Trylogia Książę Ciemności. Tom 1. Ciężko być najmłodszym

„Ciężko być najmłodszym” to pierwszy tom trylogii Książę Ciemności napisanej przez duet autorek: Ksenię Basztową i Wiktorię Iwanową.

Jej głównym bohaterem jest Diran, najmłodszy syn Ciemnego Władcy, którego cała rodzina wciąż traktuje jak dziecko.

Wykorzystując nadarzająca się okazję, pod nieobecność rodziny postanawia uciec z domu i dostać się do jakiejś szkoły magii. Okazuje się, że i owszem, jest takowa, ale hmmm na terytorium jasnych, którzy z ciemnymi od czasu rozłamu nie mają po drodze.

Uzbroiwszy się w zapasy, magiczne artefakty i (prze)dziwną drużynę, Diran realizuje swój plan i wydostaje się z zamku, a potem już wszystko idzie nie tak, jak powinno.

Zacznę od tego, że jestem ogromną wielbicielką literatury pisanej przez rosyjskojęzycznych autorów, a już fantastyki w szczególności.

Dlatego, gdy tylko zobaczyłam, że w księgarniach pojawiał się ta powieść, od razu kupiłam.

A potem dłuuugo po nią nie sięgnęłam, bo nigdzie nie było informacji kiedy i czy w ogóle będzie wydana kontynuacja.

Natomiast podczas wizyty na Targach Książki w Krakowie udało mi się zamienić kilka słów z wydawcą, który zapewnił, że kolejne tomy będą. Więc wzięłam się za czytanie i uwierzcie – przepadłam.

Akcja powieści od pierwszej strony jest bardzo wartka i wciągająca. Poznajemy Dirana, a że narracja jest pierwszoosobowa z jego punktu widzenia, wszystko widzimy jego oczami, co w połączeniu z sarkastycznym poczuciem humoru chłopaka dostarcza czytelnikowi sporo dobrej zabawy.

Początkowo można odnieść wrażenie, że to książka o przygodach rozpieszczonego dziedzica Ciemnego Władcy, ale nic bardziej mylnego.

Czym dalej zagłębiałam się w fabułę, tym bardziej poważnie się robiło i tym wyraźniej było widać, że podróż do szkoły magii, to zaledwie wierzchołek skomplikowanej intrygi uknutej przez autorki.

Mimo, że pierwszoosobowa narracja wyklucza szersze spojrzenie na wydarzenia, to autorki wybrnęły z tego całkiem udanym fortelem – mianowicie w powieści pojawiają się (nie za często) dygresje, które pokazują, co dzieje się u pozostałych członków rodziny Dirana i jak stopniowo zostają oni wplątani w intrygę, w której po uszy siedzi sam Diran.

Wszystkie rozpoczęte wątki zgrabnie połączą się w finale tej opowieści, jednocześnie sugerując, że to dopiero początek większej historii.

Autorki operują bardzo lekkim i przystępnym językiem, razem wypracowały sobie bardzo fajny styl. W powieści skrzy się od magii, czarów i duże dawki sarkastycznego humoru. Jest szalona wyprawa, są tajemnice, są niesamowite przygody i bardzo dobrze wykreowani bohaterowie. Dużym plusem jest ukazanie relacji pomiędzy wszystkimi uczestnikami wyprawy. Autorki nakreśliły obraz wzajemnej wrogości i uprzedzeń, które stopniowo ulegały zmianie, wraz z lepszym poznaniem siebie wzajemnie i kolejnymi przeżytymi przez bohaterów przygodami.

A tych ostatnich jest dość sporo, bo drużyna, która podróżuje z Diranem, to pełen wachlarz nie tylko ras, ale przede wszystkim charakterów, co nie raz wpakuje ich w tarapaty.

Świat, który wykreowały autorki jest barwny i ciekawy. Jego tajemnice odkrywamy stopniowo, tak samo jak panujący układ geopolityczny, układy, sojusze i wrogów. Autorki dozują czytelnikowi te informacje, dzięki czemu wcale nie jest łatwo rozgryźć kto i co w tym spisku namieszał.

