Tumi

Zapraszam do przeczytania recenzji książki pt. "Tumi " autorstwa Magdalena Niedzwiedzka.

Książka została wypożyczona z biblioteki Ksiaznica Karkonoska Filia nr 3. Wydawnictwo Proszyński.

Książki z wojną w tle tak czy nie? Czy lubicie czytać książki o silnych kobietach?

"Wojna sprawia, że każde miejsce jest w stanie nas uszczęśliwić poza tym, w którym akurat przebywamy, przy czym szczęście staje się po prostu skromnym zaspokojeniem podstawowych potrzeb człowieka: jedzeniem do syta, miękkim łóżkiem i wolnością stanowienia o sobie."

Wraz z główną bohaterką książki Tumi ruszamy w emocjonalną i trudną podróż przez pięćdziesiąt lat jej życia. Śledząc jej losy począwszy od ucieczki jej i jej rodzinny z Gruzji. Wędrujemy z Tumi po Białymstoku, Grodnie i Suwałkach, a kończąc na karykaturalnej Polsce z lat siedemdziesiątych XX wieku. Widzimy zmiany zachodzące w Tumi jak przemienia się z dobrej panienki w femme fatale, a później zgorzkniałą, wiecznie na rauszu starszą kobietę. Przeszłość się za nią ciągnie. Ból i wspomnienie fatalnego incydentu w Batumi. Rozbity w skutek podstępu związek z ukochanym Zygmuntem. Później konsekwencje wątpliwych moralnie decyzji jej męża Roberta, do których się przyczyniła, oraz trudna relacja z jej siostrą Reginą, która zawsze próbowała przywrócić Tumi spokój ducha, lecz ta nigdy z tego nie korzystała.

"Rodzina jest skomplikowanym tworem i nawet gdy jej członków łączą silne emocje, bywa, że brakuje pośród nich zwykłej ludzkiej sympatii, a to sprawia, że przebywanie pod jednym dachem staje się nieznośne."

Czy Tumi będzie w stanie odnaleźć swoją tożsamość? Czy życie spełni jej marzenia? Jakie piętno odciśnie na niej wojna?

Powieść od początku skłania czytelników do refleksji, intryguje, wciąga. To opowieść o życiu, trudnych relacjach rodzinnych, miłości, rozstaniu, bólu, wojnie, poszukiwaniu siebie w dramatycznych czasach, aż po spełnienie marzeń. Autorka Magdalena Niedzwiedzka doskonale pokazała nam II wojnę światową, dramaty, trudną i skomplikowaną relację rodzinną, przyjaźń, miłość. Bohaterowie są wykreowani przez autorkę Magdalenę Niedźwiedzką w niezwykle ciekawy sposób, a ich decyzje momentami szokują. Książka mnie zaciekawiła i skłoniła do poszukiwania informacji o czasach wojennych w internecie. Na pewno wojny nie powinny mieć miejsca w dzisiejszym świecie, a niestety mają ☹️. GWARANTUJĘ WAM KOCHANI, ŻE TA POZYCJA CZYTELNICZA ZOSTANIE W WASZYCH SERCACH NA DŁUŻSZEJ. POLECAM WAM GORĄCO TĘ HISTORIĘ.

Książka z wojną w tle. Jesteście na tak,czy raczej nie?

Sama chętnie sięgam po takie pozycje i byłam ogromnie ciekawa jak ten temat zostanie rozwinięty przez autorkę.

Nie mogę powiedzieć, że ta lektura była idealna, jednak śmiało mogę stwierdzić, że mimo wszystko, dobrze się przy niej bawiłam. Tumi, to wyjątkowa kobieta, której życie nie rozpieszczało od samego początku. Poznajemy jej historię na przestrzeni wielu lat. Widzimy dziewczynkę, zakochaną w Gruzji, następnie dojrzewającą kobietę, która zmienia się w specyficzną starszą panią.

Tumi od małego ma ciężko. Musi opuścić ukochany kraj i powrócić do Polski. Nie jest to jednak wcale łatwe. Jej siostra umiera na Tufus, a rodzina cały swój majątek zostawia na statku, który wyrusza bez nich, co okazuje się ich błogosławieństwem. Jednak W końcu udaje im się dotrzeć do ojczyzny. Niestety, upragniony kraj nie przynosi wcale ukojenia. Rodzinę dopada widmo wojny.

To nie jest książka dla każdego. Sama podzieliłabym ją na kilka tomów, żeby rozpisać poszczególne etapy życia kobiety. Mam wrażenie, że w niektórych momentach było za szybko. Jednego dnia kobieta traci kontakt z ukochanym, na skutek niedomówień, a kolejnego ten sam mężczyzna bierze ślub z inną, po to, żeby za chwilę ślub również wzięła Tumi. Brakuje mi emocji, które można było przelać na papier. Co wcale nie oznacza, że książka jest zła. Wręcz przeciwnie! Autorka zmusza swojego odbiorcę do refleksji. Pokazuje jak ulotne jest życie, jak może zmienić się w jednej chwili. Jak z na pozór szczęśliwego momentu może zrobić coś zupełnie przeciwnego.

