Times New Romans

Ellie i Theo byli kiedyś najlepszymi przyjaciółmi. Byli dla siebie bardzo ważni, a scalała ich jeszcze bardziej wspólna pasja, jaką było pisanie. Wydarzyła się jednak tragedia, która ich podzieliła. Ellie znienawidziła Theo i ich znajomość się skończyła. Obecnie kobieta jest autorką kryminałów, natomiast mężczyzna pisze romanse. Gdy spada na nich propozycja napisania wspólnej książki i wspólnego zamieszkania na czas tworzenia, Ellie nie chce się zgodzić. Kobieta w końcu ulega, ale nie ułatwia współpracy. Czy uda im się napisać wspólnego dzieło? W jakim kierunku pójdzie ich znajomość, która jest okraszona taką niechęcią?

Gdy przeczytałam opis tej książki, wiedziałam że koniecznie muszę ją prędzej czy później przeczytać. Nie sądziłam, że będzie to niespełna sześćset stronicowy grubasek. Książka nie dość, że z opisu zachęca, to poza tym kryje w sobie wiele motywów. Jakich? Mogę wymienić tu enemies to lovers, hate to love, slow burn, second chance czy fake dating. Sam pomysł na fabułę mega mi się podobał, gdyż nie czytałam jeszcze żadnej historii, w której dwóch różnych autorów miałoby pisać razem. Fakt, że w tej historii główni bohaterowie się dobrze znali i nie mieli kontaktu przez dziesięć lat, a do tego pałali do siebie niechęcią, tylko podkręcał atrakcyjność tej historii. To wszystko było na plus. Niestety, nie mogłam kompletnie się wgryźć w tę historię. Czytanie jej zajęło mi ponad półtora tygodnia. Zdarzały się tutaj powtórzenia sytuacji - miał tu miejsce powrót do przeszłości bohaterów, jednak według mnie te powtórzenia były niepotrzebne. Jestem zdziwiona, że książka tak opornie mi szła. Może to przez postać głównego bohaterki, która momentami irytowała 🤔? A może po prostu dlatego, że historia była długa i mi się po prostu ciągnęła, nie zapewniając mi wielkich emocji 🤔? Sama nie wiem. Dla mnie najciekawszym fragmentem okazał się ten związany z grożącym niebezpieczeństwem Ellie i Theo. Wam po prostu radzę przekonać się na własnej skórze, czy "Times New Romans" was porwie czy znudzi. Według mnie, gdyby ta historia była krótsza, to całkiem inaczej bym ją odebrała.

📚📚📚📚📚

"Całe życie na coś czekamy, licząc, że nadejdzie, i nigdy nie mamy pewności, że nasze marzenie się ziści, a mimo to czekamy."

📚📚📚📚📚

"Times New Romans" autorstwa Julii Biel, to książka, którą znam z Wattpada. To historia, którą pokochałam i niecierpliwie czekałam na każdy rozdział. Teraz mając ją w papierze, od nowa przeżywałam, każde wzloty i upadki bohaterów. Ich po prostu nie da się nie polubić.

Książkę czytałam ponad tydzień i nie dla tego, że mi się nie podobała, po prostu nie chciałam jej kończyć, chciałam jak najdłużej zostać z Theo i Ellie. Uwielbiam ich relację, ich rozmowy i wbijanie szpili, ich sarkazm i humor. To jedna z książek przy których śmiejesz się do łez, by za chwilę wzruszyć się na maxa🥰.

Ich relacja jest burzliwa i to jak. Łączy ich wiele, a jeszcze więcej dzieli. Przeszłość, która łamie serce💔 i niszczy przyjaźń, czy teraz da się wszystko naprawić? Właśnie to będzie robił Theo, za wszelką cenę będzie chciał odzyskać swoją przyjaciółkę, miłość swojego życia i Brawurkę. Ale Ellie to uparta bestia, nic mu nie będzie ułatwiać. Czy Theo przebije się przez jej pancerz ochrony? Czy będzie na tyle wytrwały, by zdobyć to czego pragnie najbardziej na świecie?

Uwielbiam tą dwójkę, przy nich nie da się nudzić. Wspólne pisanie powieści, to był świetny pomysł, tylko ich współpraca to droga przez mękę. Ellie sabotuje wszystkie jego kroki, nie wierzy w jego przemianę, a równocześnie się boi znowu mu zaufać. Czy wreszcie się odważy żyć naprawdę?

Muszę jeszcze wspomnieć o przyjaciółce Ellie, May, i przyjacielu Theo, Alfiem. Ta dwójka jest po prostu przebojowa i tylko pozazdrościć ich można. Na każdym kroku pomagają i dają im przysłowiowego kopa. Motywują i doradzają, a do tego ciągnie ich do siebie jak dwa magnesy. Istna mieszanka wybuchowa i muszę, po prostu muszę, poznać ich historię 😊. Jeszcze jest jeden mały człowiek, o którym muszę wspomnieć, czyli bratanek Theo, Maddox. Uwielbiam tego dzieciaka😊, słodziak i cwaniaczek jakich mało, od razu widać do kogo się wrodził 🤭.

Będę się powtarzać, ale uwielbiam, kocham tą historię 😊😊😊. Pozaznaczałam milion fragmentów, jak nigdy, teraz uwielbiam do nich wracać. Theo i Ellie to duet, który musicie poznać. Gwarantuję wam, że ich pokochacie, na pewno Theo, co do Ellie to może być różnie 🤭. Czytajcie, dajcie się porwać, przeżywajcie, ta książka to istny rollercoaster emocjonalny. Będziecie się śmiać, będziecie płakać, będziecie chcieli ją wyrzucić przez okno, a czasami się rozpłynięcie jak czekolada. POLECAM ❤️❤️❤️

Ellie i Hardy znają się od dziecięcych lat i delikatnie mówiąc nie przepadają za sobą. On robi wszystko żeby ją wkurzyć, ona dobitnie informuje go o swoje nienawiści. Są pisarzami zupełnie innych gatunków literackich. Pewnego pięknego dnia ich wydawca wpadała na genialny pomysł. Chce aby razem napisali cudowny wzruszający i piękny romans, a do tego udawali parę zakochanych. Czy to nie brzmi jak zapowiedź czegoś ekstremalnie dobrego ?

Times new romans jest to wspaniały błyskotliwy pełen dobrego humoru romans, który zostanie ze mną na zawsze. Jest to jeden z lepszych romansów jakie przeczytałam w tym roku. Bawiłam się przy nim świetnie.

Nie wiem jak to zrobiła autorka ale po raz pierwszy w życiu byłam po stronie głównego bohatera. Zazwyczaj jestem solidarna z kobietami, ale tutaj było zupełnie odwrotnie. Postać jaką stworzyła dosłownie rozwaliła mnie ta łopatki. Jego zachowanie postawa i tok myślenia totalnie mnie oczarował. Nie byłby bad boyem gangsterem czy Kubą rozpruwaczem był po prostu Hardym. Ja go właśnie takiego pokochałam i dla mnie jest idealny. Autorka wspaniale wykreowała głównych bohaterów, maja silne charaktery co w połączeniu daje mieszankę wybuchową.

