To tylko zabawa

"To tylko zabawa" to mroczna opowieść o powrocie do traumatycznych wspomnień z młodości. Główna bohaterka, Paula, wraca pamięcią do deszczowego lata, które na zawsze zmieniło jej życie. Autorka doskonale oddaje mechanizmy rządzące grupami rówieśniczymi – presję, potrzebę akceptacji, a także rywalizację i zazdrość. Kusiak pokazuje, jak trudne mogą być relacje między nastolatkami, zwłaszcza w zamkniętej społeczności, gdzie każdy krok jest obserwowany i oceniany. Powieść skłania do refleksji nad ludzkimi decyzjami i ich długofalowymi konsekwencjami.

Paulina Kociejko jest typową nastolatką, która walczy o akceptację w grupie rówieśniczej. Za sprawą swojej przyjaciółki Sary zaczyna interesować się ezoteryką i magią. Jedna z książek, jaka wpada w ich ręce, wywiera na dziewczynach wyjątkowo zły wpływ. Chęć posiadania jej na wyłączność sprawia, że pomiędzy przyjaciółkami dochodzi do licznych starć i kłótni. Ostatecznie przestają one ze sobą rozmawiać.

Sytuacja zmienia się, gdy Grzesiek - kumpel brata Sary zaczyna interesować się Paulą. Dla dziewczyny to zupełnie nowe doświadczenie. Grupa znajomych zaczyna wspólnie spędzać wakacyjny czas... do momentu tragedii, która zmieni ich wszystkich.

Historię stworzoną przez Kusiak poznajemy z perspektywy Pauli. Zanurzamy się w opowieści odkrywając ją od początków znajomości dziewczyn, do wspomnianych, dramatycznych wydarzeń. Poddajemy analizie sytuacje, w których brali udział nastolatkowie. Obserwujemy zachowanie społeczeństwa i jego przyzwolenie na działania nie zawsze zgodne z prawem, a czasami wręcz kontrowersyjne. “To tylko zabawa” przenosi czytelnika w lata dwutysięczne, przywołując realia tamtych czasów. Idealnie oddaje ówczesne problemy młodzieży, która w okresie wakacyjnym szuka sobie dodatkowych atrakcji.

Wokół wątku głównego zbudowanych jest kilka pomniejszych historii, a cechą każdej z nich jest zdecydowanie zaskakujące zakończenie. Polecam, do samodzielnego zweryfikowania.

Książka zamiast kwiatka

Myślicie, że przed Wami lektura jakiś wiele? O nie! Nadszedł czas na powieść zaskakującą i niezwykle złożoną, która dostarczy nam intensywnych i mrocznych wrażeń.

Znam twórczość autorki z innej strony, więc z przyjemnością zdecydowałam się na jej nowy tytuł, aby zobaczyć jak rozwija się jej talent. Patrząc na okładkę sugerowałam się czekającymi na mnie wewnątrz motywami obyczajowymi, ale już pierwsze strony rozwijały moje przekonania, gdy zrozumiałam, że przede mną fabuła o znacznie mocniejszym dźwięku. Autorka poruszając się na przestrzeni wszystkich wydarzeń z niezwykłą precyzją i bystrością postrzegania otaczającego ją świata składa na nasze dłonie dopracowaną powieść w bardzo plastycznym wymiarze, dzięki czemu sceny rozgrywają się w naszej wyobraźni realistycznie a otaczające nas emocje dopełniają dzieła.

Paula mając czternaście lat zabiła Sarę. Tak rozpoczyna się jej historia. A właściwie cofa do początku, ponieważ wraz z główną bohaterką wracamy do przeszłości, aby na nowo przyjrzeć się wydarzeniom i zrozumieć wszystkie motywy targające bohaterami. Na pierwszym planie bowiem pojawiła się nie tylko dziewczyna, ale i poboczne postacie, które odegrały w całym przedstawieniu nie małą rolę. Mimo upływu lat bolesna przeszłość powraca niczym niechciany cień i pokazuje jak silnie błędnie podjęte decyzje wpłynęły na Paulę. Dziewczyny w nastoletnim wieku zachłyśnięte wolnością znudziły się grami dla dzieci a używki przestały dawać konkretną satysfakcję. Wyszły o krok dalej i to doprowadziło do tragedii. Ale co tak naprawdę wydarzyło się wiele lat temu? O tym musicie przekonać się sami, wraz z Paulą powracając do trudnych wspomnień.

