z jednej roli. Ja go poznałam oczywiście chyba najpierw w Czterech pancernych, a ostatnio w Ranczu. I właśnie dlatego, że zawsze go bardzo lubilam zdecydowałam się przeczytać:

Ty pieronie! Biografia Franciszka Piecki- Magdy Jaros

Wystarczy przeczytać pierwszą stronę, a nie wiadomo kiedy czas zleciał i człowiek zamyka ostatnia. Bardzo wciągająca książka, ukazująca cudowna osobę, już niezyjacego, wybitnego i nietuzinkowego aktora ale przede wszystkim człowieka.

Oczywiście grał on w wieluset innych filmmach. W książce znajdziecie piękne kadry z wielu z nich. Piękne opisy Pana Franciszka, zarowno jako osoby prywatnej, ale także aktora.

Cała książka pokazuje jak był obieramy przez innych w różnych momentach swojego życia. Cała historia o tym wspaniałym człowieku została zebrana i spisana przez autorkę na podstawie wspomnień najbliższych mu osób, aktorów i reżyserów.

To moja druga biografia w której jestem zakochana i cieszę się, że zdecydowałam się na jej przeczytanie, mimo że ten gatunek nie jest moim ulubionym do czytania. Myślę jednak, że dla takiej osoby warto🥰

Książkę pochłaniałam zachłannie i z wypiekami na twarzy. Pełno w niej wspomnień, anegdot z planów filmowych, z prób teatralnych. Wywiady mieszają się tu z materiałami o życiu Pieczki. Życiem zawodowym, o którym można by jeszcze wiele napisać, i tym prywatnym, o którym wiadomo bardzo niewiele. Bez wątpienia Pan Franciszek był "rzemieślnikiem z ogromnym klasycznym warsztatem (...) przedstawicielem starej szkoły grania, w której liczą się dykcja, analiza każdej sceny, szukanie motywacji w działaniu bohatera."

Wszystko ładnym językiem napisane, przejrzyście skomponowane. Całe wydanie zawiera mnóstwo, dobrej jakości zdjęć. Oczywiście jednego z nich szczególnie nie mogłam sobie odmówić, tylko spójrzcie!!

Znajomi, przyjaciele mówili do Pieczki - Franio. I ja przyznam, że ten "Franio" idealnie współgra z moim wyobrażeniem o aktorze. Ciepły, uczynny, spokojny, małomówny, rodzinny. Taki właśnie obraz aktora wyłania się z kart książki, tak wspominają go koledzy i koleżanki z planu, z teatru, reżyserzy. Bardzo wzruszający rozdział o współpracy, z pełnym wspomnień wywiadem, z Janem Jakubem Kolskim. Reżyser zaproponował lata temu, aby dobroć mierzyć w "pieczkach". Nic lepiej nie wyraża tego, jakim był człowiekiem.

Ta książka to jak wehikuł czasu, maszyna, która przenosi nas w najlepsze czasy polskiej kinematografii. Przyznam, że wielką przyjemność miałam z przeniesienia się na te historyczne już plany filmowe.

Podzielę się wami kilkoma ciekawostkami;

🎬 "Potop" obejrzało w 1974r. 27 mln widzów, "Psy" w pierwszy weekend wyświetlania (1992r.) przyciągnęły 400 tys. osób. Co za liczby!!

🎬 W "Pancernych" Pieczka jest już doświadczonym, uznanym aktorem ma 36 lat, Gajos dopiero debiutuje, jeszcze jako student.

🎬 W pierwszym filmie fabularnym Kieślowskiego "Blizna", a przy tym debiucie na ekranie Jerzego Stuhra, Pieczka ma już 50 lat.

🎬 W samym pochodzie armii szwedzkiej podczas kręcenia "Potopu" wzięło udział ponad pięć tysięcy statystów "ubranych i ucharakteryzowanych zgodnie z wymogami epoki".

Tych smaczków dla kinomaniaków w książce jeszcze mnóstwo!

Potop, Żywot Mateusza, Jańcio Wodnik, Jaśminum. Kutz, Wajda, Hoffman, Kieślowski, Kolski. Kaczor. Zapasiewicz, Krakowska, Dykiel, Gajos. Zliczyć trudno, bez względu czego wymieniania się podejmę.

