Test na miłość. The Kiss Quotient. Tom 2

Aranżowane małżeństwo, w którym mamusia macza palce ma w ogóle szansę przetrwać ?

Czy przyszła synowa sprosta oczekiwaniom teściowej jak i jej syna ? W dzisiejszych czasach brzmi to trochę groteskowo, ale dla Esme to jedyna szansa, aby się wyrwać z miasta w którym nie ma perspektyw i zapewnić sobie oraz swojej rodzinie godne życie.

Khai jest mężczyzną, który uważa, że jest dobrze tak jak jest. Nie potrzebuje kobiety, ładnego domku i porządku. Lubi swoje cztery kąty i spokój, ale jego matka jest odmiennego zdania i stawia synowi warunek. Ma zamieszkać z piękną Esme. Jeżeli się nie uda i nic do niej nie poczuje matka się od niego odczepi.

Ale nic nie idzie zgodnie z planem, nic nie jest takie łatwe na jakie wygląda.

„Z jakiegoś powodu wybudował wokół siebie gruby mur, a ona miała zamiar go zburzyć.”

Codzienne życie pozwala poznać się, otworzyć na nową osobę i spróbować ją pokochać, na pozór brzmi prosto, ale takie nie jest, bo Khai jest uparty i sądzi, że nie zasługuje na miłość, nie potrafi kochać.

Czy Esme poradzi sobie z tym trudnym orzechem do zgryzienia ? Czy będzie zmuszona wrócić do domu z podkulonym ogonem ?

Książka, która jest bardzo przyjemną, prostą opowieścią z bohaterami, którzy mają różne osobowości, przekonania, walczą z codziennością i chorobą. Na pozór niemożliwe, staje się możliwe, wystarczy tylko chcieć i przyznać się przed samym sobą, ale to wcale nie jest łatwe i wymaga wiele odwagi, czy bohaterowie będą w stanie podjąć te wyzwanie i otworzyć się na swoje uczucia ? Czy będą w stanie pokonać swoje słabości i dowieść , że są silnymi ludźmi ?

Bardzo fajny romans z nutką erotyzmu. Spodoba się tym, co lubią delikatnie kiełkujące uczucia i powoli budującą się, subtelną akcje. Przyjemny romans w sam raz na wieczór.

Miłości nie można kupić za żadne pieniądze, ale ich brak może być motywacją, by przynajmniej spróbować kogoś pokochać. Kiedy zamożna kobieta proponuje Esme, by została na próbę narzeczoną jej syna, dziewczyna jest oburzona i zdezorientowana. Choć nie chce uwodzić nieznajomego mężczyzny widzi w jego osobie szansę na lepszą przyszłość dla siebie i swojej córeczki. Z dnia na dzień może porzucić pracę sprzątaczki i wyjechać z Wietnamu do Ameryki w poszukiwaniu lepszego jutra. Mimo obaw, postanawia zaryzykować, bo nie ma nic do stracenia, a zyskać może bardzo wiele. Na miejscu okazuje się jednak, że jej zadanie wcale nie będzie proste. Mimo, że dziewczyna wychodzi z siebie by zrobić wrażenie na przystojnym Khaiu, mężczyzna zdaje się być całkowicie odporny na jej urok. Czy Esme uda się zdobyć jego serce nim będzie za późno? I czy po drodze nie straci swojego?

Historia Esme i Khaia całkowicie zawładnęła moim sercem. Od pierwszych stron czułam do bohaterów niesamowitą sympatię i naprawdę im kibicowałam. Mają w sobie tyle szczerości, empatii i skrajnych uczuć, że aż trudno uwierzyć, że istnieją tylko na papierze. Helen Hoang łączy w swojej powieści elementy komedii i dramatu, tworząc mieszankę, która potrafi rozbawić, wzruszyć i całkowicie rozczulić czytelnika. Autorka w niesamowity sposób opisuje ludzkie uczucia, jest szczera i zawsze trafia w sedno, czym całkowicie mnie kupiła. Emocje bohaterów przeżywałam całą sobą, razem z nimi śmiałam się, płakałam i ekscytowałam każdym kolejnym zwrotem akcji. Jak na powieść obyczajową dzieje się tu całkiem sporo i nawet przez chwilę nie czułam się znużona lekturą. Wręcz przeciwnie, z wypiekami na twarzy pochłaniałam kolejne świetnie rozpisane sceny, których potencjał został wykorzystany do maksimum.

