Turystyka a pielgrzymowanie

Życie człowieka jest historią drogi, która może oznaczać bezpieczną ucieczkę.

Wędrowanie pielgrzymim szlakiem może być jak rekolekcje, nauką bez słów, lekcją teologii, nauką Chrystusa.

Pielgrzymowanie to takie zatrzymanie się w pędzie codzienności, wyrywanie się z nawyków i uzyskanie dystansu do samego siebie, oderwanie się od zabiegania.

Pielgrzymka jest także symbolem ludzkiego życia. Podczas niej człowiek zdaje ważny egzamin ze swojej wrażliwości na otaczający go świat i drugiego człowieka.

Pątnik idąc na pielgrzymkę podejmuje intencję swoją lub swoich bliskich.

Pielgrzymka może być dziękczynna lub błagalna.

Pierwszą osobą, która wyruszyła na pielgrzymkę była Matka Boża, która wędrując do Św. Elżbiety zakończyła swoją pielgrzymkę hymnem ”Wielbi dusza moja Pana”.

Zarówno aktywność fizyczna jak i wzrost duchowy są dla ludzi bardzo potrzebne. Łącząc te dwie wartości idziemy na pielgrzymkę. Podobnie turystyka może być też polem realizacji tych dwóch wartości.

Gdyby więc ludzie zaczęli traktować codzienne życie jak podróż, jak turystykę, zaczęliby żyć w duchu pielgrzymowania, a wtedy na pewno łatwiej byłoby im przekazywać wartości swoim bliskim.

Św. Augustyn mówił ”Ludzie podróżują aby rozmyślać pośród gór, morskich fal, na tle rozległego horyzontu, a przechodzą obok siebie obojętnie”.

Teologię turystyki i pielgrzymowania znakomicie ujmował nie tylko w teorii ale i w praktyce Karol Wojtyła – jako młody chłopiec pielgrzymując ze swoim ojcem do Kalwarii Zebrzydowskiej, potem jako ksiądz i biskup, a następnie jako papież.

Jan Paweł II zauważył, że cykl pracy i odpoczynku wpisany jest w ludzką naturę. Pielgrzymowanie jest także wydarzeniem ekumenicznym.

Spotykają się katolicy z protestantami i wyznawcy trzech wielkich religii świata w Jerozolimie.

Autor zauważa, że pielgrzymowanie dla pątnika nie kończy się z chwilą dotarcia do celu, ale jest kontynuowaniem podróży w wierze.

Zarówno pielgrzymowanie jak i turystyka dla osób wierzących są wypełnione modlitwą, która jak mówi Św. Augustyn – jest ćwiczeniem pragnienia.

Dlatego pragnienie pielgrzymowania, uprawianie turystyki i modlitwy zbliża człowieka do Boga i umożliwia mu znalezienie drogi do zbawienia.

Warto o tym pomyśleć.

Zachęcam do lektury.

Moja ocena: 9/10

Polecamy, zespół [Adres usunięty]