The Most. More. Tom 2

"The Most 2" jak możecie się domyślić jest kontynuacją losów Nathana i Annabelle. Nasi bohaterowie wraz z przyjaciółmi wyjeżdżają na szkolną wycieczkę do Francji gdzie światło dzienne ujrzy kilka istotnych dla nich kwestii ale również zaczną zdawać sobie względem siebie sprawę z pewnych istotnych faktów zwłaszcza pewnej nocy gdy Nathan zakradnie się do pokoju Annabelle…

Generalnie książka podobała nam się tak samo jak i jej poprzedniczka przy czym sama Ana swoim zachowaniem momentami doprowadzała nas do białej gorączki - chodź oczywiście rozumiemy, że dziewczyna jest młoda i ma swoje rodzinne problemy oraz obawy z nimi związane ale momentami to już wręcz same zaczęłyśmy gadać do książki "dziewczyno dajże spokój i odpuść!" 😂 Natomiast co do Nathana....aaaawwwww 🥺🥺🥺 potrafił być taki uroczy ❤️ i chociaż jemu też czasami należał się kopniak w tyłek to w momencie gdy poznałyśmy jego historię nasze serca stopniały i było nam go szczerze szkoda a jednocześnie podziwiałyśmy chłopaka, że dalej porafi być pozytywnym charakterem dodatkowo nie użalając się nad sobą jakby większość ludzi na jego miejscu zrobiła.

Bombą dalekiego rażenia, która została na nas zrzucona z pewnością możemy nazwać zakończenie jakim uraczyła nas Julia Rejent... Przysięgamy, że kiedyś przez takie zakończenia osiwiejemy! 🙈

Powyższy tytuł jest kolejną powieścią którą spokojnie zaliczyć możemy do młodzieżówek, które napisane są w naprawdę fajny, korzystny dla czytelnika sposób. Autorka cechuje się lekkim piórem i ciekawym pomysłem na fabułę dzięki czemu tym przyjemniej spędziłyśmy z tą książką czas. Poruszane są w niej istotne kwestie z jakimi każdy człowiek bez różnicy czy to nastolatek czy człowiek dorosły może mieć styczność. Przede wszystkim są relacje pomiędzy młodymi osobami a ich opiekunami, wpływ pewnych czynników na człowieka oraz otaczające go otoczenie a także radzenie sobie z własnymi emocjami. Co nam bardzo przypadło do gustu przez całą historię obserwujemy także jak istotna jest przyjaźń oraz wzajemne wsparcie ❤️ ile człowiek może zyskać otaczając się nawet jedynie paroma ale prawdziwymi ludźmi zamiast wianuszkiem fałszywych.

Nam się podobało i z niecierpliwością będziemy czekać na kontynuację! 😍

"The most 2" Julii Rejent to kontynuacja pierwszej części. Dalej opowiada historię Annabelle i Nathana. Dziewczyna wyjeżdża na szkolną wycieczkę do Francji. Na wycieczce jest również Nathan, a dziewczyna choć bardzo się stara, nie potrafi dalej siebie oszukiwać, że nie czuje zazdrości gdy wokół niego kręcą się inne dziewczyny.

Wszystko się zmienia, gdy do jej pokoju, pod osłoną nocy wpada Nathan.

Ta część podobała mi się dużo bardziej od poprzedniej. Jest wciągająca i tajemnicza. Nocne spotkania tej dwójki idealnie wpasują się w całą fabułę. Dużo wątków z pierwszej części ma tutaj swój finał, co jest na plus bo w końcu możemy poznać zakończenie wszystkich wątków.

Bardzo fajna książka dla fanów powieści new adult. Oprócz beztroski i nastoletniej miłości porusza również inne ciekawe tematy.

Kontynuacja losów bohaterów, przysporzyła nielada emocji. Gdy już się wydaje że wszystko idzie ku dobremu, nagle boom i wszystko się sypie. Chyba nie spodziewałam się takiej historii w tym tomie.

Annabelle wyjeżdża na wycieczkę szkolną, na której również jest Nathan. Ich relacja powoli zaczyna się układać mimo trudnych początków. Dziewczyna jednak wie że ten związek nie ma przyszłości przez jej rodzinę. Jednak serce nie sługa a bohaterowie nie potrafią trzymać się z dala od siebie.

Jestem niezwykle oczarowana ta seria. Książka młodzieżowa jednak problemy bohaterów są bardzo poważne a ich zachowanie mimo że są nastolatkami jest bardzo poważne. Cieszę się że w końcu Annabelle postawiła się rodzicom, że dała upust swoim emocjom. Ta awantura to był miód na moje serce 😎. I już by mogło się wydawać że życie dziewczyny w końcu się zmieni, to autorka dała takie zakończenie że pozostaje w szoku aż do teraz. Ale ze jak? Dlaczego? I co wydarzy się w kolejnym tomie! Nie mogę się wprost doczekać ❤️

Polecam.

„The most 2”. Kontynuacja losów Anabelle i jej znajomych, której chciałam dać szanse ze względu na stronę w którą poszła pierwsza część. I naprawdę się nie zawiodłam! Problemy z którymi boryka się nastolatka wcale nie są takie błahe jakby mogło się wydawać na samym początku.