„Test na miłość”, to piękna opowieść o tym, że miłości czasem trzeba się nauczyć. Niesamowicie pozytywna, zabawna, a jednocześnie przejmująca i wzruszająca opowieść inspirowana prawdziwymi przeżyciami mamy autorki. Jestem całkowicie odurzona tą historią i zachwycona poprowadzeniem wątku romansowego. Rany jakie to było dobre! Jedna z najbardziej emocjonalnych i satysfakcjonujących książek jakie ostatnio przeczytałam. Koniecznie musicie ją poznać!

Najnowsza powieść autorstwa Pani Helen Hoang pt. ''Test na miłość'' to opowiedziana barwnie z użyciem pięknego i obrazowego języka nietypowa historia o przerwaniu i związanej z nią trudnej miłości.

W trakcie czytania nie zabraknie momentów pełnych emocji, wzruszeń ze strony Esme dotyczących prawdziwych uczuć, jakim darzyła obcego i nieznanego jej do tej pory chłopaka imieniem Khai.

Autorka poruszyła ważny problem choroby autyzmu za to jestem jej dźwięczna.

Nie każdy pisarz z tak wielkim oto zaangażowaniem podjąłby się zbudować w wyjątkowy sposób rolę jednej z wielu głównych występującej postaci w tej powieści, posiadająca odosobnione uczucia, których nie potrafi wyrażać w sposób otwarty.

Nie zabraknie w tej powieści poczucia humoru oraz odkrywania nowych wartości życia.

To pierwsza powieść, w której ujęło mnie to, że bohaterowie mieli pozytywne charaktery, ale ich tajemnice były tak dobrze ulokowane, że ja sama nie wiedziałam, jakie będzie ich rozwiązanie, które trzyma w napięciu do samego końca.

Moim zdaniem dzięki zachowaniom tychże bohaterom możemy uczyć się od nich, czerpać pomysłowość życiową i nie bać się mówić prawdy, umiejącą jedynie zniszczyć nasze dotychczasowe życie.

Najbardziej podobało mi się to, że opisana była w niej dzielna postawa walczącej matki o syna, aby mógł w końcu zakochać się w dziewczynie, która zaakceptuje go takim, jaki jest naprawdę. Podobało mi się również to, w niej, że miała niezwykłe wyczucie i wiedziała, komu może tak naprawdę i w pełni zaufać nie wiedząc przy tym o przeszłości swojej synowej.

Brat Khana Quan to przykład brata, który zrobi wszystko dla niego, aby wskazać mu odpowiednią drogę życia, aby mógł sam przekonać, że potrafi kochać, a nie żyć tym, co było.

Esme, jako jedna z głównych bohaterek bardzo mi się spodobała, z zachowania. Pojawił się u niej taki lekki moment zawahania, że nie do końca można było się spodziewać jej reakcji na niepewne zachowania Khana, ale czy przekona się ona do niego i pokona, tę niełatwą drogę pełną momentów zaskoczeń o tym warto, się przekonać czytając tę powieść.

Autorka po raz drugi zabrała nas w świat ludzi z zaburzeniami autyzmu. Był to dla mnie świat zupełni nieznany dopóki nie zaczęłam czytać książek Pani Helen Hoang. ,,Test na miłość’’ jest to drugi tom Cyklu: The Kiss Quotient, w której poznajemy losy Khaia i My.

