Trzynaście krzeseł

Zdarzało Wam się spotykać ze znajomymi wieczorami, aby opowiadać sobie straszne historie? 🤔 Creepy stories, przez które potem nie mogliście spać w nocy? 🫣 Tak właśnie zrobił Jack - bohater książki "Trzynaście krzeseł" Dave'a Sheltona. Tylko że on nie miał przyjemności być w tym czasie w grupie przyjaciół... 😯

Jack to chłopiec, który nie wierzy w duchy. 👻 Nie wierzy też w dziwne opowieści o pewnym opuszczonym domu. 🏚 Gdy jednak pewnego razu widzi w jego oknach światło, musi to sprawdzić. W tym domu Jack spotyka 12 osób siedzących przy stole. Przed każdą z nich stoi zapalona świeca. 🕯 Kiedy chłopiec zostaje zaproszony do kręgu trochę się waha, ale w końcu decyduje się usiąść. Co dzieje się później❓️Otóż każda z osób opowiada jakąś historię, a po jej zakończeniu gasi swoją świecę i znika w mroku. 😲 Kim są ci ludzie i dlaczego snują te opowieści❓️Co się z nimi dzieje, gdy kończą mówić i gaśnie płomień❓️ Tego dowiecie się, czytając "Trzynaście krzeseł". 😊

Powiem Wam, że ta książka jest napisana w bardzo pomysłowym stylu. 👍 Opowieść o opowieściach przypominających podania ludowe, stare legendy, ale również współczesne historie. A wszystkie traktują o duchach. 👻🫨 Są mroczne, niepokojące i potrafią wywołać gęsią skórkę. Muszę w tym miejscu zaznaczyć, że "Trzynaście krzeseł" to książka dedykowana młodszemu czytelnikowi, 🧒👧 dlatego dreszcz przerażenia odczują zapewne tylko oni. 😉 Starszy odbiorca nie będzie miał już takiej przyjemności. 😉 Historie są wprawdzie utrzymane w klimacie grozy, ale powiedziałabym, że jest to bardzo delikatna jej forma. 😏

Lektura, oprócz rozrywki, niesie za sobą również coś więcej. 👍 Skłania młodego człowieka do przemyśleń, zadawania sobie pytań o to, jakie zachowania są akceptowalne i zmusza do refleksji na temat stawiania pewnych granic. 🙂👍

"Trzynaście krzeseł" to książka, 📚 dzięki której poznamy 13 opowieści o duchach. 👻 I choć jest przeznaczona dla młodszych czytelników, ja i tak bawiłam się przy niej świetnie! 😃 Polecam❗️😊

Jack zupełnie nie wiedział, po co właściwie wszedł do tego opuszczonego domu. Nie miał nawet pojęcia, dlaczego kroki zaprowadziły go pod nieco upiorny budynek, który, gdyby tylko duchy istniały, z pewnością byłby nawiedzony. Teraz zaś stał w środku, pod jednymi z drzwi, spod których nie wiadomo dlaczego sączyło się migoczące światło. Wstrzymał oddech, otworzył drzwi i wszedł… Zobaczył przed sobą okrągły stół, przy którym na dwunastu krzesłach siedziało dwanaście nieznajomych mu osób, a przed nimi migotało dwanaście świec. On zaś miał być trzynastym uczestnikiem spotkania. Spotkania w czasie którego każdy musiał opowiedzieć historię o duchach, by następnie zgasić swą świecę i odsunąć się od stołu. Jakie będą te historie? I po co właściwie grupa osób niemogących bardziej się od siebie różnić spotkała się w tym dziwnym miejscu, by snuć swe opowieści grozy?

„Trzynaście krzeseł” to książka, którą można nazwać horrorem dla nastolatków. Opowiadane przez uczestników osobliwego spotkania historie naprawdę mrożą krew w żyłach. Niektóre pozostają niedopowiedziane, dają czytelnikowi bezpieczny bufor na to, jak wiele zechce sobie wyobrazić, inne bardzo szczegółowo nakreślają bieg wydarzeń, nierzadko nie szczędząc drastycznych detali. Finał zaś jest nie tylko zaskakujący, ale równie niepokojący, co same opowiadania. Nie da się ukryć – nie jest to książka dla czytelników o słabych nerwach, bo nawet ja (choć przyznam, że wcale nie lubię się bać i po literaturę grozy sięgam dość rzadko) czułam ścisk w żołądku w czasie lektury niektórych rozdziałów.