Pokazały również że jasność nie zawsze musi oznaczać dobro, a ciemność zło. Że nie ważne gdzie i w jakiej rodzinie się urodziłeś, ale jak postępujesz i w co wierzysz.

Historia opowiadana jest w humorystycznym i lekkim tonie, ale nie wykluczyło to i poważniejszych momentów, które się w powieści pojawiły.

Tak jak pisałam na początku, czym dalej tym poważniej się robiło.

Od samego początku czuć, ze autorki miały pomysł na fabułę i skutecznie go zrealizowały. Jest ona spójna i intrygująca, a akcja szybo mknie do przodu, nie dając szansy na nudę.

Jestem oczarowana tą powieścią. Po opisie nie spodziewałam się aż tak dobrej książki, która momentalnie wciągnęła mnie do swojego świata i nie puściła do ostatniej strony.

Pokochałam wykreowanych przez autorki bohaterów, nie tylko tych głównych, ale i tych drugoplanowych, bo co trzeba dodać – każdy z nich jest dobrze przedstawiony i ma swoją rolę do odegrania w tej opowieści.

Więc jeśli lubicie lekkie, ale dobrze napisane fantasy okraszone sporą dawką sarkastycznego humoru i ze świetnymi bohaterami, to koniecznie sięgnijcie po „Ciężko być najmłodszym” a jestem przekonana, że się nie rozczarujecie.

Nikt nie wie jaki to ciężki los być najmłodszym synem Władcy Ciemności! Tata nieustannie poucza, mama traktuje jak małą dzidzię a bracia i siostra jeszcze się z tego nabijają! Ciężko być najmłodszym to pierwszy tom trylogii Książę Ciemności autorstwa Kseni Basztowej i Wiktorii Iwanowej obok którego nie można przejść obojętnie. Należy więc zebrać drużynę i czytać!

Głównym bohaterem jest 17-letni Diran właśnie owy najmłodszy w rodzinie. Ma dwóch starszych braci, którzy pomagają ojcu strzec mrocznego królestwa i poszerzać jego granice. Choć czasem dość nieudolnie, bo szanowny rodzic zmuszony jest interweniować. Zabiera ze sobą swoją małżonkę i siostrę Dirana – Marikę. Diran również chciał z nimi wyruszyć, ale kazano mu zostać i pilnować domu! Bo jest za mały! A siostra jest ledwo dwa lata starsza! Tego było już za dużo dla młodego księcia. Postanowił uciec z domu i dostać się do szkoły magii. Niestety jednak znajdowała się ona na ziemiach jasnych. Uwolnił więc drużynę bohaterów z lochów i zawarł z nimi układ – ON im odda pewien artefakt i zaprowadzi do świątyni, a oni jego do rzeczonej szkoły. Jak łatwo się domyśleć pomysł może piękny i prosty napotkał po drodze wiele komplikacji wciągając wesołą kompanię w wiele przygód.

Diran jest niesamowicie sympatycznym bohaterem, nie sposób go nie lubić. Początkowo pojawiła się u mnie obawa, że będzie typowym rozpieszczonym paniczykiem, ale nic bardziej mylnego. Jest bardzo przyjacielski, wrażliwy na punkcie swojej rodziny, honorowy a także niezwykle bystry i oczytany. W domu najmłodszy, w nowo utworzonej drużynie prawie najmłodszy, mimo to to ON głównie ratuje wszystkich z opresji. Autorki zdecydowały jednak, że książka nie będzie opowieścią jednego aktora. Bardzo ciekawymi postaciami są też bracia Dirana, każdemu z nich poświęcono choć trochę uwagi i oddano ich punkt widzenia. Mam nadzieję, że tak również będzie w kolejnych tomach, gdyż są równie fascynujący, a już najbardziej – ich interakcje między sobą. No i mamy też drużynę bohaterów! Z misją! Złożona z wojownika i wojowniczki, kapłanki, elfki, krasnoluda oraz… złodzieja. Nieco przerysowani, typowa drużyna fantasy, która wyrusza na wielką i szlachetną misję. Z biegiem lektury historia kilku z nich zaczyna odkrywać drugie dno. Jednak bez nich na pewno nie byłoby tak wesoło!