Khai dwudziestosiedmioletni mężczyzna, wykształcony księgowy, z autyzmem cierpi na zaburzenia integracji sensorycznej. Żyje według ustalonego przez siebie porządku, działa schematycznie, rzadko się odzywa, nie umie okazywać uczuć, nie lubi być dotykany bez uprzedzenia, musi to być zrobione w specjalny sposób. ,, W jego życiu porządek był ważny. Rzeczy powinny znajdować się na swoich miejscach.”

Tran Ngoc My dwudziestotrzyletnia kobieta (mieszaniec) zarabia na życie sprzątaniem toalet i pokoi gości hotelowych. Pochodzi z biednej rodziny mieszkającej w małej wiosce Wietnamskiej. Pewnego dnia otrzymuje propozycję od właścicielki restauracji Co Nga wyjazdu do Kalifornii i zostania żoną Khaia jej syna. My miota się z myślami, nie jest to łatwa decyzja gdy w domu czaka na nią malutka osóbka. Wyjechać w nieznane, obcy kraj, obca kultura, inny język, nieznani ludzie, zostawić córeczkę, babcię i mamę. Ale z drugiej strony jest to dla niej i jej rodziny szansa za zdobycie środków do godnego życia.

Tak wiele tych dwoje dzieli, są tak różni pod każdym względem, ON ją ignoruje a ona próbuje z nim rozmawiać, ale jest coś co ich do siebie pociąga. My (Esme) energetyczna osóbka ciągle pakująca się w kłopoty, a przy tym skromna, wstydliwa, prosta dziewczyna ze wsi, która zawsze chce być użyteczna. Z jednej strony zdolna, ambitna, niesamowicie inteligentna zaś z drugiej osoba małej wiary we własne siły, z bardzo niskim poczuciem własnej wartości, ciągle potrzebowała motywacji, takiego kopa do działania. Khai milczący, zamyślony, bojący się bliskości, uciekający przed kontaktem fizycznym. Według niego posiada ON serce z kamienia i nie potrafi kochać ale za to potrafi bezinteresownie pomagać.

Książka, która wprowadza nas w świat nietuzinkowych, nie szablonowych, wyjątkowych ludzi. Tu możemy się pośmiać, zrelaksować ale zobaczymy także walkę z własnymi słabościami, troskę i odpowiedzialność za drugą osobę a przede wszystkim poświęcenie w imię miłości.-POLECAM.

,,Błyskawiczna, szczera i chwytającą za serce.’’

Dziękuję bardzo Wydawnictwu MUZA, za udostępnienie egzemplarza przedpremierowego.

Ona i On. Dwa zupełnie różne charaktery i odmienne światy. Czy mogą być razem?

Choć mam swoje ulubione gatunki i najczęściej sięgam właśnie po nie, to nie ukrywam, że każda niebanalna historia może dostać swoją szansę, niezależnie od tego, do jakiego nurtu się kwalifikuje. Rzadko kiedy daję szansę opowieściom miłosnym, ale fabuła nowej powieści Helen Hoang naprawdę mnie zainteresowała. Spojrzałam na okładkę, przejrzałam opinie i stwierdziłam, że to może być to.

Tym, co warto pochwalić w pierwszej kolejności, jest zwrócenie uwagi na kwestie związane z autyzmem. Nie ma co się oszukiwać, temat ten nie jest wdzięczny ani wygodny. Niewątpliwie jednak ważny i potrzebny. Mam wrażenie, że często w ogóle nie myślimy o osobach zmagających się z podobnymi problemami, niewiele wiemy o tym, jak żyją, nie zastanawiamy się, co czują. A przecież one też mają swoje potrzeby, pragnienia, wzruszenia. I miło, że ktoś o tym pomyślał.