Oprócz zabawnych pełnych niesamowicie dobrego humoru sytuacji książka wypełniona jest emocjami. Nie brakuje tu wzruszeń i momentów w których leją się łzy. Kiedy dowiedziałam się prawdy i wszystkie tajemnice wyszły na jaw poczułam jak pęka mi serce.

Autorka wspaniale to rozegrała.

Końcówka dla odmiany lekko dramatyczna i trzymająca w napięciu, przez co zyskuje dodatkowe plusy.

Podsumowując polecam wszystkim Times new romans jest to książka idealna na lato jesień zimę i wiosnę.

Czytałam wszystkie książki autorki i śmiało mogę powiedzieć, że "Times New Romans" jest moim totalnym ulubieńcem i trafia do mojej topki tego roku. Uwielbiam czytać romanse, a tu znalazłam mnóstwo ulubionych motywów tj. #enemistolovers #slowburn #secendchance #childhoodfriends czy #fakedating. Dodatkowo to książka o pisaniu książki, więc czego chcieć więcej.

Mamy tu dwoje poczytnych autorów, którzy delikatnie rzec ujmując nie przepadają za sobą. Ellie jest autorką kryminałów, a Theo jest autorem romansów. A co jeśli by zamknąć ich w luksusowej willi i kazać im napisać wspólnie bestseller? A jeśli dołożyć do tego świetny marketing i zrobić z nich udawaną parę?

Fabuła nie jest niczym nowym i odkrywczym, ale sposób w jaki została napisana ta historia to istna BAJKA . Ta para ma za sobą najwspanialszą przyjaźń i jednocześnie bardzo bolesne wspomnienia. Muszą uporać się z mnóstwem emocji i wiele sobie wybaczyć. Ciężko jest dać drugą szansę i ciężko jest ponownie zaufać.

Należy tu dodać, że Theo Hardy ma kilka tajemnic 😉

Dwie linie czasowe, przekozackie dialogi, mnóstwo emocji, fantastyczny klimat romansu i gwarantowany ciągły uśmiech na twarzy. Bawiłam się przy tej książce doskonale i nie wiem kiedy minęło te 575 stron.

To książka idealna na wakacje, idealna na poprawę nastroju i idealna na zastój czytelniczy.

Polecam wszystkim miłośniczkom romansu.

Książka 18 plus !!!

Nie wiem jak to dobrze ująć... "Times New Romans" ma klimat, styl, estetykę i vibe książek poczytnych zagranicznych autorek. Śmiało mogłaby zostać światowym bestsellerem czego życzę Pani Julii.

Twórczość Julii Biel miałam okazję poznać za sprawą serii "Memory Almost Full", która urzekła mnie licznymi zagadkami słownymi i anagramami, które po prostu bardzo lubię. Dlatego, gdy dowiedziałam się o premierze jej najnowszej książki "Times New Romans", w której główni bohaterowie są pisarzami, byłam bardzo podekscytowana i nie mogłam doczekać się momentu, kiedy będę mogła zagłębić się w lekturze! Czy zatem ostatecznie książka skradła moje serce? Już spieszę z wyjaśnieniem.

"Times New Romans" to historia Ellie i Theo. On jest autorem poczytnych romansów, natomiast ona pisze świetne kryminały. Nic więc dziwnego, że wydawnictwo, z którym współpracują, wpadło na pomysł, by połączyli siły i wspólnie napisali bestseller wszech czasów. Nic prostszego prawda? Może i tak, ale sęk w tym, że Ellie i Theo mają wspólną przeszłość i delikatnie mówiąc — nie pałają do siebie sympatią. Czy zmuszeni do współpracy i zamieszkania pod jednym dachem dojdą do porozumienia? I czy faktycznie ich wspólne dzieło przypadnie do gustu czytelnikom? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam Was do lektury.

Muszę przyznać, że najnowsza książka Julii Biel jest jednym z romansów, na który najbardziej w tym roku czekałam. Natomiast teraz, gdy jestem już po lekturze, mam trochę mieszane uczucia. Dlaczego? Myślę, że spodziewałam się jednak czegoś innego. Liczyłam, że będzie to książka, od której nie będę mogła się oderwać i która ściśnie mnie mocno za serce i sprawi, że nie będę mogła o niej zapomnieć przez co najmniej kilka dni, a tymczasem nie miałam problemu, żeby odłożyć ją na półkę i kontynuować czytanie kolejnego dnia.

Nie znaczy to oczywiście, że była to zła powieść. Co to, to nie! Ale po prostu moje oczekiwania wobec niej nie zostały w stu procentach zaspokojone.

Bardzo podobały mi się fragmenty opisujące wspólne tworzenie książki. Byłam pod naprawdę ogromnym wrażeniem, jak główni bohaterowie idealnie się uzupełniają w tej kwestii. Nigdy nie miałam okazji pisać z nikim w duecie, ale myślę, że to wyższa szkoła jazdy, dlatego wszystkie sceny skupione wokół powstawania wspólnego dzieła znakomicie obrazowały to, jak Ellie i Theo są sobie bliscy, nawet pomimo itego, co wydarzyło się w przeszłości.

Jeżeli chodzi o kreacje głównych bohaterów, to o ile Theo mógłby spokojnie trafić na listę moich książkowych mężów, gdyby nie jego zachowanie, na wiadomej imprezie, która miała miejsce pod koniec książki. Tak Ellie nie do końca mnie do siebie przekonała. W niektórych momentach jej zachowanie było dla mnie strasznie irytujące i szczerze powiedziawszy, miałam ochotę wejść do książki i przywołać ją do porządku.

Niemniej jednak muszę zaznaczyć, że świetnie bawiłam się podczas czytania wszystkich zabawnych scen, które pojawiły się w "Times New Romans" dlatego uważam, że każdy wielbiciel komedii romantycznych powinien zapoznać się z tą publikacją, ponieważ niektóre teksty potrafiły rozbawić mnie do łez.

Na koniec wspomnę jeszcze tylko, że autorka miała świetny pomysł na napisanie podziękowań! Zupełnie nie spodziewałam się takiej formy, ale już nic więcej nie powiem na ten temat, żeby nie spoilerować tym, którzy nie mieli jeszcze okazji się z nimi zapoznać. A tak już na zupełnie na zakończenie dodam jeszcze, że bardzo podobał mi się też bonus, który został umieszczony po podziękowaniach. Mam nadzieję, że jest on zapowiedzią kolejnej historii autorki, bo pokochałam Alfiego i May, całym serduszkiem i chętnie poznałabym dalsze losy ich relacji!

"Bo marzenia mogą przyjmować różne stany skupienia, ale rzadko są stałe; raczej ciekłe, kiedy przeciekają nam przez palce, a najczęściej są jak gaz – ulotne".

Elle Golding i Theo Hardy.

Kiedyś byli najlepszymi przyjaciółmi, mieli wspólną pasję i marzenia, a potem życie brutalnie i bez ostrzeżenia podarło ich relację na mnóstwo drobnych kawałków, które stały się żalem, urazą, rozczarowaniem, niedopowiedzeniami, wyolbrzymieniami, tęsknotą, stratą, złością.. nienawiścią.

