Tracąc nadzieję. Przysługa. Tom 2

Ponownie wracamy do serii Przysługa, która w drugim tomie przybliża dalsze losy młodych bohaterów. Czy tym razem los będzie dla nich łaskawszy i pozwoli im na chwile wspólnego szczęścia?

Lily Madaleine zabiera nas w romantyczną podróż ku młodzieńczym uniesieniom i buduje historie pełną wzlotów i upadków. Serce dyktuje warunku postaciom pojawiającym się na pierwszym planie a ich nie zawsze słuszne wybory pokazują, że są ludzcy i podobni do nas. Wyciągają wnioski, zmieniają się na naszych oczach a ich romantyczna przyszłość wciąż jednak stoi pod znakiem zapytania, ponieważ autorka nie szczędzi przeszkód na ich drodze i wciąż miesza w fabule.

Joss przeszła przez prywatne piekło i dziś próbuje stanąć na nogi. Ma u swojego boku Deana, ale i on wydaje się jakiś inny. Skrywa tajemnice, które dotyczą również dziewczyny i jak się niedługo okaże, nie będą dla niej pozytywne. Jednak i ona skrywa mroczny sekret, który niebawem wyjdzie na światło dnia i całkowicie zmieni Deana. Pogrążony w smutku chłopak zatraci się we własnych emocjach i zapomni, że to przecież Joss teraz liczy się najbardziej. Padnie dużo słów, niektóre okażą się bez pokrycia a chłopak zmieni się na naszych oczach w kogoś zupełnie innego. Już nie będzie pewnym siebie mężczyzną walczącym o ukochaną a typowym uciekinierem od problemów. Joss natomiast udźwignie fabułę na swoich barkach i pokaże, że to w kobietach drzemie największa siła.

Niekoniecznie przekonało mnie poprowadzenie fabuły, ponieważ nałożyło się na siebie aż nazbyt dużo przeciwności, ale z drugiej strony nie mogę powiedzieć, żebym żałowała swojego wyboru. Dobrze było powrócić do historii tej dwójki i dowiedzieć się jak dalej potoczyły się ich losy, chociaż spodziewałam się bardziej romantycznej atmosfery a nie strachu przed tym co ich czeka. Pojawiła się choroba, to zawsze trudne i zrozumiałe, ale on zamiast walczyć zostawił Joss samą sobie i pogrążył się w smutku zamiast stanąć na wysokości zadania. Miałam ochotę porządnie nim potrząsnąć i zasugerować, by przejrzał na oczy, ale z drugiej strony jestem wdzięczna autorce, że dostarczyła mi tyle wewnętrznych przeżyć.

"Tracąc nadzieję" to dobra kontynuacja. Osobiście zupełnie inaczej widziałam przebieg fabuły, ale musiałam zdać się na wizję autorki i ostatecznie przyznaję, że jestem zadowolona z rozwiązania sytuacji. To opowieść o codziennych wyzwaniach, niełatwym życiu i miłości, która zmusza nas czasem do szaleńczych czynów. Polecam przeczytać, żeby postawić się na miejscu bohaterów i samemu zadecydować jak postąpilibyśmy w ich sytuacji.

Deana i Joss połączyła umowa i tylko ona miała być między nimi. Ona miała mu pomóc uzyskać prawa do opieki nad bratem, on jej spełnić marzenia z listy. Jednak czas, który spędzają razem i różne sytuacje, w których się znajdują, mocno ich do siebie zbliżają. Między tą dwójkę wkradają się uczucia, na które nie są gotowi. Oboje mają wiele tajemnic, które wolą zachować tylko dla siebie.

Pewnego dnia Joss spotyka się ze znajomymi, gdzie również pojawia się Dean. W pewnym momencie oboje wychodzą, a w samochodzie chłopak zauważa, że z nią dzieje się coś dziwnego, a po chwili traci przytomność. W szpitalu okazuje się, że ktoś jej dosypał czegoś do picia i gdyby nie szybka reakcja mogłoby być bardzo źle. Jednocześnie podczas tego zdarzenia wychodzi prawda na temat zdrowia Joss. Dean jest przerażony, dowiadując się, że może ją stracić, kiedy jeszcze bardziej się zbliżą. Wycofuje się, znika, zostawiając dziewczynę bez żadnych wyjaśnień. Pomału wychodzą na jaw również inne tajemnice. Czy dadzą sobie z nimi radę? Czy będą umieć zaakceptować pewne sprawy? Czy Joss spełni marzenia z listy? Czy Dean uzyska prawa do opieki nad bratem? Czy ta dwójka da sobie szansę na miłość i wspólną przyszłość?