Druga rzecz, która bardzo mi przypadła do gustu, to sprawa zderzenia kultur i różnorodność pomiędzy dwojgiem głównych bohaterów. Pochodzą oni z różnych światów, ich życie wygląda zupełnie inaczej, wychowywali się w całkiem innych warunkach i mieli także inne oczekiwania wobec życia. Czy takie osoby mogą stworzyć związek i odnaleźć szczęście? Czy mogą dać sobie szansę i odnaleźć sobie trochę miejsca w sercu tego drugiego człowieka?

„Test na miłość” to lekka, przyjemna, ale też zastanawiająca pozycja. Autorka prowadzi czytelnika szlakiem prób i błędów, niespodzianek i nieporozumień, uśmiechów i zbliżeń. Wszystko zostało jednak przedstawione w sposób przyjazny czytelnikowi, a trudne tematy odciążono przy pomocy lekkiego pióra i poczucia humoru. Mimo swojego nietypowego charakteru, historia może się podobać i zaangażować czytelniczki. Całość nie sprawia bowiem wrażenia przekombinowanej czy przejaskrawionej.

Nowa powieść Hoang jest bardzo spójna i dopracowana. Podczas lektury miałam wrażenie, że autorka nie dopuszcza do tego, by o losie bohaterów zadecydował przypadek. Postawiła ich przed pewnym wyzwaniem i konsekwentnie popychała w swoją stronę, badając reakcje, obserwując zachodzące w nich zmiany i ciesząc się ich doborem na zasadzie kontrastu. Takie poprowadzenie akcji, zwrócenie uwagi na uczucia bohaterów, pewien element zaskoczenia- to elementy, które można docenić i polubić.

„Test na miłość” to prosta ale urocza historia. Przyjemnie się ją czyta, łatwo się na chwilę w niej zagubić. Można się przy niej zrelaksować, ale także popuścić wodzę fantazji czy powspominać.

Helen Hoang to amerykańska pisarka, która w każdej swojej książce, porusza tematykę choroby wrodzonej. Obdarzony nią główny bohater pokazuje, jak wygląda świat z jego perspektywy, jakże innej niż u ludzi zdrowych. Rok temu miałam okazję czytać "Więcej niż pocałunek", w której to powieści Stella miała zespół Aspergera. Co czekało na mnie w "Teście na miłość"?

Co Nga jest właścicielką dobrze prosperującej restauracji w Kalifornii. Pragnie, by jej młodszy syn - Khai - związał się z dziewczyną, która wyrwałaby go z samotności oraz żalu po utracie przyjaciela. Przystojny, bogaty, z dobrą pracą, samochodem Khai, nie jest jednak zainteresowany związkiem a tym bardziej małżeństwem. Dlatego Nga leci do Wietnamu - skąd pochodzi - by tam znaleźć dla niego żonę.

Wybór pada na dwudziestotrzyletnią My, pokojówkę i sprzątaczkę w hotelu. Dziewczyna jest zszokowana i zaskoczona propozycją wyjazdu na lato do USA, zwłaszcza że matka Khaia proponuje jej pieniądze. Ma "tylko" przekonać go małżeństwa. Początkowo My odmawia, jednak po rozmowie z mamą informuje Ngę, że się zgadza. Liczy, że może podczas pobytu za oceanem odnajdzie swojego ojca. Jak potoczy się przyszłość biednej dziewczyny w amerykańskim śnie, gdzie wszystko i wszyscy opływają w bogactwo? Czy dogadają się z Khaiem? Czy My zdobędzie się na wyznanie im prawdy o swojej córce? Aż wreszcie czy przekona chłopaka do ślubu czy będzie musiała wrócić do sprzątania łazienek w Wietnamie? Przekonajcie się sami.

Helen Hoang jak zawsze wyśmienicie i dokładnie opisała nam postacie głównych bohaterów. Zderzyła ze sobą totalne przeciwieństwa - Khai jest przez swoją chorobę nieco odizolowany od świata, teoretycznie pracuje i pojawia się w miejscach publicznych, ale tego nie lubi i twierdzi, że ma serce z kamienia, nie może kochać. Tylko czy jego umysł i ciało oprą się pięknej My? Od samego początku jej widok zwalił go z nóg. Esmeralda (My w USA zmieniła imię) wprowadziła w życie Khaia zamęt, zmieniła jego plan dnia oraz ułożenie przedmiotów w domu; jego ciało wciąż jest pobudzone, częste erekcje wywołują ból, ale nie potrafi uzewnętrznić swoich uczuć.