Muszę przyznać, że nie spodziewałam się aż tak ekscytującej lektury. Skierowana w stronę dramatu społecznego miejscami bardziej przypominała rasowy thriller niż nie jedna książka z tego gatunku. Doprecyzowana treść i odpowiednio wprowadzane elementy zaskoczenia pięknie łączyły się ze szczegółami, które oddawały prozę ówczesnych nastolatkom dni. Przyglądaliśmy się z perspektywy czasu wszystkim postaciom, analizowaliśmy zachowania Pauli, Sary a także ich kolegów i rodziny, którzy połączeni niewidzialną nicią również zostali pociągnięci do odpowiedzialności za wszystko co się wydarzyło. Nie chcę Wam zdradzać treści wydarzeń, ponieważ odkrywanie kolejnych elementów tej zaskakującej fabuły jest największą przyjemnością z czytania, ale zapewniam, że ani przez moment nie było nudnych czy przegadanych momentów, towarzyszące mi emocje były gęste a atmosfera napięta do ostatniej strony, by ostatecznie wszystko puściło w ekscytującym finale pięknie zwieńczającym całą akcję.

Anna Kusiak stworzyła książkę od której nie mogłam się oderwać. Napisana z pomysłem i sięgająca głęboko do wnętrza ludzkich możliwości ukazała człowieka w całej jego kresie, czyli pokazując go także w obliczu zagrożenia, gdy puszczają wszystkie zahamowania. Nie ma znaczenia wiek bohaterów, ponieważ to historia pisana dla dorosłych, nawiązuje do trudnej treści i zmusza nas do czytania między wierszami a także analizowania sylwetek bohaterów. To jednak zapewnia kilka godzin niekłamanej przyjemności z czytania a sama historia pozostaje w głowie czytelnika na długo po zamknięciu ostatniej strony.

Ta książka jest tak niesamowita, aż brakuje mi słów. Taka prawdziwa i przez to trudna jednocześnie. Przewija się między tym co było, co było po tym i w czasie obecnym. Trudno nazwać to rozdziałami, gdyż czasy są zatytułowane konkretną datą i bywają bardzo króciutkie oraz długie, nie ma tutaj równości. Czytanie jej było jak rozmowa z przyjaciółką, która zwierzała nam się ze wszystkich sekretów, ale tak po kolei, robiąc przy tym ogromne napięcie, podrzucając co jakiś czas wyjaśnienia sytuacji. Treść przypominała mi wspinaczkę na Górę Golgota, gdzie wpierw jest prosto, choć zauważamy po kolei dane komory, a w nich cierpienie świętych osób i tak aż do samej góry, gdzie mocno zmęczeni podziwiamy widoki i dziękujemy sobie, że psychicznie oraz fizycznie daliśmy radę tam się dostać. Tylko czy postać czeka szczęśliwe zakończenie?

Zapewne większość z was wie jak to jest być ocenianym w szkole, kiedy każdy cię obgaduje, bo nie zachowujesz się tak jak inni i masz własne zdanie. Każdego dnia marzysz o tym, by bezszelestnie przejść korytarzem z klasy do klasy i by nikt się nawet nie obejrzał w twoim kierunku. Wiesz, że wcześniej miałeś najlepszą przyjaciółkę, ale stało się coś, co was rozdzieliło. W wyniku pewnych wydarzeń ona traci życie, a tobie pozostało tylko obwinianie się o wszystko. Wierzysz w to, że jesteś winny czyjejś śmierci i to cię przeraża, bo zostajesz osądzony. Dusisz w sobie wszystko i zauważasz więcej niż inni. Łakniesz czyjegoś wsparcia, ale ono nie nadchodzi. Przecież wiesz, że to miała być tylko zwykła zabawa, zabicie czasu, choć nie da się ukryć wcześniejszego ostrzeżenia. Jednak nic w tym kierunku nie zrobiłeś, a ona nie żyje...

