Tove. Królowa Duńczyków. Księżniczka Lodu. Tom 2

Dzisiejsza recenzja dotyczy książki „Tove. Królowa Duńczyków” to drugi tom i ostatni. Nie czytałeś/łaś? To czytasz na własną odpowiedzialność. :D Czy ubolewam? Okropnie! Szkoda, że nie będzie kontynuacji, bo cała historia tej dziewczyny wciągnęła od pierwszych stron pierwszego tomu. Ile siły ma w sobie młoda dziewczyna, kobieta? Na to pytanie chyba nie muszę odpowiadać, bo każdy z nas chociaż raz w życiu zdał sobie sprawę, że (mnóstwo razy cytowałam to) kobieta jest siłą! Kiedy kobiecie zajdziesz za skórę, kiedy skrzywdzisz ją, a co najgorsze jej rodzinie biada tobie. :p Oczywiście wszystko to z przymrużeniem oka, ale sami przyznajcie coś, w tym jest. Autora znam z poprzednich książek, które cenie.

Cieszę się, że mogę dodać kolejne pozycje do tej listy. Wracając do dzisiejszej recenzji polecam zajrzeć na strony z opisem książki i przekonać się, że warto wziąć tę pozycję i odpłynąć w przygodę życia, w przygodę, która nie tylko zmienia sytuacje, ale i człowieka. Jak pewnie już wiecie Tove nie jest już tą młodą dziewczyną, która nie znała życia, lecz kobietą, której życie, los nie oszczędzali. Przed wami podróż, w której momentami będzie spokojnie, ale momentami sztorm, na jaki traficie przyprawi was o podwyższenie ciśnienia. Jestem wdzięczna, że mogłam podążać za Tovą, móc dzielić z nią jej smutki, złamane serce, tęsknotę za pierwszą swoją miłością oraz drobne sukcesy. Ten czas wykorzystała produktywnie, kształtując swój charakter, który ja sama podziwiam. Jej osoba jest tym przykładem, z którego wezmę przykład. Tak jak po burzy jest słońce tak po moich porażkach przychodzą sukcesy. Sami jesteśmy kowalami naszego życia, losu.

Od pierwszego tomu mija 15 lat, które dziewczyna wykorzystała też na wychowaniu syna na godnego króla. Co zrobiła, że stała się królową wikingów? Czy syn wychowany został za godnego następcę swego ojca Haralda? Jak potoczy się wątek między nią a bocianem? A co najważniejsze (według mnie) to, czy ktoś w końcu pokona Agarę? W tej części nudy nie spotkacie. Dwa minusy, nad którym ubolewam i jeden wyżej wymieniłam to, że nie będzie trzeciego tomu, a drugim to zakończenie. Było takie, że chwyciło za serce. Pewne sytuacje w końcu stały się rzeczywistością, ale dla równowagi coś trzeba zabrać. Nie będę opisywać i zdradzać najlepszego, ale jak po przeczytaniu książki odczuwasz niedosyt, pustkę to najlepszy dowód na to, że zżyłaś/łeś się z bohaterami, wciągnęłaś/łeś się w całą tę historię, że to świetna książka warta uwagi, a nawet zarwania nocy.

Jestem #teamTove

Grzegorz Gajek ponownie otwiera przed nami drzwi do świata, w którym wszystko może się wydarzyć. Niebezpieczeństwo konkuruje o uwagę z wielkimi ambicjami a główna bohaterka będzie musiała przejść długą drogę, by odnaleźć swoje miejsce w świecie.

Zanim powiecie, że powieść historyczna nie jest dla Was i pomyślicie o tym gatunku jako potencjalnie najmniej ciekawym, najpierw dajecie szansę twórczości autora. Jest w jego rękach tendencja do przytaczania prawdy zamkniętej na kartach powieści, więc już od pierwszych stron czytelnik czuje się w pełni poinformowany dzięki realnie poprowadzonej fabule. Dużo emocji a także intensywna akcja przekładają się na nieustanny dynamizm, strony praktycznie przerzucają się same a czytelnik zaczyna rozumieć, że w dobrych rękach ten gatunek zyskuje na wartości.

Główna bohaterka, tytułowa postać, to dziewczyna, której życie nie oszczędzało. Wystawiona na ogromną próbę ponownie mierzy się z kłodami rzucanymi pod nogi. Jej losy poznaliśmy już w pierwszym tomie, więc koniecznie odsyłam Was do nadrobienia zaległości, ponieważ otrzymujemy ciąg dalszy tego co działo się wcześniej. Ciąg przyczynowo-skutkowy jest bardzo ważny, ponieważ inaczej nie byłoby oddanej pełnej wiarygodności historii zaczerpniętej z prozy życia a także sam czytelnik nie miałby tej przyjemności obserwacji zmian zachodzących w głównej bohaterce. To właśnie na tym opiera się cała historia – na życiu, na dojrzewaniu, na podejmowanych decyzjach oraz wyciąganych z nich konsekwencjach, gdy jedna dziewczyna musi na oczach wszystkich przemienić się w kobietę i walczyć o swoje, mimo tego że nikt nie chce jej słuchać.

To przejmująca historia napisana w równie intensywny sposób. Z każdej strony otaczają nas skrajne emocje a my z niecierpliwością przerzucamy karty tej historii, by jak najszybciej i jak najwięcej dowiedzieć się na temat Tove, bohaterki niecodziennej i jedynej w swoim rodzaju. Słowianka musiała stanąć na czele Duńczyków i zmienić się w wikinga, co już na wstępie wymagało od niej ogromu zaangażowania. Autor uchwycił jej siłę, determinację a także wszelkie potknięcia, by w oczach czytelnika stawała się bardziej wiarygodną postacią, jednocześnie tworząc zawiłe tło na przestrzeni którego rozgrywała się cała akcja. Całokształt zatem imponuje wykonaniem a także prezentowanymi wartościami i wciąga również w wir wielkiej niebezpiecznej przygody.

"Tove. Królowa Duńczyków" przede wszystkim pokazuje, że powieść historyczna może być dojrzała, inteligentna, nieustannie pobudzające wyobraźnię czytelnika a także ciekawie napisana. Potrafi także poruszać ponadczasowe wartości i udowadniać, że to co działo się kiedyś ma swoje przełożenie na teraźniejszości. Ta dylogia zasługuje na słowa pochwały i uznania, ponieważ wychodzi poza szereg oraz udowadniała, że autor ma w swoich rękach spory talent a jego wyobraźnia pozwala tworzyć książki od których trudno się oderwać.