Tom pierwszy mnie się podobał, jednak uważam, że drugi był lepszy. Więcej się w nim działo, zdarzenia wywoływały więcej emocji.

To historia pełna bólu, cierpienia, tajemnic, a jednocześnie przyjaźni, miłości w różnych obliczach. Akcja w miarę szybka, z ciekawymi zwrotami. Całość przeżywałam wspólnie z bohaterami, niejednokrotnie mając świeczki w oczach.

Bohaterowie pozostali ciekawi, moim zdaniem dobrze wykreowani, posiadający wady i zalety. To wszystko sprawiło, że są postaciami dość realistycznymi. Troszkę się zmienili, w szczególności Dean stał się milszy, bardziej opiekuńczy w stosunku do Joss. Więcej o zmianach w ich zachowaniu nie zdradzę, musicie odkryć sami.

„Tracąc nadzieję” to książka z historią wywołującą wiele emocji w czytelniku. Mnie zdecydowanie przypadła do gustu i z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Miał ich łączyć tylko układ, wzajemnie wyświadczona przysługa. Lecz ich znajomość szybko nabrała innego charakteru, który ciężko im było zaakceptować.

Jaki będzie finał historii Deana i Joss ? Możecie się już przekonać w drugiej części serii Przysługa pt. “Tracąc nadzieję”.

Nadzieja to uczucie, które potrafi zwodzić, rozczarować ale też dać wiarę, że może być lepiej. Joss wciąż się jej trzyma. Ma nadzieję, że jej stan zdrowia się poprawi, że zrealizuje swoje cele i plany z listy, że zapomni o traumie z przeszłości. To dziewczyna mająca wiele sekretów, których z dnia na dzień, coraz więcej poznaje Dean. Chłopak, który miał jej tylko pomóc zrealizować kilka marzeń. W zamian ona miała mu pomóc zyskać prawną opiekę nad bratem. Nic więcej. A jednak zaczęli być dla siebie kimś szczególnie ważnym.

Nie tylko on odkrywał jej sekrety. Także ona nieświadomie przebiła się przez pancerz, którym chłopak się otoczył i zrozumiała skąd się biorą jego zachowania, czemu jest taki, a nie inny.

“Jednak powoli zaczynam rozumieć, co Dean chce mi przekazać. Nikt nie nauczył go tego, jak NIE uciekać.”

To książka, w której poznajemy te głęboko skrywane sekrety. W których bohaterowie uczą się siebie nawzajem, uczą się sobie ufać i siebie rozumieć. Przed Deanem w sumie większe wyzwanie, bo musi zrozumieć i zaakceptować tajemnice, jakie dziewczyna skrywa. A okazuje się, że nie jest to dla niego łatwe. Dlatego z początku ucieka. Czy da radę stawić im czoła i być oparciem w trudnych chwilach dla Joss ?

Trudna droga przed naszymi bohaterami i życie im jej nie ułatwia. Ale we dwoje jednak stawienie czoła przeciwnościom losu, nie jest takie trudne jak samotnie. Może wbrew temu co sugeruje tytuł, nie stracą tej ważnej dla nich nadziei ?

Przekonajcie się sięgając po kolejną z książek Lily Madaleine. Czeka na Was nie mała dawka emocji i nie jedna chwila zaskoczenia. To książka która porusza rozmaite tematy, problemy i dramaty rodzinne, lęk jaki towarzyszy nam gdy chorujemy my czy nasi bliscy, a także codzienne troski ludzi wkraczających w dorosłość. Warto poznać tę historię.

Dziękuję za możliwość objęcia patronatem obu części tej serii. Polecam się na przyszłość .

Historia bohaterów niesienie ze sobą wiele cierpienia.Poprzez zaznane krzywdy ze strony bliskich osób nie potrafią odnaleźć się w dorosłym życiu.Dodatkowo choroba i walka z nią jest początkiem realizacji marzeń.Czytając o radości bohaterki w czasie gdy odczuwała emocje po wykonaniu swojego marzenia przeżywałam je razem z nią.

Autorka w świetny sposób opisała rozwijająca się relacje Dean’a i Joss.Poznawanie siebie nawzajem w chwilach zwątpienia i szczęścia buduje coś szczerego i prawdziwego.