Dziś, Ona jest piękną i utalentowaną młodą kobietą, mieszkanką Nowego Jorku, sławną pisarką kryminałów, mistrzynią słowa pisanego, jak nikt potrafiącą odczytywać ludzkie emocje i ubierać je w słowa. W swoich książkach dba o to, by dobro i sprawiedliwość zatriumfowały nad złem.

On – piekielnie przystojnym, diabelsko zdolnym, „idealnym do przesady”, nieprzyzwoicie zamożnym najgorętszym pisarzem romansów Ameryki. W swoich romantycznych książkach daje ludziom nadzieję na happy and i za to kocha go cały świat.

Obydwoje osiągnęli więc sukces, choć po innych stronach kraju. Dziś dzieli ich wszystko, ale łączy coś jednak wyjątkowego..

A co by było, gdyby tych dwoje, połączyło siły i wspólne napisało wielki bestseller. Żeby podkręcić zainteresowanie tym szalonym projektem dobrze by było skazać ich na wspólne towarzystwo i kazać udawać szaleńczo zakochaną parę.

Czy Elle i Theo zdecydują się na udział w grze, w której nie ma zwycięzców.. na starcie bezpieczeństwa i niebezpieczeństwa, wolności i niewoli, miłości i nienawiści..?

No i czy starczy im odwagi, by wyjść ze swojej strefy komfortu, dać sobie druga szansę i zawalczyć o swój własny happy end..?

„Times New Romans” to lekki romans w amerykańskim stylu. Zdecydowanie dobra propozycja na odcięcie się od rzeczywistości i zafundowanie sobie kilku chwil uśmiechu i czasem wzruszeń, są też tak zwane „momenty”.

Czasem trzeba przeczytać coś, co ma ten swój happy and, choćby tylko po to, by uwierzyć, że marzenia się spełniają, nawet jeśli tylko w książkach. I choć to nie moja bajka, podobało mi się.

Polecam.

"Times New Romans’’ to pikantny romans pomiędzy dwójką autorów, którzy zmuszeni są wspólnie napisać książkę. I udawać szczęśliwie zakochanych, chociaż tak naprawdę szczerze się nienawidzą. No, w każdym razie ona jego, bo z jego punktu widzenia wygląda to nieco inaczej...

Kocham twórczość Julii Biel, nikogo nie powinno więc dziwić, że w tej historii również się zakochałam! Jest to pierwsza powieść obyczajowa autorki - do tej pory wydała siedem powieści dla młodzieży, a dwie kolejne opublikowała na Wattpadzie. Ale wróćmy do TNR…

Chemia między bohaterami, wymuszona bliskość, udawany związek, pełne podtekstów dialogi i typowy dla Julki humor - to wszystko spowodowało, że płynęłam przez tę książkę i chłonęłam historię Ellie i Theo wszystkimi zmysłami! Przyjaciele z dzieciństwa, którzy przez kilka niefortunnych sytuacji zaczęli się od siebie oddalać – czy dadzą sobie drugą szansę? A może cała akcja zakończy się wielką klapą? Musicie sięgnąć po tę powieść i poznać jej zakończenie!

"Times New Romans" jest pod każdym względem wyjątkowa - urocza, wciągająca i z niespodziewanym plot twistem (z jednej strony tak typowym dla Julki, z drugiej zupełnie innym od wszystkich poprzednich).

Czytajcie, kochajcie, doceniajcie - w tej książce doskonałe jest wszystko, od pięknej okładki, przez porywającą fabułę, aż po cudownych bohaterów i oceanu emocji, który wylewa się z każdej strony!

Przy okazji... totalnie rozumiem, skąd te wszystkie zachwyty Theo Hardym, bo facet jest naprawdę nieziemski!

„Times New Romans” Julia Biel.

Ellie to autorka kryminałów, zamknięta w swoim małym świecie wspomina dawną znajomość z Hardym. Gdy przychodzi do niej propozycja aby napisać wspólnie z nim książkę czuję się wręcz oburzona.

Kontrakt przewiduje stworzenie romansu czyli gatunku bardzo jej odległego ale i wspólne zamieszkanie oraz promowanie powieści jako zakochana para autorów. Pomimo ogólnej niechęci kobieta godzi się i zamieszkuje w „Bajce”.

Czy uda się zrealizować zapisy umowy ?

Czy znajomość „od zawsze” to coś co może zaszkodzić tej parze ?

Jak stworzyć wyjątkową i jedyną w swoim rodzaju powieść ?

Romansowa opowieść o dwojgu ludzi. Znają się od małego, wiele razem przeszli. Choć od zawsze odbierali na tych samych falach w pewnym momencie coś się psuje. Dorosłość zachwyca ale i ukazuje inne opcje.

Wybory okazują się bolesne a decyzje wpływają na postrzeganie tak idealnej wydawałoby się relacji.

Dostajemy miłosne wątki i budujące zaufanie w przyjaźni. Obserwujemy wspólną pracę i wyczekujemy połączenia zmiennych fal serca.

Iskrzy i grzmi. Pioruny i wichury przechodzą ale równocześnie wyczuwamy ogrom emocji i silnych uczuć. Bohaterowie są tak blisko a tak ciężko im na nowo otworzyć się na siebie. Jak by stworzeni by żyć razem wciąż mają problem z komunikacją.

Porywy ciała, skrywane zakamarki duszy, wydawnicze kruczki i bajeczne okolice. Do tego zemsta i ból oraz własne JA stawiane przed kimś innym, wbrew rozumowi.

Piękna i porywająca opowieść o szukaniu i wierze w szczęśliwe zakończenie. Pomimo różnic, pomimo przeszłości. Autorka umie w takie historie. Dodaje pikanterii i przenosi w świat choć odległy tak jednak bliski czytelnikowi.

[współpraca reklamowa]

Super pomysł, niestety zmarnowany.

Zacznę od tego, że jak na ograniczenie wiekowe 16+ znalazłam w tym tytule wręcz mogę chyba stwierdzić bardzo dużo erotyzmu:( I nie zrozumcie mnie źle, mi nie przeszkadzają sceny erotyczne, ale w tym przypadku myślę, że było ich za dużo i niektóre słowa, dialogi, były po prostu niesmaczne.

Płynnie przechodząc do tematu relacji bohaterów, która trochę łączy się z tym co poruszyłam wyżej. Pomiędzy Ellie i Theo czułam jedno - pożądanie 😃 Przykro mi, ale nie dostrzegłam u nich innych uczuć, może była tam miłość, ale nie na pierwszym planie. Większość ich rozmów prowadziła do jednego 🤷

Zresztą główni bohaterzy, to dorośli ludzie, co nie? Po zachowaniu bym tego nie stwierdziła. Próba wzbudzenia zazdrości poprzez aroganckie zachowanie i pójście na imprezę z innymi kobietami? Zdenerwowanie się bo przyjaciółka przyjechała ze wsparciem? (Jak coś to on ma 26 lat 😭) Brak komunikowania się ze sobą to coś co obie postacie potrafią robić bardzo dobrze.

Lubię serię Julki Biel „To nie jest do diabła love story”, a tutaj no nie wiem, nie polubiłam się z tą pozycją. Styl autorki jest przyjemny, ale według mnie występuje za dużo niepotrzebnych wstawek i opisów - przez co książka ma ponad 500 stron.

