Tosia w tarapatach Kłopoty i katastrofy

"Tosia w tarapatach. Kłopoty i katastrofy" to druga już książka o przygodach niezwykłej Tosi. Rozpoczynając lekturę ma ona 12 lat, jest odważna, i być może właśnie jej odwaga przyciąga do niej wszelkie niezwykle zdarzenia. Książka podzielona jest na 5 osobnych opowieści, których elementy łączą się na końcu ostatniej historii, dając pełen obraz przygód Tosi, i zamykając otwarte zdawało by się, i niedokończone wątki.

"Opętany ogród". Co kryje się w ogrodzie cioci Eleonory, co prześladuje ciocię Klementynę? Czy zwaśnione kuzynki znajdą odpowiedź? Czy uda im się zawrzeć porozumienie? Jaki udział w wydarzeniach będzie mieć Tosia?

"Prawo Piątek". Czym są tajemnicze, wierszowane zagadki dostarczane przez osoby ubrane w jednokolorowe stroje? Co się w nich kryje? Co znaczą? Czym jest Prawo Piątek? I czy Tosi uda się rozwiązać zagadkę?

"Leśne Licho". Dlaczego las porywa uczestników wycieczki? Czym zawinili? Czy Tosi uda się ocalić przyjaciół i przyjaciółki? Co z tym wszystkim wspólnego ma Licho?

"Księga koszmarów". Czym jest tajemniczy manuskrypt znaleziony przez kolegę Tosi? Dlaczego pozwala ON odczytać się jedynie wybranym? Czym jest to, co zdołało się z niego uwolnić?

"Plaga pasigłowców". Czym są tytułowe pasigłowce? Skąd się wzięły? Czy są niebezpieczne? Jak walczyć z niespodziewaną plagą?

"Tosia w tarapatach" jest tym poziomem horroru i zawartej w nim tajemnicy, jaki toleruję bez ciarek na plecach, śledząc z niecierpliwością rozwój wydarzeń. Pomimo, że jest to książka dla dzieci, ja również świetnie się przy niej bawiłam. Postać Tosi, pewnej siebie, ciekawskiej, momentami wręcz bezczelnej, zachowującej jednak przez cały ten czas szacunek do innych, jest świetnym wzorem do naśladowania dla młodych dziewczyn. Jej przyjaźń i współpraca jak z dorosłymi, tak z osobami z jej klasy, bez względu na ich płeć, jest ideałem relacji nastolatki z otoczeniem. Tosia nie trzyma się jedynie dziewczyn, ma również kolegów, a jej celem jest rozwiązywanie zagadek i tajemnic, nie mamy tu ani słowa o zauroczeniach kimkolwiek, co wspiera postawę, iż dziewczyna jest pełna bez tzw drugiej połówki. W książce dużo jest nawiązań do legend, mitologii słowiańskiej czy fantastyki, co ubarwia przedstawione historie. Jedna z opowieści, "Leśne Licho" bardzo jasno promuję ekologię i dbanie o nasze najbliższe otoczenie, za co również należy się duży plus.

Czy polecam? Dorosłym lubiącym się bać, ale bez przesady, jak najbardziej:) Dla fanów i fanek ciężkich horrorów te historie będą zbyt delikatne. Dla dzieci? W wieku 10-12+ również, młodszym byłabym się czytać Tosię ze względu na osadzenie opowieści w zbyt realnym świecie. Również starsze dzieci, o ile nie mamy pewności, iż nie wierzą one w duchy, magię czy zjawiska nadprzyrodzone, mogą mieć problemy po lekturze. Książka jest bardzo dobra, zanim jednak kupimy ją naszym pociechom, warto zastanowić się, czy są gotowe na jej lekturę, czy nie warto jeszcze zaczekać, bądź przeprowadzić z nimi rozmów o tym, co istnieje, a co nie. Psychiczne bezpieczeństwo przede wszystkim. Jeśli zaś Wasze dzieci nie wierzą w Licho, duchy, czy czarną magię, nawet się nie zastanawiajcie. A jeżeli lubią fantastykę, to tym bardziej! Wszyscy czasem lubimy się odrobinę bać ;)

Główną bohaterką książki (jak sama nazwa wskazuje) jest Tosia Tarapata - dziewczynka w wieku 12-14 lat (pierwsza historia jest, gdy Tosia ma 12 lat, a ostatnia gdy ma 14 lat). Bohaterka mimo swojego młodego wieku jest nad wyraz inteligentna, błyskotliwa, pewna siebie, odważna, skromna, rezolutna i spostrzegawcza. I to dzięki mieszance tych cech ciągle wpada w kłopoty i katastrofy, ale również dzięki temu przeżywa niesamowite przygody.