Ogromnie polecam do przeczytania każdemu, kto choć raz był nastolatkiem:-) Kto przyjmował na siebie wyzwania, gromadził się grupkami w wyznaczonych miejscach i robił rzeczy, które lepiej, by dorośli nie zobaczyli. Jednak oprócz tego jest to też opowieść o błędach jakie się popełnia, o zastanawianiu się nad swoim życiem. O tym czy warto spróbować pierwszego szluga, byleby tylko czuć się społecznością. Historia o wstydzie większym niż Kilimandżaro i wyrzutach sumienia, które odbierają dzieciństwo. To ogromnie pochłaniający thriller psychologiczny, który wyciśnie z was cierpliwość i przeprowadzi na skraj małej wioski, gdzie młodzież wiedziała w jaki sposób spędzać ze sobą czas. To bardzo konkretna historia, która jest mocno dopracowana, ozdobniki w minimalny sposób zdobią jej karty, gdyż wszystko rozgrywa się w głowie czternastolatki. Dziewczyny, która bardzo cierpi. Jak to by powiedziała moja babcia, ,,kto książką wojuje, może sobie przeciąż dłonie". Przeczytajcie, bo naprawdę warto:-)

♡ PATRONAT MEDIALNY ♡

"Dwudziestego drugiego lipca dwa tysiące pierwszego roku, w przeddzień moich czternastych urodzin, zabiłam Sarę Seib."

Takim zdaniem rozpoczyna się książka autorstwa Anny Kusiak pod tytułem „To tylko zabawa”. Książka pełna mroku, niepokoju, emocji i hipnotyzującej intrygi, której finału nie da się przewidzieć do ostatnich rozdziałów.

Autorka oddała w nasze ręce powieść ukazującą w dość sugestywny sposób przesiąknięte mrokiem i niepokojem życie nastolatków, których nuda oraz chęć zaistnienia w grupie popychają do czynów i zabaw przeradzających się w koszmar. Ich z pozoru niewinna gra w prawdę i wyzwanie dostarcza adrenaliny, ale prowadzi również do skutków, których już nikt nie będzie mógł odwrócić. Przerażające jest jednak to, jak realistycznie autorce udało się oddać obraz codzienności nastolatków i ich zachowań, a jeszcze bardziej przeraża fakt, ile jest w nim prawdy. „Oliwy do ognia” dodaje uczucie małomiasteczkowego klimatu i napięcie, które nie opuszcza czytelnika ani na moment. Zamknięta społeczność, poczucie samotności, wyobcowania, odrzucenia, osaczenia, zauroczenie pewną książką i stare cmentarzysko górujące nad miasteczkiem tworzą niesamowitą mieszankę, która nie pozwala się oderwać od lektury ani na chwilę. Na każdym kroku czuć, że zaraz wydarzy się coś złego.

Sama intryga została bardzo dobrze przemyślana i misternie utkana. Wiele momentów zaskakuje, ale to samo zakończenie naprawdę szokuje. Na kanwie tak dramatycznych wydarzeń autorka ukazała problemy dzisiejszej młodzieży – ich wzajemne relacje, problemy rodzinne, próby zaimponowania rówieśnikom, potrzebę akceptacji i wiele innych. Nie spodziewałam się, że można stworzyć tak świetną powieść młodzieżową z elementami kryminału i horroru, a przy tym ukazującą tak ważne aspekty z życia młodych ludzi.

Bardzo się cieszę, że mogłam objąć tak mroczną, a zarazem cudowną powieść patronatem medialnym.

„To tylko zabawa” to niezwykle angażująca, zmuszająca do przemyśleń i refleksji książka o problemach dzisiejszej młodzieży. Mrok hipnotyzuje i sprawia, że momentami na całym ciele pojawiają się ciarki. Serdecznie POLECAM!