Niestety większość tych ludzi-legend nie ma już wśród żywych. Przepadło też wiele materiałów, wiele nie ujrzy już światła dziennego. Z różnych powodów, bądź nie sporządzono zapisu, bądź nie otrzymano pieniędzy na zapis cyfrowy, ktoś nie dopilnował, nie zapukał do odpowiednich drzwi.

Bardzo polecam, cudowna książka!

Magda Jaros napisała bardzo ciekawą książkę opowiadająca o życiu i pracy artystycznej zmarłego 23 września aktora Franciszka Pieczki.

Autorka traktuje życie artysty chronologicznie. Jednak najmniej wiemy o młodzieńczych latach bohaterka. Pieczka podobno bardzo niechętnie opowiadał o swoim dzieciństwie. Materiał traktujący o wczesnym etapie życia aktora to zaledwie kilka zabawnych, anegdotycznych historii. Miło je przeczytać, ale w najmniejszym nawet stopniu nie zaspokajają one mojej ciekawości.

Dużo więcej wiemy o kolejnych dekadach życia aktora, o pierwszych rolach, o wydarzeniach które ukształtowały genialnego aktora. Bo Pieczka bez wątpienia był jednym z najwybitniejszych polskich aktorów, genialnym interpretatorem. Nie ważne, czy w filmie czy na scenie teatralnej tworzył wybitne postaci, na zawsze zapadł w pamięć.

Magdalena Jaros opowiada o najważniejszych, najbardziej charakterystycznych rolach Pieczki, których współtwórcą byli najwięksi twórcy polskiego kina, jak np. Wajda, Kieślowski, Kawalerowicz i inni.

Z kolejnymi latami pracy aktorskiej zmieniały się role, zmieniał się sam aktor, zmieniał się Pieczka człowiek. Zawsze, aż do końca, pozostał jednak przyzwoitym, porządnym człowiekiem i doskonałym rzemieślnikiem w swoim fachu. Przyzwyczailiśmy się, że w przypadku aktorów jest mniej lub więcej skandali, kpiących anegdot, pikantnych faktów. Jeżeli chodzi o Franciszka Pieczkę takich faktów brak.

Charakter, sposób bycia, sam Pieczka wydają się być wręcz doskonali. Zdaję sobie sprawę, iż to prawie niemożliwe. Nie ma idealnych ludzi bez skazy. A jednak 94-letni aktor to człowiek bez wad, bez skandali. Potwierdzają to przyjaciele, potwierdza to jego rodzina. Przynajmniej autorce książki do żadnych skandali nie udało się dogrzebać.

Książkę Magdalena Jaros zaczęła pisać za życia Franciszka Pieczki. Cennym elementem są liczne rozmowy, jakie przeprowadziła z aktorem. Zdecydowanie ubarwiają one opowieść.

Dodatkiem są liczne rozmowy z aktorami, reżyserami, znajomymi i bliskimi Pieczki.

Dzięki temu powstała bardzo rzetelna i niemniej poruszająca opowieść o genialnym, tak niedawno zmarłym aktorze. Polecam.

Okładka pasuje do poprzednich wydanych przez Dom Wydawniczy Rebis biografii, więc duży plus należy się za spójność. Twarda oprawa, która nie zniszczy się od przenoszenia, rogi się na zagną. Stronice co prawda są białe, ale już do tego przywykłam. Mamy czarno białe zdjęcia, które są dodatkowym atutem, świetnie uzupełniają treść. Czcionka jest dosyć duża, wystarczająca dla naszych oczu, literówek brak, a odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane. 

