Książka wpisuje się umiejętnie i oryginalnie w tzw. zwrot przestrzenny w humanistyce, dla którego najbardziej inspirującym pojęciem jest geopoetyka, pozwalająca badać związki między przestrzenią realną a przestrzenią tekstu. Autorka łączy ogromną erudycję, samodzielność w przeprowadzaniu interpretacji, imponującą znajomość literatury przedmiotu ze szczegółową analizą tekstów znakomitego triesteńskiego prozaika i eseisty Claudia Magrisa (…).
Z recenzji prof. dr hab. Joanny Ugniewskiej
Dr Natalia Chwaja – literaturoznawczyni, italianistka, adiunkt w Pracowni Literatury Włoskiej Instytutu Neofilologii Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. W obrębie jej zainteresowań badawczych znajdują się m.in. historia literatury triesteńskiej XX wieku, miejskie narracje we współczesnej prozie włoskiej oraz związki kultury Włoch i Europy Środkowej. W 2017 roku uzyskała stopień doktora nauk filologicznych na Uniwersytecie Jagiellońskim. Rozprawa doktorska Miasto w przestrzeni, miasto w świadomości – figura miasta w prozie Claudia Magrisa na tle dwudziestowiecznej tradycji literatury triesteńskiej, stanowiąca podstawę niniejszej monografii, została w 2018 roku wyróżniona Nagrodą Prezesa Rady Ministrów RP.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii filologia i językoznawstwo
Jaką tematykę porusza monografia "Triest przepisany. Miasto w prozie Claudia Magrisa"?
Książka stanowi pogłębione studium twórczości wybitnego włoskiego eseisty w kontekście geopoetyki i fenomenu miasta Triest. Autorka analizuje, jak przestrzeń realna przenika się z tekstem literackim w najważniejszych dziełach autora, takich jak "Dunaj" czy "Mikrokosmosy". Publikacja szczegółowo omawia ewolucję triesteńskiej tożsamości literackiej na przestrzeni XX wieku. To pozycja obowiązkowa dla badaczy zainteresowanych związkiem geografii z literaturą środkowoeuropejską. Analiza pozwala zrozumieć, jak miasto staje się fundamentem architektury świata przedstawionego.
Które postacie z literackiej panoramy Triestu zostały przywołane w tej monografii?
Oprócz Claudia Magrisa, autorka przybliża sylwetki pionierów rodzimej tradycji literackiej, takich jak Italo Svevo, Umberto Saba oraz Scipio Slataper. Ich twórczość służy jako fundament do zrozumienia specyficznego rysu "triesteńskości", który Magris twórczo reinterpretuje. Czytelnik zyskuje wgląd w szeroki kontekst historyczny i kulturowy literackiego Triestu. Monografia buduje kompleksowy obraz miasta jako unikalnego modelu narracyjnego. Autorka precyzyjnie pokazuje, jak dawne tradycje wpływają na współczesne formy literackie.
W jaki sposób autorka wykorzystuje kategorię geopoetyki do analizy twórczości Magrisa?
Geopoetyka służy w tej pracy jako narzędzie do badania relacji między fizyczną przestrzenią Triestu a jej tekstowym odwzorowaniem. Natalia Chwaja analizuje poetykę eseistycznej flânerie, czyli specyficzny sposób literackiej wędrówki po odczarowanych przestrzeniach miejskich. Metoda ta pozwala na odkrycie konstrukcyjnej architektury świata przedstawionego w prozie Magrisa. Takie podejście wpisuje się w nowoczesny zwrot przestrzenny w humanistyce. Praca pozwala na nowo zinterpretować relację między realnym miejscem a przestrzenią tekstu.
Jaką wartość merytoryczną przedstawia ta publikacja w kontekście naukowym?
Praca ta jest wyróżnioną Nagrodą Prezesa Rady Ministrów monografią naukową opartą na rzetelnych badaniach literaturoznawczych. Autorka wykazuje się ogromną erudycją, łącząc analizę teoretycznoliteracką z imponującą znajomością włoskiej literatury przedmiotu. Publikacja wnosi oryginalny wkład w badania nad współczesną prozą włoską oraz kulturą Europy Środkowej. Jest to wiarygodne źródło wiedzy dla studentów filologii, italianistów oraz badaczy kultury. Wysoki poziom merytoryczny potwierdza prestiżowe wyróżnienie przyznane tej monografii.
Dla jakiego typu czytelnika ta specjalistyczna monografia może okazać się zbyt trudna?
Książka nie jest lekkim reportażem podróżniczym, lecz zaawansowaną rozprawą naukową z zakresu filologii i językoznawstwa. Osoby szukające prostego przewodnika turystycznego po Trieście mogą poczuć się przytłoczone specjalistyczną terminologią oraz teoretycznoliterackim namysłem. Publikacja wymaga od odbiorcy skupienia oraz podstawowej orientacji w terminach z obszaru humanistyki. Wyraźnie akademicki charakter tekstu sprawia, że jest on skierowany głównie do świadomego i wymagającego czytelnika. Brak tu uproszczeń charakterystycznych dla literatury popularnonaukowej.