"Tosia w Tarapatach. Kłopoty i katastrofy" to druga część opowieści o przygodach Tosi. W tym tomie czytelnik razem z bohaterką przeżywa 5 niesamowitych przygód, a każda kolejna wydaje się być coraz bardziej "nie z tej ziemi". Razem z Tosią znajdziemy się w opętanym ogrodzie, odkryjemy prawo piątek, poznamy Leśne Licho, przeczytamy Księgę koszmarów oraz przeżyjemy plagę pasigłowców. Ale te nazwy pewnie i tak Wam nic nie mówią :) Te przygody trzeba po prostu poznać zagłębiając się w świat Tosi! :)

Historie opisane przez Pana Pawła są niesamowite, nadzwyczajne i magiczne. Ale przecież właśnie takie powinny być historie dla dzieci! Dodatkowo wszystko napisane jest w sposób lekki, zabawny i wciągający - jak dziecko zacznie czytać jedną z historyjek - nie będzie mogło doczekać się końca :) Jedynie w opowieści o zagadce 5P trochę mnie rozczarowała - zdecydowanie zabrakło tu konkretnego zakończenia. Moja ciekawość nie została zaspokojona! :)

Jak wiadomo, literatura dziecięca nie jest mi obca. Czytam książek z tego gatunku całą chmarę. Pan Paweł Maj stworzył bohaterkę i tarapaty, do których na pewno wrócę i to z ogromną przyjemnością! Dwunastoletnia dziewczynka została moją faworytką na najbliższe lata! Uwierzycie, że żyłam w przekonaniu, że już wszystko wymyślono po Harrym Potterze i Władcy Pierścieni? A tu bęc! I mamy właśnie Tośkę!

Owa książeczka jest drugą częścią, mimo to można, oczywiście, czytać ją, ot tak, bez kolejności. Całość została podzielona na pięć różnych przygód – począwszy od spotkania z ciotką, poprzez zagadkę, w której główną rolę gra liczba „5” kończąc na pomocy przyrodzie. Opowiastki z jakimi się tutaj spotykamy są tak przyjazne, tak urocze, że nie wiadomo kiedy książeczka się kończy! Stworzyć coś tak przyjemnego do czytania, co nie tylko prowadzi nas przez świat magii, przez świat rożnych stworzeń - wcale nie wyczerpuje tematu, a młodzi czytelnicy dają się porwać i przekrzykują się jedno przez drugie, że oni postąpili by tak samo (czytałam „Tosię” dwa razy z czego drugi był z sąsiadkami)! To świetnie napisana książka, która na pewno przekaże ważne aspekty codziennego życia, zasugeruje jak dbać o to co nas otacza i jak rozwiązywać rodzinne zagwozdki. Autor używa języka lekkiego i łatwo przyswajalnego, nie wplątuje w tekst czy opisy trudnych zagadnień, więc nie ma problemu jeśli chodzi o zrozumienie i przekaz. Każda „katastrofa” jest podzielona na mniejsze rozdziały, krótkie i chwytliwe. Całość uzupełniają ilustracje pani Moniki, która stworzyła buzię Tosi i jej przyjaciół, co mimo swojego biało – czarnego zarysu naprawdę raduje oko!

Nie mogę napisać nic innego jak tylko słowa pozytywu. „Tosię” połknęłam w ciągu wieczoru i na pewno kupię pierwszy tom! To świetna lektura i zdecydowanie nie tylko dla małych! Takie przygody kojarzą mi się takimi tytułami jak „Przygody Tomka Sawyera” czy też znanej na pewno każdemu „Ani z Zielonego Wzgórza” - mówię Wam, nie stracicie czasu, a zyskacie świetne przygody!