★★,5/5

Ellie to poczytna autorka kryminałów. Theo jest gwiazdą romansowych bestsellerów. Ich drogi łączą się w momencie, kiedy stają przed zadaniem napisania wspólnej książki. Jest tylko jeden, dość znaczący problem. Ona go nienawidzi. W dzieciństwie tworzyli parę nierozłącznych przyjaciół, jednak pewne tragiczne wydarzenia i przykrość, jaką wyrządził jej Theo, sprawiły, że dziewczyna nie potrafi spojrzeć na niego przychylnym okiem, nie mówiąc już o wybaczeniu. Czy praca pod jednym dachem i udawanie pary na potrzeby promocji wspólnej książki są warte przywoływania niemiłych wspomnień, które uparcie łączą się z tymi dobrymi? A może wybaczenie i odbudowanie wszystkiego na nowo są na wyciągnięcie ręki?

Czytałam sporo opinii na temat tej książki i mam wrażenie, że jestem z moją oceną gdzieś pośrodku. Z jednej strony daję duży plus za pomysł na fabułę. Fragmenty, kiedy bohaterowie tworzyli wspólną powieść, przerzucali się pomysłami, próbując przy tym wciągnąć do tekstu własne doświadczenia — kupuję to, ale z drugiej strony…

…nie kupuję irytującego zachowania głównej bohaterki, która mam wrażenie, że nie do końca wiedziała, czego chce. Rozumiem, że życie generuje sytuacje, które sprawiają, że można czuć się zagubionym i niepewnym swoich wyborów, ale zachowanie Ellie porównałabym do zachowania małej dziewczynki, która nie może zdecydować, jaką sukienkę ubrać do przedszkola. Biorąc pod uwagę liczbę stron, po prostu jej niezdecydowanie ciągnęło się za długo.

Zabrakło mi w tej historii emocji okazywanych przez bohaterów na zewnątrz, co "podbijałoby" chemię między nimi. Ich bolesne przeżycia, próby pogodzenia się, wybaczenia sobie, analizowanie przeszłości i teraźniejszości — to wszystko miało miejsce głównie w ich myślach i tak, jak w przypadku niezdecydowania bohaterki, tak i tu trwało to za długo i było powielane do tego stopnia, że czasami miałam wrażenie, iż czytam to samo.

Spodziewałam się burzy emocji, motyli w brzuchu, przyciągania i odpychania, a mam wrażenie, że dostałam nieco rozciągniętą historię o dziewczynie, która nie wie, czego chce i chłopaku, który chcąc dobrze, trochę się zagalopował.

Ale żeby zamknąć tę recenzję klamrą i zakończyć ją plusem, to warto docenić styl, jakim pisze autorka, bogate słownictwo i taką poetyckość, która pięknie opisywała uczucia. Myślę, że język i ta ogólnie pojęta literackość są największymi atutami tej książki.

Pamiętajcie, że to subiektywna opinia i jeśli macie ochotę przeczytać tę powieść, to śmiało — zróbcie to, aby wyrobić sobie swoje własne zdanie!

Autor romansów i autorka kryminałów, którzy mają napisać razem bestseller? Autor romansów i autorka kryminałów, którzy mają udawać związek ? Autor romansów i autorka kryminałów, którzy się nienawidzą są w stanie to razem stworzyć ? Między nienawiścią, a miłością jest cienka granica, ale czy w tym przypadku również to się sprawdzi ? Czy dwoje przyjaciół z dzieciństwa ,mający do siebie żal są w stanie wytrzymać ze sobą i się nie pozab*jać ? Czy ten plan się uda ? Czy ich udawany związek będzie tylko udawanym ? Czy w końcu sobie wszystko wyjaśnią ,a może żal nie ustąpi ?

Times New Romans czytałam już na wattpadzie, już wtedy totalnie przepadłam dla tej historii, czytając ją powtórnie w papierze nic w tej kwestii się nie zmieniło. Kocham styl pisania Julii, jej książki biorę w ciemno. Jak zwykle nie zabrakło cudownego humoru ale również złości, wzruszenia, cierpienia. Julia bardzo łatwo wciąga nas w swoje historie i sprawia, że odczuwamy kalejdoskop emocji.

Jeśli chodzi o bohaterów, to Theo skradł moje serce, chciał i zmieniał swoje życie dla Ellie, przez całe życie miał ją w sercu, może nie zawsze odpowiednio chciał to pokazać ale wystarczyła mu wiadomość, że nie jest jej obojętny ,że ona odczuwa jakiekolwiek emocje wobec niego. Co do Ellie mam do niej taki love-hate stosunek. Z jednej strony podoba mi się,że umie pokazać pazurki, jest zadziorna, nie odpuszcza za łatwo Theo, ale z drugiej miałam ochotę nią potrząsnąć, kiedy uciekała przed problemami. Zdecydowanie na plus dwie perspektywy, możemy zobaczyć jak dana sytuacja wygląda dla nich obojga. Nie mogę nie wspomnieć o bohaterach drugoplanowych - May i Alfie - jestem nimi oczarowana ,mam nadzieję, że niedługo i ich historię poznamy.

Z TNR spędziłam po raz kolejny cudowny czas - lubię, uwielbiam, kocham. Z całego serca zachęcam do zapoznania się z tą historią ♥

Ellie i Theo kiedy byli nierozłącznymi przyjaciółmi. Jednak chłopak najpierw powiedział coś nieodpowiedniego, a później los dokopał dziewczynie. Tak ich drogi się rozeszły. Po latach obydwoje są znanymi i cenionymi pisarzami. Ellie specjalizuje się w kryminałach, natomiast Theo w romansach. Nagle muszą razem współpracować i napisać wspólnie książkę. Jakby tego było mało to jednym z wymagać jest to, by udawali parę. Czy to im się uda? Czy Ellie zdoła chwilowo zapomnieć o przeszłości i o tym, jak bardzie nienawidzi byłego przyjaciela?

✨

To jedna z tych historii, które czyta się z zapartym tchem. Przewracasz kartki i chcesz więcej. Autorka w jedną książkę wrzuciła absolutnie wszystko, czego kobiety szukają w romansach. Mamy tutaj fake dating, booklovers, enemies to lovers, slowburn, second chance... Myślę, że gdybym się zastanowiła to coś jeszcze bym znalazła. Ogromna dawka humoru, niedomówienia również się zdarzyły. No i w pewnym momencie, już pod koniec zawiało wręcz grozą. Zupełnie się nie spodziewałam takiego obrotu sprawy, choć niby czułam, że nie może być zbyt kolorowo. Tak czy inaczej genialnie to wyszło. Świetna książka, co tu więcej pisać. Jedyne co mnie lekko zirytowało to moment, kiedy już mieli się dogadać ale najpierw ona go odrzuciła, później Ellie wróciła po rozum do głowy i chciała przeprosić Theo ale znowu on nie chciał. Ciągło się to przez ileś tam stron i myślę, że bez tego byłaby to równie świetna historia a zaoszczędziłoby jakieś 50 stron. Jednak to, że mnie to lekko zirytowało nie oznacza, że innych również musi.