Mimo tego, że zdarzyły się momenty, które wykraczają poza wyobraźnię, to styl pisarski autorki do mnie przemawia. Z jednej strony dzieje się dużo ale czytało mi się ją naprawdę lekko i przyjemnie. W tego typu historiach zawsze na pierwszym miejscu stawiam fakt, że czytam o nastolatkach, oni zawsze wszystko przeżywają inaczej i nie można od nich wymagać pełnego zaangażowania zachowania jak od ludzi dorosłych.

Tak więc mogę powiedzieć, że chociaż nie porwała mnie jakoś niesamowicie, to z wielką chęcią będę obserwować rozwój autorki. Co jeszcze do mnie przemówiło to fakt, że Julia Rejent wpisała w strony historii wątki przemocy fizycznej i psychicznej, która w dużej mierze buduje postawę bohaterów. To stawia przed nimi wyzwania, dzięki którym sami muszą decydować jakimi ludźmi chcą się stać w przyszłości. To książka przy której można się przenieść do świata młodych ludzi, którzy mają przed sobą sporo wyzwań i wyborów. Zakończenie mnie zaskoczyło, nie takiego się spodziewałam i to jest właśnie moment, który sprawia, że chce się sięgnąć po więcej.

Wycieczka szkolna do Francji, która kiedyś była odległym planem szybko stała się faktem, z którym przyszło się zmierzyć. Po namowie przyjaciół Annabelle postanawia zgodzić się na pomysł wyjazdu, mimo że wyczuwa w powietrzu dramy, w których nie ma ochoty brać udziału.

Sprawę utrudnia również chłopak, do którego Ana zaczyna czuć coraz więcej i ani trochę nie jest to związane z obojętnością. Okazuję się, że jeden wspólny wypad za granicę potrafi bardzo dużo zmienić. Wszystko zaczyna się od nocy, w której Nathan zakrada się do pokoju dziewczyny...

 ------- recenzja

 ,,The most 2” to kontynuacja losów Annabelle i Nathana, która zasiała we mnie nutkę ciekawości już w pierwszym tomie. ,,The most” pozostawiło mnie z lekkim niedosytem w wielu aspektach, ale po przeczytaniu drugiej części stwierdzam, że warto było czekać, by wszystko zostało zrekompensowane.

 Relacja bohaterów nabiera tempa i postacie wreszcie zdają sobie sprawę, że coś pomiędzy nimi jest. Do swoich uczuć przyznają się trochę nieudolnie, co nie raz było słodkie i przyprawiło mnie o motyle w brzuchu, a nie raz na mojej twarzy widniał grymas zażenowania.

Wielkim plusem jest rozwinięcie wątku rodziny Any, który od samego początku zafascynował mnie najbardziej. Ana wreszcie dojrzała do tego, by móc się postawić i powiedzieć na głos to, co leży na dnie jej serca już od bardzo dawna. Konflikt między dziewczyną a jej opiekunką coraz bardziej się zaostrza, lecz i tutaj muszę wyodrębnić jeden mały szczegół, który mi się nie spodobał. Dialogi między dwiema kobietami momentami były, moim zdaniem, lekko wymuszone i nienaturalne, przez co dziwnie czytało mi się dane sytuacje.

Delikatną poprawę widać natomiast w postawie rodziców Williams. Zdaję się, że zaczynają wreszcie zwracać więcej uwagi na to co dzieje się koło ich nosa i przypominają sobie, że mają jeszcze jedną córkę, która swoimi czasy zrobiła by wiele, by poświęcili jej czas.

Autorka nie zapomniała również o przeszłości głównego bohatera i dała nam namiastkę jego tajemnicy, którą skrywał od początku serii. Dopiero w tym tomie możemy dostrzec, że pod maską obojętności i arogancji skrywa się skrzywdzony przez los chłopak, który w życiu już wiele przeżył.

 Wątkiem, który zupełnie nie przypadł mi na początku do gustu jest wątek i relacja przyjaciół Any i Nathana. Za tą przebojową dwójką nie mogę nadążyć już od początku, a ten tom jeszcze bardziej spotęgował moje zniechęcenie do nich. Ich relacja jest zdecydowanie dużym hate-love, co na początku było nawet fajnym oderwaniem od głównych bohaterów, ale kiedy przeszli już na love, było aż za słodko.

 ,,The most” z pewnością spodoba się czytelnikom, którzy uwielbiają młodzieżowe serie. Nie znajdziecie tu pikantnego romansu, a poruszającą opowieść o dwójce nastolatków, którzy są dla siebie nawzajem największym wsparciem. Nie brakuje śmiechu, słodkości i bólu, ikonicznych momentów i bohaterów, do których jedni przywiążą się bardzo mocno, a drudzy trochę mniej, jak ja. To pozycja na jeden wieczór, którą bez problemu można przeczytać przy kubku gorącej herbaty.

Czy przeczytam trzeci tom? Raczej tak, bo końcówka jak zwykle zostawiła we mnie niedosyt i chęć dokończenia historii losów Annabelle i Nathana.