Zdecydowanie jest to książka, po którą młodzież musi sięgać ze świadomością tego, jaka to jest opowieść. Nie brak tu naprawdę okrutnych scen. Morderstwa, tajemnicze zniknięcia, krwawe zemsty, samobójstwo – to jedynie kilka z wątków przewodnich opowieści, przytoczonych przez bohaterów Dave’a Sheltona. Każde jest inne, wszystkie zaś nadawałyby się na scenariusz całkiem porządnego horroru.

Warto wspomnieć, że tak autorowi jak i tłumaczce świetnie udało się oddać różniącą się narrację każdego z rozdziałów. W końcu opowieści snują różni bohaterowie. Inaczej swoją historię opowiada przygarbiony nastolatek, inaczej obcokrajowiec z wyraźnym akcentem, a inaczej poczciwa i patrząca na wszystkich życzliwie kobieta w średnim wieku. Co więcej, rozdziały różnią się nie tylko stylistyką, ale i sposobem, w jaki osoba opowiadająca wprowadza nas w przygody bohaterów i jak zamyka swoją historię. Niektóre swym otwartym zakończeniem pozostawiają miejsce domysłom. Inne nie. Są wśród nich zaś takie, które wydają się być zaskakująco prawdziwe, i których bohaterowie są wyjątkowo podobni do osób, które powołały ich do życia. O tym jednak musicie się przekonać sami!

Młody chłopiec Jack zostaje zwabiony do opuszczonego domu delikatnym światłem i cichym gwarem rozmów. Budynek od długiego czasu jest opuszczony i krążą wokół niego najrozmaitsze historie. Wszystkie one nawiązują do duchów pojawiających się w jego murach bądź spotykających tam w jakimś określonym celu. Jack nie wierzy w duchy, chociaż gdy myśli o nawiedzonym domu przeszywa go zawsze lekki dreszcz. Gdy więc widzi dobiegające zza jego okien przygaszone światło i słyszy jakieś szepty prowadzony ciekawością naciska klamkę. Drzwi są otwarte, a już tuż za nimi chłopiec dostrzega zebrane wokół stołu tajemnicze postacie. Jedna z nich widząc niepewną minę Jacka zaprasza go do środka. Jack dostaje krzesło i miejsce przy stole a tuż przed nim, podobnie jak przed pozostałymi zebranymi, pojawia się zapalona świeca. Mistrz ceremonii jak w myślach bladego mężczyznę nazywa Jack kolejno wskazuje osoby, które opowiadają straszne historii, których motywem przewodnim jest śmierć i duchy.

Najpierw poznajemy opowieść o złodzieju, który zabija pewnego mężczyznę i kradnie jego obrączkę. Po niedługim czasie nawiedza go jego duch żądając jej zwrotu. W kolejnej mężczyznę, który rok wcześniej prowadząc samochód pod wpływem alkoholu doprowadził do śmierci innego kierowcy. Ten w rocznicę tych tragicznych wydarzeń wymierza nieskruszonemu zabójcy zasłużoną karę. W dalszej części poznajemy drwala, który przypadkiem zabija złego księcia. W zamian za to król sowicie go wynagradza. W niedługim czasie drwal ma jednak wyruszyć do lasu, w którym w niewyjaśnionych okolicznościach giną mężczyźni i ściąć drzewo, które według mieszkających obok lasu ludzi było temu winne. Jedna z historii opowiada o profesorze, który w hotelowym pokoju słyszy tykanie zegara. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby zegar faktycznie znajdował się w jego pokoju. Zegara jednak nie ma a on z godziny na godzinę popada w coraz to większy obłęd. W innej historii poznajemy chłopca, który jako jedyny przeżył katastrofę łodzi w wyniku której zginęli jego rodzice i brat. Po jakimś czasie zaczyna zauważać w tafli wody twarz nieżyjącego brata...

Każda z trzynastu opowiedzianych historii przybliża Jacka do odkrycia tego kim są zebraniu w nawiedzonym domu ludzie. Przed czytelnikiem odkrywa też kim jest sam Jack i dlaczego znalazł się w tym tajemniczym miejscu. Wszystkie przytoczone opowieści przesiąknięte są grozą i atmosferą mroku. Wszystkie urywają się w finałowym momencie. Nie dostajemy dosłownej odpowiedzi na to jak się zakończyły, chociaż z drugiej strony jest to taki moment w którym nie potrzeba jest już dodatkowych słów, a zakończenie samo pojawia się przed oczami.