Co jeszcze było super to fakt, że w mało której książce można zaznaczyć sobie aż tak dużo cytatów. I nie chodzi mi tu o jakieś trelemorele tylko o typowo życiowe zdania, motta, które dają człowiekowi do myślenia. Bardzo fajnie, można było się na chwilkę zatrzymać i przemyśleć kilka rzeczy.

Relacja pomiędzy Ellie i Theo była ciekawie pokazana. Bardziej to ona nie znosiła jego i cóż, niby miała swoje powody sprzed 10 lat, jednak myślę, że rozmowa pomogłaby uniknąć tych straconych lat.

Ellie musiała mieć takie a nie inne podejście wobec Theo bo inaczej nie byłoby tej historii. Taka prawda, a dzięki temu, że tyle lat się boczyła na byłego przyjaciela to zrobił się z tego świetny romans, który z pewnością porwie serca tysięcy czytelników. Jak najbardziej polecam tę książkę i czekam na więcej bo zakończenie troszkę jakby sugerowało kontynuację, ale o losach przyjaciółki Ellie, która również miała ciekawą rolę w całej historii.

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Czytałam kilka książek Julii i każda mi się podobała, dlatego nie mogłam przejść obojętnie obok jej najnowszej powieści - "Times New Romans", którą wcześniej mogliśmy poznać na platformie Wattpad. W książce znajdziemy takie motywy jak: slow burn, fake dating, enemies to lovers, forced proximity oraz drugiej szansy, które ja osobiście wręcz uwielbiam! Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się w zawrotnym tempie. Ja przeczytałam ją w jeden wieczór, a tak naprawdę to zarwałam dla niej nawet kawałek nocki. Nie mogłam się nawet na moment oderwać od lektury i musiałam ją przeczytać do ostatniego zdania! Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona. Z ogromnym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam losy oraz relację głównych bohaterów. Ellie i Theo, jak i postaci drugoplanowe zostali rewelacyjnie wykreowani, to postaci niezwykle autentyczne, takie, które z powodzeniem moglibyśmy spotkać w rzeczywistości. Mają swoje tajemnice, wady i zalety, mierzą się z przyziemnymi problemami, tak jak my popełniają błędy czy postępują pod wpływem emocji, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Historia została przedstawiona z perspektywy obojga postaci, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, za sprawą retrospekcji mogłam również dowiedzieć się jak wyglądała ich przeszłości oraz jakie dokładnie wydarzenia odcisnęły piętno na ich obecnym życiu oraz ich znajomości. A tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Theo od samego początku skradł moją sympatię w chwilę w których nazywał Ellie "Brawurką" całkowicie topiły moje serce! Cudowne są te nawiązania do Atomówek, które ja w dzieciństwie wręcz uwielbiałam! Jeśli chodzi o Ellie, to zdarzały się momenty, że denerwowała mnie swoim zachowaniem, ale z czasem zaczynałam rozumieć dlaczego zachowywała się w taki, a nie inny sposób i wszystko zostało jej wybaczone. Relacja bohaterów została w genialny sposób poprowadzona, zarówno ta z przeszłości opierająca się na motywie friends to lovers, która totalnie mnie rozczuliła, by później złamać zarówno serce bohaterów jak i moje oraz tą teraźniejsza będąca typowym enemies to lovers. Od samego początku dało się wyczuć wyraźne przyciąganie pomiędzy Ellie i Theo, a ich potyczki słowne oraz takie wzajemne "odpychanki" wielokrotnie sprawiały, że na mojej twarzy gościł uśmiech i równoważyło się to idealnie z tymi bardziej trudnymi, bolesnymi i poruszającymi chwilami. Niemniej jednak wszystko toczyło się swoim niespiesznym rytmem, pozwalając Czytelnikowi skupić się na gestach słowach i odczuciach towarzyszących głównym bohaterom, a ja chłonęłam wszystko całą sobą i z całych sił kibicowałam bohaterom. Nie brakuje tutaj oczywiście też niespodziewanych zwrotów akcji, które przyspieszają bicie serca i stawiają pod znakiem zapytania relację bohaterów. Autorka w niesamowicie ciekawy sposób przedstawiła cienie i blaski pracy pisarza, tego co się z nią wiąże oraz jak wygląda praca twórcza. Ogólnie Julia w "TNR" porusza wiele ważnych, życiowych, i ponadczasowych tematów, które tak naprawdę mogą spotkać każdego z nas czy naszych bliskich, wywołując w samych bohaterach jak i Czytelniku ogrom emocji i wrażeń! Mi w niektórych momentach niekontrolowanie leciały łzy, których za nic w świecie nie mogłam opanować. "Times New Romans" to niesamowicie wciągająca opowieść o dwójce zranionych ludzi, którzy postanowili (a w zasadzie Theo tak postanowił) ponownie otworzyć się na miłość. To historia o drugich szansach, odbudowywaniu zaufania, wybaczaniu, godzeniu się z przeszłością przyjaźni, relacjach rodzinnych i miłości takiej ponad wszystko, ukazująca wiele istotnych wartości, którymi powinniśmy kierować się w życiu. Cudownie spędziłam czas z tą książką i mam szczerą nadzieję, że autorka poprowadzi dalej losy przyjaciół głównych bohaterów, bo jestem szalenie ciekawa jak potoczy się ich historia. Polecam z całego serca!

Raz na jakiś czas zdarzają się tacy bohaterowie literaccy, którzy trafiają do najwrażliwszych zakamarków czytelniczego serca i pozostają tam już na zawsze. Tak właśnie jest w przypadku postaci wykreowanych przez Julię Biel, jacy stanowią fundament tej porywającej opowieści. Zarówno Ellie, jak i Theo, należą do wyjątkowych osobowości, których bezduszny los doświadczył bardzo boleśnie, a dokładniej rozdzielił ich, niszcząc tym samym coś najpiękniejszego w ich życiu. W dzieciństwie byli dla siebie opoką, która w starszych latach zaczęła stopniowo przeradzać się w coś głębszego, czego nie byli w stanie wypowiedzieć na głos, a przede wszystkim bali się zniszczyć wyjątkowej przyjaźni. Życie jednak uwielbia rzucać kłody pod nogi,a pozornie niewielkie niedomówienie może zasiać spustoszenie na skalę tsunami. Miłość przemienia się w nienawiść, dlatego gdy spotykają się po latach już jako dorośli pisarze, atmosfera robi się wyjątkowo gęsta. Czy projekt, polegający na wspólnym napisaniu powieści jak za dawnych lat, to rzeczywiście dobry pomysł?

Autorka włada niebywale przyjemnym i sugestywnym piórem, dzięki czemu kartki same przelatują przez palce, a zaintrygowany czytelnik płynie po kolejnych słowach z nieukrywanym zachwytem. Klimat, w jakim utrzymana jest ta nietuzinkowa historia, jest niewiarygodnie odurzający, zarazem fascynuje, jak i otula niczym puchaty koc, fundując błogie zapomnienie. Julia Biel nie boi się trudnej tematyki, czyniąc dzięki temu ze swojej opowieści niesłychanie angażujące doświadczenie, skłaniające do głębokiej refleksji. Z historii bije ogromny autentyzm, w skutek czego lektura dotyka niemal samej duszy i wywołuje całą lawinę skrajnych emocji.