Nie znajdujemy w tej historii gorącej miłość,która ma tylko radosne chwile.Jest prawdziwe życie w którym znajdujemy chorobę,smutek,demony i traumy przeszłości…oraz sekrety,które ranią.

W każdej rozwijającej się relacji szczerość to podstawa.Brak tego skutkuje konsekwencjami.

Dean swoim zachowaniem zaimponował mi.Wreszcie przyznaje się,że umie czuć i potrafi okazać te uczucia.Czasem byl porywczy,jednak kierowały nim mocne emocje.Dla dobra brata wiele zniesie,by miał lepiej niż on.

W tej powieści znajdujemy rewelacyjne zakończenie,które pokazuje,że dla każdego z nas szczęście może mieć inny obraz.Warto cieszyć się z każdej,nawet najmniejszej rzeczy,bo los może sprawić wiele niespodzianek na które nie mamy wpływu.

Z całego serca polecam tą historie.Emocje wylewają się niemal na każdym kroku,bo życie potrafilo im przynieść wiele niespodziewanych chwil.

"Z miłości człowiek potrafi ​zrobić wiele głupich rzeczy".

"...miłość. Zwykła oso​ba, ktoś całkiem przeciętny, dla ciebie staje się wyjątkowy. Dla ​ciebie staje się całym światem".

▫️▫️▫️

Josselin i Dean to "para" jakich na świecie nie brakuje. Twierdzą, że są jedynie przyjaciółmi po czym całują się nie mogąc od siebie oderwać a gdy tylko w towarzystwie tej drugiej osoby pojawi się osoba płci przeciwnej możliwie zagrażająca im samym ich serca pękają z bólu, smutku, złości i... Zazdrości! Mają przed sobą tajemnice, które bardzo ciężko jest wyjawić a które z dnia na dzień zaczynają coraz bardziej ciążyć zwłaszcza mając świadomość, że gdy wyjdą na jaw wszystko może się zmienić a ich relacja nigdy może nie być już taka sama... Czy Dean będzie w stanie pogodzić się z chorobą Joss? Czy jej nie opuści, tym samym udowadniając, jak wiele dla niego znaczy? A przede wszystkim czy dziewczyna wybaczy mu to, co zrobił w przeszłości?

Gdy Lily Madaleine zaproponowała nam patronat nad serią "Przysługa" podrzucając tekst do zapoznania się z nim wiedziałyśmy, że powinnyśmy postarać się uodpornić na to co może nas czekać jednak chyba nie byłyśmy gotowe na tak silne zżycie się z bohaterami i przesiąknięcie ich historiami. "Tracąc nadzieję" to książka opowiadająca o odkrywaniu samego siebie, swoich uczuć i potrzeb, o codziennych problemach i próbie bycia blisko osoby na której nam zależy oraz uszczęśliwienia jej.

Autorka za pośrednictwem bohaterów serwuje historię, która momentami staje się bardzo emocjonalna gdyż żaden, absolutnie żaden szczególnie młody człowiek czy dziecko nie powinien doświadczać tego co oni i być skazany na piekło jakie zgotował im człowiek, który powinien być ich oparciem, opiekunem a przede wszystkim kimś kto ich obroni - a w każdym razie spróbuje obronić - przed wszelkim złem tego świata zamiast sprawić, że stanie się on jeszcze gorszy. Niestety nie były to jedyne rzeczy, które ich trapiły. Na drodze Josselin i Dean zaczęły powstawać również inne przeszkody z, którymi zmuszeni będą się uporać. Zwłaszcza gdy jedną z tych przeszkód będą oni sami...

Jeżeli chcecie rady od nas to do czytania przygotujecie sobie dużo uspokajającej herbaty oraz niektórym mogą się przydać chusteczki. W jednej chwili możecie mieć chęć wprost rozszarpać bohaterów za ich irracjonalne momentami zachowanie w drugiej zaś serce wam się będzie krajać gdy przyjdzie przykry moment. My w zupełności jednak rozumiałyśmy ich tok rozumowania i postępowanie. Nie mieli lekko i zdani byli tak naprawdę tylko na siebie i własną intuicję w słuszności swojego postępowania. Czy mimo wszystkich przeciwności losu i bagażu doświadczeń jakim zostaną obarczeni uda im się być w końcu szczęśliwymi? Czy odważą się w końcu na ten milowy krok i ryzyko aby być razem? A może przyszła w końcu pora aby ich drogi się rozeszły? My wiemy ale nie powiemy bo o tym musicie przekonać się sami! 🥰 Musicie się przygotować na lekkie pióro Lily, które zabierze was do świata z którego wyjdziecie dopiero po zakończeniu historii poznając ją z perspektywy obu bohaterów ❤️

My polecamy z czystym sumieniem!