Po drugiej stronie mamy ją - Esmeraldę / My - biedną dziewczynę, wychowaną bez ojca, która teraz samotnie wychowuje swoją córeczkę. Ale jest zdeterminowana i nie poddaje się łatwo. Marzy o lepszym życiu dla niej, dla swojej mamy i babci. Liczyła na zdobycie zielonej karty dzięki małżeństwu z Khaiem, ale kiedy marzenie blednie, stara się znaleźć inny sposób. Nigdy nie bała się ciężkiej pracy, ale jest jej ciężko z powodu tęsknoty. Jaka czeka ją przyszłość?

Młodzi coraz bardziej się do siebie zbliżają, odkrywają reakcje na dotyk - co w przypadku Khaia jest wyjątkowo skomplikowane, poznają swój smak i zapach. I kiedy już wydaje się, że czeka nas ceremonia ślubna oraz 'żyli długo i szczęśliwie'.... wszystko diametralnie się zmienia. Pozostaje Wam sięgnąć po tę powieść i wyczekiwać sceny w ratuszu miejskim w San Francisco, obfitującej w emocje i niespodzianki.

Autorka doskonale poradziła sobie z opisaniem uczuć, przeżyć i myśli bohaterów, widać jej próby okiełznania ich mocnych charakterów, które moim zdaniem chciały wyjść poza plany ramowe powieści. Wielokrotnie przeżywamy z Esmeraldą i Khaiem traumatyczne czy smutne chwile, ale również te wesołe, podniosłe oraz pełne miłosnych uniesień. Sceny erotyczne są subtelne a wybory, jakich muszą dokonać kluczowe postacie - trudne i rzutujące na przyszłość młodych ludzi. W tle trwają intrygujące poszukiwania ojca głównej bohaterki.

Podsumowując - "Test na miłość" to historia o pragnieniu szczęścia oraz marzeniu, by być kochanym. O braterskiej miłości, inności osób z autyzmem w kwestiach miłości czy dotyku, o podejmowaniu ryzyka, braku wiary w siebie, determinacji, żałobie, porządku w życiu i uczuciach. Powieść opiera się na silnych emocjach: strachu, szoku, zaskoczeniu, złości, nie brakuje zwrotów akcji a na deser podano garść informacji o wietnamskich tradycjach dotyczących zaślubin i wesel. Gorąco polecam!

Recenzja przedpremierowa.

Kochani na pewno niejednokrotnie doświadczyliście sytuacji, kiedy sięgając po twórczość zupełnie nieznanego Wam autora, zakochujecie się w niej bez pamięci i od tego momentu z niecierpliwością czekacie na kolejne owoce jego pracy. Co prawda, w moim przypadku nie zdarza się to zbyt często, ale najczęściej ma to miejsce w odniesieniu do twórców słowa pisanego.

W tym miejscu, chciałabym, abyśmy wspólnie cofnęli się w czasie do dnia 5 czerwca 2019 roku, kiedy to swoją premierę na polskim rynku wydawniczym miała książka Helen Hoang „Więcej niż pocałunek”. Wspominam to, wydarzenie nie bez powodu, ponieważ historia, którą dzięki tej książce miałam możliwość poznać, podbiła moje serce i sprawiła, że z niecierpliwością czekałam na kolejne książki tej autorki.

Dziś wreszcie nadszedł ten tak długo wyczekiwany przeze mnie moment, kiedy mogę przyjść do Was z przedpremierową recenzją kolejnego książkowego dziecka Pani Hoang, które do naszych księgarni trafi już dosłownie za chwilę, bo 25 marca bieżącego roku, a mam na myśli oczywiście książkę „Test na miłość”.