Zadziorna, ale i przeszywająca duszę na wskroś, fundująca sercu emocjonalne tortury, lecz przecież zabawna, przesycona sarkazmem i ciętym językiem, poruszająca trudne tematy, po to, by nasycić nadzieją, że prawdziwa miłość przetrwa wszystko i okaże się lekiem na najmroczniejsze demony przeszłości i bolesne błędy. Pokochałam tych wyjątkowych bohaterów całym sercem i ich przepiękna historia będzie wybrzmiewać w mej duszy jeszcze bardzo długo! Musicie to przeczytać!

Od czasu do czasu lubię przeczytać lekkie i przyjemne książki. I właśnie taką książką jest „Times New Romans”.

Ellie to autorka kryminałów, Theo z kolei pisze romanse. Wspólnie mają napisać książkę. I nic by nie było w tej historii dziwnego gdyby nie fakt, że nienawidzą się. Kiedyś byli dobrymi przyjaciółmi, dzisiaj trudno przebywać im w jednym pomieszczeniu. Zwłaszcza Ellie ma z tym problem.

Książka posiada prawie 600 stron, ale w ogóle obojętności tej nie czuje się. Na każdej stronie znajdziemy wiele emocji. Raz będziemy mieć uśmiech na twarzy, a za chwilkę będziemy chcieli zdrowo potrząsnąć główną bohaterką. Osobiście uwielbiam gdy autor dostarczy mi tak skrajnych uczuć.

Autorka posiada lekki styl pisania. Nie odkrywa również wszystkich kart od razu. Dzięki czemu czytelnik jest ciekawy co właściwie wydarzyło się i co będzie się działo dalej. Historia w tej książce przedstawiona jest w punktu widzenia dwóch bohaterów, dzięki czemu czytelnik może lepiej ich poznać.

Wszystko to sprawa, że książkę czyta się szybko i przyjemnie. Bardzo polecam!

Książka przeznaczona jest dla pełnoletniego czytelnika.

TIMES NEW ROMANS to taka książkowa masala, taki pakiet all inclusive wśród historii. Dlaczego? Julii Biel udało się zmieścić w jednej książce tak wiele motywów lubianych przez czytelników, a do tego zrobiła z niej taką mieszankę wybuchową, że gdy już myślisz, że wiesz, jak to się wszystko zakończy, to na jakieś ostatnie 80 stron wpada zwrot akcji, a Ty jednocześnie się dziwisz, a z drugiej strony już wiesz, że skoro było tu tyle motywów, to i to się może wydarzyć. No cóż, przyznam, że autorce udało się tym mnie kupić. Lubię takie mieszanki, a do tego lubię motywy fake dating oraz książki w książce i fabuły, które aż się proszą o ekranizację i są jak gotowy scenariusz. Ellie i Theo byli łatwi do polubienia i chętnie im kibicowałam, chociaż momentami działania Hardy'ego były aż zbyt nadgorliwe. Autorce udało się mnie rozczulić losami dwojga przyjaciół z dzieciństwa, których rozdzieliła tragedia. Było wzruszająco, zabawnie, były też chwile grozy - cały wachlarz emocji. Czytałam zaciekawiona i naprawdę była to porządna i przyjemna lektura.Mam tylko jedno małe ale, chociaż dla niektórych to może okazać się zaletą, zdecydujcie sami. Historia była świetna, ale momentami rozwleczona. Była cała masa scen, które w poszczególnych rozdziałach były opisane raz z perspektywy jednego bohatera, raz z drugiego. Tzn. wszystko to samo, tylko dodane odczucia w danym momencie tej postaci, która prowadziła narrację. I jak w kluczowych momentach to mogło pomóc nam w odczytaniu intencji bohaterów, tak chwilami te podwójnie sceny wydawały mi się totalnie zbędne i spowalniały niepotrzebnie akcję. To tak, jakby otrzymać wydanie specjalne książki, z bonusowym rozdziałem z perspektywy bohatera, której nie było w pierwotnej wersji, z tą różnicą, że tutaj autorka podarowała nam to już w podstawowym wydaniu. I jak jedni będą takim działaniem zachwyceni, tak mi trochę się przez to dłużyło.Nie wpływa to jednak na fakt, że w ostatecznym rozrachunku podobało mi się i polecam tę historię. Jeśli ciekawi Was ta dojrzalsza odsłona Julii Biel, ale nadal z typowym dla niej twistem, to Times New Romans będzie lekturą dla Was!

Amanda Says

[ współpraca z mustread ]

Times New Romans to powieść, która chwyci Was za serce, ubawi do łez, sprawi że powrócicie do wspomnień z przeszłości, nie oderwiecie się od czytania, pokochacie bohaterów od pierwszej strony. A przy tym będziecie mieć wrażenie że to zupełnie inna odsłona książek Julii Biel.

"Przysięgam, że jesteś jedyna w swoim rodzaju".

Dedykacje w TNR mają szczególne znaczenie, które odkryjecie podczas czytania a nawet mogą Was zainspirować. Książka pisana jest w 1 osobie, posiada dual pov, retrospekcje z przeszłości, dwa bardzo ważne listy oraz lekki wgląd w twórczość pisania. Bohaterowie są do pokochania od samego początku, nie tylko za ich wygląd ale i to jak postrzegają życie, czego chcą i jak próbują realizować swoje marzenia, a przy tym nie przegrać. Oprócz tego książka jest kopalnią cytatów nie tylko tych zabawnych, ale i takich życiowych, które w jakiś sposób odnoszą się też do nas samych.

"Kawałki Twojego złamanego serca wbiły się w moje ciało i na zawsze zagnieździły się w klatce piersiowej, żebym nigdy nie mógł zapomnieć, co Ci zrobiłem".

Może przez to, że główni bohaterowie są pisarzami, ale wiele sytuacji jest opisanych bardzo obrazowo, naprawdę działają na naszą wyobraźnię a przy tym są lekko poetyckie więc jeszcze mocniej trafiają do naszego serca. Oprócz romansu między bohaterami, którzy znają się od dziecka z przerwami, pojawił się lekko kryminał, który nawet mnie zaskoczył ale dzięki temu zmusi naszych bohaterów do wiary we własne uczucia i pewności siebie.

Bardzo ciężko jest się oderwać od książki, od Brawurki i Theo. Trochę tak jakby byli naszymi sąsiadami i przez żaluzje podpatrujemy co wykombinowali na swoim podwórku. Bardzo dobrze bawiłam się podczas czytania, były momenty smutne ale i przekorne. Zakończenie było niespodziewane, a bonusowe sceny dają nadzieję na to, że to nie ostateczne pożegnanie z bohaterami.

TNR sprawia, że chcemy wierzyć w miłość, drugie szansy i to, że na niektóre rzeczy i ludzi nigdy nie jest za późno. Uwielbiam i bardzo mocno polecam. Takiego romansu wielu z nas poszukuje ❤❤❤

[Adres usunięty]ase

Wyświetl statystyki

Promuj post

[Adres usunięty]ase

✨️[Q]: Wasz ulubiony romans to?✨️

🩷 O książce 'Times New Romans' słyszałam już jak tylko autorka zaczęła publikację na Wattpadzie. Jednak moja niezdolna do cierpliwości natura stwierdziła, że będę ją czytać dopiero na papierze, gdy będę miała całą historię i tak oto się stało.