Nie jest to łatwa lektura. Jest pełna bólu, cierpienia i niepewności, co będzie dalej. Jest to idealna pozycja dla osób, które lubią zwolnić podczas lektury i pomyśleć, dać się porwać.

Czy polecam? Oczywiście! Myślę, że znajdzie ona wielu swoich zwolenników, którzy odnajdą w niej prawdziwe piękno.

Życie bywa nieprzewidywalne, kształtuje człowieka na różne sposoby, czasami już od najmłodszych lat jesteśmy skazani na trudy, które naznaczają nas w pewien sposób na całe życie. Zmusza nas do delikatnych kłamstewek, przybierania masek, nie pozwala na marzenia i choć czasami wydaje się na pozór dobrze, to brakuje tej normalności. Z roku na rok z pomocą nowych bodźców, niekoniecznie przyjemnych rzeźbi nas, jak rzeźbiarz swoją rzeźbę, w sposób dokładny, ale też daleki od oryginału. Życie, które przemieli nas, jak tylko chce i na końcu wypluje w ogóle inną osobę.

Historia Tumi, głównej bohaterki książki to obraz kobiety, którą właśnie doświadcza życie już od momentu dzieciństwa. Mała dziewczynka, która zamiast mieć beztroskie dzieciństwo, styka się z brutalnością świata i ludzi. Dziewczynka z polskimi korzeniami, której rodzina ma zamiar wrócić do niepodległej Polski. Dziewczynka, która nie jest w dobrych stosunkach ze swoją rodziną, na którą czeka inne życie, pośród nieznanych dla niej ludzi. Jej miejscem do życia jest Batumi, ale tu też zostać nie może. Gruzję czeka wojna, siostra chora na tyfus, umierająca. Jak na młody wiek, to bardzo dużo dla takiego dziecka. Przed nią jeszcze wiele problemów. Wyjazd do Polski wcale nie jest taki oczywisty, w pewnym momencie całą rodziną zostaje z niczym, a gdy już przychodzi ten czas postawienia nogi na polskiej ziemi i beztroskiego jakby mogło się wydawać życia, przychodzą kolejne problemy, między innymi dramatyczne wydarzenia drugiej wojny światowej i peerelowski absurd.

Tumi poznajemy od najmłodszych lat. Razem z nią kroczymy przez życie, doświadczając przeróżnych emocji, sytuacji. Widzimy ją jako małą uśmiechniętą dziewczynkę, która z wiekiem zmienia się diametralnie, najpierw w famme fatale, później w zgorzkniałą staruszkę lubiącą zaglądać dość często do kieliszka. Jej życie od samego początku było ciężkie i takie zostaje do końca książki. Jednak w tym wszystkim nieprawdopodobne jest to, jak Tumi znalazła sens w bezsensie życia i stworzyła z tego wszystkiego harmonijną całość.

,,Tumi" Magdaleny Niedźwiedzkiej to pozycja, która bardzo mocno wpływa na czytelnika. Porusza w nim wszelkie emocje, nawet te głęboko ukryte. Czujemy się jakbyśmy byli w skórze głównej bohaterki Tumi. Pani Magdalena realistycznie przedstawiała historię, do tego stopnia, że czytając mamy przed oczami wręcz namacalne obrazy tej opowieści. Widzimy trudy życia i nawet na chwilę nie przychodzi nam na myśl, by oceniać główną bohaterkę. Życie kreuje różne scenariusze, nie zawsze takie, jakie byśmy chcieli. Do tego dołożymy trudne czasy, rodzinne życie, które nie jest idealne, problemy społeczne, konflikty, przeszłość, która depcze nam po palcach, machlojki męża i wiele innych sytuacji i mamy niezły bagaż doświadczeń.

Ta książka powoduje chwilę zadumy po przeczytaniu. Jest piękna, ale też bolesna, z momentami radości i smutku, z zażenowaniem, niesprawiedliwością, obłudą, kłamstwem, historią w tle, ale też pysznie pachnącą drożdżówką, dziecięcą przyjaźnią i wieloma innymi momentami, które powodują, iż czyta się jednym tchem. Choć wydawałoby się, że to smutna historia, to czyta się ją nieziemsko przyjemnie. Wydawałoby się też, że w pewnym momencie życie uśmiecha się do Tumi, ale to też pozorne szczęście. Kreacja bohaterów jest tutaj na najwyższym poziomie, zwłaszcza kreacja Tymi. Doskonałe pióro. Jestem zachwycona.