Pomysł na stworzenie tej książki był bardzo ciekawy. Zamiast jednej historii dostajemy aż trzynaście różnych krótszych opowiadań, które łączy ze sobą delikatna nić, ale które można by czytać też oddzielnie. Każda z historii kumuluje w czytelniku poczucie strachu, ale każda też ma mu coś do przekazania. Mamy tu do czynienia z motywem zbrodni i kary. Ukarani zostają wszyscy, którzy dopuścili się jakiejś zbrodni, chociaż nie w każdym przypadku schemat jest taki sam.

Publikacja okazała się wciągająca, pełna sekretów, niepewności i mroku. Jeżeli lubicie straszne historie i ciekawi was kto przybył na spotkanie do nawiedzonego domu, kim był Jack i jak zakończyła się ta historia koniecznie zajrzyjcie do książki.

Jack nie wierzy w duchy. W każdym razie nie bardzo.

W to, że ten jeden konkretny dom jest nawiedzony i że dzieją się w nim dziwne rzeczy Jack też nie wierzy. Bo przecież…

Ale kiedy widzi w oknie światło, kiedy odkrywa, że drzwi nie są zamknięte, kiedy przypominają mu się te wszystkie straszne i dziwne historie, które słyszał… Musi to sprawdzić.

Bo kto by nie sprawdził? Szczególnie, jeśli jest Bardzo Ciekawskim Chłopcem?

Dave Shelton przedstawia nam opowieść (zbiór opowieści?) utrzymaną w prawdziwie klasycznym stylu. To historie, które przywodzą na myśl nocne posiadówki, kiedy każdy po kolei opowiadał straszne historie. To klimat, który możemy pamiętać z dzieciństwa, gdy wyglądając przez okno na Garaże słuchaliśmy budzących strach opowieści o tym, że ktoś ZNOWU zaginął na tym krótkim odcinku drogi i że pewnie już nigdy się nie odnajdzie. Albo kiedy siedzieliśmy przy ognisku, z zapartym tchem słuchając kolejnej miejskiej legendy i wtedy coś nagle trzasnęło gdzieś w pobliżu, jakaś gałązka, albo w oddali lis zawołał albo zahuczała sowa…

Dwie rzeczy są szczególnie fajne w ,,13 krzesłach”. Pierwszą jest to, że opowiadane przy stole historie są dość… łagodne. W tym sensie, że są faktycznie przystosowane do czytelników młodszych (takich do 13/14 roku życia) i do ich wrażliwości. Nawet jeśli gdzieś pojawia się krew, nawet jeśli pojawia się motyw morderstwa to nie w takich ilościach, a już na pewno nie z takim opisem, żeby zapaść głęboko w pamięć i przestraszyć dziecko tak, jak to robią przez pokolenia wilkołaki z ,,Akademii Pana Kleksa”.

To zdecydowanie nie jest nic w stylu slashera, nic w stylu gore, nic w stylu Kinga i Bakera. To właśnie takie ,,sympatyczne” halloweenowe opowiadania doskonale wpisujące się w klimat końca października.

Drugą fajną rzeczą jest to, że dzieciaki będą miały naprawdę niezłą zabawę z nagłym zwrotem akcji obecnym pod koniec książki. Wszystko zostanie wywrócone na nice, pojawi się naprawdę spora zagwozdka do rozwiązania, nic nie zostanie podane na tacy i gwarantuję Wam, że dzięki temu młodzi koneserzy horrorów i strasznych historii będą naprawdę zadowoleni z lektury.

Niestety, w przypadku czytelnika dorosłego, szczególnie takiego, który lubi powieści i filmy grozy tego zaskoczenia nie będzie, ale… Ale w końcu jest to książka skierowana głównie do młodych czytelników. A ja i tak dobrze się przy niej bawiłam.

*książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty]

Dla fanów dreszczyku emocji pozycja niemal obowiązkowa. Choć to młodzieżowa książka, to u nas wciągnęła nawet nieco starsze ;) towarzystwo. Młody bohater, który trafia do tajemniczego i nawiedzonego domu wysłuchuje 13 mrożących krew w żyłach opowieści, gdzie nie brakuje zaskakujących splotów wydarzeń. Jak skończy się ta przygoda? Nie będę psuć Wam niespodzianki, ale przy najbliższej wizycie w księgarni sprawdźcie tą pozycję i koniecznie dodajcie do koszyka jeżeli szukacie wciągającej lektury.