🩷 To była pierwsza od bardzo dawna fabuła, którą miałam ochotę wyadnotować *w karuzeli jest nawet próbka!* Nie w każdej książce dostaję wzmianki o WESZ czy podglądaczu Edziu Cullenie🤣 W tych momentach moje serduszko biło szybciej z ekscytacji.

🩷 Tak gdzieś do 300 strony byłam w Bajce *dosłownie, wink wink 😉*, a gdy zaczęły potwierdzać się moje zawiłe teorie to entuzjazm opadł. Lubię być zaskakiwana, w końcu romanse czytam dla opowiedzi na jedno pytanie - JAK? Przy ostatnich 100 stronach to zastanawiałam się czy mam w rękach ten sam romans, co wcześniej😅 To mi nie podpasowało, ale muszę stwierdzić, że to nadal niezła historia. Nie czytałabym ponad 570 stron gdyby było inaczej. Aż taką masochistką nie jestem🤣

🩷 A! Niektóre rozdziały mają zmienioną formę narracji na trzecioosobową i ten zabieg wybijał mnie z rytmu. Nie jest ich dużo, ale po prostu było mi z tym dziwnie.

🩷 #szałuniesień - moi drodzy, z radością stwierdzam, że czyta się je bez ciarek żenady i zniesmaczenia na twarzy. Jednocześnie przyznaję z ręką na sercu, że niektóre odzywki w tych scenach powodowały lekkie tiki nerwowe🫣 Jednak nadal to wszystko było w granicach dobrego smaku.

🩷 Kończąc wspomnę o tych wszystkich drobnych szczegółach, które bez znajomości fabuły nie mają żadnego znaczenia. Wszystko zmienia się dopiero po lekturze.

BRAWURKA. ZIELONY KOCYK. KISMET. REESE'S CUP.

“Times New Romans” autorstwa Julii Biel to wspaniały romans, który mieści w sobie wszystkie najlepsze romantyczne motywy 🩷.

Ellie Golding i Theo Hardy to dwójka pisarzy, którzy muszą stworzyć bestseller. On autor romansów, ona autorka kryminałów. Czy taka współpraca może się udać mimo wzajemnej niechęci? Dodatkowo ich współpraca zmusza ich do udawania pary i zamieszkania razem, co prowadzi do serii zabawnych i niespodziewanych sytuacji.

Czy to co zaczęło się jako profesjonalny układ, może się przerodzić w głęboką wieź?

Julia Biel z łatwością żongluje motywami takimi jak enemies to lovers, fake dating, forced proximity i wieloma innymi, nadając im świeżości i nową głębię. Jej bohaterowie są pełni życia, z błędami i niedoskonałościami, które sprawiają, że są autentyczni i łatwo można się z nimi utożsamić. Co wyróżnia tę książkę na tle romansów to inteligentne dialogi, barwne opisy i potyczki słowne, które przenoszą nas w sam środek akcji.

Autorka nie boi się w niej dotykać również tych trudnych tematów, jednocześnie zachowując przy tym lekkość narracji. Dzięki temu “Times New Romans to książka, która nie tylko dostarcza rozrywki, ale także poruszająca historia skłaniająca do refleksji nad własnym życiem i wyborami.

“Times New Romans” to doskonały wybór dla tych, którzy pragną zanurzyć się w historii pełnej humoru, wzruszeń i napięcia. To historia, która urzeknie fanów twórczości Julii Biel, a również takich autorek jak Emily Henry czy Lynn Painter. Spędziłam z tą książka wspaniały czas i na pewno sięgnę w najbliższym czasie jeszcze po audiobook. Zdecydowanie polecam tę lekturę każdemu, kto szuka w literaturze czegoś więcej niż tylko ucieczki od rzeczywistości 🩷.

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @[Adres usunięty]nictwo , a Autorce @[Adres usunięty] za przepiękną historię (współpraca reklamowa) 🩷.

Ta książka to w s z y s t k o!

Co powiecie na historię o dzieciakach, którzy pisali historie w zeszytach w domku na drzewie, a gdy byli nastolatkami, nadal wymieniali się swoimi pomysłami. A teraz są pisarzami, ona pisze kryminały, a on jest autorem bestsellerowych romansów. Ich drogi niestety się rozeszły, są wrogami, a ona obiecała sobie, że nie wybaczy mu tego, co kiedyś zrobił...

Problem w tym, że muszą napisać wspólnie książkę, zamieszkać razem i dodatkowo udawać zakochaną po uszy parę na oczach całego kraju.

Dziś premierę ma moja ulubiona książka ever! Uwielbiam do niej wracać, czytałam ją już kilka razy i wiem, że na tym się nie skończy.

Po prostu kocham tę historię, kocham tych bohaterów, kocham wszystko, bo ta książka jest wszystkim.

Julia Biel po raz kolejny nie zawodzi. Funduje nam kalejdoskop emocji już od samego początku, sprawia, że ciężko oderwać się od tej książki. Tylko ona potrafi wywołać uśmiech u czytelnika, aby już po przewróceniu kartki w naszych oczach pojawiły się łzy. W jednej chwili sprawia, że czujemy wzruszenie, a w następnej nie możemy przestać się złościć. Tylko ona potrafi przejść z pełnych smutku i bólu fragmentów do takich, które wywołają wypieki na twarzy. Tylko ona potrafi tak bardzo złamać serce, aby potem na nowo go poskładać.

Jak dla mnie Julia Biel jest mistrzynią w tej kategorii i widać, że świetnie bawi się uczuciami czytelnika.

Ta książka to romans, którego każdy z nas poszukuje. Znajdziecie tutaj swoje ulubione motywy. Od ulubionego przez wszystkich enemies to lovers, połączonego z childhood friends. Do tego mamy jeden z najpopularniejszych wątków udawanego związku z wymuszoną bliskością. I przede wszystkim motyw drugiej szansy, który nigdy nie należał do moich topowych tropów, ale Julia wręcz odczarowała dla mnie ten motyw — nic dziwnego, skoro nawet uparta, niczym Brawurka, Ellie uległa staraniom Theo, a uwierzcie, że ten facet byłby w stanie zrobić wszystko, aby ją odzyskać, nawet jeśli to kosztowałoby go całą jego karierę.

Jest brawurkowo, jest kismetycznie i (jakby to określili Ellie i Theo) bardzo rzygownie.

Dajcie szansę tej książce i bohaterom. Dajcie się porwać do Bajki i przeżyjcie niezapomniane chwile z bardzo nieodkładalną książką.

Obiecuję, że nie pożałujecie.

Co powiecie na romans, podczas pisania romansu?

Bohaterami tej książki, są autorzy książek.

Ona pisze Kryminały.

On pisze romanse.

Ona została zmuszona, do napisania książki w duecie, ze swoim byłym przyjacielem, na którego nie może patrzeć, a o przebywaniu z nim w jednym pomieszczeniu, przy jednym biurku, nie chce nawet myśleć.

