Turbogalop. Tom 2

Hej! Gdy byłam małą dziewczynką, marzyłam o tym, by jeździć konno. Jednak było to poza budżetem moich rodziców, stadnin było mało, a jeśli były, to właśnie drogie. Jakaż była więc moja radość, gdy jako dorosła osoba zaczęłam się uczyć jeździć konno. Marzenie z dzieciństwa zaczęło się spełniać.

Dlatego dziś z wielką przyjemnością czytam komiksu prezentuję Wam drugi tom komiksu „Turbogalop” DuPeloux od @egmont. Zaglądamy tu do stadnin, śledzimy jeźdzćów pragnących nauczyć się jeździć czy skakać przez przeszkody. Bohaterami są ludzie, to oni rozmawiają tu ze sobą, konie zaś milczą, zupełnie inaczej niż w komiksie „Ale jazda! Koń by się uśmiał”. Jednak tematyka jest podobna, bardziej co prawda dotyczy jeźdźców, ich relacji i mamy tu bohaterów dorosłych. Stadniną zarządza apodyktyczna Monika, stajenny Albercik woli koni od ludzi, a dwóm przyjaciółkom Celinie i Madzi bardziej w głowoe amory niż nauka sztuki jeździeckiej.

Nie brak tu humoru, gry słów i zabawnych sytuacji. Bohaterowie nie przebierają w słowach, jeśli przez pomyłkę wychodzą na głupków. Tej komiks to przyjemna odskocznia od zabieganej codzienności. Idealna pozycja dla starszych czytelników.

Wiek: 12+

Liczba stron: 48

@egmont_polska

@swiatkomiksu

Popkulturowy Kociołek.

W Turbogalop tom 2 scenarzysta Du Peloux ponownie serwuje czytelnikowi zbiór przeróżnych przygód mieszkańców, pracowników i gości pewnej stadniny koni. Nie ma tutaj jednego przewodniego motywu fabularnego. Każda strona to jedna zamknięta krótka historia. Możemy zobaczyć co robią konie, gdy jeździec jest troszkę cięższy niż zazwyczaj. Sprawdzić, dlaczego denerwuje się sponsor pewnych zawodów w skokach przez przeszkody? Zaobserwować co się stanie, gdy w nieodpowiednim miejscu postawi się przeszkodę do parkuru? Czy obejrzeć jak zachowują się „wierzchowce” i ludzie pod wpływem wielkiej miłości?

W sumie w albumie znaleźć można ponad 40 różnych historyjek, które powinny rozbawić każdego. Twórca zadbał o to, aby humor był lekki i przyjemny, sprawdzający się w przypadku każdego czytelnika (niezależnie od wieku). Decydując się sięgnąć po ten tytuł, trzeba być jednak świadomy tego, że nie znajdziemy tutaj nic, co nie znalazłoby się w innych „końskich” tytułach wydawanych przez Egmont. Każdy będzie więc musiał samemu zadać sobie pytanie, czy chce sięgać po kolejną zwierzęcą serię?

Tym, co na pewno wyróżnia tytuł z grona konkurencji to rewelacyjna oprawa graficzna. Rysunki to przyciągająca uwagę cartoonowa stylistyka z wyraźnymi akcentami typowymi dla komiksu frankońskiego. Jest więc ładnie i kolorowo, co jeszcze bardziej podbija humorystyczno-rozrywkowe aspekty tytułu.

Benoît Du Peloux wychowany na wsi, od młodości upodobał sobie sielskie krajobrazy, zwierzęta, zwłaszcza konie. Rysunkowy samouk od lat 90 współpracuje z wydawcami. Autor trylogii „Eliksir wieczności”, serią „Turpogalop” ugruntował swoją pozycję na francuskim komiksowym rynku.

„Turbogalop” to zestaw krótkich humorystycznych historyjek, które dzieją się w stadninie koni rządzonej przez wyrazistą szefową.

Co zrobią sprytne konie, jak trafi im się jeździec o okazałych kształtach?

O czym marzy stajenny Albercik?

Dlaczego romantyczna przejażdżka na łonie natury zakończyła się katastrofą?

Bardzo miło spędziłam czas przy tych komiksowych historiach. To na pewno sympatyczna i lekka rozrywka dla młodych czytelników.

MJ

Szkolny Klub Recenzenta