Musicie jednak wiedzieć, że jeśli chodzi o mnie to zawsze, kiedy pierwszą książkę autora, po jaką sięgnęłam, oceniam bardzo wysoko i odbieram z wielkim entuzjazmem, jak miało to miejsce podczas lektury wspomnianego wyżej utworu „Więcej niż pocałunek”, to sięgając po kolejną jego książkę bardzo boję się rozczarowania, ponieważ obawiam się, że niestety może nie być w stanie przeskoczyć tak wysokiej poprzeczki, którą wyznaczył poprzedzający ją tytuł. Jeśli jesteście ciekawi, czy w moim odczuciu „Test na miłość” dorównał światowemu fenomenowi swojej poprzedniczki, zapraszam serdecznie na dalszą część recenzji.

Zanim jednak opowiem Wam, co tym razem czeka na nas na kartach tej książki, pozwólcie, że jak to często w moich recenzjach bywa, zacznę od pewnych ogólnych życiowych rozważań, które jednak jak się przekonacie, mają bezpośredni związek z tym, co tym razem autorka przygotowała dla swoich czytelniczek.

Powszechnie mówi się, że życiowy start ma duży wpływ na naszą przyszłość. To, w jakiej rodzinie dorastamy i żyjemy, jest niejako miejscem startowym, z którego wyruszamy w nasze samodzielne dorosłe życie. Oczywiście zgadzam się z tym, jednak nie należy zapominać, że nasze pochodzenie, czy status materialny nie przesądzają o całokształcie i jakości reszty naszego życia. Wszak nigdy nie jest za późno na zmiany. Jeśli tylko dążymy do tego, aby polepszyć poziom życia nasz i naszych bliskich, los niespodziewanie może dać nam ku temu możliwość, która bardzo często mocno nas zaskakuje.

Przekonała się o tym, główna bohaterka powieści, z której recenzją dziś do Was przychodzę Esme Tran. Dziewczyna jest Wietnamką, która wspólnie z mamą i babcią wiedzie skromne życie. Uboga, ale uczciwa i piękna młoda kobieta pragnie lepszego życia dla siebie i swojej rodziny, a szczególnie dla córeczki, którą sama wychowuje. Na co dzień Esme pracuje jako sprzątaczka w jednym z tamtejszych hoteli. Jak się możecie domyślać, praca ta nie przynosi zbyt wysokich dochodów, ale to właśnie dzięki pracy, a raczej pewnej kobiecie, którą właśnie tam poznała, dostała szansę na lepsze życie w zupełnie niedostępnym dla niej dotychczas świecie. Nieznajoma składa jej niecodzienną i poniekąd ryzykowną propozycję, aby ta wyjechała z nią do oddalonego o setki kilometrów od rodzinnego domu kraju, gdzie ma spróbować obudzić w sercu jej dorosłego już syna uczucia. Przyznajcie, że jest to dość nietypowe zadanie. Zapewne teraz zastanawiacie się, skąd taki dość dziwny pomysł zrodził się w głowie matki chłopaka. Jak wiadomo, sercem matki zawsze kieruje troska o szczęście i dobro swojego dziecka. To właśnie było impulsem do podjęcia działań mających na celu znalezienie kandydatki na żonę dla dwudziestosześcioletniego Khaia, bo to właśnie o nim mowa. Zadanie nie wydaje się naszej bohaterce zbyt trudne, więc wspierana przez najbliższych decyduje się podjąć ryzyko. Na miejscu okazuje się jednak, że nic nie jest tak proste, jakie w pierwszej chwili się wydawało. A to dlatego, że chłopak cierpi na zaburzenia autystyczne, które mają to do siebie, że osoby, u których stwierdzono tę jednostkę chorobową, nie potrafią odczuwać i okazywać głębszych uczuć. Khai jest atrakcyjnym i bardzo inteligentnym mężczyzną, ale świadomość swojego problemu zupełnie zamknęła go na uroki płci pięknej. Jest przekonany, że nie nadaje się do zbudowania związku i założenia rodziny. Jego mama jednak jest innego zdania i właśnie dlatego w jego życiu pojawia się Esme. Wyzwanie, przed którym stoi dziewczyna nie jest proste, tym bardziej że kandydat na przyszłego męża pozostaje niewzruszony na próby zdobycia jego serca, a czas nagli. O tym, czy Esme uda się przekonać chłopaka, dla którego jej serce zabiło mocniej, że ON też potrafi kochać, musicie już przekonać się sami.