Tak Ona go nienawidzi, on wydaje się, odwzajemniać to uczycie, chociaż jak się przekonacie, on po prostu lubi denerwować Ellie swoim gadaniem.

To historia z gatunku slow burn, czyli nasza cierpliwość i nerwy zostaną wystawione na próbę.

Chyba nie zliczę ile razy, miałam ochotę zmaterializować się w tej historii i potrząsnąć raz Ellie, a raz Theo.

Moim uśmiechom do książki nie było końca, zapewne wyglądałam jak psychopatka, ale podobał mi się ten stan.

Powiem wam, że moje nerwy naprawdę zostały wystawione na próbę, bo wiedziałam więcej niż Ellie i bolało mnie to, że nie widzi, co czuje do niej Theo, albo jest zaślepiona przeszłością.

Z drugiej strony, wiele zostało jej odebrane i niestety nie dostała szansy, żeby zrozumieć, co czuł jej dawny przyjaciel, podziękowania dla babci.

Swoją drogą, babcie w książkach zawsze są fajne, ta nie jest, dlatego cieszę się, że nie ma jej dużo w tej historii, a i tak sporo namieszała.

Relacja między Ellie i Theo jest tak wybuchowa, że nie wiadomo co nas czeka na następnej stornie.

Kiedy byłam team Theo, nagadałam Ellie, jaka to jest głupia i co ona wyczynia, znalazłam się w jakiejś innej rzeczywistości, że miałam ochotę zamordować pewnego autora książek.

Humor w tej książce jest cudny.

Bohaterka naprawdę dużo mówi, czasami mówi co innego niż myśli, no ale przecież nie można tak od razu odsłaniać kart.

🩵Theo jej dorównywał, ich historię się uzupełniały, tak samo, jak wzajemne docinki, jedno nie pozostawało dłużne drugiemu.

Ta historia była cudna i nie żartuję.

Były momentu wzruszenia, byłam zła smutna i szczęśliwa.

Wachlarz emocji gwarantowany, pokochacie tych bohaterów i będziecie się cieszyć z każdej ich wspólnej chwili, a kiedy w końcu nadejdzie ten moment, że zrozumieją, że to jest to, a raczej Ellie w końcu odważy się przyznać do uczuć, odetchniecie z ulgą, bo będziecie blisko popełnienia czynu, o których nie raz wspomina bohaterka, czy też pisze w swoich książkach.

Czy polecam?

Tak, każdemu, kto lubi trochę poczekać, na prawdziwe fajerwerki.

Moja ukochana książka mojej ukochanej autorki. 🤎

"Times New Romans" to pozycja, która zapiera dech w piersiach. Przyciąga czytelnika popularnymi i lubianymi motywami jak second chance, enemies to lovers czy forced proximity, a następnie utrzymuje zainteresowanie niesamowicie wciągającą fabułą, która opisuje losy dwójki poczytnych autorów.

Ze względu na nienawiść między bohaterami przypomina "The Spanish Love Deception". Historia dwójki autorów może przywodzić na myśl twórczość Emily Henry. Jednak mimo że Julia Biel wykorzystała popularne motywy, to uciekła przed powielaniem schematów, a jej historia jest oryginalna.

Cechą charakterystyczną stylu Julii Biel są żarty językowe. Już sam tytuł jest pomysłową grą słów. Od pierwszych zdań widać, że mamy do czynienia z doświadczoną autorką, która mistrzowsko potrafi posługiwać się słowem. Jednym zdaniem doprowadza do śmiechu, a kolejnym już sprawia, że w oczach pojawiają się łzy wzruszenia — Julia z łatwością przekazuje emocje swoim czytelnikom.

Biel po raz pierwszy podjęła się wyzwania napisania tak namiętnych scen i zrobiła to znakomicie. Nie są one ani wulgarne, ani nudne, co stanowi istotny atut tej książki. Niemniej jednak ta pikanteria i wiek bohaterów (26 lat) sprawiają, że "Times New Romans" polecana jest pełnoletnim czytelnikom.

Autorka wykreowała bohaterów, którzy są dalecy od ideału, co sprawia, że stają się jeszcze bardziej realistyczni i bliscy czytelnikom. Ich błędy i lęki nadają całej historii głębi. Pokochałam tę historię z całego serca i wiem, że na jednym rereadzie się nie skończy.

"Times New Romans" to jak dotąd najlepsza książka autorstwa Julii Biel. Po raz pierwszy od bardzo dawna oceniłam książkę 9/10. Nie mogę dać Julii 10/10, bo wiem, że stać ją na jeszcze więcej. To autorka, która każdą kolejną historią (pozytywnie) zaskakuje. A ja stale mam niedosyt twórczości Julii.

To co? Przeczytacie "Times New Romans"? A może już jesteście po lekturze i tak jak ja, straciliście głowę dla Theo? 🤎

„Times new romans” kusiła mnie już za czasów, gdzie dostępna była tylko na wattpadzie. Wiele o niej czytałam, tak samo jak o innych książkach autorki i w zdecydowanej większości było to bardzo pochlebne, wręcz pełne zachwytu opinie. Możecie się domyślać, że moje oczekiwania względem książki Julii były wysokie.

Do początku podeszłam dość zachowawczo. Szybko okazało się, że autorka ma naprawdę świetny styl. Przez kolejne akapity płynęłam. Sam zamysł na fabułę przypadł mi do gustu: Ellie i Theo łączy wspólna przeszłość i tragedia, która poróżniła ich na zawsze. Ale czy aby napewno? Czy rozchwytywany autor romansów, dziwnym trafem pojawiający się na tych samych galach, co poczytna pisarka kryminałów zdołał wyrzucić dziewczynę z głowy?

Byłam ZACHWYCONA. Sama dziwiłam się, jakim cudem tak długo zwlekałam, bo wierzcie mi, jeśli nie znacie książek autorki, to kawał swietnie napisanej powieści. TNR nie należy do cienkich książek, to ponad 500 stron dopieszczanej, przepełnionej emocjami, iskrami i skrajnymi nastrojami dobroci. Kolejnym plusem był fakt, ze autorka nie odkryła wszystkich kart od razu. Stopniowo, chwilami wręcz leniwie wprowadzała nas w myśli, poczynania i zamiary bohaterów.

Ostatnie 100 stron było dla mnie jednak rozczarowujące. Dlaczego? Nie powiem wam. Powiedzmy, że zachowanie głównego bohatera bardzo mnie zirytowało, na tyle, ze miałam ochotę odłożyć książkę, a szkoda, bo niemal przez cała powieść w moich oczach nie schodził z piedestału. Pewna scena po prostu nie pasowała mi do całości. Nie rozumiałam tez zamysłu wrzucania pewnych rozdziałów w trzeciej osobie, skoro większość książki pisana była naprzemiennie z perspektywy Theo i Ellie.

Czy ostatnie parę rozdziałów zaważyło na odbiorze książki?

Nie do końca, byłabym hipokrytką obniżając drastycznie ocenę tej powieści. Finalnie musze przyznać, ze wszyscy, którzy namawiali mnie na książki Julii mieli racje: są godne polecenia.