Ciężko być najmłodszym to historia pełna wartkiej akcji, magii i niesamowitego humoru charakterystycznego dla rosyjskiej fantastyki. Na okładce wydawca porównał styl do Olgi Gromyko i Aleksandry Rudej ja jednak przywołałabym jeszcze jedno nazwisko – Karinę Pjankową i jej Prawa i powinności. Mamy tu bardzo podobny motyw władcy/księcia ciemnych, który nie jest taki zły jak by się jasnym wydawało oraz grupkę „bohaterów”, których wiecznie musi ON ratować z opresji. Ponadto oba tytuły przesycone są humorem i naśmiewają się z klasycznych elementów typowego fantasy. Prawa i powinności to książka, do której wracam naprawdę wielokrotnie i którą wprost uwielbiam a Ciężko być najmłodszym godnie może stanąć obok niej.

Powieść Kseni Basztowej i Wiktorii Iwanowej posiada bardzo szczegółowo zaplanowany świat z różnymi potworami i innymi istotami, zasadami dla ciemnych i jasnych, etc. I są przypisy! Moje serce się raduje! Świat jest bardzo interesujący i rozbudowany, chociaż nie jest chyba zaskoczeniem, że okazuje się, że nie wszystko co ciemne jest złe a co jasne dobre.

Za wydanie tej książki odpowiedzialne jest wydawnictwo Papierowy Księżyc. Okładka niesamowicie przypadła mi do gustu bardzo wiernie odzwierciedlając książkowego Dirana. Całe wydanie jest bardzo dopracowane.

Czytając Ciężko być najmłodszym nie sposób się nudzić. Jest w niej przygoda, komedia, akcja wymieszane w odpowiednich proporcjach. Idealna książka na jesienną chandrę. Jedynym jej minusem jest to, że jest to dopiero pierwszy tom. I co teraz trzeba oczekiwać na kolejne? Jak tak można ja się pytam! Ja chcę jeszcze!

Choć rosyjska, czy też ukraińska, fantastyka nie jest w Polsce zbyt rozpowszechniona, to ja zdecydowanie należę do – wydaje mi się – całkiem licznego grona jej fanów. I to już od dawien dawna, wiecie?! Pokochałam ją dzięki Oldze Gromyko, moją miłość ugruntowała Aleksandra Ruda, a teraz dodatkowo nieziemską przygodę, która całkowicie podbiła moje serce, napisał duet złożony z Kseni Basztowej i Wiktorii Iwanowej. Ciężko być najmłodszym otwiera trylogię Książę Ciemności i jeśli kolejne dwa tomy zostaną utrzymane w takim samym klimacie, to zdecydowanie będzie to kolejny wspaniały cykl, który zajmie w mojej biblioteczce specjalne miejsce!

Głównym bohaterem powieści jest młody, siedemnastoletni „książę Diran as’Argal gar Tarrkhan, Trzeci Jeździec Nocy, pan i władca Sorru, Kingaru i Marlingu, pan trolgów i argorotów”. Jednym słowem, najmłodszy syn i dziedzic Władcy Ciemności, którego zarówno matka, jak i starsi brata wraz z siostrą, traktują jak dziecko. A Diran ma tego po dziurki w nosie! Któregoś dnia nadarza się okazja, aby porzucić ten nudny zamkowy żywot i wybrać się w podróż życia! Ale czy przedstawicielowi wysokiej szlachty wypada wałęsać się po kraju i jego granicach? I to w towarzystwie podejrzanej bandy złodziei, których jego ojciec zamknął w lochach? Kto by się tym przejmował w takiej chwili! Diran ma szansę udowodnić wszystkim, że jest dorosły i samodzielny. Jednak zanim wybrał się w tę podróż, z pewnością nie zdawał sobie sprawy z tego, jak się ona dla niego zakończy…