Zastanówmy się przez chwilę, czym dla bohaterów książki jest ów tytułowy „Test na miłość”? Musimy wziąć pod uwagę fakt, że przypadek, a może los postawił na wspólnej drodze dwoje zagubionych życiowo ludzi. Ona pragnie lepszej przyszłości dla siebie i córki i kiedy serce daje jej znak, że Khai jest tym, u którego boku mogłaby i chciałaby ją zbudować, ten nie nie wierzy w to, że może kochać i być kochanym. W jego dotychczas uporządkowanym, podporządkowanym rutynie życiu zapanował zupełny chaos. Teraz musi zrozumieć to, że nie ma serca z kamienia, jak do tej pory uważał, ale po prostu serce to działa na trochę innych zasadach, co nie oznacza, że w związku z tym jest skazany na wieczną samotność. Wszyscy jednak doskonale wiemy, że rodzaju przemyślenia wymagają często bardzo dużo czasu i niestety może okazać się, że na wszystko jest już za późno. Czy tak będzie tym razem?, przekonajcie się sami, sięgając po książkę.

Karty najnowszej książki Helen Hoang skrywają bardzo poruszającą i życiową historię dwojga ludzi, którzy aby dać sobie szansę na miłość w pierwszej kolejności muszą zrozumieć siebie, a następnie nauczyć się siebie nawzajem, akceptując się takimi, jakimi są ze swoimi zaletami, wadami i dziwactwami. Cieszę się, że autorka podjęła się odsłonięcia swego rodzaju kurtyny, za którą mamy możliwość zobaczyć, jak wygląda życie z osobą cierpiącą na zaburzenia autystyczne, a tym samym odrzeć postrzeganie takich osób z pewnego rodzaju tabu i mitów krążących wokół tego tematu.

Podsumowując i kończąc, „Test na miłość” jest książką, którą serdecznie i z czystym sumieniem Wam polecam. Jest to jedna z tych opowieści, która wciąga nas od pierwszej strony dzięki wspaniałemu połączeniu w fabule przyjemnego z pożytecznym. Z jednej strony mamy bowiem lekką w odbiorze, zabawną i seksowną opowieść (nie mylić z erotyczną), z drugiej zaś poważne życiowe tematy imigracja za pragnieniem lepszego życia, choroba, aspekty wzajemnej akceptacji i zrozumienia.

Jeśli podobała Wam się poprzednia książka autorki, to jestem przekonana, że ta również przypadnie Wam do gustu, ponieważ można odnaleźć między książkami pewne wspólne elementy.

W ostatnim słowie zdradzę Wam jeden mały sekret, o którym pisze w książce sama autorka. Otóż pewne elementy tego, o czym czytamy, jak również kreacje niektórych postaci książki są inspirowane opowieścią z życia bliskiej autorce osoby. Zapewniam Was, że w momencie, kiedy dowiedziałam się o tym, cała opowieść zyskała w moich oczach głębszego znaczenia i wyrazu. Zobaczyłam ją w zupełnie innym świetle, dlatego mam nadzieję, że udało mi się podsycić Waszą ciekawość i chęć spędzenia czasu z tym tytułem.

Recenzja powstała we współpracy z wydawnictwem Muza, za co bardzo dziękuję.