Czytacie książki, które zostały podzielone na więcej niż jedną część, zanim wyjdzie kontynuacja, czy czekacie, aż wyjdą wszystkie i zagłębiacie się w lekturze, dopiero kiedy wszystkie części są już wydane?

Powiem szczerze, że jeżeli chodzi o książki, to jestem bardzo niecierpliwa i jak jakaś publikacja mnie zainteresuje swoim opisem, to nie mogę się powstrzymać i sięgam po nią, nawet gdy wiem, że data publikacji kontynuacji nie jest jeszcze znana.

Dlatego, gdy w zeszłym roku skończyłam czytać pierwszą część historii Joss i Deana czułam wielki niedosyt i z niecierpliwością czekam na drugą część. Lecz czy spełniła ona moje oczekiwania? Myślę, że tak.

W "Tracąc nadzieję" relacja Joss i Deana wydaje się bardziej skomplikowana niż w pierwszej części. Oboje zgodnie twierdzą, że tak naprawdę są jedynie przyjaciółmi, chociaż gołym okiem widać, że jest zupełnie inaczej. Pocałunki, drobne opiekuńcze gesty, a przede wszystkim sceny zazdrości to elementy, które poniekąd stały się ich codzienną rutyną. I być może ich relacja naturalnie wskoczyłaby na wyższy poziom, gdyby nie mieli przed sobą tak wielu tajemnic, którymi, z różnych powodów, nie chcą lub po prostu nie są w stanie się ze sobą podzielić. Jednakże jak dobrze wiemy, sekrety lubią wychodzić na jaw w najmniej spodziewanym momencie. Dlatego nie ulega wątpliwości, że i tak było i tym razem.

Czy Joss i Dean będą potrafili przejść do porządku dziennego, gdy wszystkie tajemnice ujrzą światło dzienne? I czy wreszcie przyznają się do swoich uczuć wobec siebie? Na te oraz inne nurtujące Was pytania, które nasunęły się już podczas czytania pierwszej części, odpowiedzi znajdziecie, zagłębiając się w lekturę "Tracąc nadzieję".

Cykl "Przysługa" od Lily Madaleine to książka, obok której nie da się przejść obojętnie. Autorka zaserwowała swoim czytelnikom historie, która tylko z pozoru wydaje się prosta i nieskomplikowana. W rzeczywistości porusza kilka naprawdę ciężkich tematów, takich jak przemoc, choroba, czy gwałt, które są niezwykle traumatyczne dla dorosłych osób, a co dopiero dla kogoś znacznie młodszego. Jednak spodobało mi się, że pomimo wielu ciężkich doświadczeń z przeszłości, bohaterowie potrafili znaleźć w sobie siłę do walki. Pozwolili sobie na bliskość oraz okazali się dla siebie wsparciem emocjonalnym zarówno w tych ciężkich, jak i przyziemnych problemach, które czasem dotykają każdego z nas.

Muszę przyznać, że "Tracąc nadzieję" zdecydowanie trafiło w mój gust i jestem zadowolona z tego, jak potoczyła się ta historia. Spodobało mi się również, że autorka pozostawiła nam otwarte zakończenie, ponieważ każdy czytelnik sam może zdecydować, jak zamknąć historię Joss i Deana.

Tak naprawdę mam zastrzeżenia jedynie do jednej kwestii, a mianowicie do korekty tekstu, ponieważ mam wrażenie, że coś w tej materii poszło nie tak. W publikacji znalazłam kilka błędów, takich jak urwane zdania, czy chociażby brak przyimka "z", co powinno zostać wyłapane przed przesłaniem książki do druku. Nie mam w tej kwestii pretensji do autorki, ponieważ wiem, że nawet czytając tekst dwadzieścia razy, mogłaby tego nie zauważyć i każda osoba, która choć raz pisała własne opowiadanie, doskonale wie, o czym mówię, jednak uważam, że osoba z wydawnictwa, która zajmuje się sprawdzaniem tekstu, powinna była to wyłapać.

Niemniej jednak bardzo polecam dylogię "Przysługa" i mam nadzieję, że podobnie jak mnie, przypadnie Wam ona do gustu.