Ta książka jest przesycona magią i przygodą! Całym mnóstwem zaklęć, rytuałów, przepowiedni oraz tak porywających przeżyć, że zdecydowanie nikomu nie grozi nuda! Ba! To jest tutaj po prostu niemożliwe, nie w przypadku ten bezbłędnej opowieści, którą poznajemy przede wszystkim z perspektywy Dirana, ale nie tylko. Ten typek jest przegenialny! Momentalnie zyskał moją sympatię, choć z początku wydawało mi się, że faktycznie będzie nieco dziecinny i infantylny. Jednakże w trakcie całej podróży nie raz udowodnił, że jest sprytny, odważny, honorowy, pozbawiony uprzedzeń, przebiegły i… niesamowicie inteligentny, mądry oraz oczytany. Ten chłopak ma niesamowitą wiedzę, którą być może zdobył w nie do końca wyrafinowany i dobrze widziany sposób, ale doskonale panuje nad magią, wie, jak sobie poradzić w każdej sytuacji, potrafi kierować się zdrowym rozsądkiem, choć chwilami wie, że należy podjąć ryzyko. Przy tym wszystkim jest też bardzo przyjacielski! Świetnie poznawało mi się jego losy i nie mogę się doczekać kolejnych przygód z jego udziałem!

Ale Diran to zaledwie początek góry lodowej, bowiem autorki wykreowały wielu innych, niezwykle różnorodnych bohaterów: dobroduszną elfkę, stonowanego dowódcę grupy jasnych, komicznego krasnoluda, lekko irytującego, ale wbrew pozorom bardzo pozytywnego zwierzołaka, tajemniczą kapłankę… Tak prezentuje się grupa, z którą Diran podróżuje – początkowo wbrew swojej woli, choć w przeciągu trwającej tygodnie wędrówki da się zauważyć, jak relacje między całą grupą ulegają zmianie. A koniec tej podróży jest wręcz rozczulający, aż się łezka w oku kręci! A co z rodziną Dirana? Przewrażliwiona matka, rozsądny ojciec, chcący się przypodobać rodzicielowi bracia, zbuntowana siostra. Tutaj mamy taką mnogość charakterów, istną tęczę! I jak już z pewnością zauważyliście, wiąże się to także z istnieniem w tym świecie wielu ras… Genialnym motywem jest to, że wszelkie sekrety, jakie skrywa w sobie ta książka, odkrywamy kroczek po kroczku. Autorki dozują napięcie i informacje, wypada to znakomicie.

Akcja rozgrywa się w niezwykle barwnym i urzekającym świecie, którego historię poznajemy bardzo dogłębnie, ale stopniowo, krok po kroku. Pojawia się motyw odwiecznego zła, podzielonych granic, groźba wojny… Autorki stworzyły świat bardzo oryginalny, a zaprezentowanie podziału na jasnych i ciemnych wypadło genialnie. Wszystko jest kwestią mocy i magii, ale pamiętajcie, że światło nie zawsze oznacza dobro, a ciemność nie zawsze oznacza zło. W tej powieści jest to nad wyraz widoczne. Przygoda goni przygodę, mamy świetne tempo akcji, wiele elementów zaskoczenia, zero nudy! Tutaj stale się coś dzieje, a Diran i jego drużyna zmagają się z coraz to nowszymi problemami. Odkrywają przy tym tajemnice Ciemnego Imperium, wiążą ze sobą fakty historyczne, choć każdy i tak skrywa własne sekrety. Oczywiście nie mogło tutaj zabraknąć także specyficznego dla literatury rosyjskiej języka, bardzo lekkiego i przyjemnego, oraz świetnego humoru – ta książka nie tylko całkowicie porywa do swojego świata, wzbudza w czytelniku cały ogrom emocji, a śmiechu również nie brakuje!

Ksenia Basztowa i Wiktoria Iwanowa stworzyły tak unikalny świat, że ciężko mu się oprzeć. Momentalnie przepadłam między kartami tej powieści i wierzcie mi, moment, w którym musiałam go opuścić, niemal rozerwał moje serce. Bardzo zżyłam się z głównym bohaterem i towarzyszenie mu w jego podróży było wspaniałym przeżyciem. To cudowne, że istnieją książki, które potrafią aż tak mocno zaangażować czytelnika. Ciężko być najmłodszym to znakomita powieść, która łączy w sobie wszystko to, co najlepsze w rosyjskiej fantastyce. Jestem całkowicie oczarowana, wręcz urzeczona, zaprezentowaną tutaj historią i z całego serca, gorąco Wam ją polecam!

[Adres usunięty]