Czytało mi się tę biografię bardzo przyjemnie, bez jakichkolwiek blokad. Przyznam nawet, że chyba najlżej, jeśli chodzi o poprzednie tego typu książki. Napisana w przystępny sposób, który wręcz wciąga czytelnika. Mamy tutaj wiele wspomnień osób, które znały, szanowały Pieczkę, które miały z nim styczność. Dzięki lekturze możemy się dowiedzieć, że starszy pan z ławeczki sprzed sklepu, z serialu Ranczo był dobrym człowiekiem, skromnym mimo sławy, a jednocześnie bardzo utalentowanym i rzetelnie spełniający swoje role aktorskie. Zawsze wolał wrócić do domu, do żony niż siedzieć na bankietach - wydaje mi się, że niewiele sławnych ludzi tak ma. Teraz wychodzą, chcą się pokazać, dzięki czemu portale plotkarskie mają o czym pisać. Niewinny uśmiech, spojrzenie, gest - dla nich wszystko ma znaczenie i rzucają się jak hieny. W przypadku pana Franciszka tak nie było. 

Widzimy, jak kiedyś wyglądał teatr, jak szanowano drugiego człowieka, nie wyszydzało się z niego, a wręcz mu pomagało jeśli np. zapomniał kwestii. Ludzie byli dla siebie życzliwi, czego uważam, w czasach obecnego show biznesu po prostu brakuje. Poznałam bliżej pana Franciszka i żałuję, że nie ma więcej takich osobowości. Po przeczytaniu całości, mam ochotę obejrzeć filmy, w których aktor brał udział. I zapewne kiedyś, w wolnej chwili to nadrobię. 

A Wam, pozostaje mi tylko polecić tą zawodową biografię. Nie ma tu suchych, przeładowanych stronic faktami, dlatego też przyjemnie się czytało i nie było uczucia przygniecenia i ciężkości. Magda Jaros świetnie napisała tę pozycję i naprawdę Wam polecam, jeśli lubiliście oglądać na ekranie tegoż bohatera. Jeśli lubicie również czytać lekkie biografie, to ta jest idealna. Ja się skusiłam i nie żałuję, polecam i Wam. 

Przeczytanie tej książki odwlekałam jak najdłużej, gdyż nie lubię mierzyć się czasem z rzeczywistością. Są osoby na świecie, których mogłam nigdy na oczy nie zobaczyć, lub nie usłyszeć ich głosu na żywo, a bardzo ich lubiłam. Taką osobą jest właśnie Franciszek Pieczka. Od zawsze uwielbiałam wsłuchiwać się w jego telewizyjny głos, gdyż przebijała się przez niego szczerość i mądrość życiowa. Be względu na to, czy grał pijaczka, czy inną osobę, potrafił robić to z klasą. Nie istnieją żadne przesłanki ku temu, by nazywać go zwyczajnym, bądź niezwyczajnym. Był to człowiek, który życie prywatne traktował jako skarb. Nikt ze znajomych nie był w stanie powiedzieć o nim jako o złej wersji. Nie było też żadnego skandalu z jego udziałem. Nie robił niczego, co ktokolwiek mógłby wykorzystać przeciwko niemu. Był wielki i rozważny, a jednocześnie cichy i zamknięty w sobie. Prawdziwy człowiek tajemnica, który nigdy nie zrobił niczego, co można by było wykorzystać przeciwko niemu. Nawet ludzie z telewizji z którymi pracował dziesięć lat nic o nim nie wiedzieli. Jednak czy zatem autorce udało się dojść do czegoś, co nikt dotychczas nie wiedział?

Biografia pana Franciszka jest napisana niby dość dokładnie, lecz zawiera bardziej suche fakty. A przynajmniej na samym początku. Jaki zatem był jako dziecko? Co sprawiło, że udało mu się przebić do wielkiego świata sławy? Jak wyglądała jego życiowa miłość?

,,Tak w 1954 roku zaczęło się moje małżeństwo, które przetrwało pięćdziesiąt lat. Miałem wielkie szczęście, że dostałem taką żonę. To, że coś osiągnąłem, to wielka jej zasługa. Zawsze mi pomagała".

Książka zawiera zdjęcia z jego planów filmowych, które ogląda się z wielką przyjemnością. Dowiecie się z niej w jaki sposób udało mu się dostać do telewizji i co sprawiało, że cokolwiek wykonywał brzmiało nieziemsko prawdziwie. Zupełnie jakby Anioł czuwał nad nim i dokładał czaru, aby nawet sytuacje nieprzewidziane, jakiekolwiek pomyłki, czy też wpadki zawsze były idealnie dobrane do scenariusza. Bardzo wam ją polecam, naprawdę!